82 topics
#eu

Britse premier: brexit-deal kost iets meer tijd, geen stress

Liefhebbers van verhitte Britse parlementaire debatten over de brexit kunnen deze week weer hun hartje ophalen. Aanstaande donderdag gaat premier Theresa May in debat met het Lagerhuis over de vorderingen van de toch weer geopende brexit-onderhandelingen met de EU en over de vraag what's next. Maar eerst laat May vanmiddag een statement los, met als boodschap: geef me iets meer tijd, maar 'We now all need to hold our nerve' want het komt allemaal goed. Daarmee wil May de suggestie weerspreken dat ze de boel doelbewust op de laatste minuut laat aankomen om het parlement tussen een rampzalige no-deal - volgens Malta het equivalent van een atoombom - en haar deal te laten kiezen. Of dat Brussel de zenuwen niet meer aankan en tóch op het laatste moment gaat schuiven. En in dat kader wil May volgens de FT juist niét dat pro-Europese parlementariërs gaan roepen om uitstel van de brexit, die toch echt voor 29 maart gepland staat. Inderdaad, May denkt dat ze nog iets kan veranderen aan de brexit-afspraken over de grens met Ierland, terwijl hoofdonderhandelaar voor de EU Michel Barnier gisteren nog een luid en duidelijk nee daarover liet horen. Hoe dan ook mag het Britse parlement op 27 februari gaan stemmen, verzekert May. Voor de optimist heeft Bloomberg het scenario geschetst waarin alles dan toch nog goedkomt en de premier al haar brexit-wetgeving op tijd door het parlement krijgt. Vorige keer ging ze eraf met 432 stemmen tegen en 202 voor. Cruciaal is dat May dan de steun van de Noord-Ierse Democratic Unionist Party weet te krijgen, en ook de hardline-Conservatieven enigszins in toom weet te houden. De kansberekening laten we maar aan u. Ondertussen stort de Britse economie in, mag het schiereiland zich verheugen op een stel teleurstellende handelsverdragen en worden de lijkzakken alvast klaargelegd, maar dat hoort er nu eenmaal bij.

Frankrijk en Duitsland komen met nieuw compromis voor gehate ‘belasting op hyperlinks’

Frankrijk en Duitsland hebben een dealtje gesloten over een nieuw voorstel voor de controversiële Europese copyright-richtlijn (FT). De kern van het Frans-Duitse compromis is een uitzondering voor kleinere internetplatformen en -bedrijven. De Duitsers wilden die ontzien, de Fransen wilden juist geen uitzonderingen. Resultaat: alleen partijen met meer dan vijf miljoen maandelijkse gebruikers en meer dan tien miljoen euro jaarlijkse omzet hoeven de contentfilters te installeren als de nieuwe EU Directive er daadwerkelijk doorkomt. In juli stemde het Europees Parlement nog tegen het toenmalige voorstel. Het nieuwe compromis maakt de weg vrij voor nieuwe onderhandelingen met het EP. 

Lees verder

Oh nee, wacht. Chaotische brexit kost u €500 per jaar

Met nog 49 dagen op de klok tot de brexit kunnen we u melden dat die nog steeds een totale puinzooi is. Daarom is het voor alles en iedereen wel zo verstandig om zich voor te bereiden op een no deal-scenario, en vandaag wordt maar weer eens duidelijk hoe weinig vrolijkmakend zo'n uittreding is. Waar economen van de Sociaal-Economische Raad eerder nog uitgingen van kosten à €164 per Nederlander per jaar, daar komen andere SEO-rekenmeesters nu uit op een bedrag van €500. De eerste ploeg gaat uit van gecumuleerde kosten à €10-16,7 (door minder innovatie) miljard tot 2030, terwijl de tweede ploeg zegt dat het daarbij slechts gaat om de kosten in 2030. En zo komt die tweede berekening uit op een Nederlands bbp-verlies van €60 miljard tot 2030, en is dat zelfs €100 miljard als we rekening houden met afremmende innovatie. Enfin, het is dus maar goed dat de Britse regering inmiddels een geheim plan - belastingen omlaag, meer overheidsuitgaven, dat werk - aan het boetseren is om de schade bij een no deal nog enigszins beperkt te houden. Sluiten we af met de laatste stand van zaken. Zoals u weet is premier Theresa May weer aan het praten geslagen in Brussel, maar dat schiet geen centimeter op want de EU wil de brexit-deal niet gaan veranderen. Heel veel succes dus aan de onderhandelingsteams aan beiden kanten die nu voor het eind van de maand, wanneer May en voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker elkaar weer zien, een doorbraak proberen te forceren. Tekenend voor de situatie, afgezien van de prachtprent hierboven: gisteren noemden May en EU-vertegenwoordigers de nieuwbakken gesprekken 'robust but constructive', maar volgens een bron kunnen we dat stukje constructieve prima uit deze zin halen. Geen wonder dat al die Britse flamingo's inmiddels onze kant op vliegen.

Frankrijk: EU is nu even niet in ons belang

Als er marsmannetjes op aarde zouden landen, zouden ze zich afvragen waarom het eeuwig kwakkelende Frankrijk zich zoveel kan permitteren in de EU. Fransen zijn bijvoorbeeld enorm pro-EU, totdat het ze niet meer uitkomt. Dan hebben ze best een grote mond over wat er allemaal mis is en waarom het toch echt de hoogste tijd is om de Franse belangen te dienen, want dat is toch waarom de EU is opgericht, nietwaar? Nu al klassiek voorbeeld uit den actualiteit: Frankrijk is ineens fel tegen de mededingingsregels van de EU, want die staan een fusie tussen de Franse treinbouwer Alstom en het Duitse Siemens in de weg. Als de twee bedrijven hun krachten niet bundelen, bestaat de kans dat ze het afleggen tegen grote spelers uit opkomende markten die meer schaalvoordeel hebben. De Brusselse regels zijn bedoeld om concurrentie te bevorderen en zo de consument te helpen; een enorm Frans-Duits conglomeraat zou te veel macht op de markt verkrijgen, de prijzen opdrijven en innovatie hinderen. Kennelijk vindt Frankrijk dat geen probleem. Consumenten en burgers hebben toch al een te grote mond en te veel gele hesjes. Aan de andere kant is de Franse redenering - laten we eerlijk zijn - zo gek nog niet. Wat nu als buitenlandse concurrentie echt een probleem wordt voor Alstom, dan kan Parijs zeggen dat het in ieder geval heeft geprobeerd om arbeidsplaatsen te behouden door een veilige alliantie te bepleiten en bereid was de EU te omzeilen. Maar goed, hypocriet is het wel. Nu even wat snelwegen blokkeren door wijn/melk/krokodillentranen uit tankwagens te laten lopen. 

Nog twee maanden tot brexit. Britse premier wil opnieuw gaan onderhandelen met de EU

De brexitdeal tussen de Britse regering en de Europese Unie kostte meer dan twee jaar onderhandelingstijd. Er bleek echter ook nog zoiets te bestaan als het parlement en dat zei volmondig NAY. En wat nu? Nu wil premier Theresa May maar weer aan de EU-leiders vragen (video) om tóch nog even te onderhandelen om de boel zo te kneden opdat het wel op een AYE kan rekenen in Londen. May wil nieuwe afspraken gaan maken over de Ierse backstop, ofwel de achtervang (uitleg) om hoe dan ook een fysieke grens tussen Ierland en Noord-Ierland te voorkomen. De grote hoop is dat wat dwarsliggende Conservatieven vervolgens niet meer gaan dwarsliggen tijdens het volgende rondje stemmen over de deal, dat op 13 februari plaats gaat vinden. Dat terwijl de EU al een miljoenmiljard keer heeft gezegd dat heronderhandelen niet aan de orde is, en verrassing: dat is ook nu de boodschap uit Brussel. En wat nu dan? Dat weet precies niemand, maar momenteel lijkt het enige waar May en de EU over kunnen praten een mogelijke uitstel van de brexit is, die op 29 maart gepland staat. Als de EU-landen al opnieuw hadden willen onderhandelen, dan nog was de hele rambam - een nieuw akkoord, een ja-woord van EU-leiders en het Europees Parlement plus een AYE uit Londen - natuurlijk niet voor 29 maart voltooid geweest. Eerder zei May al dat uitstel wat haar betreft helemaal geen oplossing zal zijn, maar voorlopig is dat de enige manier om een fatale harde brexit te voorkomen en de premier heeft gelukkig al eerder laten zien de kunst van het draaien te beheersen. Enfin, vanavond gaat het parlement over uitstel stemmen, net zoals over een mandaat voor een heronderhandeling. En zo tikt de tijd lekker weg en zijn wij heel benieuwd wat onze eigen Mark Rutte en de Duitse bondskanselier Angela Merkel te melden hebben als ze later vandaag een belletje krijgen van May. Waarschijnlijk iets zoals dit.

Bewijs: Europese integratie dendert doorrr

Net zoals verschillende media na de verkiezing van Donald Trump pas op de plaats maakten omdat ze werkelijk alles aan de presidentsverkiezingen verkeerd hadden opgeschreven en ingeschat, was er in de EU ook kortstondig een adempauze na de uitslag van het Brexit-referendum. In beide gevallen was het niet veel meer dan een tijdelijke onderbreking; vrijwel onmiddellijk gingen media en Brussel verder op de oude voet. Moeten ze verder zelf weten, maar in het geval van Brussel en de Europese Unie is dat in ieder geval een probleem. Er is weerstand tegen een EU die na het verlies van een van zijn belangrijkste lidstaten niet aan introspectie doet, maar gewoon doordendert. Nederlandse politici zijn bijna allemaal pro-EU en voegen daaraan vaak toe dat er 'meer hervormd' moet worden. Dat wil ofwel zeggen dat er meer macht naar Brussel moet, of dat het juist wel wat minder mag met het overdragen van soevereiniteit - vooral deze laatste variant is de laatste tijd populair in Europa. Frankrijk en Duitsland zijn die oppositie tegen de EU als project van steeds verdere verstrengeling kotsbeu. Zij tekenden het verdrag van Aken. Dat moeten we niet onderschatten: 'Being in denial about integration does not square with the facts on the ground. I have often criticised the German government’s handling of the eurozone crisis. But I have never had any doubt about Germany’s ultimate commitment to monetary integration. The Aachen treaty provides no concrete solutions, but at the very least it underlines that commitment. Germany and France say, essentially, that they will do whatever it takes. Like Saint Augustine before them, they just do not want to do it yet.' In de praktijk betekent dit - en dit horen we wel vaker van diplomaten - dat aangaande Europees beleid Frankrijk en Duitsland samen plannen opstellen die in feite al een done deal zijn zodra andere lidstaten mogen """meepraten""". De Frans-Duitse as levert documenten die  al in beton gegoten zijn, en Nederlandse diplomaten en die van andere kleinere landen mogen nog een beetje schaven, meer niet. Die ever-closer union komt er, want Macron en Merkel zijn helemaal klaar met uw populistische verzet.

Brexit: wat is nu het probleem met de Noord-Ierse grens?

'Irish backstop' kent u die uitdrukking? Gaat over de grens tussen Noord-Ierland, onderdeel van het Verenigd Koninkrijk, en de Ierse Republiek. U herinnert zich vast nog wel dat er sinds mensenheugenis gezeik was om die grens. Daar kwam verandering in met het Goedevrijdagakkoord. Dat trad pas in werking in 1999. Een kleine twintig jaar geleden hebben we dus nog een strijd moeten beslechten tussen twee Europese facties die allebei high waren op een dampend mengsel van nationalisme en godsdienstwaanzin. Dat het gelukt is, is een prestatie van formaat (Chelsea Clinton schreef haar MA-thesis geschiedenis over de rol die haar vader in het proces heeft gespeeld, maar dat is een ander verhaal). Maar die grens blijft een heet hangijzer. Het is geen linie van prikkeldraad, wachttorens, zoeklichten en andere historische parafernalia, maar een grillige lijn die dwars door huizen, scholen en zelfs een kerkhof loopt. Nog belangrijker is dat de grens open is, omdat Ierland en het VK allebei lid zijn van de EU. Het probleem is wat er moet gebeuren als het VK en de EU eenmaal gescheiden zijn. Economisch, maar ook politiek zou een harde grens met checkpoints weleens gevaarlijk kunnen zijn. Die grens kan zomaar veranderen in een frontlinie. Daarom is er in het Brexit-akkoord dat premier Theresa May met de EU was overeengekomen (en wat in het Lagerhuis is weggestemd) een provisie opgenomen over de zogenaamde 'Irish backstop'. Effectief is het een verzekering om ervoor te zorgen dat als de EU en het VK er niet uitkomen om tot een alomvattende (handels)deal te komen in de transitieperiode die ingaat in maart van dit jaar en uiterlijk tot 2022 duurt, er toch geen harde grens komt tussen het VK en Ierland. Zolang er geen overeenkomst ligt tussen het VK en de EU, blijft Noord-Ierland voor onbepaalde tijd lid van de Europese Interne Markt en de Europese douane-unie. Aangezien Noord-Ierland onderdeel is van het Verenigd Koninkrijk, kan Brexit in principe tot in het oneindige worden doorgeschoven. Daar zijn nogal wat Brexiteers tegen, niet in de laatste plaats omdat de Britten dan afhankelijk zijn van het handelsbeleid van de EU en niet op eigen houtje handelsverdragen kunnen sluiten, en daarom sneuvelde Mays voorstel in het Lagerhuis. To add insult to injury: Brussel zegt nu dat het onder geen beding akkoord gaat met een Brexit-deal zonder Irish backstop. Volgt u het nog? TL;DR: chaos.

Ha. Rutte schopt ruzie in Europa en wil alle belastingparadijzen kapotmaken

Ga nou niet als Nederland volop ruziemaken met de andere leden van de eurozone, had de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) nog zo aangeraden in september. Ook het FD vraagt zich af of het gestrekte Hollandse been nou wel zo zinvol is. Rutte III moet echter niets van al deze adviezen hebben, want maandag stapte minFin Wopke Hoekstra tijdens de eurogroep al op de bühne met ergernis over hoe de Europese Commissie omgaat met de Italiaanse fopbegroting voor 2019. Brussel matste Italië immers door een begrotingstekort van 2,04% van het bbp toe te staan. Vandaag is het de beurt aan premier Rutte om dat nog eens dunnetjes over te doen op het economische forum in Davos. We horen u de woorden 'bühne' en 'Statenverkiezingen' al uitroepen, maar wat Rutte deed op het voortkabbelende forum is wel uiterst vermakelijk. Het Brusselse wegkijken informeert Noord-Europa over de twee standaarden in de EU en 'is creating distrust between the North and South'. En als zowel Italië als Frankrijk wegkomen met het schenden van de EU-regels, 'Why should we?' Tututut, counterde handelscommissaris Cecilia Malmström, we voeren een dialoog met Italië. Rutte voerde ook een kogel op Ierland af vanwege het zeer gunstige belastingklimaat aldaar. En ja, hij zei het echt richting het gezicht van de Ierse premier Leo Varadkar: 'I would be in favour of eliminating all tax havens in Europe.' Want Nederland is geen belastingparadijs, ofzo. Afgezien van deze campagneshow is het wel de vraag of zo'n offensieve strategie gaat werken om de eurodoelen van het kabinet te halen, te weten een zo veel mogelijk afgezwakte eurozone-begroting en het voorkomen van een Europees depositogarantiestelsel. Da's voor later zorg, voor nu wil Rutte toch vooral benaderbaar overkomen op de conferentie in Davos en gaat hij een bakje koffie drinken met de bazen van Apple en het Chinese Alibaba. En in de komst van de nieuwe Braziliaanse Trump, Jair Bolsonaro, ziet Rutte bedrijfseconomische kansen. Opportunisme is ook een vak.

Frankrijk en Duitsland: wij zijn de baas, en niemand anders

Morgen wordt een historische dag. Terwijl de Britten volledig in de knoop zitten met hun brexit, tekenen Frankrijk en Duitsland een symbolisch vriendschapsverdrag om hun samenwerking vooral uit te breiden. Dat is doorspekt met algemene termen, maar heeft als hoofdgedachte dat er in deze tijden van opkomend populisme en nationalisme vooral meer Europese eenheid moet komen. En daarin gaat de Frans-Duitse as het voortouw nemen. Een onderwerp waarop het duo wil doordrukken is bijvoorbeeld de fusie tussen het Duitse Siemens en het Franse Alstom om tot een Europese kolossale treinfabrikant te komen. Het lijkt erop dat Brussel uit concurrentie-overwegingen dwars gaat liggen, wat geen slechte zaak is. Duitsland en Frankrijk laten vandaag echter nogmaals weten daar niet van gediend te zijn. Agendapunt #2 is de beruchte eurozone-begroting die er sowieso gaat komen, alleen het hoe is nog een discussiepuntje. Inmiddels zijn we op het punt beland dat men in de eurogroep elkaar daarover in de haren vliegt, zodat de term 'budgettair instrument' nu de term 'eurobegroting' vervangt. Ook vandaag blijft onze minFin Wopke Hoekstra tegen de Frans-Duitse stroom inzwemmen met zijn standpunt dat zo'n budget er toch vooral moet zijn om de concurrentiekracht binnen het eurogebied te vergroten. En niet als noodfonds. Hij vertrouwt daarbij op de hulp van zijn Hanze-coalitie, ofwel de verzameling kleinere eurolandjes die hét tegenwicht tegen de Fransen en Duitsers moeten gaan bieden. Maar om ook daadwerkelijk een succesvolle strijd te voeren zal hij de gelederen in die groep toch wel wat meer gesloten moeten houden. Hoekstra zette andermaal vanmiddag namelijk zijn mes in de Italiaanse fopbegroting, maar kreeg geen enkele bijval van zijn Hanze-landen. Wat nadere duidelijkheid over het twitteraccount van de Hanze-liga is ook wel handig. 'Als u niet achter de knoppen zit - ik ben het ook niet', dus daar gaat hij nog eens achter aan. Hopsa, werk aan de winkel.

House of Cards: het bittere cynisme van de Brexiteers

Brexiteer-politiek is de voortzetting van oorlog met andere middelen. Wij kunnen ons best voorstellen dat u voor brexit bent. Dat zijn er meer, want zo'n beetje de helft van het Verenigd Koninkrijk is nog altijd warm voorstander van een vertrek uit de Europese Unie. Dat betekent echter niet dat de politieke lijn van een bepaalde factie der Brexiteers de schoonheidsprijs verdient. En dan drukken we ons uit in Brits understatement. Er zijn mensen die claimen dat een scheiding van de EU bijzonder goed nieuws is. 'Not crashing out, but cashing in,' dat werk. Heeft onder andere te maken met de default setting (WTO-handelsregels) als het Verenigd Koninkrijk en de EU er niet uitkomen. Dit is vooralsnog het geval: de brexit-deal die May in stemming bracht, leidde tot de grootste nederlaag voor een regering in de geschiedenis van het Lagerhuis. Woensdagavond werd gestemd over een motie van wantrouwen in premier May omdat ze haar geloofwaardigheid kwijt is na voornoemde stemuitslag. Vanwege het unieke cynisme van de harde Brexiteers overleefde  May deze motie van wantrouwen. Zij stemden tegen de motie om een premier weg te krijgen die volgens hen een veel te softe koers ten opzichte van de EU vaart. Nu kan je zeggen: deze mensen zijn bang voor Corbyn en willen geen socialistisch Albion. Een andere these is dat May laten voortmodderen, de kans op een acceptabele deal met de EU met de dag verkleint - en dat de harde Brexiteers haar daarom hebben gespaard. Hoe meer tijd verstrijkt, zo lijken ze te redeneren, des te dichterbij de deadline komt waarop het VK en de EU zonder overeenkomst uit elkaar gaan. Ze achten de kans klein dat May met een goed onderhandelingsresultaat komt. En als wel, dan stemmen ze dat toch weg. Dus haar laten bungelen vergroot de kans op een harde brexit. 'As we used to say back in Gaffney, you don't wield the knife if your victim is useful whilst dying.'

Linktip: Energie vergelijken