2 topics
#oxbridge

Zielig. We zijn verslaafd aan onderwijshervormingen

Onderwijshervormingen, wie is er niet groot mee geworden? Hoewel de lichamen wel groeiden, kon hetzelfde niet gezegd worden van het corpus aan kennis en kunde. Toch zijn wij Nederlanders eraan verslaafd. Niet gehinderd door enige voorzichtigheid zoeken wij naar nieuwe onderwijsvormen die net zo succesvol zijn als de Tweede Fase. Sterre, Storm, Scato, Scipio en Africanus zijn belangrijker dan wat ook ter wereld, maar wat onderwijs betreft zijn het leuke proefkonijnen. De Onderwijsinspectie is bezorgd: 'Technasia, cultuurprofielscholen, tweetalige scholen, Steve Jobs-scholen: er is een wildgroei aan 'hippe' schoolconcepten, niet duidelijk is of het onderwijs er beter van wordt . Dit stelt de Onderwijsinspectie in De Staat van het Onderwijs, het jaarlijkse onderwijsverslag, dat gisteren is verschenen. Doordat de effectiviteit van dergelijke innovaties vaak niet bekend is, kan de onderwijskwaliteit, die nu gemiddeld nog op niveau is, verder onder druk komen te staan.' Als de afgelopen decennia ons echter iets hebben geleerd, is dat onderwijshervormingen, -innovaties en -inventies ons weinig leren. In ieder geval als ze zijn gebaseerd op Radicale Nieuwe Ideeën. Het zijn domweg heel pijnlijke experimenten met weinig hoopgevend resultaat. Voor goed onderwijs zouden we vooral moeten kijken naar topinstellingen. Wat vinden wij het beste van het beste? De universiteiten van Oxford en Cambridge bijvoorbeeld. Waarom halen we de mosterd daar niet? Er is daar in eeuwen weinig veranderd. Ja, vrouwen werden ook toegelaten aan colleges en wat dies meer zij, maar ze zijn grotendeels wars van vernieuwingen wat betreft de manier waarop onderwijs wordt gegeven. Zo van de Wikipedia's geplukt: 'The tutorial system is a method of university teaching where the main focus is on regular, very small group teaching sessions. It was established by and is still practised by the University of Oxford and the University of Cambridge in the United Kingdom. In addition to attending lectures and other classes, students are taught by faculty fellows in groups of one to three on a weekly basis.' Is toch wat anders dan een Brave New World en misschien steken mensen er ook nog eens iets van op.

Jezelf doodwerken bij zakenbank onverminderd populair

Ach, de crisis. In september is het alweer 10 jaar geleden dat ze bij Lehman Brothers met kartonnen dozen naar buiten kwamen lopen. Een tragische aftocht van hen die het grote geld verkozen boven alles wat het leven waardevol maakt. De nieuwe generatie zou het anders doen. Millennials wilden alleen nog maar betekenisvol werk waarin ze iets toevoegen aan de wereld, in plaats deze als een vampierbank leeg te zuigen. Leuk is belangrijker dan lease-auto. Bezit wordt sowieso ingeruild voor beleving en de deeleconomie. Jongelingen willen graag bij innovatieve start-ups of bij big tech werken. Millennials houden niet van hiërarchische structuren en vinden een gezonde work-life-balance belangrijker. Prachtig hoor, maar dan nu de realiteit. Zakenbanken worden overspoeld door studenten die bereid zijn om de eerste jaren van hun carrière tot diep in de nacht naar spreadsheets en SPA's te kijken. Zelfs bij de gammele derivatenkolos Deutsche Bank meldden 110.000 studenten zich aan de poorten voor 700 banen. Bij Citi azen 60.000 jongelingen op 520 baantjes.  Andere zakenbanken, zo meldt FT, zagen het aantal aanmeldingen eveneens 'significant stijgen'. En dan kun je als zakenbank eisen stellen. Natuurlijk nadat een stagiair van Bank of America omviel na een magic roundabout probeert men in de sector een beetje aan het welzijn van de mens te denken. Maar zoals een woordvoerder van Citi de boel efficiënt samenvat: 'You can’t hide it; banking is a hard-working kind of industry … Even with all of what we’ve done, it’s high intensity over long hours'. En tienduizenden jongeren hebben de droom om zich goedbetaald dood te werken. Mooi man, keuzevrijheid. 

Linktip: Energie vergelijken