105 topics
#china

Laat Chinese bedrijfsspionage ASML wake-up call zijn voor de BV Nederland

De Veldhovense producent van chipmachines was in 2015 het slachtoffer van “de grootste spionage ooit bij een Nederlands bedrijf,” aldus onderzoek van het FD. Zes Chinese medewerkers maakten toen onder meer geheime software, broncodes en prijsstrategieën buit uit de ASML-vestiging in San Jose. De schade bedraagt volgens de krant enkele honderden miljoenen euro’s. Tevens blijkt uit het onderzoek dat XTAL, een inmiddels failliete concurrent van ASML dat opdracht gaf tot de spionage, banden heeft met het Chinese Ministerie van Wetenschap en Technologie. Dat is natuurlijk eigenlijk geen verrassing: hoewel er in het Communistische land wel degelijk private bedrijven bestaan staan zij onder nauw toezicht van partijfunctionarissen. Toch ontkent Peter Wennink, de CEO van ASML, tegen Reuters dat het bedrijf slachtoffer is geworden van een staatsgestuurde operatie en doet dit hele gebeuren af als een betreurenswaardig incident: ‘The suggestion that we were somehow victim of a national conspiracy is wrong. We resent any suggestion that this event should have any implication for ASML conducting business in China.’ 

Dat is natuurlijk onzin: het is geen geheim dat China dol is op westerse technologie en het bedrijfsleven nauw verweven is met staat en veiligheidsdiensten. Een ferme beschuldiging aan het adres van de Chinese overheid ligt echter zeer gevoelig binnen de context van de Chinees-Amerikaanse handelsoorlog en zou de export naar China in gevaar kunnen brengen. In 2018 haalde ASML 19% van de omzet in China. Wennink en ASML zijn dus terughoudend met commentaar om niet verder olie op het vuur te gooien. Bovendien meent Wennink dat de Chinese chipindustrie vooral van hen afhankelijk is en zei rondom de presentatie van de jaarcijfers in januari al tegen NRC Handelsblad dat zij ‘lichtjaren’ achterlopen: ‘Als wij stoppen, dan heeft China een heel groot probleem. Dan kunnen ze het hele idee van de opbouw van de Chinese chipindustrie vergeten.’ Dat is paradoxaal: waarom zou je voorzichtig zijn China te beschuldigen uit angst voor omzetverlies als het land voor zijn economische ambities van je afhankelijk is? 

Lees verder

Het wil helaas nog niet zo lukken met dat realistische Chinabeleid van de EU

De Franse president Emmanuel Macron heeft Europa dan ook opgeroepen met één stem tegen het grote China te spreken: hij noemde het land recentelijk ook al een ‘systeemrivaal’ en een ‘economisch concurrent’. Toch ongebruikelijk harde bewoordingen voor Europese leiders. De Europese Unie heeft ruchtbaarheid gegeven een realistisch front tegen China te willen. Volgens dit tienpuntenplan dat begin deze maand geopenbaard is moet Europa minder naïef doen als het om China gaat: we moeten Chinese investeringen niet zomaar toelaten als dat ertoe leidt dat onze technologie ontmanteld en naar China getransporteerd wordt. Een ander probleem waar we de ogen voor sluiten is het ongelijke speelveld tussen het westen en China. Wij hebben immers cao’s, mensenrechten en strenge mededingingsregels terwijl de Chinezen daar een stuk minder moeilijk over doen. Nota bene de Communistische Partij aldaar tast flink in de buidel om het grootbedrijf te stimuleren en overheid en bedrijfsleven trekken in algemene zin samen op. De Chinezen spelen niet alleen niet volgens onze regels, ze maken zelfs misbruik van onze regels om ons economisch ‘te verslaan’. Ook moeten we ons geen illusies maken over het Chinese plan voor werelddominantie, pardon, de 21ste eeuwse zijderoute die sinds deze week waarschijnlijk tot aan Luxemburg reikt. 

Lees verder

Kijk aan. China buigt een beetje voor Trump

In deze tijden van zorgen over de afnemende wereldwijde economische groei snakken de beurzen naar een sprankje goed nieuws. En dat is er vanochtend, want hooggeplaatste bronnen vertellen aan Reuters dat China een hoop goede wil heeft getoond tegenover de Verenigde Staten in het kader van de #handelsoorlog tussen beiden. De Chinezen zouden vergaande voorstellen op tafel hebben gelegd om Amerikaans intellectueel eigendom beter te beschermen. Een stokpaardje van de VS is immers dat China wat moet doen aan de gedwongen overdracht van technologische kennis van buitenlandse bedrijven aan Chinese firma's. In de woorden van een Amerikaanse onderhandelaar: 'They’re talking about forced technology transfer in a way that they’ve never wanted to talk about before - both in terms of scope and specifics'. En dat zou betekenen dat China écht werk maakt van die eerder gemaakte belofte om intellectuele eigendomsrechten te beschermen. Helaas geven de fluisterende regenjassen geen details over de Chinese voorstellen prijs. Maar goed, ook al is dit het zoveelste positieve bericht over de onderhandelingen om een einde aan de handelsoorlog te maken, het blijft immer verstandig om niet te vroeg te juichen. China is een notoir stugge onderhandelaar en zet in op het wegjorissen van alle Amerikaanse importtarieven. Opfrisser: president Trump heeft vorig jaar heffingen op $250 miljard aan Chinese import ingesteld en dreigt met meer, terwijl de Chinezen met tegenzin kwamen met tarieven op $110 miljard aan Amerikaanse import. De Amerikanen zijn natuurlijk niet van zins om alle tarieven naar de prullenbak te verwijzen, aangezien die de ultieme leverage vormen. De komende gesprekken tussen de VS en China staan in het teken van het vinden van een compromis op dat vlak. Sluiten we af met de voorspelling dat China daar niet helemaal gaat krijgen wat het wil, maar dat de zaken op andere vlakken toch zeer voortvarend gaan. Nadat eerder Italië al voor de bijl ging voor de Chinese Zijderoute 2.0 is het nu ook Luxemburg dat meedoet. En zo komt het allemaal ineens wel heel dichtbij.

Chinese eigenaar moet homo-datingapp Grindr verkopen: gevaar nationale veiligheid VS

Ja dat krijg je als je het don't ask, don't tell-beleid in het Amerikaanse leger afschaft. Dan moet een Amerikaans comité ingrijpen als een Chinees bedrijf Grindr koopt. Dit comité, genaamd The Committee on Foreign Investment in the United States (CFIUS), denkt dat de homo-datingapp in Chinese handen een serieus gevaar vormt voor de nationale veiligheid. Mogelijk omdat Amerikaanse militairen en personeel van veiligheidsdiensten er ook gebruik van maken, meldt Reuters vandaag. De uit Beijing afkomstige computerspelfabrikant Kunlun Tech kocht in 2016 voor $93 miljoen een meerderheidsbelang in Grindr, en vorig jaar werden de resterende aandelen van de app overgenomen. Waarom dan nu pas ingrijpen? In dit geval had Kunlun de acquisitie niet voor evaluatie van CFIUS aangeboden, waardoor de kans groter werd dat het comité later alsnog zou interveniëren, wat nu dus gebeurd is. Het CFIUS is al vaker voor grote overnames gaan liggen, zoals die van Moneygram door Ant Financial en van de Amerikaanse chipmaker Qualcomm door Broadcom. Elke deal die te maken heeft met (high)-tech wordt steeds meer met argusogen bekeken door de Amerikanen. Nadat president Trump CFIUS vorig jaar meer slagkracht heeft gegeven in dit soort zaken, wordt daar meteen dankbaar van gebruikgemaakt. Deze wet, die er dus op toe moet zien dat buitenlandse transacties geen bedreiging voor de nationale veiligheid vormen, is met name gericht op China. Kunlun kondigde eerder aan dat het een beursgang voorbereidde van Grindr. Door de tussenkomst van CFIUS, is nu gekozen voor een veilingproces om Grindr omdat bij een beursintroductie Grindr nog (te lang) onder de controle van Kunlun als aandeelhouder zou blijven. 

Lees verder

EU gaat niet mee met Amerikaanse ban Huawei's 5G-technologie. Is dat verstandig?

De Europese Commissie gaat de lidstaten adviseren om weliswaar meer data delen, teneinde, in de woorden van Reuters, 'to tackle cybersecurity risks related to 5G networks', maarrrr 'will ignore U.S. calls to ban Huawei Technologies.' En daarmee steekt de Commissie toch een subtiel middelvingertje op naar alle sinofoben in Trumpland die de afgelopen tijd toch flink hebben gelobbyd voor een mondiale ban van Huawei's 5G-tech. De aanbeveling zal aanstaande dinsdag naar de lidstaten uitgaan en laat de uiteindelijke beslissing bij de nationale regeringen. De houding van de lidstaten ten aanzien van China is bepaald niet eensgezind. Italië bijvoorbeeld heeft zich aangesloten bij het de Belt and Road Initiative (BRI), de 'Zijderoute 2.0', China's giga-investeringsproject om haar invloedssfeer te vergoten  de oude oost-west-handelsroutes te doen herleven. Paard van Troje, zeggen critici, vanwege i.a. agressieve voorwaarden aan de leningen zijn vastgelijmd. China speelt de EU-landen uit elkaar. Deze week bogen de EU-leiders zich over het strategische positionering van de EU tegenover China. De Franse president Macron sprak in navolging van de Europese Commissie daarbij over China als een 'systeemrivaal'. Tegenover China's ondemocratische, autoritaire bestuursmodel moet de (zelf o zo) democratische EU één lijn trekken, zo luidt de boodschap. Duitsland gaat hierin mee, maar zoals u weet flirten de oostelijke lidstaten openlijk met Xi. Van een gezamenlijk standpunt t.a.v. China is geen sprake. Al het gaat om de voorkeur met de betrekking tot China en de VS, dan meent China-expert Frank Pieke in het FD, dat de EU de weg van het gulden midden het beste kan bewandelen. De VS zijn met Trump aan het roer, vanwege de continue dreiging van een tarievenoorlog, immers niet meer de vanzelfsprekende partner van weleer. 'We moeten in zoveel mogelijk in gelijke mate samenwerken met Amerika en China', zegt Pieke daarom. Dus niet vervallen tot protectionisme en wel degelijk óók onderhandelen met de Chinezen. Als Europa inderdaad 'de arena van het conflict' is tussen de VS en China, dan zou er met slim onderhandelen (en goed lezen van de kleine letters) en uitspelen van de grootmachten nog wel eens van geprofiteerd kunnen worden van deze situatie. Wie weet? Iets van de derde hond en het been. Mooie gedachte misschien, maar dan moet Europa wel een speler (hond) zijn en niet a priori het been. Helaas is daarvoor een gezamenlijk standpunt onontbeerlijk.

China bouwt 20 drijvende kerncentrales. Gewoon omdat het kan (én dus moet)

Aan enige jaloezie ontkomen wij Europeanen niet als we in ogenschouw nemen hoe China's grote economische megaplannen zich ontvouwen en de toekomst resoluut naar zich toe trekken. Waar Europa is verworden tot een levend museum voor het mondiale toerisme, wier recente historie inmiddels, om met Ilja Pfeiffer te spreken, niets meer is dan de 'geschiedenis van terugverlangen naar de geschiedenis' (leestip dus), daar gaat China met grote stappen voorwaarts in de economische vaart der volkeren. Dus ja zonne-energie kan geoogst worden in de kosmos, en verdomd het kan ook gewonnen worden door mobiele, varende kerncentrales. Lekker veilig op zee. Twintig maar liefst, zegt de Asian Times. Geen halve maatregelen. Kijk China eens voorgaan in de fossiele-brandstofvrije winning van energie. Uuh, niet dus: 'A floating nuclear power plant is a marine platform carrying a scaled-down or minuscule nuclear reactor to power islets and offshore drilling platforms that may otherwise have little or no access to the onshore grid supply.' Kosten, ach een slordige 14 miljard yuan (€1,8 miljard) per centrale. De bouw van de eerste begint nog dit jaar, in 2021 gaat de eerste de Zuid-Chinese Zee op. Leuk projectje met - natuurlijk - een flinke strategische benefit. Want de drijvende nucleaire eilandjes zijn onderdeel van China's plan om de Zuid-Chinese Zee te koloniseren. Deze olierijke en veelbevaren zee is onderwerp van nogal een wat overlappende territoriale claims van de verschillende naties in de regio. Dus wat doet China? 'China has rattled nerves with its military and construction activities, including building runways on islands it occupies in the vast sea covered by conflicting territorial claims by neighboring countries.' Geld, tech-knowhow en militaire overmacht, dus wie houdt ze tegen? Het is geen vraag meer wie er op deze zee de dienst gaat uitmaken. Moeten wij eens proberen met de Noordzee post-brexit.

VS tegen wereld: laat Huawei niet je 5G aanleggen

Het zit de Chinese telecomgigant Huawei ook niet mee. Nadat in december de CFO van het bedrijf door Canada is uitgeleverd hebben de VS Duitsland deze week gewaarschuwd vooral niet met het bedrijf in zee te gaan bij de aanleg van 5G. Uit angst voor spionage. Mochten de Duitsers dat wel doen, dan zou dat negatieve gevolgen hebben voor de mate waarin de VS bereid zijn inlichtingen te delen. Hoewel de VS al langer diplomatieke druk uitoefenen om Chinese telecombedrijven buiten de aanleg van 5G te houden (Australië en Japan bogen al voor die druk, de Belgen doen alsof hun neus bloedt) is dit de eerste keer dat de VS openbaar dreigen samenwerking op gebied van veiligheid op te schorten. De pr-campagne van Huawei (‘We would like the U.S. public to get to know us better’) lijkt vooralsnog weinig uitgehaald te hebben. De spagaat tussen China en de VS is voor veel landen lastig. Neem bijvoorbeeld Groot-Brittannië. Enerzijds kijkt het VK voor zijn veiligheid naar Uncle Sam, anderzijds zou het weren van Huawei roet in het eten gooien wat betreft de economische betrekkingen met China, die na Brexit belangrijker worden. Datzelfde geldt voor Duitsland, dat onderhand meer handel drijft met China dan met de VS maar wel van deze laatste afhankelijk is voor veiligheid.  

Daar komt nog bij dat de investeringen die nodig zijn voor 5G gigantisch zijn. GSMA, de belangenvereniging van telecombedrijven, schat dat de aanleg van 5G in Europa tussen de €300 en €500 miljard. De frequentieveiling in Italië leverde €7 miljard op. Voor de duidelijkheid: dat is alleen de vergunning, alle infrastructuur moet dan nog gemaakt worden. Telecombedrijven draaien al een tijdje niet bepaald lekker en is het allesbehalve zeker dat deze gigantische investeringen rendement op gaan leveren. Een bedrijf als Huawei is daarom een uitstekende partner en bovendien bepaalt het samen met China de nieuwe standaarden van 5G. 

Lees verder

De oplossing voor de gigantische Italiaanse schuldenberg: hulp uit China

De sombere economische staat waarin Italië verkeert is bekend: een staatsschuld van pak 'm beet 130% van het bruto binnenlands product en een derde recessie in tien jaar. Eén van de manieren om uit die misère te geraken is - volgens Italië zelf, dan - een aansluiting bij de nieuwe Chinese Zijderoute c.q. The Belt and Road Initiative (BRI), aangezien zo'n avontuur kan zorgen voor meer export plus investeringen. Vandaag blijkt dat de Italiaanse deelname aan het Chinese megaproject almaar concreter wordt. Allereerst bevestigt vicepremier Luigi di Maio dat Italië gewoon een memorandum van overeenstemming tussen China en zijn land gaat tekenen volgende week. In het verlengde daarvan staat een aantal Italiaanse bedrijven en banken in de rij om ook aparte akkoorden te tekenen. Dat betekent dat de stemming in Washington er niet beter op wordt. Voorts heeft de FT beslag weten te leggen op dat concept-memorandum (pdf hierzo, samenvatting in het Engels daar). Daar staat in een hoop wollige taal beschreven dat beide landen samen gaan werken aan infrastructurele dingen als wegen, spoorverbindingen, havens, vliegvelden en bruggen. Belangrijkste meepakker is dat Italië overweegt om te gaan lenen van de Chinese Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) - een rivaal van de Wereldbank, die laatstgenoemde doet volgens de Chinezen alles te langzaam. Dit alles is volgens een Brusselse diplomaat 'a game changer', want de AIIB houdt zich aan internationale standaarden en houdt zich daarmee ook aan Europese regelgeving. Is die horde ook weer verdwenen, blijft over het gevaar om in geopolitieke zin een hoop onrust te trappen. Kijk nou uit dat je als Italië zijnde niet tussen wal en schip valt, zeggen analisten: dus niets concreets van China krijgen, en wél de Amerikaanse woede op je dak. Enfin, sluiten we af met de constatering dat ook een andere EU-lidstaat staat te trappelen om aan de Zijderoute mee te doen, Malta. En waarom ook niet, want in Malta kan alles.

Fotobijschrift: toi toi, zegt de Chinese minBuZa Wang Yi.

Top. Chinezen proberen EU uit elkaar te trekken

Voor de verandering zorgt Italië weer eens voor reuring in de Europese Unie. Ditmaal gaat het niet over de fopbegroting of over een nieuwe hogesnelheidslijn tussen Turijn en Lyon, maar over de Italiaanse deelname aan het geheimzinnige Chinese plan voor een soort Zijderoute 2.0, ofwel The Belt and Road Initiative (BRI). Daar weten we een beetje van, dat het een plan is voor mega-investeringen in de infrastructuur op het Euraziatische continent bijvoorbeeld, maar heel veel ook niet. Zo lijken de Chinese leningen nogal agressieve voorwaarden te bevatten zodat het woord debt trap al valt. Nu wil het dat Italië als eerste G7-economie mee gaat doen met dat plan, meldde de FT deze week. Eind maart komt de Chinese president Xi langs en dan is het de bedoeling dat hij een memorandum of understanding met de Italianen tekent. Washington natuurlijk meteen boos. Brussel ook, want het is eigenlijk de bedoeling om als Europese eenheid te reageren op de grenzeloze ambitie van China, dat tegenwoordig flirt met Oost-Europa middels het 16+1-platform. En het boos maken van Donald Trump is ook niet de bedoeling. Niet luisteren naar al die bezwaren en gewoon bij het plan blijven om mee te doen, reageert de Chinese MinBuZa daar vandaag op. 'We trust you’ll stick to the decision you have independently made', zegt hij om de nationalistische Italiaanse coalitie te paaien. Gelukkig voegde hij daar wel de geruststelling bij dat hij voor een 'united and strong EU' is, naar verluidt zonder te lachen. Afijn, tot slot: wat staat er eigenlijk in die MoU?

Lees verder

VS en China DOENLIEF. Einde handelsoorlog in zicht

Van een handelsoorlog wordt niemand beter. Dat weet zelfs Donald 'Tariff Man' Trump. Hij besloot daarom de geplande verhoging van importtarieven, van 10% naar 25% op 1 maart, op $200 miljard aan Chinese goederen uit te stellen. De onderhandelingen met de handelsrivaal verliepen immers 'nicely'. Wel vroeg Trump de Chinezen om per direct importtarieven op Amerikaanse landbouwgoederen de nek om te draaien. Ingewijden fluisteren tegen Bloomberg dat de grootmachten inmiddels dichtbij een definitieve handelsdeal zijn. De VS zouden een streep zetten door nagenoeg alle importtarieven. Op haar beurt zou China werk maken van het beschermen van intellectuele eigendomsrechten. Fijn voor dochterlief Ivanka Trump die inmiddels aardig wat merken geregistreerd heeft in copycat country. Daarnaast zou China toezeggen om een significante hoeveelheid Amerikaanse producten te kopen. Wat precies verstaan wordt onder significant is onduidelijk, maar in ieder geval zou er $18 miljard aan gas van het Texaanse Cheniere Energy worden gekocht. China zou daarnaast het invoertarief op automobielen (15%) naar beneden brengen. Voordat de acht maanden oude handelsoorlog definitief naar de geschiedenisboeken kan worden verwezen, moeten er nog wel wat details worden uitonderhandeld. Zo is het nog onduidelijk of de tarieven in één klap worden afgeschaft of in stapjes. Wanneer de boel geleidelijk afgebouwd wordt kan de VS druk houden op China om de afspraken na te leven. Een ander probleempje is de agenda van de Chinese president Xi Jinping. Die mag zich de komende twee weken bezig houden met National People's Congress, de jaarlijkse bijeenkomst van het Chinese jaknikkersparlement. Vervolgens brengt Xi een bezoek aan Frankrijk en Italië. Volgens The Wall Street Journal zou hij aansluitend op 27 maart met Trump afspreken. Voorlopig zijn ze op de mondiale markten blij met de toenadering. De Aziatische beurzen sloten hoger en in Europa noteert de bende ook fractioneel hoger. 

Linktip: Energie vergelijken