14 topics
#rechter

Tesla-bestuurder houdt telefoon vast met autopilot aan: boete of geen boete?

Iets met uw telefoon doen als u aan het autorijden bent is verboden, dat is bekend. Zelfs fietsers moeten hun telefoon in hun zak houden, als het aan minister Van Nieuwenhuizen ligt. Maar bijrijders mogen doen wat ze willen, want zij besturen de auto tenslotte niet. Dus hoe zit het dan met auto's die zijn voorzien van een automatische piloot-functie? Als die software de auto bestuurt, wordt dan de persoon achter het stuur een passagier? Die theorie poogde een bezitter van een Tesla Model S te verdedigen in de hoop onder een boete uit te komen. De man hield zijn mobiele telefoon vast terwijl hij de autopilot aanslingerde en moest daarvoor €230 aftikken. Onzin en onterecht vond hij, want 'De autopilot functionaliteit betekent in dit geval volledig zelfrijdende besturing. Kort gezegd komt het erop neer dat je in een Tesla Model S met autopilot aan niet meer actief hoeft te rijden. Je bent zodoende van een bestuurder verworden tot een passagier.' Dat klinkt inderdaad net zo kansloos als het is. De man, bijgestaan door boeterobot Appjection, wordt door de kantonrechter teruggefloten. Want autopilot of geen autopilot, de persoon achter het stuur blijft eindverantwoordelijk en is noodzakelijk om in te grijpen als dat moet. Denkt u nu: dat is die zaak van pratende bril Vincent Everts, dan heeft u het mis. Die zaak wacht nog op  uitspraak van de rechter én verschilt in het verweer. Everts zegt niet dat hij passagier is, maar een soort veredelde rij-instructeur. Die mogen ook met hun telefoon in de weer als een cursist op het gaspedaal trapt, maar blijven tegelijkertijd wel verantwoordelijk voor de auto waarin zij zitten en moeten ook op de rem trappen etcetera als de situatie daar om vraagt. Lijkt ons net zo kansloos, maar goed. De man in deze zaak kan trouwens nog in hoger beroep gaan. Kan hij ook niet doen.

Medewerker rookt op paar meter van benzinepomp, probeert onder ontslag uit te komen. Lukt dat?

Van het hele scala aan niet-verstandige ideeën is het roken bij een tankstation een prominente. Zeker als er een pomp staat op 'een afstand van slechts enkele meters'. Toch kwam het zo dat de manager van tankstation Bil in Zeewolde in de zomer van 2017 een 47-jarige medewerker van hem zag roken, terwijl hij hem daar al eerder op had aangesproken. De pompmedewerker ontkende echter dat hij andermaal een saffie had gerookt, maar z'n manager vond het inmiddels wel welletjes en stuurde hem nog diezelfde dag een aangetekende ontslagbrief. Daar was de pompbediende het dan weer niet mee eens, alleen de kantonrechter wel. Inmiddels zitten we alweer in het hoger beroep van de zaak en is de vraag wat het Gerechtshof hiervan vindt. Nu denkt u wellicht: natuurlijk is dit gewoon reden voor ontslag op staande voet en klaar, maar de rookverdachte heeft nog een aantal verdedigingswallen opgeworpen. Allereerst is er het DNA-onderzoek dat is gepleegd op de sigaret die de pompbediende had weggegooid terwijl de baas aan kwam lopen - diezelfde baas had de peuk voor de zekerheid namelijk bewaard. Het DNA daarop matchte perfect met het DNA van de medewerker, maar die had op zijn beurt weer een tegenwerping. Die vermoedt kwade opzet en brengt de mogelijkheid in dat zijn manager gewoon een sigaret uit de asbak in zijn tuin heeft gehaald. En nu wordt het toch wel echt hoog tijd om het hof (uitspraak) in dit verhaal te brengen.

Lees verder

Airbnb verklaart oorlog aan New York: 'Gemeenteraad is dochteronderneming van hotelsector!'

De gemeenteraad van New York heeft het niet zo op Airbnb en doet er alles aan om de opmars van de huisdeelsite een halt toe te roepen. Laatste wapenfeit is dat online platformen die woningen verhuren in New York gegevens van verhuurders door moeten geven aan de 'Office of Special Enforcement', een speciale afdeling die toeziet op naleving van de strenge Airbnb-regels. Als u in hartje Amsterdam woont zult u denken: 'Volkomen gelijk!' Want net als in Amsterdam is het bestuur van New York van mening dat het verhuren van woonruimte voor korte perioden de sfeer in een buurt verziekt en de huurprijzen onder druk zet.  Hier schreven we al eerder het volgende over: (Airbnb) 'weigert bijvoorbeeld gegevens van verhuurders aan de gemeente af te staan en daarom moet 020 het momenteel doen met een slap aftreksel uit de database. Officieel doet Airbnb dat omwille van uw privacy, maar officieus om handhaving van de strikte eisen onmogelijk te maken. Elke nacht minder verhuren betekent immers minder inkomsten.' En angst voor inkomstenderving geldt zeker voor New York, als één van de populairste bestemmingen. Daarnaast speelt ook mee dat de regels zodra ze zijn doorgevoerd ook door andere grote steden worden overgenomen. Daar ga je dan, als de grootste deeleconomie-sloper van de wereld prachtinitiatief om mensen met andere culturen te laten kennismaken. Daarom stapt Airbnb nu naar de rechter om te voorkomen dat de regels in New York worden doorgevoerd, meldt Bloomberg. Airbnb roept uiteraard dat het een vreselijk en bovendien onwettig voorstel is, dat grondwettelijke rechten met voeten treedt. En bovendien zou de stad de hotelsector stiekem een steuntje in de rug willen geven. 'The New York City Council is a wholly owned subsidiary of the hotel industry, and they aren’t interested in working together', aldus de dienstdoende lobbyist van de startup. De vraag blijft natuurlijk waarom New York zou moeten willen samenwerken. Bovendien is niet iedere nacht wakker gehouden worden door kotsende toeristen ook een soort van grondrecht. 

Dementerende dame doet één dag te laat aangifte: € 369 boete! Maar toen...

Alsof u het nog niet warm genoeg heeft na vandaag en de opwinding over de kop hierboven, voeren we uw temperatuur nog wat op met een hartverwarmend stukkie over een rechter die ‘redelijkheid’ op z’n linker, en ‘billijkheid’ op z’n rechterbil heeft getatoeëerd heeft. Eerst even het schrijnende voorval: een dementerende mevrouw werd door de fiscus uitgenodigd om over 2016 aangifte inkomstenbelasting te doen. De deadline voor de aangifte werd gemist, een herinnering om alsnog aangifte te doen ging ook voorbij, en tot slot kwam er een aanmaning, waarin stond dat de aangifte op vrijdag 21 juli 2017 binnen moest zijn, op straffe van een verzuimboete van € 369. Nou goed, heeft u de nuancering van de clickbaitkop (sorry) hierboven alvast gehad. De broer van mevrouw wegens haar dementie haar gemachtigde. Kennelijk hield hij de post van zijn zus niet al te nauwgezet bij, want hij begon pas op de dag van de deadline met het invullen van de aangifte. Maar zul je net zien: de computer crasht. Een handig neefje kon schijnbaar pas op zondag de boel weer aan de praat krijgen, waarna de aangifte op maandag binnen was bij de fiscus. En da’s te laat, dus hopsakee, mevrouw krijgt een verzuimboete van € 369 opgelegd (want ook al laat u uw belastingaangifte door een ander doen, u bent uiteindelijk toch zelf verantwoordelijk, vandaar). De demente vrouw (of in ieder geval iemand namens haar) stapte naar de rechter om die boete van tafel te vegen. Rechter Ronald Eskes oordeelde vervolgens dat de boete strikt genomen terecht was opgelegd. Dat de computer crasht is jammerdebammer maar ook eigen schuld. Maar dat de boete opgelegd is aan de dementerende vrouw kon formeel wel kloppen, maar de rechter vond het ook gewoon nogal lullig niet passend en geboden: Aannemelijk is dat eiseres zelf niet het besef heeft dat zij aangifte moet doen. [...] Eiseres heeft er niet zelf voor gekozen of kunnen kiezen haar broer als bewindvoerder aan te wijzen. En ja, dan woog ook nog mee dat haar broer ook wel echt bewezen geprobeerd had om op de dag van deadline aangifte te doen maar vervolgens één dagje te laat was. Daarom zette de rechter een dikke vette streep door de verzuimboete voor de demente dame, een uitspraak die wij passend en geboden vinden, alsmede getuigen van een prettige nuchterheid. Mr. R. A. Eskes: douze points

Mensen met spaargeld en een belastingaanslag kunnen beter zaterdag bezwaar maken

Spaarders zouden eigenlijk iets moeten gaan doen. Het wat, hoe en wanneer leest u hier, het waarom laten we aan u. Zo'n 7 miljoen mensen hebben de definitieve aanslag voor de inkomstenbelasting over het jaar 2017 binnen en ongeveer twee miljoen huishoudens betalen spaartaks over hun spaargeld. Behoort u tot de gelukkigen die minimaal €25k aan spaargeld hebben, dan kunt u bezwaar maken tegen de belastingheffing daarover. Zoals u weet worden volop rechtszaken gevoerd over de vermogensrendementsheffing zoals die gold in de jaren tot en met 2016. Rente non-existent, belasting 1,2% over het spaartegoed. Diefstal zei de advocaat-generaal in zijn advies aan de Hoge Raad, maar voorlopig weten we niet wat het eindoordeel zal worden. Besluit de hoogste rechter dat de spaartaks gelijk staat aan het doodknuppelen van zeehondjes, dan krijgt iedereen die spaartaks heeft betaald een deel van zijn geld terug. Nu zijn er sinds 2017 twee zaken gewijzigd: 1) de vermogensrendementsheffing is veranderd, waardoor niet meer die 1,2% geldt maar een progressief tarief dat de belastingdruk voor de arme spaarder wat heeft doen afnemen. Dat laat echter onverlet dat de belastingdruk op uw spaargeld vaak nog steeds hoger is dan de rente die u heeft ontvangen. 2) U kunt niet meer netflix-klijkend meeliften op de rechtszaken van anderen. U moet zelf individueel en tijdig bezwaar maken tegen de belastingaanslag over 2017.

Lees verder

Rechter lacht frustiforens uit die zitplaats eist in de trein

Iedere dag reizen met het openbaar vervoer maakt van zelfs de meest pacifistische boomknuffelaar een diep-cynische misantroop. Als je maar vaak genoeg geconfronteerd wordt met luidruchtige bejaarden, iets te opgewonden dagjesmensen, onwelriekende deodorantontkenners,  Limburgers, plek-met-hun-tas-bezethouders of het summum: medereizigers die al deze kenmerken in zich weten te verenigen, dan is je ziel goed of laat permanent beschadigd. Een manier om daar wat aan te doen, is dichter bij huis een baan zoeken. Een andere manier is de NS aanklagen. Dat deed een man die voor zijn werk reist op het traject Utrecht – Amsterdam Zuid. Ingeklemd tussen zijn lotgenoten hield hij gedurende de periode van 7 en 25 november 2016 nauwgezet bij hoe vaak hij geen zitplaats had. De score: van de 24 reizen paste hij naar eigen zeggen vanwege drukte vijf keer helemaal niet in de trein. Daarnaast kon hij elf keer wel mee, maar had hij geen zitplaats. En dus moet de NS bloeden, want zo oordeelt de man, reizigers met een geldig vervoersbewijs zouden in beginsel recht moeten hebben op een gegarandeerde zitplaats. En hij heeft een berg aan documentatie meegenomen die dit moet onderbouwen ook, te weten 'verschillende documenten en uitingen van NS Reizigers, waaronder vervoersplannen, afspraken in de vervoersconcessie, jaarverslagen, een reizigershandvest en reclamespotjes van de NS.' Want je ziet in die NS-reclames immers ook nooit een ongelukkige reiziger onder een wildvreemde klamvochtige oksel staan wachten op het gangpad. Zit wat in toch? Nee, zegt de rechter. Allereerst heeft de man aangegeven dat hij pas nadat hij die 'reisovereenkomsten' met de NS gesloten had, kennisnam van de informatie in de verzamelde bewijsstukken. Maar om niet flauw te willen zijn, wil de rechter nog wel even naar die stukken kijken. Hieruit trekt hij de simpele conclusie dat er misschien uit kan worden afgeleid dat de NS zijn best doet om reizigers een zitplaats aan te bieden, maar dat betekent niet dat er altijd een zitplaats beschikbaar is. Daarnaast acht de rechter het onhaalbaar voor de vervoerder om alle reizigers een zitplaats te garanderen. Als u vervoerd wordt, dan voldoet de NS al aan zijn verplichtingen. En daarmee uit. Reizen met de trein in de spits is vaak staan en soms een treintje overslaan. Deal with it. Zijn we tenslotte benieuwd of claimorganisaties ook meteen hun conclusies gaan trekken. Misschien beter van wel. 

Dit zijn de 'incassobureaus' waar u voor moet oppassen

Als u zou willen, zou u deze week nog een incassobureau kunnen beginnen. Het zijn geen gerechtsdeurwaarders tenslotte. Er zijn geen regels, met als gevolg: veel charlatans en mensen die zich door hen voor karretjes laten spannen. Je zet mensen onder druk, dreigt desnoods met een gang naar de rechter en biedt ze heel slim nog een 'deal' aan waarin alles afgehandeld kan worden als er NU een lager bedrag wordt overgemaakt dan in een 'vordering' staat. Hopsekee kassa. Voorkomen dat er (te hoge of onrechtmatige) rekeningen worden verstuurd is eigenlijk niet te doen. Wel loont het soms om als gedupeerde zelf naar de rechter te stappen. Die kan namelijk bepalen dat een incassobureau onder valse voorwendselen met hem gedreigd is, zoals hier met Direct Pay. Daarnaast proberen de ChristenUnie en de PvdA een initiatiefwet (link) door de Kamer te krijgen. Er moet volgens deze partijen een incassoregister komen waarin deze bureau's geregistreerd moeten staan. Daarvoor moeten die bureau's aan bepaalde opleidingseisen voldoen en als ze zich misdragen volgen er boetes en worden ze na drie overtredingen voor vijf jaar uit een incassoregister geschrapt. Intussen probeert de ACM wat aan voorlichting te doen, maar hebben malafide bureau's al weer een ander verdienmodel gevonden in de handel in data. Mensen met een schuldenverleden zijn geld waard. Of zoals Investico/de Groene het verwoordde in 2017: 'Met schulden kun je méér doen dan woekerrentes incasseren: ze bevatten ook verhandelbare informatie. Oude schuldpapieren bevatten gegevens over naam, adres, leeftijd, type schuld of hoe lang iemand erover gedaan heeft om een schuld af te betalen. Gecombineerd met andere data over diezelfde mensen kun je commercieel interessante en privacygevoelige profielen maken.' Gedoetjes. 

Lees verder

Haha. Werkgever op Aruba snapt ontslag op staande voet niet

Wat is een ontslag op staande voet (oosv)? Als u onze site er even op naleest, krijgt u vast een goed beeld, maar toch leggen we even uit. Een werkgever die van een werknemer af wil, moet de 'dringende reden' aantonen waarom een contract moet worden opgezegd. Daarbij moet die opzegging onverwijld tot stand komen, wat betekent dat er onder geen beding geaarzeld mag worden. Gaat dat goed, dan eindigt de arbeidsovereenkomst in principe per direct, zonder dat een opzegtermijn in acht hoeft te worden genomen. Gaan we nu naar het zonnige Aruba. Daar heeft een administratief medewerker bij autoverhuurder Mipos helemaal geen zin in zijn baan. Daarom wordt hij eerst mondeling aangesproken op zijn ongemotiveerde werkhouding. Dat gesprek verloopt niet helemaal vlekkeloos want een paar dagen daarna krijgt hij een schriftelijke waarschuwing omdat hij tijdens dat gesprek een negatieve houding vertoonde en zich bediende van 'agressief taalgebruik'. Hierop meldt de man zich ziek, om vervolgens op vakantie te gaan. Hij krijgt vervolgens opnieuw een waarschuwing per brief waar hij ook op reageert (met of zonder krachttermen, inhoud blijft onbekend), waarop Mipos opnieuw een schriftelijke waarschuwing stuurt. 

Lees verder

Man wil hoer op kosten van de staat. Lukt dat?

Ieder mens heeft zijn behoeften. Dus ook een rolstoelafhankelijke man van 50 jaar. Daarom heeft hij op 12 juli 2016 bij de Limburgse gemeente Peel en Maas een aanvraag ingediend om in aanmerking te komen voor seksuele begeleiding/ondersteuning op grond van de Wmo 2015. Met andere woorden: hij wil een hoer aan huis op kosten van de staat. De Wmo of Wet maatschappelijke ondersteuning is in het leven geroepen om mensen zo lang mogelijk thuis te laten wonen. De Wmo wordt uitgevoerd door de Nederlandse gemeenten en vormt samen met de Wet langdurige zorg (Wlz), de Zorgverzekeringswet (Zvw) en de Jeugdwet de basis van ons zorgstelsel. Gemeenten zijn volgens de Wmo verplicht om kwetsbare en hulpbehoevende groepen te helpen door het aanbieden van huishoudelijke hulp of aanpassingen aan het huis. Dit alles wordt bekostigd door belastinggeld en eigen bijdragen. Deze zak met geld wordt door de overheid beheerd en aan de gemeenten uitgekeerd via een speciaal gemeentefonds. Goed, de man in kwestie wil dus geen schoonmaakster of een traplift, hij wil bonken. Zijn aanvraag wordt door de gemeente afgewezen. Die stelt namelijk dat de problemen die de man zegt te ondervinden om aan de gestelde *kuch*kuch*kuch behoefte toe te komen 'geen beperkingen zijn in de zelfredzaamheid of maatschappelijke participatie' zoals die zijn bepaald in de Wmo 2015. Hierop gaat de man in beroep.

Lees verder

Duits hooggerechtshof: Adblockers zijn écht wel legaal

Altijd spannend als kwesties rondom de legitimiteit van adblockers in de Europese gerechtshoven opspelen. Een rechter zou toch maar eens beslissen dat adblockers niet legaal zijn en een precedent creëren voor zijn collega's binnen onze fijne Europese Kaasunie. Wordt u straks tijdens het surfen weer gebombardeerd met grote hoeveelheden tergende pop-ups. Toch was er een Duitse rechter die precies dát deed: adblockers op basis van hun 'witte lijsten' (adverteerders die tegen betaling niet geblokkeerd worden) illegaal verklaren. En om u direct gerust te stellen, dit oordeel is afgelopen donderdag 'in cassatie' - of althans de Duitse variant daarvan - door het Duitse 'Bundesgerichtshof', de hoogste Duitse rechtsinstantie, verworpen. Het gerechtshof van Keulen had eerder (in 2016) bepaald dat Eyeo, de Duitse makers van het populaire Adblock Plus, dat de aanklager, de grote uitgever Axel Springer (van i.a. Bild, Business Insider) geen commissie mag vragen voor een plek op hun witte lijst. (Het blokkeren zelf van advertenties was volgende de Keulse rechter wel legaal.) De grond van deze beslissing in mooi Duits: unlauterer Wettbewerb, oneerlijke concurrentieHet businessmodel van adblockers berust natuurlijk -op wat giften na- op het uitbaten van deze wittelijst-constructie. Eyeo vraagt echter van grote bedrijven een percentage omzetscommissie, terwijl kleinere bedrijven, als de inhoud van hun advertentie niet opdringerig is ('akzeptable Werbung') Adblock Plus niet hoeven te betalen voor een plek op de witte lijst. 

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken