7 topics
#venezuela

Regime change en obligatiehouders in Venezuela: het net sluit zich rond Maduro

Als het Europees Parlement zich tegen je keert weet je dat je dagen geteld zijn. Vraag het Nicolás Maduro, de dictator van Venezuela, het land waarvan de economie sinds 2015 gehalveerd is, driekwart van de bevolking in een jaar tijd bijna negen kilo afviel en de inflatie dit jaar volgens schattingen de 10,000,000.0% aantikt, terwijl de dochter van Hugo Chavez a la Marie Antoinette op social media met de flappen wappert. Nee, maar even serieus: Maduro heeft grotere problemen dan Guy Verhofstadt. De VS boycotten sinds kort namelijk ‘s lands oliesector, goed voor 90% van de inkomsten, en in het bijzonder staatsoliebedrijf PDVSA. Als gevolg van de sancties wordt $7 miljard aan tegoeden bevroren en zou Venezuela het komende $11 miljard aan inkomsten missen. Terwijl een dochter van PDVSA nog een luttele half miljoen dollar doneerde aan Trump’s inauguratiecomité. 

Lees verder

Venezuela in 2019: inflatie van 10.000.000%

Het lijkt zo'n geweldig idee, het bijprinten van gratis geld om overheidstekorten te dichten. Het brengt voor Venezuela echter wel met zich mee dat de huidige inflatie van 1.370.000% volgend jaar versnelt naar 10.000.000% schoon aan de haak. Blijkbaar had het schrappen van nullen op bankbiljetten toch niet zoveel zin. De economische stand van zaken in het land is nu zo slecht dat het IMF maar heeft besloten om Venezuela te verwijderen uit het voorspelrondje voor opkomende markten bij haar nieuwe groeiramingen voor de wereldeconomie. De rest van de cijfers van het IMF over het socialistische land spreken boekdelen: de reële (= gecorrigeerd voor die majestueuze inflatie) economische krimp was 14% in 2017, en gaat naar 18% dit jaar. In 2019 gaat er nog eens 5% van af. Het zou echter ook nog een stuk slechter kunnen uitpakken, want de Venezolaanse autoriteiten gaan niet meer in gesprek met het IMF en leveren economische data aan als ware het gatenkaas. En daarmee komt er weer een pikant hoofdstuk bij in het boek over jarenlang geld uitgeven als water om de bevolking te paaien, om intussen helemaal afhankelijk te zijn van de instortende olieprijs. Ondertussen doen president Nicolás Maduro en de zijnen er alles aan om negatieve berichtgeving over de crisis tegen te houden en vlucht de bevolking maar richting Curaçao. Dat zorgt natuurlijk voor spanningen in ons koninkrijk, waarover MinBuZa Stef Blok onlangs in een besloten overleg zei (wob'je hier) dat hij probeert om de lijnen met Venezuela 'open te houden' en tegelijkertijd de problemen in het land blijft 'benoemen'. Maar goed, en die nieuwe cryptomunt dan? Die is in geen velden of wegen te bekennen. Om een bekend Venezolaans woord uit de kast te trekken: goh.

Hoe los je inflatie op? Juist. Door nullen te schrappen

We zeiden het al in ons uitlegfilmpje: wat je niet wil, is hyperinflatie. Een kei-actueel voorbeeld van de verschrikkingen daarvan krijgt men door de blik te werpen op de economische situatie in Venezuela. Nadat de olieprijs in 2014 heel diep dook zakte het socialistische systeem van president Nicolás Maduro volledig door haar hoeven. En zo verwacht het IMF dat het Venezolaanse bruto binnenlandse product dit jaar met 18% daalt, maar da's lang niet het meest indrukwekkende getal. Dat is de inflatie van 1.000.000% die het verwacht tegen het einde van dit jaar, terwijl het fonds in april nog dacht aan een schamele 13.000%. Daarmee is de situatie aldaar 'similar to that in Germany in 1923 or Zimbabwe in the late 2000’s'. Het gaat allemaal zo snel omdat Maduro de verleiding niet kan weerstaan om overheidstekorten te dichten middels het aanzwengelen van de geldpers, zodat de prijzen dus alleen maar verder stijgen. Dat doet hij in combinatie met nóg een briljant plan: het vanaf 20 augustus schrappen van niet drie, maar vijf nullen van de munt. Op die datum koppelt Venezuela ook nog eens de bolivar aan de door de staat gedekte cryptomunt de petro, die ook al zo'n topoplossing is. Voor het overige zei Maduro in zijn economische diagnose één verstandig iets, en dat is dat het tijd wordt om zijn economie te diversificeren. Verder bleef hij hangen in een klaagzang over 'economic warfare', en de grote afwezige blijft natuurlijk het plan om iets verstandiger met de overheidsfinanciën om te gaan. Kortom, de Venezolanen geloven het allemaal wel: koop eieren, en geen petro's.

Mastercard wil spelen met nationale cryptomunten

Recentelijk sommeerde de Tweede Kamer de regering om eens om tafel te kruipen met creditcardmaatschappijen. Misschien dat zij consumenten kunnen verbieden om cryptomunten te kopen met het plastic. Van een woordvoerder van Visa kregen we te horen dat zij geenszins van plan zijn om zelf actie te ondernemen. 'Visa allows credit, debit and certain prepaid Visa products to be used to purchase cryptocurrency, provided such transactions are legal in both the buyer’s and seller’s jurisdictions'. Helder. Op het standpunt van American Express en Mastercard wachten we nog, maar we rekenen op eensgezindheid. Stukje vrijheid voor de mensen en een leuke inkomstenbron voor de creditcardverstrekkers. Bovendien laat Mastercard vandaag weten best sympathiek te staan tegenover cryptomunten. Zo heeft de creditcardtoko in Japan en Singapore een beperkte pilot achter de rug waarmee kaarthouders hun bitcoins konden cashen, maar details krijgen we niet. Verder zou het bedrijf dolgraag een rol spelen in het faciliteren van nationale cryptomunten die worden uitgegeven door centrale banken. 'So long as it’s backed by a regulator and the value . . . it is not anonymous, it is meeting all the regulatory requirements, I think that would be of greater interest for us to explore', aldus een MasterCard-bestuurder. Is het nu nog wachten op een land dat in is voor deze uitdaging. Genoeg landen hebben geëxperimenteerd met een eigen munt, maar alleen Venezuela pakt lekker door. Aankloppen bij onze buren voor een proefje zit er niet voor MasterCard, want dat mag niet van Trump

Psst, misschien toch investeren in Venezolaanse cryptocurrency?

Een van de voordelen van het socialisme is dat het weliswaar vijandig tegenover het Westen staat, maar in zijn strijd tegen het kapitalisme zichzelf altijd met een mitrailleur van Russische makelij in de voet schiet. Neem Venezuela. Ooit een van de rijkste landen van Zuid-Amerika en rijkelijk bedeeld met de grootste bewezen olievoorraad in de wereld. Maar ja, daar heb je weinig aan als je je inflatiepercentage noteert in vier cijfers. Daarom kwam het socialistische regime met de petro, een cryptocurrency gedekt door oliereserves. Iedere petro wordt gedekt door een barrel olie. Er worden 100 miljoen petrii uitgegeven, wat betekent dat de totale waarde van de valuta (bij een richtprijs van $60 per vat) ongeveer $6 miljard bedraagt. Je weet dat het allemaal totale oplichterij is als je vervolgens president Maduro hoort claimen dat al voor $5 miljard aan petrii is verkocht. Bovendien, zoals The Economist al opmerkt, wordt de petro gedekt door de belofte van de Venezolaanse overheid dat de munt wordt gedekt door olie. Je hebt geen recht op een vat olie als je een petro koopt. Dat is dus waardeloos. En al zou Venezuela zijn belofte gestand doen, dan nog is de munt nog steeds verre van onafhankelijk en niet vrij van politieke inmenging, want de regering heeft natuurlijk wel degelijk een hand in de olieprijs doordat het de productie van het staatsoliebedrijf controleert. Maar toch, een munt die gekoppeld is aan goed waarvan je de hoeveelheid nauwelijks kunt veranderen, kan werken om inflatie te beteugelen. Dat liet de invloedrijke Duitse econoom en bestuurder Hjalmar Schacht zien met zijn Rentenmark, die gekoppeld was aan land. Dit zijn oplossingen waar Venezuela iets aan heeft, maar waarschijnlijk  vindt de regering het vooral tijd om nog eens door te laden en op de eigen voet te mikken.

Socialistische staatscryptomunt levert al $735 miljoen op. Zeggen ze

Zoals u misschien wel weet, kampt ons meest exotische buurland met financiële en economische probleempjes. De economie ligt jaren op z’n gat dankzij socialistisch wanbestuur, maar de olie-inkomsten konden dit nog lang verbloemen. Intussen gaat het halve land dood van de honger omdat de olieprijs al een tijdje nogal laag is en de V.S. flinke economische sancties hebben opgelegd. Als een kat in het nauw kondigde El Gran Timonel aan van de weeromstuit maar een eigen cryptomunt uit te geven, de petro. Deze zou dan gedekt zijn door de natuurlijke grondstoffen van Venezuela, zoals olie. Dit onzalige plan werd door het parlement afgekeurd, maar zoals het een goed Zuid-Amerikaans despoot betaamt, heeft hij zich hierdoor niet tegen laten houden. Gisteren ging de petro in de voorverkoop, en vandaag meldde Venezuela al $735 miljoen te hebben binnengeharkt. Allemaal leuk en aardig, maar niemand kan eigenlijk controleren of de praatjes van president Maduro kloppen. Een petro kost 60 dollar, evenveel als een vaatje socialistisch getapte olie nu. Dat betekent dat als u een petrootje heeft, de olieprijs bepaalt wat u er mee kan kopen. Als u er al iets mee kan kopen. De Gewone Venezolaan kan wat betreft Maduro het rambam krijgen, want de petro is gek genoeg dan weer niet te koop met de nationale munt, de bolivar. Iets met gierend uit de hand gelopen hyperinflatie. En juist om die reden doet iedere zelfbenoemde crypto-expert een beetje gniffelend laatdunkend (vraag in de kop is altijd nee) over de Venezolaanse wanhoopspoging. Want ja, interessant zeg, een overheid die een cryptomunt uitgeeft, dat is voor het eerst. Wel een beetje jammer dat het experiment door zo’n bananenrepubliek wordt opgezet. Dat is samengevat de gemiddelde reactie. Wilt u toch graag een gokje wagen of gewoon uw geld vrijwillig overmaken naar de Venezolaanse overheid, hou dan deze site in de gaten want de petro wordt over een maand publiek verhandelbaar. 

Socialistische mafklapper Maduro zag het beter dan ABN AMRO

Wij lachen toen de socialistische snorremans Nicolás Maduro vorig jaar riep dat de olieprijs dat jaar naar $70 per vat ging, terwijl een gewaardeerde analist van ABN AMRO een duikvlucht naar $30 voorzag. De Venezolaanse president kon een hogere olieprijs immers goed gebruiken, omdat 's lands economie evenveel variatie kent als de kledingkast van Maarten van Rossem. Zijn uitspraak leek een gevalletje wens-vader-gedachte. Nu kunnen we concluderen dat de voormalig buschauffeur er dichter bij zat dan de bankanalisten. De kaap van $70 werd in 2017 niet geslecht, maar deze week moest voor het eerst in drie jaar zeven tientjes gelapt worden voor een tonnetje Brent (actuele koers hier). De prijsverhogingen worden toegeschreven aan de succesvolle handjeklap tussen de OPEC-landen en Rusland. Zij besloten vorig jaar minder olie op te pompen en zetten dit beleid voorlopig nog even voort. Grote Amerikaanse zakenbanken en hedgefondsen pleuren hun ramingen voor de olieprijs dan ook omhoog, terwijl Shell zijn duurzaamheidsbeleid een slinger geeft door een gas- en olieveld op de Noordzee te heropenen. Uiteraard zijn er ook mensen met een andere kijk op de zaak. De hoge olieprijs zou de Amerikanen kunnen verleiden om de schalieproductie nog harder op te voeren, waardoor de oliereserves weer groeien en de prijs per vat daalt. Bij ABN weten ze inmiddels dat  de olie- en gasprijzen veranderlijk zijn als het weer, maar wat Maduro's glazenbol zegt weten we niet. Die is waarschijnlijk te druk om een nieuw plan te smeden om zijn verhongerende natie te redden. Zijn plan voor een staatscryptomunt die gedekt wordt door de olie- en gasreserves is gesneuveld in het parlement. En de hogere olieprijs heeft de honger ook niet uit het land geholpen. Integendeel

Linktip: Energie vergelijken