13 topics
#overnames

Frans-Duitse as roert zich tegen Brussels verbod op grote fusies en wil Europese kampioenen kweken

Duitsland steunt een Frans voorstel om lidstaten de mogelijkheid te geven een Brussels veto voor (grensoverschrijdende) fusies en overnames te verwerpen (FT). Dit is onderdeel van een breder voorstel voor een Europees industrieel beleid dat wordt voorgesteld in een gezamenlijk manifest van Peter Altmaier, de Duitse minister van Economische Zaken en Bruno le Maire, de Franse minister van Financiën. Le Maire zei dat Europese mededingingsregels ‘achterhaald’ zijn terwijl Merkel haar twijfels uitte of de huidige Europese mededingingsregels het nog wel mogelijk maken ‘mondiale spelers’ die de concurrentie met Azië en de VS aankunnen te creëren. 

Lees verder

Eigenaar idealistisch Tony Chocolonely wil cashen

De eerlijke repenmakers van Tony Chocolonely willen de boel over een paar jaar verpatsen. Gaan we er wel gemakshalve vanuit dat directeur Henk Jan Beltman dit keer de waarheid spreekt tegenover het FD. De vorig jaar aangekondigde beursgang veranderde van pr-stuntje naar het voorliegen van journalisten. Enfin, Beltman denkt aan 'grote clubs als Nestlé, Mars of Mondelez die Tony's internationaal kunnen uitrollen.' Dat is enigszins opmerkelijk. Tony's is ontstaan nadat tv-makers van de Keuringsdienst van Waarde misstanden in de chocolade-industrie aan de kaak stelden en vervolgens zelf een 100% slaafvrije reep (lukt niet helemaal) probeerden te produceren. In het gister gepubliceerde 'jaarfairslag' geeft TC af op 'Big Choco'. Ze hebben geen oog voor de leefomstandigheden van cacaoboeren en nemen geen verantwoordelijkheid voor hen. Doen de lieverds bij TC natuurlijk wel, maar dat betekent niet dat er geen geld wordt verdiend. Over het gebroken boekjaar 2017/2018 was er een omzet van €55 mio, een winst van €2,5 mio en een eigen vermogen €3,2 mio. De omzetgroei (22,3%) was indrukwekkend, maar lager dan de geplande 50%. Groeien in het buitenland valt niet mee. Het bedrijf leunt nog altijd zwaar op Nederland (88% van de omzet) waar het inmiddels marktleider is. Komend jaar moet de omzet naar €73,5 mln. Een verkoop van het idealistische merk zal grootaandeelhouder Beltman geen windeieren leggen. Wij zijn geen waarderingsspecialisten, maar rekenen voor de leuk even over de duim. Een veelgebruikte maatstaf bij bedrijfsovernames is het bruto bedrijfsresultaat, ook bekend als ebitda. Pakken we de recente overname van het Hollandse chocoladebedrijf Dobla erbij. Dat ging met een soortgelijke omzet als Tony's voor €150 tot €200 mln de deur uit. Dat was volgens FD minstens vijftien maal de ebitda van €10 mln, daarbij toevoegend dat dergelijke waarderingen momenteel gangbaar zijn in de chocoladebranche. Quote houdt het erop dat in normale tijden met multiples van 8 tot 10 keer wordt gerekend. Tony's boekte afgelopen jaar een ebitda van €4 mln. Passen we voornoemde multiples toe dan moet er voor de hippe repen €32mln tot €60mln worden afgetikt. Nu zijn Dobla en Tony's niet helemaal vergelijkbaar. De eerste produceert bijvoorbeeld chocolaatjes voor vliegmaatschappijen, terwijl Tony's vooral aan consumenten verkoopt. Daarnaast groeit de omzet bij Tony's sneller dan bij Dobla. 

Lees verder

Nieuwste hype in bedrijfsovernames: mensenhandel

Achter de (ver)koop van een bedrijf kunnen uiteenlopende redenen steken. Kinderen die geen zin hebben om het levenswerk van pa voort te zetten, een grotere partij die de onderneming kan bijstaan met internationale groei, een offer you can't refuse of natuurlijk de belofte van synergievoordelen. Dat laatste is vaak een eufemisme voor ontslagrondes. Voeg je twee bedrijven samen dan heb je minder secretaresses, marketeers, inkopers, staalsmelters etc nodig. Van die kostenbesparingen komt overigens meestal niets terecht. Gaan we het deze keer niet over hebben. Wel over een andere 'trend' in de fusie- en overnamewereld. Het kopen van een volledig bedrijf om de schaarse talenten die bij de prooi op de loonlijst staan in te lijven. Heet met een hip woord 'acqui-hiring' en komt zoals alle hippe dingen uit Silicon Valley overgewaaid. De Facebooks en Googles van deze wereld kochten aan het begin van dit decennium start-ups bij de vleet. Soms van nerds met goede ideeën, zonder commercieel talent. Maar net zo lief engineers met slechte bedrijfsplannen en unieke kwaliteiten. Of een toko met keigoede designers. Je neemt hun handeltje over, betaalt bij voorkeur in aandelenopties zodat het talent niet gelijk wegloopt en mietert het gekochte product in de prullenbak. Vorig jaar was acqui-hiring zo heet dat babbelkousenclub Accenture en Rockstart (doen iets met start-ups) claimden het eerste 'European Acqui-hire Event' te organiseren. Koop-werven is namelijk een superhandige 'innovatie- of cultuurstrategie' waarmee je 'een ondernemersmindset' stimuleert onder medewerkers van de ingedutte organisaties, lezen we in een advertorial voor het evenement. Vragen wij ons af hoe het zit met de ondernemende geest van Hongaarse ganzenslachters.

Lees verder

Baas TomTom: 'Ik ben niet emotioneel verbonden met TomTom'

Dat zegt de bestuursvoorzitter van navigatiebedrijf Harold Goddijn natuurlijk niet letterlijk in gesprek met Reuters, maar het komt er wel op neer. 'It’s not clear what the right economic model is going to be going forward for delivering the next generation of mapping content to the vehicle: is it best to be independent? Is it best to team up? It will take time to figure that out', klinkt het. Goddijn zegt ervan overtuigd te zijn dat de verkoop van automotive-software voor TomTom de komende drie jaar zal blijven groeien, maar sluit een overname of een intensieve samenwerking met een autofabrikant of een groter technologiebedrijf niet uit. Voordat men zover is, moet TomTom eerst het onderzoek van de verkoop van zijn telematics-divisie afronden. Bij dit bedrijfsonderdeel wordt software gemaakt waarmee bedrijven zoals autoverhuurders hun vloot van auto's kunnen beheren. Er is voldoende interesse, maar de vraagprijs is lastig te bepalen, zegt Goddijn die het een mysterie voor analisten noemt. De divisie groeit, maar niet spectaculair waardoor de waarderingen variëren van €700 miljoen tot €1,4 miljard. Een goede verkoopprijs is dan ook belangrijk, al weigerde Goddijn te zeggen waar de eventuele opbrengst naartoe gaat. Gevolg is dat de focus van het bedrijf duidelijker wordt, maar het bedrijf zelf weer kleiner. Dat heeft weer gevolgen voor de toekomstbestendigheid van TomTom, zeker ook omdat na het afstoten van telematics TomTom het lot verbindt aan de kaartendivisie en zelfrijdende auto's. Met grote concurrenten als Google en Apple, dat als overnamekandidaat wordt genoemd, is het lastig om alleen het hoofd boven water te houden. En daarom wil Goddijn nog één ding rechtzetten: 'There’s always a big thing about founders and emotional attachments and what have you. I want to set the record straight. We will do whatever is right for the business and the people and the stakeholders and the customers like any other business, and we’ll look at how it will evolve. We’ll see.' Maar goed, Goddijn en de drie andere mede-oprichters van het bedrijf hebben samen 44% van de aandelen in bezit. Ook zij zijn daarom gebaat bij een goede afloop.

Mooi toch. Italiaanse bank overweegt overname ABN Amro

Waar kent u Unicredit, de grootste bank van Italië van? We helpen u even. Allereerst werd ook Unicredit hard getroffen door de bankencrisis in dat land. Maar Unicredit is een zogenoemde systeembank of G-SIB (lees: too big to fail) waardoor het brakke fundament werd verstevigd met de grootste aandelenemissie die het land ooit heeft gekend: €13 miljard werd er opgehaald. De claims waren tien dagen lang te verhandelen op de beurzen van Milaan en Warschau. Voor de emissie werden 31 banken ingeschakeld, waaronder ABN Amro. Dat was in februari 2017, maar nu is men al weer op overnamepad. De bank (die overigens al een enorme slokop is met de samenvoeging Unicredito en Credito Italiano en de overname van Capitalia in het thuisland en grensoverschrijdende overnames in Polen, Oostenrijk en Duitsland) wordt hierin ook aangemoedigd door een aantal Europese bankenbazen, overigens. Die zeggen dat de sector in Europa te gefragmenteerd is, en om een vuist te maken tegen de Amerikaanse banken en grote techbedrijven in deze tijd van digitalisering moet men -vies woord- opschalen. Klinkt logisch, maar dan zijn  er toch nog wat bezwaren denkbaar. Want als één Unicredit al te groot was om te laten vallen, dan geldt dat zeker voor twee Unicredits. Daarbij kost een overname ook geld, met als gevolg dat de kapitaalbuffers slinken die de ECB nauwlettend in de gaten houdt. En dan laten we eventuele mededingingsbezwaren nog achterwege. Maar dan heb je nog fusies. Zoals de fusie van ABN Amro met de Zweedse Nordeabank. Die fusie die niet doorging dus, vooralsnog. En sowieso blijft het in de toplaag van de Europese bankensector rustig op M&A-gebied. Behalve bij Unicredit dus, dat eerder al zou hengelen naar een huwelijk met Société Générale, meldde de FT in juni. Maar nu meldt de Italiaanse krant Milano Finanza dat er ook naar andere opties gekeken wordt. Daarin worden ABN en het Spaanse BBVA genoemd. Nu is maar zeer de vraag of de Staat, nog altijd grootaandeelhouder van ABN Amro, wel mee wil werken aan deze plannen. Maar ergens zou de cirkel wel mooi rond zijn. ABN Amro, dat zelf van de ondergang gered werd door de Staat, dat samengaat met Unicredit, de bank die het twee jaar geleden hielp met een claimemissie om de boel draaiende te houden. Dat juist die twee elkaar vinden om sterker te staan in tijden van crisis, is een mooie gedachte. Overigens wel iets om misschien nog rekening mee te houden: Unicredit zit nogal diep in Turkije. Kan misschien een struikelblokje worden.

Handelsoorlogswinst! Nederlands techpareltje blijft 'Nederlands'

Terwijl Juncker en Trump tot een wapenstilstand kwamen in het handelsconflict, viel er toch een slachtoffer in de handelsoorlog. Zo'n 21 maanden na het eerste bod op NXP (voormalig Philips Semiconductor jonguh!) staat de Amerikaanse jager Qualcomm met lage handen. De Chinese toezichthouder had tot afgelopen nacht om zijn goedkeuring te geven aan de deal, maar ondanks de geringe overlap aan producten bij NXP en Qualcomm, klonk vanuit Beijing het handelswapengekletter in de vorm van oorverdovende stilte. Dus gaat er een streep door de grootste halfgeleiderovername ($44mrd) ooit. En nu? Bij Qualcomm presenteerden ze ondertussen goede kwartaalresultaten (pdf) en gaan ze van het overgebleven geld eigen aandelen inkopen. Verder moeten de Amerikanen NXP een beëindigingsvergoeding betalen van $2 miljard, zodat de Nederlanders niet opdraaien voor de dure uurtjefactuurtje-adviseurs die nodig zijn tijdens een overnametraject. Analisten stellen in De Telegraaf dat NXP eventueel overgenomen kan worden door andere partijen, maar ook prima zelfstandig de toekomst tegemoet kan treden. Mede dankzij zijn sterke positie in de chipsmarkt voor zelfstandige rijdende vehikels, klink het. Desalniettemin viel de koers van het in de VS beursgenoteerde NXP terug tot zo'n $98 (laatste overnamebod was $127,50). Da's vooral vervelend voor (Amerikaanse) hedgefondsen die voor zo'n 40% eigenaar waren van het 'Nederlandse' NXP en speculeerden op een overname. Dumpen zij hun aandelen kan de koers zomaar verder ineen pleuren. Ondertussen grijpen overnameadviseurs als Goldman Sachs dankzij de Chinese muur naast hun miljoenenpremies. Het kan dan ook niet anders dan dat ze bij GroenLinks op de tafel staan te dansen deze ochtend. Wachten wij geduldig op de beloofde crisis

Franse vrouwen vallen Albert Heijn lastig

De Telegraaf werpt ons vandaag terug naar 2007. Het jaar waarin ABN AMRO onder druk van een hedgefonds werd opgeknipt en verkocht. Dit keer staat er een activistisch hedgefonds te rammelen aan de poort van AholdDelhaize. Al noemt hedgefonds CIAM zichzelf liever een 'actieve aandeelhouder', maar dan wel eentje die pas sinds januari aandelen in Ahold bezit en nu al dreigt om naar de rechter te stappen als zij hun zin niet krijgen. Ja, dat is inderdaad het schoolboekvoorbeeld van een activistisch belegger. Net als de belager van ABN AMRO bezit CIAM nog geen 1% van de aandelen (we schatten zo'n 0,1%*). In navolging van ABN AMRO's plaaggeest TCI heeft CIAM contact gezocht met andere aandeelhouders om deze op te jutten te informeren over haar zienswijze. TCI staat trouwens voor The Children's Investment Fund, omdat een deel van de rendementen naar goede doelen gaat. CIAM is een afkorting voor Charity Investment Asset Management, omdat een kwart van de commissie naar goede doelen gaat. Toch willen oprichters en Fransvrouwen Catherine Berjal en Anne-Sophie d'Anlau niet vergeleken worden met TCI. 'We komen in beweging als aandeelhouders onrecht wordt aangedaan.' Haha, ja. Weet je wie ook opkwam voor aandeelhoudersonrecht? Juist, ja. Goed, dan nog even over dat onrecht. 

Lees verder

Is Uber eigenlijk een investeringsmaatschappij?

Uber heeft, mede dankzij de strapatsen van zijn CEO/oprichter Travis Kalanick en zelfrijdende auto's, al een jaartje of wat zijn dag niet. De laatste tegenslag kwam uit Zuidoost-Azië. Investeringen van $700 miljoen bleken niet genoeg om in Het Bijlmer van Azië een leidende positie te verwerven. En dan zit er in een winner-takes-all-markt niets anders op om je bedrijf verpatsen aan de sterkste partij in ruil voor een aandelenpakketje in het fusiebedrijf. Didi Chuxing in China, Yandex in Rusland en Grab in Zuidoost-Azië. CEO Dara Khosrawshahi (opvolger van die gekke) hield de wereld na de Grab-deal voor dat het geen bedrijfsbeleid is om als onderliggende partij op te gaan in de grote concurrent, maar ook een multinational moet in de oorlog om de klant zijn slagvelden kiezen. In het geval van Uber is dat onder andere India, waar het al lange tijd een stevige en soms ronduit smerige strijd voert met marktleider Ola. Uber schijnt in 2019 naar de beurs te willen en dan moet je een goed verhaal hebben tegenover potentiële investeerders. Bijvoorbeeld dat in India belachelijk veel mensen wonen en de overheid aldaar autobezit iets voor achterhaalde westerlingen vindt. Zo'n verhaal wordt iets minder overtuigend als je in India minderheidsaandeelhouder bent na een fusie met Ola. Een scenario waar men in de markt over fluistert. Het Japanse SoftBank investeert in zowel Uber als Ola en was tevens de partij die aandrong op de fusie met Grab. Een voordeel van zo'n groot fusiebedrijf is dat je nog makkelijker prominente investeerders kan trekken. Naar verluidt wil de Chinese reus Alibaba geld pompen in Grab, dat nog wel wacht op goedkeuring voor de Uber-overname. Afijn, misschien kan Uber investeerders gewoon een heel ander verhaal vertellen. Ooit zette het taxibedrijf zichzelf in de markt als techbedrijf om aan allerlei strenge wetgeving omtrent personenvervoer te ontsnappen, maar daar zette het Europese Hof een streep door. Inmiddels omschrijft Uber zichzelf als 'mobility brand' en stelt de CEO dat 'M&A (=fusies en overnames) will always be an important value-creation tool for our company'. Is Uber dan gewoon half taxibedrijf (Europa, VS en Latijns-Amerika) en half investeringsmaatschappij (Azië en Rusland)?

Lees verder

Wiebes zwaait Nederlands bedrijf alvast uit

Politici hebben de onbedwingbare neiging om zich te bemoeien met het private verf- en chemiebedrijf AkzoNobel. U weet: vorig jaar deed verfconcurrent PPG drie pogingen (archief) om het bedrijf te kopen, maar dat feest ging niet door. Tot vreugde van Henk Kamp (Protectionistische zaken) en tot verdriet van aandeelhouders die een overnamepremie door de neus geboord zagen. Om de stampvoetende aandeelhouders tegemoet te komen moest Akzo voortaan waarde gaan creëren, want dat schijnen ze prettig te vinden. Dus extra dividendje en chemiedivisie in de verkoop. Dat laatste leidde tot zomerse woede bij de vakbond CNV, want vakbond omdat private equity wel eens aan de haal zou kunnen gaan met het bedrijfsonderdeel. En private equity koestert nou eenmaal een sardonisch genoegen voor het ondertekenen van ontslagbrieven. De christelijke vakbond heeft CDA-Kamerleden Omtzigt en Van den Berg zover gekregen om hun zorgen in Kamervragen te gieten. Vandaag is immers de laatste dag dat de overgebleven geïnteresseerden een bod op het bedrijf kunnen uitbrengen. En daar zitten - jawel - alleen maar investeringsmaatschappijen bij. Carlyle, Advent, Bain en Apollo. De laatste schijnt overigens op te trekken met chemiebedrijf Lanxess. Beursgangetje wordt als alternatief achter de hand gehouden, maar vanwege angst voor de Grote Wereldhandelsoorlog wordt dat er niet echt aantrekkelijker op. Grote kans dat de divisie die onder meer keukenzout, asfalt en luciferonderdelen produceert over een maandje onder de private-equity-paraplu hangt. Vindt minister Wiebes dat wel een goed plan, vragen de CDA-Kamerleden. De minister zegt geparafraseerd: Ik ben die malle Henkie Kamp niet. Akzo doet leuke dingen met duurzaamheid, maar opereert verder in een markteconomie en daarin mogen bedrijven hun eigen strategische keuzes maken. En hoewel niet gezegd is dat er ook maar één baan verdwijnt gaat de regering zich inzetten 'om hoogwaardige werkgelegenheid en waardevolle activiteiten te behouden voor Nederland'. Oftewel, CDA'tje: ga maar lekker bidden voor die banen. 

Hoppa. Aandeelhouders mogen Ahold niet weggeven aan buutnland

AholdDelhaize (verder Ahold, want nationalisme is top en fusienamen die ongelijkwaardigheid tussen fuserende partijen verdoezelen niet) presenteerde vandaag zijn vierdekwartaalresultaten en het jaarverslag (pdf). Een groot feest want u en de Amerikaanse consument reden in december met volle winkelwagentjes door de supermarkten. Leidde tot een kwartaalomzet van €15,8 miljard (-3,6%, schuld van de zwakkere dollar/sterkere euro. Tegen gelijke wisselkoersen steeg de omzet (1,6%)). De nettowinst kwam met dank aan lagere kosten en belastingen 318% hoger uit op €744 miljoen. Mede hierdoor kunnen aandeelhouders over 2017 een hoger dividend (+10,5) tegemoet zien en steeg de koers (actueel) zo'n 3%. Leuk en aardig allemaal, maar het Aholdnieuwtje voor bij het koffieapparaat gaat natuurlijk over de veelbesproken beschermingsconstructie.

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken