37 topics
#kamervragen

SP heeft gelijk. Consultants maken Nederland kapot

Een blik in ons archief volstaat om te weten dat de M in KPMG niet staat voor moraalridders. Een ieder met snode boekhoudkundige plannen en een zak geld (kleine gemeenten dus niet) mag aankloppen voor het luie oog van de accountants. Gammele Britse bouwbedrijven, corrupte Indiase zakenfamilies die warme banden hebben met de Zuid-Afrikaanse president, Nederlandse bouwbedrijven, KPMG zelf en natuurlijk de maffia. De M staat immers voor Maffia. Zeggen niet alleen wij, maar ook SP-Kamerlid Ronald van Raak die de overzeese gebieden tot zijn portefeuille rekent. Zo weet de socialist dat de voormalige Curaçaose premier Gerrit Schotte tonnen aan smeergeld ontving van gokmaffiabaas Francesco Corallo. Deze laarslandiër claimde ooit bonafide te zijn want 'KPMG controleert ons', wat de accountants dan weer halfslachtig ontkenden. Maakt Van Raak niets uit, want die lepelt lachend talloze voorbeelden op van dubieus KPMG-gedrag. Zo viel het OM viel afgelopen mei nog binnen in verband met een witwaszaak. KPMG ziet blijkbaar ook geen heil meer in het Caribische avontuur, want de activiteiten werden onlangs stilletjes overgedaan aan EY. Van Raak vindt het te makkelijk om dit af te doen als 'Antilliaanse toestanden'. Niet alleen omdat de zonnige eilanden een gewaardeerd onderdeel van ons Koninkrijk zijn, maar ook omdat de Nederlandse overheid aan deze kant van de oceaan KPMG inhuurt. In veel gevallen niet als bonenteller, maar - erger nog - als consultants. Outcome-doelen in de zorg, een onderzoekje over de gevolgen van de Brexit, de inrichting van de Nationale Politie, de stand van zaken qua medische technologie. Er is geen onderwerp te bedenken of de duurbetaalde babbelpakken mogen op kosten van de samenleving hun advies geven. Gaat het mis, rinkelt de kassa nogmaals om te adviseren over het opruimen van zelfgecreëerde puinhopen. Van Raak begrijpt niets van deze consultancyverslaving en al helemaal niet als KPMG erbij betrokken is. Vandaro dat SP pleit voor een overheidsverbod op het inhuren van KPMG. Poogde het in 2017 naar aanleiding van de Zuid-Afrikaanse corruptiezaak ook, maar Dijsselbloem wilde daar niet aan wegens Zuid-Afrika is ver weg.  Daarom houdt de SP'er het voorlopig bij één simpele kamervraag. 'Voor welke adviezen, opdrachten of controles hebben de verschillende ministeries de afgelopen tien jaar (1 januari 2009 tot en met 31 december 2018), direct of indirect, mensen van KPMG ingehuurd en hoeveel heeft dat per zaak en in totaal gekost?' Zijn wij benieuwd of Ollongren de bonnetjes kan vinden. 

Haha. Laptop van Öztürk van DENK kapot, stelt meteen woedende Kamervragen

Een lijstje Kamervragen indienen is het fantastische recht van ieder Kamerlid. Omdat we 150 Kamerleden hebben die weer dertien verschillende partijen vertegenwoordigen zijn die Kamervragen behoorlijk divers. Wat wel vaak gebeurt is dat een Kamerlid een artikel of een ander soort journalistiek werk uit een bepaalde mediahoek vist en daar die vragen op baseert. Maar dat hoeft niet. Een Kamerlid kan ook zelf ergens op stuiten en als hij of zij het onrecht groot genoeg acht, de betreffende minister of staatssecretaris hierover aan de tand voelen. In die categorie vallen de vragen van Selçuk Öztürk van DENK. Vraag 1 aan stas Mona Keijzer: 'Bent u ervan op de hoogte dat in pc’s, laptops, tablets, smart-tv’s, slimme thermostaten en andere slimme apparatuur thuis, diverse batterijen, processoren, werkgeheugens, opslagcapaciteit en netwerkkaarten verwerkt zijn, die niet of alleen tegen hele hoge kosten vervangen kunnen worden?' Hieruit kunnen we opmaken dat Öztürk hier zelf recentelijk achter is gekomen en misschien zelfs wel omdat in huize Öztürk een apparaat er de brui aan heeft gegeven. Keijzer zegt hiervan op de hoogte te zijn en geeft als voorbeeld dat chips soms aan andere onderdelen zijn bevestigd waardoor ze niet vervangen kunnen worden. Dan snel door naar vraag 2: 'Hoe verhoudt dit zich tot de regels voor productconformiteit van artikel 7:17 Burgerlijk Wetboek?' Jaja, gewoon het wetboek erbij gepakt hoor, Öztürk is malle pietje niet. Of nou ja, productconformiteit betekent dat een apparaat aan de verwachtingen voldoet en zo niet, dan heeft een consument recht op een nieuw apparaat of een reparatie. 'Het is voor de consument bij non-conformiteit dus niet relevant of vervanging slechts tegen hoge kosten mogelijk is', antwoordt Keijzer daarom. Vervolgens legt Keijzer nog geduldig uit tot wanneer redelijkerwijs een ondeugdelijk product door een fabrikant deugdelijk gemaakt dient te worden, en ook de verwachte levensduur van consumentenelectronica komt aan bod. En dan wordt het een beetje zielig. Öztürk vraagt nog of Keijzer misschien nog in overleg kan met de fabrikanten om 'deze problematiek' te bespreken. Antwoord Keijzer: 'Nee gek ze zien me al aankomen.' Bijkomend voordeel van deze Kamervragen is dat DENK bewijst zeker geen one issue-partij te zijn. Ook consumentenleed staat hoog in het vaandel, al moeten ze wel nog wat bijleren. 

Kan straks half Nederland aan de sociale huurwoning?

Huishoudens die meer dan €36.798 verdienen zijn zo goed als kansloos op de sociale huurmarkt. Bij driemaal modaal lukt het nog wel om ergens een koopflatje te vinden, maar wie iets boven die inkomensgrens verdient is overgeleverd aan het middensegment (€710-1.000 huur). Twee problemen. 1) Volgens politici en gemeenten zijn er te weinig woningen in dit segment. Hierdoor blijven een hoop mensen scheefwonen in een sociale keet. 2) Veel huishoudens hebben helemaal geen zin om de helft van hun besteedbare inkomen aan een 'goedkope' huurwoning te besteden. Een mogelijke oplossing is het oprekken van de inkomensgrens voor sociale huurwoningen. Daarvan zei de Nederlandse regering lange tijd: mag niet van Europa, want die bepaalt de inkomensgrens. Achterliggende gedachte in het kort: woningcorporaties krijgen geld van de overheid. Het is niet de bedoeling dat ze met deze staatssteun betrekkelijk rijke gezinnen gaan huisvesten, want dat kunnen pandjesprinsen ook wel. Afgelopen week oordeelde het Europees Gerechtshof (uitspraak-pdf) echter dat Europa weliswaar mag vragen om de doelgroep voor sociale huurwoningen in te perken, maar dat Nederlandje zelf mag weten hoe ze de inkomensgrens invult. Een hogere inkomensgrens mag. Verschillende grenzen hanteren afhankelijk van de grootte van het huishouden mag ook. Een juichende Woonbond geeft het voorbeeld dat een stel met 1 kind in Parijs met een gezamenlijk inkomen van €72.000 ook sociaal mag huren. De SP wil nu van woonminister Kajsa Ollongren weten of de Nederlandse regering al die tijd ten onrechte naar Europa heeft gewezen en of de inkomensgrenzen nu opgeschroefd gaan worden. Een optie is om de tijdelijke verhoging van €41.056 (voor 10% van de vrijgekomen woningen) permanent/breder te maken. Of de hele boel gaat in hoger beroep naar het Europees Hof. Kan ook. Is het voor de SP en de grootstedelijke zusters en leraren sowieso te hopen dat Ollongren ondertussen van gedachte is veranderd

GOH. ING BLIJFT HUISBANKIER VAN DE OVERHEID #2

Het jaar 2018 is er eentje om snel te vergeten als u ING bent. Er waren gedoetjes over een plusje voor de CEO, en natuurlijk nog dat bonnetje onder de ruitenwisser van € 775 miljoen wegens witwastoestandjes. En nog altijd is ING de huisbankier van de staat (contract loopt nog tot 2020). Daar krijgen sommigen een vieze smaak van in hun mond, want zo’n bezoedelde bank als huisbankier van de overheid, dat moet toch niet kunnen. En daarom klom Koning Kamervragen Henkie Nijboer in de pen om de ambtenaren van minister Wopke maar weer aan het werk te zetten. Voor de tweede keer over dit onderwerp, want eerder wilde Nijboer ING al wippen om de salarisrel. Toen zei de minfin ‘nee joh, schei uit, contract loopt nog’. Maar nu met die monsterschikking rook Nijboer, geflankeerd door collega’s Bruins (CU) en Snels (GL), opnieuw bloed dus hup, weer Kamervragen. De insteek deze keer: zou er, in het licht van de witwasaffaire, misschien gejokt zijn in de aanbestedingsprocedure? Het antwoord van de minister: nee hoor, ING voldoet nog steeds aan alle eisen zoals destijds gesteld bij de aanbesteding, niks aan de aan de hand, gewoon doorlopen. Jammer mensen. Maar misschien heeft de affaire nog consequenties voor toekomstige aanbestedingen? Zo’n incident en megaschikking zal toch wel tot gevolg hebben dat ING voorlopig even naast de pot pist voor overheidsopdrachten? Maar ook hier weer het deksel op de neus: ‘Nee. De transactie ex artikel 74 van het Wetboek van Strafrecht is geen veroordeling bij een onherroepelijk rechterlijk vonnis. Daarmee is geen sprake van een verplichte uitsluitingsgrond als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012.’ [...] ‘ING kan na de transactie deelnemen aan volgende aanbestedingsprocedures. Het betalingsverkeer van het Rijk en van de Belastingdienst zijn daarbij de belangrijke percelen.’ Glas en plas dus, maar leuk geprobeerd weer Henk.

Minfin Hoekstra weigert te vertellen hoe dom Nederlander is

Met de Europese betaalrichtlijn PSD 2 moeten banken straks derde partijen toegang geven tot uw betaaldata. Voordat hippe fintechs mogen grasduinen in uw gegevens dienen ze wel uw toestemming te vragen. Bij de PVV hebben ze niet heel veel vertrouwen in de eigen achterban landgenoten want men wil van MinFin Hoekstra een schatting 'van het aantal Nederlanders dat niet in staat is te overzien waarvoor zij in dezen precies toestemming geven'? Voorts wil de meeuwenbrigade weten hoeveel mensen 'per ongeluk' hun persoonsgegevens cadeau doen dan wel zich 'financieel, moreel of anderszins gedwongen voelen' om hun persoonsgegevens te delen. Hoekstra verwijst in zijn antwoord naar de Autoriteit Persoonsgegevens die betaaldienstverleners uitlegt dat uitdrukkelijke toestemming betekent dat deze 'vrij, ondubbelzinnig, geïnformeerd en specifiek' gewonnen moet worden. Geen Glock op uw hoofd, voldoende informatie over de gegevensverwerking in eenvoudige taal, en voor-aangevinkte vakjes zijn uit den boze. Die uitdrukkelijke toestemming kan dan weer gevraagd worden middels een pop-up-venster. Alleen weigert de minister een inschatting te maken van hoeveel Nederlanders blind een vinkje zetten zonder die 'simpele informatie' te lezen. Dat consumenten 'geen nadeel' mogen ondervinden van de weigering kinkt mooi. Alleen: wat betekent dat? Dat ING weigeraars niet plotsklaps meer mag rekenen voor hun betaalpakketje snappen we. Maar telt een bijstandtrekker die semi-noodgedwongen zijn gegevens deelt om in aanmerking te komen voor een energie-aanbieding als benadeelde? 

Woei! Zzp'ers in de zorg moeten oppassen voor de Belastingdienst

Gaan wij zorgminister Hugo de Jonge helpen. U weet dat de directies van het Slotervaart en de IJsselmeerziekenhuizen de schuld van het bankroet neerlegden bij de zzp'ers. Hun tarieven zijn hoog, dus hadden de ziekenhuizen hoge loonkosten schreef de Volkskrant (hihi). Voor de Tweede Kamer bood het artikel echter genoeg stof tot vragen aan onze minister. Zijn zzp'ers echt de veroorzakers van de faillissementen en zit er verschil tussen de behandeling die patiënten krijgen van zorg-zzp'ers en zorg-werknemers? De minister kalkt vandaag vier A4-tjes vol om weinig te zeggen. Bijvoorbeeld: de groei van het aantal zzp'ers heeft mijn aandacht middels het actieprogramma Werken in de Zorg. Maar ook, en dat lijkt ons voor patiënten een geruststelling, dat zzp-zusters van de minister dezelfde behandelregels moeten volgen als gewone werknemer-zusters. En, belangrijk!, zorg-zzp'ers mogen geen schijn-zzp'ers wezen. 'Men moet dus gewoon voldoen aan de eisen die de wet deregulering beoordeling arbeidsrelaties (DBA) stelt', schrijft De Jonge.

Lees verder

Buitenlandse investeringsprojecten leveren amper Nederlandse banen op

Buitenlandse investeringsprojecten zijn gaaf, want die leveren werk en belastinggeld op. Clubjes als Netherlands Foreign Investment Agency wijzen buitenlandse partijen onophoudelijk op de voordelen van investeren in Nederland (we're no island!). Leiden al die inspanningen ertoe dat we meer investeringsprojecten aantrekken dan andere Europese landen, zo wilde Kamerlid Jan Paternotte (D66) weten. Minister Wiebes beweert, onder verwijzing naar een rapport (pdf) van de bonentellers van EY, dat ons landje 'in vergelijking tot andere Europese landen goed presteert bij het aantrekken van buitenlandse investeringsprojecten'. Het aantal investeringsprojecten lag in 2017 met 339 flink lager dan de 409 in het voorgaande jaar. Geen zorgen, zegt Wiebster, want 2016 was gewoon een topjaar. Met onze kwaliteit van leven, weldenkende Engelssprekende mensen en fatsoenlijke infrastructuur blijven we populair voor buitenlandse rendementszoekers. In 2017 hengelden alleen het Verenigd Koninkrijk (we're an island!), Duitsland en Frankrijk meer investeringsprojecten binnen, maar die hebben een veel grotere economie. Wiebes erkent dat het aantal projecten op zichzelf niet zo boeiend is, maar dat we beter kunnen kijken naar investeringsbedragen, de aard van economische activiteiten, de impact van investeringen op bestaande Nederlandse bedrijven en banenwinst. Helaas ontbreekt het op elk vlak aan harde cijfers, behalve op het gebied van banenwinst. Nederland scoort met 25 nieuwe werkplekken per project nogal beroerd. 'Vermoedelijk is dit verschil in aantal banen per project te verklaren doordat projecten in Midden- en Oost-Europese landen vaak arbeidsintensiever zijn en de banen minder hoogwaardig'. Anders gezegd: het afmetselen van een lelijk Bulgaars kasteel doe je niet alleen en een belastingconstructie optuigen wel. Wiebes waarschuwt dat de huidige prestaties geen garantie voor de toekomst bieden en dat Nederland daarom de dividendbelasting moet afschaffen 'er aan moet blijven werken om ook in de toekomst een aantrekkelijk vestigingsland te zijn'. 

Lees verder

Blok en Ollongren nemen (alweer) hun woorden terug

In de hoofdstad waren ze recentelijk in hun wiek geschoten toen ze doorkregen dat Den Haag al jarenlang een website in de lucht houdt die buitenlandse beleggers moet verleiden om in de Nederlandse huizenmarkt te investeren. Koop- en huurprijzen knallen in Amsterdam al door het dak dankzij Airbnb, pandjesprinsen, buy-to-letters en brexitvluchtelingen. Zo'n promotiewebsite hoeft geen onderdeel van deze cocktail te blijven vond het Amsterdamse college. Huizen zijn tenslotte primair om in te wonen en niet om in te beleggen, en dat is nou niet echt de boodschap van investingindutchhousing.nl. Daar konden beleggers lezen dat onze overheid heeft gewerkt aan 'more opportunities for social housing associations to sell housing stock to private investors' en dat is mooi want 'it is estimated that about 1 million regulated dwelling are of such quality that these houses can enter the non-regulated market.' Sociale huurders wonen veel te mooi in dit land. Tijd om ze uit hun arbeiderspaleizen te flikkeren en in een krakkemikkige tochtzolder te voeren aan gehagaaide huisjesmelkers. Kunnen de chique pandjes gewoon naar fatsoenlijke mensen die de zakken van fatsoenlijke buitenlandse investeerders kunnen vullen. GroenLinks, SP, PvdA en CDA vroegen aan minister Ollongren onder meer of ze de bovenstaande Angelsasksische zinssneden normaal vond. Eerst draait de jonkvrouw om de hete brij heen met een verhaal over de voorraad huurwoningen die geliberaliseerd kan worden om met de opbrengsten nieuwe sociale huurwoningen te bouwen (wat toch niet gebeurt), voordat ze ter zake komt. 'De website zal op dit punt geactualiseerd worden.' Wegens totale wolligheid van haar antwoord snappen we niet precies welk punt, maar we gokken dat Ollongren bedoelt dat de gehekelde woorden nogal asociaal onzorgvuldig gekozen waren. Kan ze ook niet helpen, want de website is een erfenis van voormalig woonminister Blok. En die meent het allemaal niet.  

Lees verder

Stas Keijzer: dure postzegel is logisch (en gezond bovendien)

Wanneer de postzegelprijs in Nederland omhoog wordt gegooid heb je twee zekerheden. Schuifelbejaarden sturen afdoende gefrankeerde klaagbrieven naar regionale dagbladen en de SP stelt Kamervragen. Op dat laatste geeft stas Keijzer vandaag antwoord per getypte pdf. Zij legt uit dat het ACM-besluit om PostNL toe te staan de postzegelprijs met 14,2% te verhogen helegaar niet zo gek is. Mensen onder de veertig sturen alleen huwelijks- en geboortekaartjes, iedereen daarboven hoogstens een paar kerstkaarten. De postvolumes (2017: -15,5%) dalen bijna net zo snel als de beurskoers van PostNL dus moet de prijs omhoog om de kosten van de universele postdienst te dekken. Daarom is het, zegt Keijzer in antwoord op vragen van de VVD, logisch dat PostNL het aantal brievenbussen halveert van 19.000 (2016) tot 8.700. Kun je wel klagen over ouderen die een stukje moeten lopen, maar de Tweede Kamer heeft in 2015 zelf ingestemd met de wijziging van de Postwet. Voor die tijd was het uitgangspunt de maximale afstand van woningen tot straatbrievenbussen, nu plant PostNL brievenbussen op locaties waar mensen regelmatig komen zoals supermarkten of winkelcentra. Besparingen die het kwakkelende PostNL goed kan gebruiken. Zien ze bij de SP anders. Die vinden het oneerlijk dat zakelijke partijen goedkoper postzegels kunnen plakken door een kapitalistische uitwas als volumekorting. En uiteraard spreken de socialisten schande van uitgeknepen werknemers, terwijl er 'miljoenen euro's aan dividenden' aan aandeelhouders werden gekeerd. Vanzelfsprekend moeten postbedrijven kappen met schijn-zzp'ers en hun personeel fatsoenlijk betalen, maar met dit populistische geneuzel schiet niemand wat op. Ja, PostNL heeft sinds 2016 grofweg €160 miljoen aan zijn aandeelhouders uitgekeerd. Daartegenover staat dat aandeel vier jaar lang geen dividend ontvingen en een overnamebod à €5,75 per aandeel (huidige koers zo'n €3) door de neus geboord zagen worden. Komt bij dat PostNL op de upd een beperkt rendement (10% op return on sales) mag boeken. Geld voor aandeelhouders zal vooral elders verdiend moeten worden, bijvoorbeeld bij de groeiende pakketendivisie. Dus SP'tje niet zo jammeren over de postzegelprijs en kijk eens naar de positieve kanten. Postzegels zijn dikmakers. Digitalisering van het postverkeer leidt tot minderpostzegelbeffende secretaresses met obesitas. En dat scheelt in de kosten voor de gezondheidszorg. Echt waar

Belastingtelefoon onbereikbaar. Personeel is ziek

Beter belt u voorlopig nog maar even niet met 0800-0543, want 'het is op dit moment erg druk. Al onze medewerkers zijn in gesprek en de wachtrij is helaas vol. Probeert u het later nog eens. Informatie kunt u ook vinden op www.belastingdienst.nl. Wij verbreken nu de verbinding'. Aldus staatssecretaris Menno Snel van de Belastingtelefoon in antwoord op Kamervragen. Die vragen gingen over zijn vermeende eerdere desinformatie inzake de even onbereikbare als ondeskundige service voor burgers en belastingadviseurs. Snel komt met twintig pagina's details over wat er operationeel gezien schort aan de Belastingtelefoon. Wij vonden het ziekteverzuimpercentage aardig. De staats geeft aan te sturen op een uitbreiding van het aantal medewerkers dat in dienst komt van de Belastingtelefoon/dienst. Van de circa 1.500 fte-telefoonmedewerkers heeft momenteel de helft een 'ambtelijk contract' en  de andere helft is uitzendkracht. Die verhouding moet in 2019 komen te liggen op 68%-32%; er komen daarom 210 vaste fte'ers bij, schrijft Snel. Hebben wij een kleine tip voor gezonde uitzendkrachten die overwegen om vast aan de slag te gaan bij de Belastingtelefoon: doe het niet! Want wat da fuk is dat verzuimpercentage voor de mensen met contract? Voor het overige kan onze staats het maar beter wat gezellig maken op die werkplek van fotootje boven, want als iedereen ziek thuis gaat zitten, heeft personeel aannemen geen zin.

Verzuimcijfers van de Belastingdienst in zijn geheel: 30.000 werknemers, ziekteverzuim 6,1%, 33% nooit ziek. Rijksoverheid in zijn geheel: 5,4% van de 117.000 ambtenaren dagelijks ziek.

Linktip: Energie vergelijken