38 topics
#rechtszaak

Man zet privé-detective op ex-vrouw om onder alimentatie uit te komen. Lukt dat?

Hartstikke goede regel na echtscheidingen: u bent in principe verplicht om partneralimentatie te betalen als uw ex-partner na de echtscheiding onvoldoende inkomsten heeft om in haar of zijn levensonderhoud te voorzien. En niet alleen dat: er wordt voor het maandelijks over te maken bedrag rekening gehouden met de gezamenlijke levensstandaard ten tijde van het huwelijk. Heeft de levenspartner die anders aan de bedelstaf zou raken tenminste nog iets, ondanks iedere dag te moeten leven met de pijn van een mislukte liefdesrelatie. Nou goed. Zo gaat het ook met een stel dat in 2015 officieel gaat scheiden. Bepaald wordt dat de man vanaf het moment dat de voormalige echtelijke woning is overgedragen, aan zijn ex-vrouw partneralimentatie van €5.460 per maand moet overmaken. Per 1 januari 2017 wordt dat vervolgens €4.548 en in 2018 komt dat bedrag gelet op de wettelijke indexering op maandelijks €4.616,22. De man maakt eerst braaf over, maar al relatief snel vermoed de man dat zijn ex hier geen recht meer op heeft. Hij denkt dat zijn de vrouw, zoals dat juridisch zo mooi wordt omschreven , 'samenleeft als ware zij gehuwd met een nieuwe partner'. Dat wil zoveel zeggen dat ze 'een affectieve relatie van duurzame aard' heeft. Hierbij verzorgen de vrouw en haar nieuwe partner elkaar, wonen ze samen en voeren ze een gemeenschappelijke huishouding. Om dit te bewijzen besluit de man een detectivebureau in de arm te nemen om het doen en laten van de vrouw in de gaten te houden. De rechtszaak die volgt wordt eerst voor de rechtbank behandeld, maar wij gaan meteen door naar het hoger beroep, waarin de man de hele zaak opnieuw aan het Hof voorlegt. Hij wil: met terugwerkende kracht de betaalde partneralimentatie terug vanaf 1 september 2016 á €94.671 én dat de vrouw de kosten voor het detectivebureau á €47.190 betaalt. De vrouw zegt in haar verweer wat u kunt verwachten: ze woont niet met die nieuwe man samen en ze betaalt alles zelf. Gaan we nu even kijken naar een stukje uit de observaties van het detectivebureau (opklik).

Lees verder

Bijstandstrekker wil twee gratis iPads. Lukt dat (in hoger beroep)?

Daar zijn we dan weer met ons onregelmatig terugkerende rubriekje over mensen die gratis dingen willen op kosten van de Staat. Eerder verschenen: hoer (afgewezen) en fiets (afgewezen). Dit keer gaat het om een vader die wil dat er gelapt wordt voor twee iPads. Waarom twee? Omdat zijn schoolgaande kinderen die nodig hebben voor hun huiswerk. De man krijgt een bijstandsuitkering en zegt de kosten van  €234 per iPad zelf niet te kunnen dragen. Daarom moet zijn gemeente in het kader van de bijzondere bijstand hiervoor een extra geldbedrag reserveren. De gemeente wijst dit verzoek af, omdat de aanschaf niet noodzakelijk is. 'De school biedt een mogelijkheid waaraan geen kosten zijn verbonden, namelijk dat de iPad op school blijft en dat het kind met inlogcodes op school, thuis, op de naschoolse opvang dan wel in de openbare bibliotheek op een laptop/tablet of computer verder kan werken. Daarnaast biedt de school een alternatief in de vorm van gespreide betaling, waarbij de iPad mee naar huis mag worden genomen tegen betaling van €6,50 per maand en de iPad na afloop van 36 maanden eigendom wordt van de betrokkene.' Niets mee te maken, zegt de man, waarop hij in hoger beroep gaat. Hij heeft thuis geen laptop of computer waar de kinderen gebruik van kunnen maken en de kosteloze optie komt niet voor hem in aanmerking omdat zijn kinderen na school naar de naschoolse opvang gaan waardoor ze op school hun huiswerk niet kunnen doen en er bij de opvang één computer beschikbaar is. Uitwijken naar een andere naschoolse opvang biedt ook geen uitkomst want de kinderen moeten naar logopedieles en die opvang kan ze daar niet wekelijks naartoe brengen. Tenslotte zegt hij dat hij die €6,50 per maand niet kan betalen en dat hij dat uit nood toch heeft gedaan waardoor hij nu in de financiële sores zit. Ellende.

Lees verder

Kijk. Zo lastig is het om een ww-frauderende Pool zijn uitkering af te pakken

Zoals het vaak gaat met ophefjes, volgen ze elkaar in rap tempo op. Daarom kan het dat u al bent vergeten dat u eerder dit jaar stijl achterover sloeg over hoe Polen frauderen of fraudeerden met hun ww-uitkering door handtekeningen te vervalsen en te frauderen met adressen. Het UWV raadpleegde voor buitenlandse adressen de eigen adressenbestanden in plaats van de BRP (Basisregistratie Personen). De Tweede Kamer pleitte ervoor dat het UWV uitsluitend nog gebruikmaakt van de BRP, en het UWV heeft zich voorgenomen om vaker dan voorheen (lees: vrijwel nooit) melding te maken bij het meldpunt 'verwonderadressen', als men twijfelt aan een verblijfadres. Gaan we nu naar de praktijk. Hier is een Poolse man in beroep gegaan tegen een terugvordering (€7.964,09 bruto) en een boete (eerst €3.982,05, later verlaagd naar €40 'wegens ontbreken draagkracht) wegens het niet doorgeven van een verblijf in Polen. De Pool krijgt ook een proceskostenvergoeding van €1.002, en daar maakt hij meteen vol overgave gebruik van, met deze rechtszaak tot gevolg. Het UWV zegt dat de Pool ten tijde van zijn ww-aanvraag buiten Nederland verbleef en daarom geen recht op ww had. Omdat hij zijn verblijf in het buitenland gedurende een periode van ongeveer vier maanden in het jaar 2014 (17 juni 2014 tot en met 30 oktober 2014) niet heeft gemeld, heeft hij de informatieplicht geschonden. 'Dat rechtvaardigt intrekking (met terugwerkende kracht) van de WW-uitkering, terugvordering van de WW-uitkering en de oplegging van een boete', aldus de uitkeringsinstantie. De Pool bestrijdt dat uiteraard, om meerdere redenen. In deze zaak is veel te doen om een buslijst van de werkgever van de Pool in Nederland, die het UWV als bewijs aanvoert om aan te tonen dat de man in Polen verbleef. Die werkgever heeft een samenwerkingsverband met een busmaatschappij die het vervoer van de werknemers van Polen naar Nederland en vice versa verzorgt. Werknemers kunnen hiervan gebruik maken, maar zijn daartoe niet verplicht. Een Poolse vestiging van die werkgever houdt buslijsten bij, zodat duidelijk is wie er in Nederland is en wie er beschikbaar is voor werk in Polen. Een werknemer wordt op de buslijst gezet als er een vakantie wordt opgegeven of wanneer een uitzendovereenkomst afloopt, zodat zij terug kunnen naar Polen. 

Lees verder

Mooi. Tesla gaat iedereen kapot-suen wegens diefstal bedrijfsgeheimen

Een dag geen Tesla-dingetjes, een dag niet geleefd. Nou, redelijk hagelnieuw nieuws: de autofabrikant heeft begint twee rechtszaken tegen 1. meerdere ex-werknemers en 2. concurrent op gebied van zelfsturende auto's Zoox, wegens het misbruik van de bedrijfsgeheimen van het autobedrijf. Tesla claimt dat  vier voormalige werknemers 'gepatenteerde informatie en handelsgeheimen hebben gestolen om Zoox te helpen om eigen magazijn-, logistiek- en inventariscontroleactiviteiten te ontwikkelen en te gebruiken.' Tesla beweert daarnaast dat een voormalige werknemer handelsgeheimen gestolen heeft met betrekking tot de Autopilot driver assistantant-functie van Tesla voordat hij een baan kreeg bij Chinese elektrische autofabrikant Xiaopeng Motors. Tesla zegt dat de vier voormalige werknemers die naar Zoox gingen -Scott Turner, Sydney Cooper, Christian Dement en Craigh Emigh- alles wisten van gepatenteerde Tesla-documenten die nuttig waren voor hun nieuwe werkgever en dat minstens één van hen vertrouwelijke informatie gebruikte om andere werknemers te werven. Als we de aanklacht van Tesla mogen geloven, gingen de ex-werknemers ook niet heel voorzichtig te werk. Zo zou ex-medewerker Emigh nadat hij werkzaam was bij Zoox een e-mail heeft gestuurd naar Coopers oude Tesla-adres, met een aangepaste versie van een Tesla-document als bijlage. Weliswaar met een Zoox-logo erop, maar met kenmerken van de originele versie, waarmee volgens de automaker zonder twijfel is aangetoond dat de gedaagden de Tesla-informatie die ze hadden ook echt gebruikten voor hun nieuwe werkgever. Nou goed, mooie dingen allemaal. Zoox heeft nog geen commentaar gegeven op de aanklachten en daarvoor moet u dat eerste linkje naar the Verge even in de gaten houden. Link naar aanklacht hiero

Beurswaakhond maakt gehakt van Elon Musk: 'Negeert afspraken volledig'

De SEC slaat terug in de rechtszaak met de voorman van Tesla, Elon Musk. Zoals u weet is de SEC van mening dat Musk de afspraken heeft geschonden die zijn gemaakt in de schikking met de toezichthouder. Hierin werd onder andere opgenomen dat Musk niet meer lukraak mocht tweeten, maar potentieel beursgevoelige tweets moest voorleggen aan juristen. Musk verdedigde zich eerder door te zeggen dat de tweets die hij onlangs verstuurde over de productie van auto's, niet beursgevoelig waren. Komt die reactie van de SEC: 'Musk had not sought pre-approval for a single one of the numerous tweets about Tesla he published in the months since the Court-ordered pre-approval policy went into effect. Many of these tweets were about the topics specifically identified by Tesla in its own policies as potentially material to shareholders. Musk reads this Court’s order as not requiring pre-approval unless Musk himself unilaterally decides his planned tweets are material. His interpretation is inconsistent with the plain terms of this Court’s order and renders its preapproval requirement meaningless.' Kort samengevat: wat hebben we aan die afspraken als de slager zijn eigen vlees moet keuren. En nog wat verder noemt de SEC de analyse van Musk ronduit moeilijk te volgen, die door naar informatie uit verschillende publieke uitspraken van Tesla te verwijzen, probeerde aan te tonen dat zijn tweets 'geen nieuws' bevatten. 'Musk’s contention—that the potential size of a car company’s production for the year could not reasonably be material—borders on the ridiculous.' Au. Nu zullen Musk-aficionado's en Musk zelf zeggen dat de aanvallen van de SEC het meest pijn doen op de beurs. Even afwachten wat de rechter gaat zeggen maar. 

Boze klant betaalt Ziggo niet omdat hij beloofde gratis tablet niet krijgt. Mag dat?

Gaan we naar een klant van Ziggo (of diens rechtsvoorganger UPC). En wat voor een klant: hij heeft een met zijn volle verstand een abonnement afgesloten met (kabel-)TV, internet en een prachtige vaste telefoonaansluiting. Daarover weinig bijzonderheden, maar dan volgt er een 'een betere aanbieding tegen dezelfde maandlasten' inclusief een totaalgratis tablet van Huawei, waar de klant gretig op ingaat. Om die tablet te krijgen heeft de man een actiecode ontvangen, waarmee de tablet bij de MediaMarkt kon worden besteld. Nou goed, de klant krijgt de actiecode na het vernieuwen van het abonnement en bestelt de tablet. En dan begint het wachten. De tablet komt niet, maar de facturen voor het abonnement lopen natuurlijk gewoon door. De man hoort niets van MediaMarkt en contact opnemen met Ziggo biedt ook geen soelaas. Hij krijgt geen antwoord op de vraag waar de tablet heeft en evenmin 'waarom hij in maart 2017 was afgesloten voor een deel van de dienst'. Dat heeft weer te maken met het feit dat hij uit protest de abonnementskosten niet betaalt. En later, nadat hij de indruk krijgt 'dat Ziggo niet meer naar hem wilde luisteren, althans daarvoor geen enkele moeite deed' de overeenkomst op te zeggen. Prima zegt Ziggo, maar maar we krijgen wel nog geld van je. Om precies te zijn:

Lees verder

Vrouw wordt gek van lawaaierige knoflookvretende Afghaanse buren. Helpt de rechter?

Best leuk allemaal hoor, Afghaanse buren. Maar dan moeten ze zich wel aanpassen. Dat is in het kort het probleem van een vrouw die een huis huurt van Kennemer Wonen, een woonstichting in Alkmaar. In mei komen de buren uit Afghanistan naast haar wonen, in oktober volgt de eerste klacht naar de woonstichting per brief. Stukje daaruit uit het vonnis (opklik voor groot):

Lees verder

Mocro-vrouw regelt alimentatie in Marokko. Ex-man boos wegens passeren NL-rechter. Terecht?

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan. Een met hun volle verstand destijds gehuwd paar met de Marokkaanse alsook de Nederlandse nationaliteit is in 2003 gescheiden. De twee hebben drie minderjarige kinderen en in 2004 is er door de rechtbank in Nador, Marokko bepaald dat de man met ingang van 1 december 2012 voor twee kinderen en met ingang van 2003 voor een derde kind een bedrag van 400 dirham per kind per maand aan kinderalimentatie moet betalen. Daarnaast is de man veroordeeld tot betaling van 3000 dirham (wisselkoersje) voor het geboortefeest van een van de kinderen. Daar heeft de man helemaal geen zin in en stapt naar de Nederlandse rechter. Aangezien de twee de Nederlandse nationaliteit hebben kan de rechter in Nederland ook de zaak beoordelen. Simpel gezegd zegt de man dat de vrouw is gaan forumshoppen, ofwel gezocht heeft naar een rechter die voor haar het meest gunstige oordeel kan vellen. Bovendien zou een rechter in Nederland meteen tot de conclusie zijn gekomen dat hij helemaal geen alimentatie kan betalen en is het een schande dat de Marokkaanse rechter bepaald heeft dat hij in een cel gegooid kan worden als hij in gebreke blijft met het betalen van de hem opgelegde bijdragen voor de kroost. De Nederlandse rechter heeft de uitspraak van de rechtbank Nador laten vertalen en komt tot het volgende oordeel: bij de berekening van de kinderalimentatie is heus wel rekening is gehouden met de financiële draagkracht van de man. 'Weliswaar hanteert de Marokkaanse rechter hierbij niet dezelfde maatstaven dan de Nederlandse, maar dit neemt niet weg dat wel degelijk rekening is gehouden met de feiten en omstandigheden (van de man) in Nederland.' 

Lees verder

Klant koopt ketting van €40.200 die online te koop staat voor €402. Geldige aankoop?

In de rechtszaal gaat het dit keer om een schitterende buitenkans, of een aanbod dat te goed is om waard te zijn. Een vrouw ziet op de webshop van de Bijenkorf de  ‘Phanthere de Cartier van 18k witgoud met diamanten’ (link) ter waarde van €40.200 te koop aangeboden worden door €402. Pijnlijk foutje, waar dankbaar van wordt gebruikgemaakt door de vrouw. Die maakt de €402 over, en haalt de ketting de dag later, op 2 april 2018, op in de Amsterdamse Bijenkorf. Op dat moment gaan er nog geen alarmbellen af en is de fout nog niet ontdekt, maar weer twee dagen later wordt de vrouw opgebeld. Of ze de ketting wil teruggeven (of nog eens €39.798 bij wil lappen). Daarop antwoord de vrouw 'dat zij de ketting niet terug kan geven, omdat zij de ketting als huwelijkscadeau aan haar nicht heeft gegeven'. Dat blijft ze ondanks aandringen van de Bijenkorf volhouden waardoor er een rechter aan te pas dient te komen. Wat de Bijenkorf vordert ligt voor de hand. Ketting terug of anders €39.798 plus wettelijke rente betalen vanaf 2 april 2018. De vrouw zegt in haar verweer dat de Bijenkorf onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat er sprake was van een vergissing over de prijs. De Bijenkorf heeft tweemaal per e-mail een bevestiging verstuurd van de bestelling van het artikel met een prijs van €402  en daarnaast is de ketting in de winkel getoond en meegegeven. Ook zegt de vrouw dat er op het internet genoeg witgouden kettingen worden aangeboden voor de prijs die ze betaald heeft en niet iedereen weet dat Cartier een taffesduur merk is.  Gaan we nu naar het oordeel van de rechter, die kijkt naar het artikel 3:33 van het Burgerlijk Wetboek. Daarin wordt bepaald of 'een rechtshandeling tot stand is gekomen' die volgt als er 'een op een rechtsgevolg gerichte wil is die zich door een verklaring heeft geopenbaard'. In normaal Nederlands betekent dat in dit geval of kan worden aangenomen of de Bijenkorf daadwerkelijk de wil had om die ketting voor 1% van de prijs aan die mevrouw te verkopen. 

Lees verder

De Volksbank koopt per ongeluk huis van crimineel op veiling, verkoopt het met 3 ton winst. Mag dat?

Goed verhaal vanuit de rechtszaal weer vandaag. Onze eigen (de) Volksbank zegt de relatie met een klant op omdat deze wordt verdacht van afpersing en witwassen, 'wat in de media op een negatieve manier de aandacht heeft gekregen'. Dat soort zaken worden in de media inderdaad zelden positief belicht, maar er is nog meer aan de hand. Het Openbaar Ministerie heeft namelijk conservatoir beslag gelegd op het woonhuis, waarop de bank de hypothecaire geldlening en de betaalrekening van de bewoners van dat huis opzegt. Daarbij speelt ook mee dat de bewoners ruim €12k achterlopen met de betalingen voor de hypotheek. De bewoners krijgen 6 maanden de tijd om de hypothecaire lening af te tikken, dat lukt niet, en dan wordt er overgegaan tot executoriale verkoop van het huis. De bank heeft hiervoor geen toestemming gevraagd aan de bewoners, omdat ze dat bij de opzegging van een relatie niet doen. ‘Dan is er vaak te veel aan de hand om verder in samenspraak met de klant iets te doen’, aldus de verklaring aan de rechtbank. Dan gebeurt er op de veiling iets geks. Na het openingsbod van de bank á €450k om het bieden op gang te krijgen, volgen er geen biedingen meer. Verklaring van de bank: 'Als er eenmaal een bod ligt, willen andere partijen daaroverheen gaan. Het bleef echter stil en de handen bleven omlaag. Daardoor is de woning bij de bank terecht gekomen. Dat de bank uiteindelijk eigenaar wordt van het pand, komt slechts zelden voor.' Vier maanden later verkoopt de bank het huis weer, voor €750.000. Met die achtergrond stappen de voormalige bewoners naar de rechter met twee vorderingen. Allereerst zeggen ze dat de bank nooit de hypothecaire geldlening had mogen opzeggen en daarnaast gaat het over een stukje zorgplicht omtrent de executieverkoop van het huis. Beginnen we met vordering 1.

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken