36 topics
#google

Iets te verbergen? Google hoeft u buiten de EU niet te verstoppen

Als u er op Google niet zo rooskleurig op staat, bijvoorbeeld door een arbeidsconflict, wraakblogjes van uw jaloerse ex of het structureel maken van ongelukkige keuzes, is het prettig dat er zoiets bestaat als 'het recht om vergeten te worden'. De keerzijde. Eist iedereen dit recht op dan verwordt het hele internet tot een soort Instagram waar alleen heppiedepeppie-zaken te vinden zijn. Vanwege die spanning tussen censuur en privacy doopten wij het vergeetrecht in 2015 een juridisch mijnenveld. Destijds wilde CNIL, de Franse variant van Autoriteit P., dat Google bij vergeetverzoeken gegevens op alle Google-sites wereldwijd zou verwijderen. Het heeft immers weinig zin om de Europese varianten (.nl, .de, .fr enzovoorts) op te schonen als een internetgebruiker met een paar muisklikken kan fingeren dat hij van buiten de EU surft. Zit wat in, maar wat geeft de Fransoosjes het recht om te bepalen wat er op de Tunesische variant van Google naar boven komt. Die tijden zijn geweest, zeg maar. Desalniettemin legde CNIL Google  een boete op van €100.000. Enfin, een juridische fast forward naar vandaag. Advocaat-generaal Maciej Szpunar (hoi!) adviseert het Europese Hof van Justitie om de wens van de Franse privacyautoriteit naast zich neer te leggen en het verwijderen van koppelingen 'te beperken tot het niveau van de Europese Unie'. Wel moet Google moeite doen om verwijderde resultaten uit het zicht van Europese bezoekers te houden door naar IP-adressen te kijken. Wie gejonaste informatie op Google.com wil vinden moet dus even een ommetje maken via een VPN-verbinding. De koene internetridders van Bits of Freedom zijn in ieder geval door het dolle. 'Het grootste probleem wordt zo opgelost: een bepaald zoekresultaat komt niet meer bovenaan in Google. Het blijft wel op het internet staan, maar de vindbaarheid neemt enorm af.' Wie het volledige advies van de a-g wil lezen mag pdf'en. Wie in navolging van minstens 42.353 Nederlanders zijn vergeetrecht bij Google wil opeisen klikkerdieklikt hier. Succes zeker niet gegarandeerd, want Google verwijdert iets minder dan de helft van de aangevraagde URL's. Heeft u sowieso niets met privacy stem dan elke werkdag om 18:00 uur af op SBS 6. Ze hebben u nodig

Googles utopische droom van een slimme stad is een privacy-nachtmerrie geworden

Google droomt al een tijdje hardop van de realisatie van de stad van de toekomst. De Google-versie natuurlijk. Een plek waar elke individuele bewoner een 'slimme' unit is die een eenheid vormt met een omgeving van slimme stadsdingen en de ganse dag sociaal-mediëert met de gemeenschap van co-units. Een grote harmonieuze panta rhei van data dus. Vorig jaar schreven we al over de plannen van Sidewalk Labs, een met Alphabet verbonden ontwikkelaar, om een kale kade in de Canadese stad Toronto om te toveren in een duurzame, in alle opzichten (vervoer, afvalwerking. energieverbruik) 'groene' Google-'utopolis'. Allemachtig prachtig initiatief, een stad - of eigenlijk een wijk - die 'from the internet up' wordt opgebouwd. U voelt de bui al hangen. Helaas voor Google hebben ook de Canadese stadsbewoners iets van alle recente privacy-schandalen vernomen en realiseren zich inmiddels dat alle slimme 'dingen' in een slimme stad domweg ook sensoren zijn die tezamen zo ongeveer al het doen en laten van de bewoners in data omzet. Het laten van een scheet wordt bij wijze van spreken al geregistreerd. Het project stuit dan ook op een golf van weerstand van de bevolking, en een flink aantal belangrijke Canadese partners hebben zich inmiddels al uit het project teruggetrokken. De kritiek richt zich op wat Google met al die data doet in deze, zoals The Intercept het noemt, 'City of Surveillance'. Helder en concreet was Google er tot dusverre niet over. Deze week werden ook nog eens drie bestuursleden van 'Waterfront Toronto', de organisatie die namens de Canadese overheid met Google samenwerkt, ontslagen, vermoedelijk omdat zij een overhaaste, dus onzorgvuldige deal hebben gesloten met de Googlers. Sidewalk Labs heeft ondertussen de plannen een update gegeven. Behalve mooie plaatjes van betaalbare appartementen gemaakt van echt Canadees hout (duurzaam?), garandeert Google dat 'no one has a right to own information collected from Quayside including Sidewalk Labs.' De Canadese overheid volgt het project inmiddels met argusogen en met het (privacy-)wetboek in de aanslag. De utopische glans is er wel een beetje vanaf.

Google-medewerkers hebben gewetenswroeging: 'Stop doodeng project Chinese zoekmachine!'

Weet u nog, dat 'Project Dragonfly' van Google? Helpen we even. Google wil graag met haar zoekmachine voet aan de grond krijgen in China, en China wil daar misschien wel aan meewerken mits er geen resultaten worden gevonden als er via de te bouwen zoek-app wordt gezocht op 'mensenrechten' of meer specifiek 'Tiananmenprotest' of nog meerder specifiek 'unknown tank man'. Schreven we al eerder over. Google probeerde zelf altijd de status van het mysterieuze project te downplayen. Het was niet meer dan een experiment, en een release was niet dichtbij en zelfs niet zeker. Dat deed de kritiek nauwelijks verstommen, ook omdat details rond het project bleven uitlekken. Vandaag wordt er opnieuw geprotesteerd tegen de ogenschijnlijk lakse houding van Google ten opzichte van het Chinese beleid om politiek gevoelige zoekresultaten te blokkeren. Dat protest komt uiteraard van Amnesty International dat vandaag protesteert (op de Amsterdamse Zuidas bijvoorbeeld), maar ook van Google-medewerkers zelf, die zich aansluiten bij de mensenrechtenorganisatie. In een open brief op blogsite Medium roepen ze hun werkgever op om de ontwikkeling van de app te staken. 'Many of us accepted employment at Google with the company’s values in mind, including its previous position on Chinese censorship and surveillance, and an understanding that Google was a company willing to place its values above its profits. After a year of disappointments including Project Maven, Dragonfly, and Google’s support for abusers, we no longer believe this is the case. This is why we’re taking a stand. We join with Amnesty International in demanding that Google cancel Dragonfly. We also demand that leadership commit to transparency, clear communication, and real accountability. Google is too powerful not to be held accountable. We deserve to know what we’re building and we deserve a say in these significant decisions.' De brief is op moment van schrijven door 12 medewerkers ondertekend, en wordt geüpdate zodra een nieuwe medewerker zich heeft aangesloten. 

Lees verder

Google ontwikkelt in rap tempo robot-taxiservice

De race tussen inter alia Waymo, Uber en Tesla om als eerste auto's volledig zelfrijdend te maken, gaat natuurlijk niet om niets. Want naast als leuke koopauto, vrachtwagen en ov-bus, kunnen de zelfrijdende dingen goed dienst doen als taxi. Daar zit potentieel veel geld. Ritjes van zelfrijdende taxi's zijn natuurlijk goedkoper aan te bieden dan de bemenste variant. Nadat ride-hailing-dienst van Uber de traditionele en prijzige taxi-wereld heeft veranderd, komt de volgende revolutie, die misschien nog wel veel meer impact gaat hebben op ons vervoersgedrag, eraan. Het idee is dat zodra de robotaxi aanslaat, het in een oogwenk bekeken zal zijn met alle menselijke taxidiensten, Uber incluis. Eerst zien, dan geloven natuurlijk, want er kleven nog wel wat haken en ogen aan dit verhaal. Veiligheid bijvoorbeeld. Naast een veilige auto is ook een juiste prijs conditioneel voor deze taxirevolutie. Ritprijzen moeten hoog genoeg zijn om grote investeringen mogelijk te maken, maar laag genoeg om de consument en masse te doen overgaan op de robotaxi's. Mogelijk is de consument bereid om iets meer te betalen dan voor het gewone ov-vervoer en iets minder dan voor de reguliere taxi. Hoe dan ook, dat Waymo, Googles eigen firma voor de ontwikkeling van robotwagens, volgens TechCrunch al zover is dat zij experimenteert met verschillende pricing-modellen op hun app, is een teken aan de wand als het gaat om de geboekte progressie. De prijstesten zijn namelijk een voortvloeisel van Waymo's Early Riders-programma. In april 2017 begonnen 400 burgers die zich vrijwillig hiervoor hadden aangemeld de zelfsturende Waymo's te testen. In mei dit jaar konden de testers ook gebruikmaken van een hail-service met gebruik van een volledig autonoom rijdende minivan. Sinds kort kunnen burgers in de Amerikaanse stad Phoenix zich door een robocar van Waymo naar de bushalte laten rijden. Gaat rap. De tijd van de taxichauffeur loopt langzaamaan ten einde. 

Met hulp van Google en de Mate 20 gaat Huawei voor eerste plek mobieltjesmarkt

Alleen Samsung verscheept sinds augustus nog meer mobieltjes dan Huawei. Toen werd Apple namelijk door de Chinese mobieltjesmaker van de tweede plek gestoten op de mobieltjesranglijst. Huawei's ambitie om volgend jaar de nummero uno te worden, mag serieus genomen worden. De Mate 20 en Mate 20 Pro, Huawei's nieuwe vlaggenschepen, zijn hiervan de recentste tekenen aan de wand. De specs wekken, afgaande op meeste (p)reviews (hier, hier, hier en hier) in ieder geval de solide indruk dat het apparaat de concurrentie meer dan aankan met de topmobieltjes van Samsung en Apple. Opvallend is ook dat Google, dat onlangs zelf met de nieuwe pixel 3-phones op de markt kwam, de nieuwe Huawei's aanprijst op haar Android-aanbevelingssite. Google en Huawei werkten samen om, zo meldt Bloomberg, 'to help the Mate 20 series win the trust of enterprise customers.' Nu zijn Googles Pixel 3 (vanaf € 999) en Pixel 3 XL (vanaf €1.149) prijziger dan de Mate 20 (vanaf €799) en de Mate 20 Pro (vanaf €999), terwijl het Chinese toestel ook nog eens de betere lijkt te zijn. Slechte deal voor Google? Nou nee, want Google = Android, ergo hoe minder mensen Apples iOS gebruiken en een Huawei kopen des te machtiger/rijker Google wordt. Bovendien bouwt Google  Androids besturingssysteem in alle Huawei's. Voor Huawei is de steun van Google in sinofobische tijden natuurlijk een grote steun in de rug als het gaat om de Amerikaanse markt. De samenwerking tussen Google en Huawei leidde al tot kritische vragen van enkele Amerikaanse parlementsleden. Vooral de 'strategic partnership' tussen de twee om een nieuw sms-/app-systeem op te zetten deed sommige wenkbrauwen rijzen. Het zal Google natuurlijk worst wezen, zolang iOS maar verdwijnt uit de mobieltjeswereld, en Huawei ook niet, want zij wordt gewoon de grootste.

Beleggers geloven TomTom niet meer. Aandeel als baksteen omlaag

Kijk ons eens goed nieuws hebben, zo was de boodschap van TomTom vanochtend bij de publicatie van haar kwartaalcijfers (pdf). De omzetverwachting van de navigatiesysteemmaker gaat van €825 mio naar €850 mio voor het hele jaar, zodat de winst per aandeel met €0,05 stijgt naar €0,35. Bovendien hebben we nieuwe deals afgesloten met PSA (moeder van Peugeot) en BMW Group, aldus CEO Harold Goddijn. Toch wel een fijn bericht na de crisis waarin TomTom terechtkwam toen bekend werd dat Renault, Nissan en Mitsubishi voor hun navigatie overstappen naar Google. Desondanks staat het aandeel TomTom op het moment van schrijven wel gewoon een dikke 14% in de min, al is het dieptepunt uit september (net onder de €6 per aandeel) nog niet bereikt. Deze nieuwe malaise heeft alles te maken met het andere nieuws dat de toko helaas wel moest melden: het uit 2016 daterende contract met Volvo voor locatie- en navigatieservices is door midden, en da's toch weer €50 mio minder omzet. Hierdoor krijgt TomTom er gelijk een stel boze beursanalisten bij, die vinden dat het bedrijf dat slechte nieuws veel te veel wegmoffelt middels de befaamde kleine letters. Qua communicatie loopt het bij TomTom sowieso niet zo lekker, getuige de blunder begin deze maand met persberichten die te vroeg op straat kwamen liggen. Dat is allemaal niet erg handig nu je juist alles uit de kast moet trekken om de markt ervan te overtuigen dat het nieuwe plan - alle focus op het leveren van navigatie voor zelfrijdende auto's, die ooit komen - enige kans van slagen heeft. Enfin, naar eigen zeggen heeft TomTom toch zeker duizenden huwelijken gered. Nu het bedrijf zelf nog.

Belgische Defensie gaat vechten tegen Google

Ja, ons leger is zo schraal dat tot voor kort bij oefeningen 'pang pang' geroepen moest worden wegens kogeldroogte. En ja, we erkennen associatief vrijdenkend dat het van een ontstellende treurnis is dat Nederland een ranzig fopfusiongerecht tot nationale folklore wil verheffen. Desalniettemin hebben we alle recht om even te schamperen over onze zuiderbuurtjes. Gewoon omdat het kan en omdat de Belgische 'Defensie Google voor het gerecht daagt'. Ahwelja, een land dat door veel inwoners niet als zodanig wordt erkend en nauwelijks in staat is om een regering te vormen gaat eventjes Big Tech aanpakken. Steen des aanstoots, zo weten diverse Franstalige media, is Google's weigerachtigheid om militaire vliegbases en kerncentrales te blurren op Google Maps. Moet je niet willen, want voor je het weet zijn jihadisten aan het slepen met de aldaar opgeslagen kernkoppen. Een woordvoerder van het Belgische minsterie van Defensie laat tegenover nieuwswebstek maintenant.nl weten Google meermaals verzocht te hebben om het verwijderen van informatie over de 'kritische infrastructuur'. Bij Google vinden ze het allemaal 'jammer', want er werd toch 'nauw en constructief' samengewerkt op dit dossier. De woordvoerder van Google België zegt dat het bedrijf informatie aanpast als dat 'in België binnen een wettelijk kader valt'. Kortom, als de Belgen willen dat dat nucleaire opslagplaatsen niet zichtbaar zijn moeten ze een voorbeeld nemen aan de noorderburen. Nederland heeft namelijk een 'wettelijke kader om nucleaire sites te blurren', aldus de Google-woordvoerder. Snappen wij niet helemaal wat hij bedoelt. In 2013 besloot de Nederlandse overheid dat het maken van luchtfoto's van militaire doelen niet langer strafbaar was, omdat zo'n verbod achterhaald is in tijden waarin iedereen en z'n moer scherpe satellietfoto's kan maken. Plekken die voorheen voorzien waren van een blur, zoals vliegbasis Volkel en het werkpaleis van Wim-Lex, zijn nu zichtbaar. Al is men dit wapendepot bij Staphorst nog vergeten. Afijn, succes met deze moderne strijd buurtjes. Opdat het goede Doel straks niet meer te zien is. 

Fotobijschrift: Belgisch leger op oefening (2016)

Oud CEO Google: 'China en co krijgen eigen internet'

Splitsing associeert u mogelijk met atomen, T, bitcoin, Groot-Brittannië, aandelen of de persoonlijkheid van Gordon. Waarschijnlijk linkt u de term niet aan internet, want dat heet tenslotte niet voor niets het wereldwijde web. Toch zou het internet binnen een paar jaar gesplitst kunnen zijn in twee versies. Dat zeggen wij niet, maar voormalig Google CEO Eric Schmidt wel. Binnen tien jaar zal het internet opgedeeld zijn in een tak die wordt geleid door de VS en een onder aanvoering van China. Bij de eerste variant heeft u vermoedelijk toegang tot onafhankelijke journalistiek, social media, Pornhub en de NOS. In het tweede klasje wordt het surfgedrag van burgers gelinkt aan hun sociale kredietscore, maar is men vrij om zichzelf een muisarm te shoppen bij Alibaba. Of in de woorden van Schmidt: 'I think you're going to see fantastic leadership in products and services from China. There's a real danger that along with those products and services comes a different leadership regime from government, with censorship, controls, etc'. Superhandig voor regimes met een hekel aan de Nederlandse staatsomroep, dansende meisjes of chat-apps. Hoeft niet ieder land afzonderlijk onwenselijke geluiden te blokkeren, al moet men het wel eens worden over wat er geblokkeerd moet worden. Schmidt denkt dat het Belt and Road Initiative, een geheimzinnige Chinese variant op Marshallhulp waarmee zo'n 60 (ontwikkelings)landen investeringen tegemoet kunnen zien in ruil voor vriendschap+eeuwige rentebetalingen, als kwalificatiemechanisme kan dienen. Zijn wij benieuwd wat Schmidts oud-werkgever van deze uitspraken vindt. Misschien wel prima, want bij Google willen ze zo graag China veroveren dat ze alle principes al over boord hebben gegooid en er - tot woede van sommige medewerkers - aan een gecensureerde zoekmachine wordt gesleuteld. 

Google's afwezigheid tijdens Senaatsverhoor over verkiezingsinmenging was terecht

De aanstaande Amerikaanse 'mid term'-verkiezingen, waarbij Republikeinse zetelmeerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden op het spel staat, nadert met rasse schreden. Zes november is het zover. De politieke nervositeits-barometer in Washington steeg deze week tot grote hoogten. Niet alleen heeft Barack Obama de traditionele gereserveerdheid die oud-Presidenten traditioneel tegenover de huidige ambtsbekleder in acht nemen bruut laten varen, er zijn ook veel zorgen rondom allerlei 'evildoers' die op internet, u weet wel de Russen enzo, die deze verkiezingen willen beïnvloeden. Gek genoeg zijn er veel minder zorgen over Trumps eigen campagneteam die de vermaledijde Cambridge Analytica-data waarschijnlijk toch wel hebben ingezet in de laatste campagne-maanden in 2016. Of over hoe de Democraten - toen - ook maar wat graag gebruik hadden willen maken van dit soort data. U snapt, het waren natuurlijk niet deze mensen, maar wederom de sociale-media-giganten die deze week in Washington kwamen opdraven om nogmaals met de Senaat te gaan praten over de Foreign Influence Operations’ Use of Social Media Platforms. Facebook stuurde coo Sheryl Sandberg, Twitters ceo Jack Dorsey stuurde zichzelf, en Google stuurde... niemand. Over het waarom doet Google vaag, de Senatoren waren in ieder geval op zijn zachts gezegd 'not amused'. Toch had Google gelijk om niemand te sturen, want in alle eerlijkheid, om nu voor de zoveelste maal te moeten beloven dat je je uiterste best zal doen buitenlandse pogingen om via slimme target-advertentie-methoden en eigenlijk gewoon legale wijze van verspreiden van - nou ja - vrij subjectieve berichtgeving tegen te gaan, is tijdverspilling. Bovendien is het tijd dat de dames en heren politici de hand een keer in eigen boezem steken, en - doe es gek - eens te reflecteren op de eigen grote geschiedenis van illegale bemoeienissen met buitenlandse regimes. Men zou ook al die energie kunnen steken in het ontwerpen van een campagne om de kiezer te leren dat fake op het net de regel is en niet de uitzondering; dat er allerlei instanties zijn met een politieke, maar ook commerciële insteek die jouw gedrag willen bepalen, en hoe daar mee om te gaan. Het resultaat: een zelf-nadenkende kiezer die ook nog eens uit de schulden blijft. Maar ja, dat is voor veel politici in de VS misschien nog wel een groter gevaar dan computerende Russen en Chinezen. 

Wordt de vuile data-deal met Mastercard Googles Cambridge Analytica-moment?

Data staat in deze internet-epoche bijna gelijk aan geld. Bijna, want voor Facebook en Google loopt de weg van data naar geld nog wel via de stap 'effectief getargete advertenties'. Het ultieme bewijs voor de effectiviteit van een internet-advertentie is simpelweg de online en de normaliter moeilijker via het net te traceren offline koop van consumenten. De data van de kooptransacties liggen helaas voor deze e-adverteerders niet in hun handen, maar worden beheerd door de banken en betaaldiensten. En dat is maar goed ook, want anders zouden adverteerders met zelflerende targetsystemen teveel koopzieke zieltjes met zeer effectieve advertenties in de schuldsanering kunnen brengen en daarnaast is er ook zoiets als privacy. Maar ja, die transactiedata is natuurlijk veel geld waard, en dus is het in de meer-meer-meer-economie niet meer dan 'logiess' dat Mastercard, 's werelds grootste betaaldienst, de handen ineengeslagen heeft met Google, 's werelds grootste adverteerder. Toch? Bloomberg concludeert op basis van directe getuigen dat Google Mastercard miljoenen dollars plus een deel van de advertentie-inkomsten betaalde voor wat transactiedata. Google heeft afgelopen jaar een select groepje Amerikaanse adverteerders kennis laten maken met 'a potent new tool to track whether the ads they ran online led to a sale at a physical store in the U.S.' Een tool waarmee deze adverteerders dus konden zoeken in de data die van Mastercard afkomstig was.

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken