28 topics
#vs

Canadezen pakken CFO Huawei op. Beurzen storten in, Chinezen piswoest

Eet maar snel uw chocoladeletter op, want de grote handelsoorlog tussen China en de VS gaat een nieuwe fase in. Net op het moment dat tijdens de G20 tussen de twee landen afgesproken was om de komende negentig dagen geen nieuwe invoertarieven te heffen. Canada heeft zaterdag de CFO van Huawei opgepakt. De aanklacht luidt vermoedelijk (Reuters baseert zich op niet-officiële bronnen) dat de mobieltjesfabrikant in 2016 illegaal Amerikaanse technologie heeft lopen zitten te verschepen naar Iran. Meng Wanzhou, zo heet de CFO die tevens dochter is van de oprichter van Huawei, zit nu op uitlevering naar de VS te wachten om daar voor de rechter te verschijnen. Dat heeft als voordeel dat we dan weten wat precies de aanklacht is en als nadeel dat de Chinezen piswoest zijn. De Chinese ambassade spreekt van mensenrechtenschendingen en zit bovenop de zaak: 'We will closely follow the development of the issue and take all measures to resolutely protect the legitimate rights and interests of Chinese citizens'. Andere Chinese officials en bedrijfslevenmensen zijn nog bozer en beschuldigen de Amerikanen ervan hun techbedrijven te beschermen door bestuurders van buitenlandse bedrijven op te pakken. Huawei steekt de Amerikaanse bedrijven immers al aardig naar de kroon. Daarnaast speelt dan mee dat de Amerikanen bang zijn dat Huawei een geheim wapen is van de Chinese overheid; Amerikaanse telefoonmaatschappijen mogen daarom geen spullen afnemen van Huawei. In Nederland verzorgt Huawei uw mobiele netwerk, dus waarschijnlijk zit er nu ergens een Chinees in een schimmig kantoortje te Peking uw whatsappjes te vertalen. Enfin. Bijna overbodig te zeggen dat heel Azië vannacht fors in de min sloot (Hong Kong, Tokio, China, alles met een of meerdere procenten). Amerikaanse futures doen ook min. De openingskoers van de immer veilige AEX zal niet veel beter wezen (-1,3%). Wij gaan pepernoten hamsteren.

Update: ALLES STAAT ENORM IN HET ROOD! AEX stukaat onder de 500, DOW naar 24.000, etc. details etc. etc. 

Wanneer komt die golf bedrijfssluitingen in de VS?

Wij hebben in Nederland de gewoonte om oorlogen niet altijd oorlogen te noemen. Zo hebben wij het over Politionele Acties als we eigenlijk een knetterharde oorlog in Indonesië bedoelen. Voor ons is het daarom handig dat er verwarring bestaat over de handelsfittie tussen de Verenigde Staten en China. Sommigen spreken van een 'handelsconflict', anderen vinden 'handelsoorlog' lekkerder bekken. Anyway, volgens de Chinese leider Xi Jinping zijn beide slecht en moeten we dat niet willen met zijn allen. Protectionisme, een facet van zo'n handelsdinges, is very bad, mmmkay. Nou, de kans bestaat dat Trump daar ook gaat achterkomen. Dat zegt althans de Zwitserse bank UBS. Dit kwartaal zou de groei van de Amerikaanse economie weleens gehalveerd kunnen worden doordat vooral kleine bedrijven in de maakindustrie omvallen. 'Most of the slowdown, UBS says, is likely to come in the manufacturing sector, which is much more sensitive to changing prices for raw materials. The impact is likely to be so acute that many new manufacturers are likely to go out of business.' Hoewel Trump terug wil naar meer Made in the USA, is het opvallend genoeg juist de sector die prijsstijgingen van grondstoffen voelt, die kopje onder gaat door de handelsoorlog. Maar dan: 'The US economy has created more manufacturing jobs in the past year than at any point since the 1990s. We know from a variety of different sources that the vast majority of that increase in employment is coming at brand new firms. Brand new firms notoriously have very thin margins and a lack of ability to pass on costs. Small cost shocks tend to cause large disruptions to new firms. We see some of these new firms failing, others of them failing to expand in a way they would have otherwise.' Dus wat er eigenlijk staat is dat er veel meer maakbanen zijn bijgekomen, maar dat de banengroei tijdelijk kan zijn. Feit is wel dat door handelsperikelen de prijzen van bijvoorbeeld metalen volatieler worden. En zo bleef het ook na de Midterms nog lang onrustig na de Politionele Handelsacties.

Wederom bewijs: kiezers kiezen niet voor hun portemonnee

Wie enigszins de opkomst van het populisme in de Westerse wereld wil begrijpen, moet als eerste stoppen te geloven dat de kiezer altijd voor zijn eigen portemonnee kiest. Onbegrip voor populistische bewegingen komt niet zelden voort uit het idee dat kiezers die het financieel voor de wind gaat, tevreden zijn met de regeringen die dat mogelijk hebben gemaakt. Het werkt ook de andere kant op: ook als kiezers pijn voelen door economisch beleid, wil dat niet zeggen dat ze de regering die daarvoor zorgt, de rug toekeren. Een mooi voorbeeld vinden we momenteel in de Verenigde Staten waar president Trump een protectionistisch beleid voert dat zijn achterban hard raakt. Boeren in de VS zien de prijzen voor sojabonen dalen, terwijl hun inkopen duurder worden. 'There’s a disconnect between the negative effect of Trump’s policies on his voters in farm country and their unwavering support for him. (...) They’re down by roughly 20 percent since Trump’s tariffs took effect in the spring, and other countries began to retaliate. Down to the point where farmers are tightening their belts, holding back on major equipment purchases, sometimes retiring early. Down for the foreseeable future, but for what seems like frustratingly little in return.' Dit kan deels verklaard worden doordat boeren denken dat Trumps beleid uiteindelijk goed zal zijn voor hun bottomline. Daarnaast spelen waarschijnlijk ook andere factoren, zoals instemming met de rest van zijn programma. Dat is iets wat Brexit ook liet zien: een groot deel van de Britten realiseerde zich dat uit de EU stappen zeker in den beginne weleens economisch pijnlijk kon zijn, maar dat accepteerden ze. Liever weer eigen wetten en grenzen, dan hogere economische groei en een ever-closer Union zonder binnen- of buitengrenzen. Wat Trump en de Republikeinen betreft is dit soort sentiment een opsteker die de verliezen in het Congres na de volgende Midterms kan beperken.

Trump krijgt deksel op z'n neus: VS spaart China

Een hoop geblaf, maar bijten ho maar. Zie daar de samenvatting van het halfjaarlijkse rapport van het Amerikaanse ministerie van Financiën over valutamanipulatie door andere landen. Dat van die andere landen kunnen we overigens wel weglaten, want met precies negentig vermeldingen is het alles China wat de klok slaat. Centraal staat de vraag of de Chinezen hun munt kunstmatig laag houden om zo hun eigen export aantrekkelijker te maken. President Trump wilde heel graag het label valutamanipulator uitdelen, maar zijn ambtenaren bij het minFin doen dat niet omdat ze schatten dat de bemoeienis van de Chinese centrale bank met de wisselkoers op jaarbasis 'neutral' is. Oftewel, de monetaire baas was niet buitensporig in de weer met het devalueren van de eigen munt (zie grafiek na de breek). Uiteindelijk concludeert het ministerie dat de bemoeienis van de bank 'limited' is. De  yuan dook het afgelopen halfjaar met ongeveer 9% tegenover de dollar, en dat probeerde de People's Bank of China een beetje tegen te gaan door op bescheiden schaal buitenlandse valutareserves te verkopen zodat de yuan in waarde stijgt. Helaas versterkten de Chinezen hun munt niet zo hard als ze eerder wel deden, voegen de ambtenaren van minFin Steven Mnuchin daar mistroostig aan toe. 

Lees verder

Hoppa, de VS is $521 miljard per jaar kwijt aan rentelasten. Maar geen paniek

Het is allemaal wat met die Italiaanse staatsschuld van dik €2,5 biljoen - 131% van het bbp - en de plannen van de populistische coalitie om met een begrotingstekort van 2,4% van datzelfde bbp te gaan werken in 2019. Dat is echter kinderspel vergeleken bij de cijfers van de Amerikaase nationale schuldenberg. Tegelijkertijd is daar dan juist weer een stuk minder paniek over, maar daar komen we zo op. Het Amerikaanse ministerie van Financiën laat weten dat in belastingjaar 2018 (dat liep tot 30 september) het begrotingstekort neerkwam op $779 miljard, ofwel 3,9% van het bbp. Da's $113 miljard meer dan in taxjaar 2017, toen de weegschaal een tekort van $666 (!!) miljard aantikte. Nog een feitje: in de afgelopen veertig jaar stond het gemiddelde begrotingstekort op 3,2%. Het nieuwe tekort is bijvoorbeeld het gevolg van de Trumpiaanse belastingverlagingen, waardoor $92 miljard minder binnenkwam aan vennootschapsbelasting (inkomsten-pdf). Maar we moeten niet vergeten dat Amerikanen daar wel 'incredible economic strength that stands in stark contrast with the policies of the previous administration' voor terugkrijgen, lezen we in het persbericht. Daarnaast is de VS juist veel meer kwijt aan rentelasten: in belastingjaar 2018 bedroegen die in totaal $521 miljard, een jaarlijkse stijging van $64 miljard (uitgaven-pdf). De Amerikaanse staat tapte meer uit de obligatiemarkt, want het geld moet natuurlijk ergens vandaan komen. Dat zorgt dan weer voor een hoop kritiek: terwijl de Amerikaanse economie lekker blijft groeien runt president Trump majestueuze begrotingstekorten, hoe groot moeten die dan wel niet worden in slecht weer? En hoeveel ruimte is er over om dan fiscaal te stimuleren?

Lees verder

Noord-Korea omzeilt sancties, verkoopt stiekem software via Facebook en Linkedin

Dat Kim Jong-uns Noord-Korea ondanks zijn maoïstische haardracht en kledingstijl, meegaat met zijn (moderne digitale) tijd, bewijzen de nieuwe maatregelen die de US Department of Treasury heeft uitgevaardigd tegen een Chinees en Russisch IT-bedrijf en hun ceo (meer info hierrrr). Het gaat om het Chinese Yanbian Silverstar Network Technology alias 'China Silver Star' en haar Noord-Koreaanse ceo, Jong Song Hwa en zusterbedrijf Volasys Silver Star dat in de Russische stad Vladisvostok resideert. China Silver Star verdiende tot dusverre 'millions of dollars from collaborative projects with and other companies' en het later opgerichte Volasys 'had earned hundreds of thousands of dollars in under a year'. De acties houden verband met de sancties die de VS en de internationale gemeenschap hebben opgelegd om Kim te dwingen tot denuclearisering. Hoe de bedrijfjes hun IT-diensten aan de man brachten? Volgens de WSJ gebruikten zijn daarvoor (fake-)accounts en advertentiemogelijkheden van i.a. Facebook en  Linkedin. Yep, naast voor verkiezingsinmenging blijken deze platformen ook voor het omzeilen van sancties uiterst effectieve tools. Het mag niet verbazen dat Xi en Poetin niet heel erg streng optreden tegen de Noord-Koreaanse ontwijk-manoeuvres, gezien de krampachtige 'bromance' van de twee en het gedeelde verleden met het land. Wat misschien wel enige verbazing wekt  is dat het hier gaat om echte IT-bedrijven. Een land dat tot voor kort nog geen 1100 ip-adressen telde, kan dus IT-professionals voorbrengen die in het buitenland met software-projecten aardig wat pecunia voor hun leider kunnen binnenharken en zelfs hackend bitcoins kunnen jatten. Om voor deze inkomstenbron uit een wat breder poeltje te kunnen vissen dan alleen dat van generaalszoontjes en andere elite-hielenlikkers van Kim moet ook het proletariaat aan het net-infuus. Daarom heeft de staat vorige maand een speciaal tablet ontwikkeld en een 'Internet Protocol television service' waarmee de kameraden-massa het eigen totaal dichtgetimmerde Noord-Koreaanse net op kunnen. Misschien zien we inderdaad de aanzet tot het ontstaan van een 'middenklasse' bestaande uit IT-ers en zaait Kim ongewild de kiemen van een toekomstige revolutie. Misschien, en als ooit..., dan i.i.g. niet een roodkleurige.

Niall Ferguson leert Europa even terechte les

Felicitaties aan het Financieele Dagblad zijn op hun plaats. Het FD strikte eerder Jeroen Dijsselbloem als columnist, maar mag nu ook Niall Ferguson tot zijn scribenten rekenen. Chapeau. Voor degenen die Ferguson niet kennen: gevierd economisch historicus die als kind in de ketel met Jeremy Clarkson is gevallen, bedenker van ingenieuze grote verhalen, Harvard-hoogleraar en - heel opvallend voor een hedendaags academicus - niet links. (Sterker nog: hij heeft een positie moeten opgeven omdat hij te ver ging in zijn strijd tegen SJW'ers.) Als aanloopje naar zijn columns, is Ferguson geïnterviewd door het FD en daarin zegt hij een aantal interessante dingen. 'De huidige realiteit in het Witte Huis roept gemengde gevoelens bij hem op. ‘Ik heb veel bedenkingen bij Trumps presidentschap. Maar wat ik in mijn columns en artikelen probeer te laten zien is dat er een verschil is tussen de persoon Trump en de regering-Trump. (...) Trumps persoonlijkheid is verschrikkelijk, maar de wijze waarop de Trump-regering het land bestuurt is dat niet. Er zijn maar weinig commentatoren die dat verschil willen zien. Als je persoonlijkheid en politiek op één hoop gooit, zul je nooit snappen wat Trump aantrekkelijk maakt voor kiezers.' Vervolgens wijst hij er fijntjes op dat Europeanen nog altijd geloven in het luie vooroordeel dat de VS de thuishaven is van het extreemste populisme, maar klapt daar overheen met de eenvoudige constatering dat het Europese populisme veel radicaler is dan in de VS. 'Terwijl Trump in het Witte Huis zit, runt de Republikeinse partij het Congres en de regering. In Europa worden de traditionele partijen uit de regering gejaagd.' Tja, valt moeilijk te ontkennen, bovendien is het misschien wel te mild: de traditionele partijen worden niet alleen uit regering gejaagd, ze worden weggevaagd. (Kinderen van nu zullen later tegen de sociaaldemocratie aankijken als wij naar surrogaatbanden; nooit meegemaakt, maar klinkt verschrikkelijk.) Enfin, lees hier het hele interview met Ferguson. In een tijd waarin alle Verstandige & Weldenkende columnisten eigenlijk al sinds de verkiezingsoverwinning van Trump dezelfde column schrijven, is het verfrissend om een weldoordacht alternatief perspectief te zien. 

Duikt allen! Recessie des doods in aantocht

Wat gebeurt er als de lange rente onder de korte rente duikt? In 2008 volgde de kredietcrisis, in 2001 de dotcomcrisis, in 1990 de olieprijsrecessie en in 1980 schitterende tv-series, rare muziek en ook een crisis. Momenteel tikken de Amerikaanse tweejaarsrente en tienjaarsrente elkaar bijna aan. Naar verwachting krijgen we begin 2019 wederom met een omgekeerde rentecurve te maken. 10 is dan goedkoper dan 2. Dat heeft alles te maken met de Fed die de korte rente wil optrekken en obligatiebeleggers die kennelijk de komende recessie zien. Normaal gesproken zijn lange rentes duurder dan korte rentes. Wanneer obligatiebeleggers een recessie vermoeden, dan verwachten ze dat de lange rente daalt. Dus kopen ze vooruitlopend op die rentedaling obligaties met een lange looptijd op. En dat doet de lange rente dalen. De laatste zeven recessies werden telkens voorafgegaan door een omgekeerde rentecurve schrijft het Financieele Dagblad vandaag in een alarmerend artikel op de 1 dat u via deze news-omleiding zonder €'s zou moeten kunnen lezen. Dus onderhandel nog snel even een vast contract uit met de baas en laat die koopwoning maar schieten.

We gaan nog meer last krijgen van Turkije

Zo, dat is een teringzooi in Turkije. Financieel heeft Europa best wat uit te staan met Turkije, dus een turbulent Turkije zorgt hier voor meer dan een zuchtje wind. Enfin, er is veel gebeurd in de afgelopen 24 uur. De situatie is eigenlijk alleen maar verslechterd. De VS hebben zich namelijk uitdrukkelijk bemoeid met de situatie en wel in de persoon van Donald Trump. Die twitterde doodleuk dat-ie momenteel een pesthekel heeft aan Turkije en kondigde een verhoging van de importtarieven op staal en aluminium aan. Staal krijgt 50% voor de kiezen en aluminium 20%. Dat was lachen, want juist op dat moment probeerde de Turkse minister van Financiën aan de wereld uit te leggen dat Turkije beschikt over een Economisch Wonderplan. Heel gek, maar dat plan bestaat dus niet. Niet zo vreemd dus dat de lira inmiddels de helft van zijn waarde ten opzichte van de dollar kwijt is. Maar dan iets anders; met elke stap die Turkije richting de afgrond doet, verwijdert het land zich ook van het Westen en de NAVO. De nieuwe vriend is Rusland en Turkije interesseert het niet als het daardoor zijn eigen veiligheid en die van NAVO-bondgenoten op het spel zet. Neem het volgende: 

Lees verder

Collusion tussen Trump en Russen! Trump: hier, neem meer sancties

As we speak hoopt iedereen die de Amerikaanse president geregeld verwart met een gevallen Oostenrijkse kunstschilder, dat Trumps voormalige campagneleider hem verraadt. Paul Manafort staat voor het hekje en als speciale spoorzoeker Robert Mueller hem kan verleiden eieren voor zijn geld te kiezen, zullen opponenten van Trump de komende duizend jaar feest vieren. Ze hopen dan ook dat Manafort klikken verkiest boven brommen. Een celstraf als pressiemiddel om uit de doeken te doen wat de contacten tussen Trump (en/of zijn campagneteam) en de Russen zijn geweest. Want dat er contacten zijn, dat er sprake is van 'collusion', is kennelijk een idée fixe. Enfin, dan schakelen we nu even over naar de echte wereld: Russen strooien met gif in het Verenigd Koninkrijk alsof het subsidie in Amsterdam is, Amerikanen over de zeik, kondigen nog hardere sancties tegen Rusland aan en als gevolg daarvan gaat de roebel met 5% onderuit ten opzichte van de dollar in een enkele dag. Het is de sterkste koersdaling in twee jaar. Er wordt gevreesd met grote vreze: 'Although the first tranche of sanctions would focus on Russia’s defense sector and have a limited initial effect, according to political analysts, investors and firms are preparing for a downward spiral of measures and countermeasures that would hurt the wider economy. (...) The second set, which could be triggered by the end of the year, would include the downgrade or suspension of diplomatic relations, suspension of flights between the U.S. and Russia, and restriction of imports of Russian goods. A separate set of financial measures against Russia being considered in Congress would reduce the country’s ability to raise capital abroad.' Nu kan het aan ons liggen, maar economische vijandschap met een land dat de werkelijke poppenspeler van de Trump-marionet zou zijn, dat vraagt om een verklaring vol Reptilians, Pizzagate, en Illuminati. Anderen zouden het 'collusion' kunnen noemen.

Linktip: Energie vergelijken