7 topics
#landbouw

Landbouwlobby probeert nu in Brussel ‘misleidende’ namen van vleesvervangers uit te bannen

De invloedrijke landbouwcommissie van het Europees Parlement wil dat plantaardige producten geen vleesachtige namen zoals ‘groenteburger’ of ‘soyayoghurt’ mogen hebben. Want dat is verwarrend naar de mense toe. ‘Vlees is vlees, melk is melk. De vegasector mag klanten niet meer om tuin leiden met misleidende productnamen,’ aldus het Nederlandse EP-lid Annie Schreijer van het CDA tegen Trouw. Je reinste kul natuurlijk want zelfs als je niet kunt lezen heb je bij het eten van zo’n groenteburger snel genoeg door dat je op bonenprut in plaats van gemalen koe kauwt. Krijgt u hier een déjà vu van? Wij ook, want exact deze discussie speelde een jaar twee geleden in Nederland ook al. Toen vonden Kamerleden van nota bene de VVD dat consumenten te dom waren om vegetarische kipstuckjes van echte kip te onderscheiden. Die kolder is toen langzaam van het toneel verdwenen terwijl De Vegetarische Slager maar wat profiteerde van al deze ophef en gratis reclame.

Overduidelijk een staaltje van intensieve lobby van de landbouw- en veeteeltsectoren, beide machtige lobby’s in Brussel. Hoewel Eric Andrieu, voorzitter van de Landbouwcommissie in het EP, dat glashard ontkent: ‘The meat lobby is not involved in this. It has generated a considerable debate among the political groups and a large majority wanted to clarify things. Particularly in the light of history, you can have a steak or burger, you can’t call it something else.’ Tuurlijk joh, want tachtig procent van de volksvertegenwoordigers vindt het immers van gezond verstand getuigen dat burgers niet kunnen lezen of dat ‘paddestoelenbiefstuk’ de Franse culinaire traditie bedreigt. Laat het aan een Fransman om sans gêne naakt eigenbelang te verhullen achter grote termen als gastronomische cultuur en gedeelde geschiedenis.

Lees verder

Beleggers doen adel na en kopen land

De gegoede burgerij heeft eeuwenlang geprobeerd de adel te imiteren, totdat tweed uit de mode raakte en de sociale verhoudingen in het Westen na het Tweede Wereldkampioenschap werden omgegooid. Wat ook in vergetelheid raakte, was de wijsheid dat God geen land meer bijmaakt - en dat je een meevaller dus beter kan besteden aan grond dan aan een ""patrijspoort"". Dat is best interessante informatie als we voortdurend lezen dat de wereldbevolking explodeert. Al die mensen nemen ruimte in en - nog belangrijker - al die mensen moeten eten. Dan is (landbouw)grond niet zo'n heel gekke investering. Dat heeft een consortium van Duitse rijkaards ook gedacht: 'Investing in farmland isn’t the most glamorous way of making money, but a group of wealthy German families are betting that it can help them beat the low-interest-rate blues. The families, including some descendants of German aircraft manufacturer Claude Dornier, have acquired agricultural sites in Romania and Uruguay and are now setting their sights even further afield.' (Hier eventueel opmerking over Drang nach Osten, nakijken - red.) De Duitsers richten hun blik nu ook op Australië, want daar is de lucht nog schoon en de seks nog vies landbouwgrond opvallend betaalbaar voor een ontwikkelde economie. Daar komt nog bij dat land, dus niet alleen landbouwgrond, in de periferie van stedelijke gebieden steeds aantrekkelijker wordt. Aangezien reizen steeds makkelijker wordt en auto's wellicht evolueren tot zelfrijdende vehikels gaat er minder reistijd verloren. Er kan gewoon gewerkt worden tijdens het forenzen. Dat maakt grond die vroeger te ver van de Bewoonde Wereld werd geacht, ook weer aantrekkelijker en daardoor waardevoller. Nu nog hopen dat tweed weer in de mode komt en we zijn full circle.

Onze gierigheid maakt Nederland steeds lelijker

Ons Nederlanders benne nogal scherp op mensen die een vermeend weg-met-ons-gedachtegoed uitdragen. Nu is dat een gezonde instelling, maar ondertussen raken we alsnog ons land kwijt!11!!! Nederland wordt steeds lelijker. En nee, dan hebben we het niet over die onherkenbare pockets in de Randstad, maar over onze natuur en onze landbouwgebieden. Tot niet zo heel erg lang geleden gingen natuurbehoud en landbouw aardig hand in hand. Het idee dat we in de twintigste eeuw alleen maar bossen hebben gekapt voor akker- en weidegronden klopt niet. Dat gebeurde voor 1900. Daarna zijn we in heel Europa enorm gaan boomknuffelen. Dat is goed geweest voor de ansichtkaart van ons landschap, maar we draaien dit steeds verder terug. Bijvoorbeeld: hoe groter het landbouwareaal van een boerenbedrijf, des te hoger de subsidie. Dus het is aantrekkelijk om die houtwal te kappen, de grasmat (overigens door verschraling altijd Engels raaigras) net wat rechter te trekken en het nuttige te laten winnen van het aangename, dus wat doen die struweelhagen daar eigenlijk? Dit uitstekende stuk in de Volkskrant maakt deze neergang pijnlijk duidelijk: een stichting achter landgoed Twickel helpt boeren richting een extensieve vorm van landbouw - naar boerenbedrijven die meer opgaan in de natuur, een beeld en een praxis die zowel conservatieven als groenen erg fijn vinden. Het probleem is dat landbouwers door flinterdunne marges alleen het hoofd boven water kunnen houden door schaalvergroting en dat gaat ten koste van de natuur. De oplossing: hogere marges. Waar haal je die vandaan? Nou, we zouden eens kunnen beginnen bij de consument. Zou die echt zo moeilijk doen als de melk wat duurder wordt? Wij zeggen: betaal die paar cent extra, houd het een beetje mooi hier en steun het instandhouden van Dit Land Dat Ons Land Is!1!!

Boeren frauderen er op los, maar een keuze hebben ze niet

Illegale geiten, Kalverfraude, bermfraude, mestfraude, melkquotumfraude: de boer ploegt voort en fraudeert er op los, zo lijkt het. Landbouwminister Schouten noemde mestfraude niet zomaar een beetje gesjoemel met de regels. Volgens Schouten is hier sprake van een ‘cultuurkwestie’, een verziekte moraal. Bij de mestfraude spraken boeren met transporteurs af om met lege vrachtwagens op en neer te rijden, terwijl de mest gewoon op het eigen boerenbedrijf op de grond werd gemieterd. Toen de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit (NVWA) een paar maanden na het mestschandaal de kalverenfraude aan het licht bracht, sloeg boerendochter Schouten weer op de paniekknop. Zeker 2100 melkveehouders zouden zich in 2017 schuldig hebben gemaakt aan kalverfraude, dat is 13 procent van alle Nederlandse melkveebedrijven. Via de kalverfraude proberen boeren meer melkgevende koeien in hun veestapel te houden dan zij op basis van de fosfaatregels mogen. De 2100 bedrijven kregen direct een blokkade opgelegd. Ze mochten geen koeien meer aan- of afvoeren. De Volkskrant, niet vies van wat sensatie, sprak er schande van en vroeg zich af of die boeren niet eigenlijk een soort van maffiosi zijn. <Jambers-modus> Overdag rijden zij in hun blauwe overall op hun trekker, en lopen zij op klompen. Maar 's nachts metamorfosen zij in strak bestropdaste zonnebril dragende gangsters. </Jambers-modus> `Bestaat er onder Nederlandse boeren een cultuur waarin gesjoemel normaal wordt gevonden, of nog erger: onderling wordt gestimuleerd?’ Afin, dit soort berichtgeving is voor boeren reden om massaal de krant op te zeggen.  

Lees verder

Oei, nu ook #MeToo in Nederlandse kassen

Er zijn eigenlijk maar twee dingen aan te merken op de #MeToo-beweging. In de eerste plaats dat de onschuldpresumptie wel heel makkelijk vergeten lijkt te worden en in de tweede plaats dat het zich vooralsnog vooral openbaarde als een celebrity cult. Het zijn vooral hele en halve bekenden die met verhalen naar buiten komen. Maar we mogen aannemen dat seksueel overschrijdend gedrag, in tegenstelling tot zoiets als kwaliteitscocaïne, niet alleen in de wereld van de rich and famous voorkomt. Mede daarom is er weinig aan te merken op de twittercampagne, want het is een breder probleem. Dat blijkt ook uit het nieuwste rapport van FairWork over kontknijperij in de Nederlandse kassen. 'Poolse vrouwelijke arbeidsmigranten lopen vanwege hun kwetsbare arbeidspositie en culturele achtergrond een verhoogd risico op seksuele intimidatie in hun werkomgeving.' De vrouwen zijn bang voor ontslag als hen iets overkomt en ze dat aankaarten. Ook zou in de Poolse cultuur laakbaar gedrag van mannen eerder worden geaccepteerd. Daarnaast zijn de vrouwen zich niet bewust van hun rechten. We hebben in Nederland inmiddels een paar decennia ervaring met het proberen te veranderen van de thuiscultuur van immigranten en hun nazaten, dus we weten dat dat hem niet gaat worden. Maar dit is wel een extra reden om mensen fatsoenlijke contracten te geven. Want wie voortdurend het idee heeft op de schopstoel te zitten, durft namelijk seksueel overschrijdend gedrag niet aan te kaarten.

Deze Nederlandse sector is reteproductief

Over het meten van (arbeids)productiviteit in een kenniseconomie kun je een hele boom opzetten. Gaan we nu niet doen, dus volgen we gemakshalve de door ABN AMRO gehanteerde definitie. 'Productiviteit is de hoeveelheid geproduceerde toegevoegde waarde per gewerkt uur'. En dan kan het zijn dat Luxemburg de meest productieve natie binnen de OESO is. Komt doordat Luxemburgers dagelijks drie duurbetaalde holdings en twee zwartspaarrekeningen per dwergstatiër figuurzagen. Levert keiveel toegevoegde waarde op. Nou doen wij het met onze brievenbussenbusiness ook niet slecht, maar ons BBP per gewerkt uur is toch wat lager. Maar niet getreurd, meldt ABN AMRO: 'Nederland is een productief land. Ook vergeleken met de belangrijkste Europese landen om ons heen'. De bank keek meteen even welke Nederlandse sectoren bovengemiddeld productief zijn in EU-perspectief. Detailhandel en Food (Hup Wageningen!) scoren keigoed. Maar de sector die de rest van Europa echt zijn hielen laat zien is de landbouw. Waar Portugese boeren op goed geluk pitten op de grond mikken in de hoop dat er een olijfboom groeit, zijn Nederlandse aardappelboeren met drones in de weer zodat iedere centimeter van hun akker wordt benut. Zodoende nam de afgelopen tien jaar de toegevoegde waarde in de Nederlandse landbouw met 14% toe, terwijl het aantal medewerkers met 10% afnam. Ondanks deze innovatie is de toegevoegde waarde van de landbouw (€31 p/u) lager dan het gemiddelde in commerciële sectoren (€45 p/u). Afijn, in een 17 pagina's tellende pdf zetten vijf ABN-economen (over productiviteit gesproken!)  alle cijfers nog eens op een rijtje. 

Lees verder

CBS brengt uientelers aan het huilen met marktmanipulate en fakenews

Gedachteloos grist u regelmatig een netje uien mee uit uw supermarkt, maar heeft u wel eens stilgestaan bij de mens achter de ui? Realiseert u zich dat u te maken heeft met weerloze boeren die overgeleverd zijn aan de grillen van onze overheid die hele uienmarkt van voor tot achter bestiert? Wisten wij ook niet, maar de uienhandel blijkt gewoon een planeconomie in de beste Sovjettraditie, waarbij een statistisch bureau cijfers op tafel legt die bepalend zijn voor prijs. De arme keuterboertjes hebben verder maar lijdzaam toe te kijken. Libertariërs aller landen verenigden zich gisteravond in afschuw door het relaas van uienboer Kees Hanse in de Volkskrant. Die wordt namelijk financieel kapot gemaakt door het CBS. Nou ja, de bonentellers uit Heerlen trekken niet letterlijk zijn rekening leeg, maar omdat het CBS steeds maar weer verkeerde cijfers over de uienoogst publiceert en vervolgens aanpast, gaat de uienprijs omhoog en dat is kut voor de ajuinenboer. Dit schijnbaar onlogische statement leggen we even uit: het CBS maakt jaarlijks een schatting van de uienopbrengst in Nederland, de aanbodkant dus. Dit heeft invloed op de prijs die de vraagkant van de markt wil lappen voor de uien. Het CBS werkt in eerste instantie met een schatting van de totale oogst. Probleem is: vorige week kwam het CBS met nieuwe cijfers. In plaats van de eerder genattevingerde 1,5 miljoen ton uien kwam er slechts 1,4 miljoen ton uien van het land. Minder aanbod, waardoor de prijs omhoog gaat. Maar de uientelers hadden toen al een flink deel van de oogst verpatst voor de lage prijs. Volgens Zwiebelmeister Hanse is het bijna elk jaar raak met de bijstelling naar beneden. En geloof het niet, misschien is er wel sprake van een heus complot: Ik zeg niet dat er iemand expres de cijfers in het voordeel laat uitvallen van de producenten die onze uien afnemen, want dat kan ik niet hardmaken. Maar het begint wel zo te voelen: dat iemand je loopt te bedonderen. U hoort het goed: het CBS zit misschien wel in de zakken van de uienhandel! Onze ogen gaan er spontaan van tranen. Overigens, ere wie ere toekomt: het verhaal stond weliswaar gisteravond op de site van de Volkskrant, maar die heeft het dan weer gepikt van een verhaal van Omroep Zeeland van een paar dagen geleden. Dat is een bron die we helaas niet elke dag checken, dus kudo’s voor de Zeeuwen. En voor wie het zich afvraagt: ja, natuurlijk heeft het CDA al Kamervragen gesteld.

Linktip: Energie vergelijken