6 topics
#cao

Lonen stijgen, maar zijn nog steeds niet om heel vrolijk van te worden

Het bericht van de dag komt uit de telex van het CBS: de cao-lonen gingen in 2018 met 2,1% omhoog. En da's toch maar mooi de grootste loonstijging sinds 2009. Daar moeten we alleen direct aan toevoegen dat in dat betreffende jaar het verschil tussen de verhogingen en de inflatie redelijk hoog lag met 1,6%-punt (want 2,8% stijging en 1,2% inflatie). In 2018 is dat verschil een heel stuk kleiner, aangezien de inflatie om en nabij de 1,7% zal gaan liggen. Sowieso is die 2,1% niet heel erg hoog in het licht van de historisch krappe arbeidsmarkt. Kortom, ook dit loongolfje heeft niet tot een spectaculaire verhoging van uw koopkracht geleid en de FNV-looneis van 3,5% vinden we slechts terug in ons niet-onomvangrijke archief. De échte loongolf moet dit jaar gaan komen, want het kabinet voorziet 2,8% hogere lonen over 2019. Maar, zo zegt werkgeversorganisatie AWVN tegen De Telegraaf, het is nog maar zeer de vraag of we daadwerkelijk dat percentage aan gaan tikken. De loonstijgingen in de reeds afgesproken cao's voor het nieuwe jaar zijn immers niet toereikend en de economische perspectieven zijn weer wat minder. Daarmee komen we aan bij een vertrouwde conclusie: wil u niet afhankelijk zijn van de loongestes van uw baas, dan zit er toch echt niets anders op dan een stukje jobhoppen.



Vraagje namens de vakbond: zijn callcentermedewerkers kleuters?

U zou het niet denken na weer een ongewenst telefoontje van een of andere energiemaatschappij, maar Nederland is naarstig op zoek naar callcentermedewerkers. Al schijnen die tegenwoordig inbound (mensen die u hoort na het eindeloze wachtmuziekje) of outbound (gewetenlozen die u anoniem bellen) customer service medewerkers te heten. Dat die belkamerboeren geen personeel kunnen vinden snappen we. Bij een lage werkloosheid heeft niemand -op een paar kansloze creatievelingen na- de noodzaak om voor een fooi klagende klanten aan te horen. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het gebrek aan 'bio breaks'. Bio-wattes? Bio breaks klinkt inderdaad als een gezonde mueslireep die stiekem barst van de suiker, maar het is een eufemisme voor toiletpauze. Callcenters meten hoe lang medewerkers op de porseleinen troon resideren of hangen wc-gangers een plasketting om. Wie te lang afwezig is, wordt gekort op salaris. Dus is de FNV woedend over deze 'mensonwaardige' toestanden. De brancheorganisatie voor callcenters erkent dat alles gemeten wordt. 'Dat is belangrijk om de bezetting zo te regelen dat het voor klanten goed bereikbaar is.' Callcentermedewerkers kunnen niet naar hartelust uw gezeik onderbreken om te zeiken, omdat u anders begint te zeiken over lange wachttijden. Geven we nog even antwoord op de vraag in de titel: nee, natuurlijk niet. Callcentermedewerkers zouden als volwassenen gewoon een volwassenen verhouding met hun manager moeten kunnen hebben. De koptelefoonbrigade gaat pissen wanneer ze wil, de manager kan erop vertrouwen dat de medewerker niet een uur gaat zitten Facebooken op het toilet. Simpel. Maar het recht op plaspauze zal - FNV bemoeit zich er immers mee - wel weer in een cao worden vastgelegd. Zo rolt dit land nu eenmaal.

Nederlander kan geen afspraken maken op de werkvloer

Leraren, piloten, agenten, buschauffeurs, koks, artsen, juristen, PVV'ers, belastingdienstmedewerkers, verpleegkundigen, schoonmakers, flexwerkers, universiteitspersoneel, laagopgeleiden, accountants, dj's, de Linda-redactie. Werkelijk Heel Holland Hyperventileert al tijden van de werkdruk. Best knap voor een land dat wereldkampioen deeltijdwerken is. Gelukkig is de redding nabij. De Algemene Werkgeversvereniging Nederland (AWVN) jubelt dat in bijna één op de vijf cao's (19,3%) afspraken zijn opgenomen over werkdruk. In 2016 was dat 11,6%. Volgens een woordvoerder van de werkgeversclub is het aan de 'aantrekkende economie' en de daarop volgende 'krapte op de arbeidsmarkt' te danken dat we in cao's nu vaker afspraken vinden over plaspauzes, het aannemen van extra mensen, voorlichting over werkdruk of budgetten voor duurzame inzetbaarheid. Schitterend, maar een paar vraagtekens daarbij. Allereerst horen we dezelfde geluiden over toenemende werkstress ook in crisistijd. Bedrijven mieteren in slechte tijden mensen op straat, de achterblijvers zijn angstig dat zij de het volgende slachtoffer zijn en werken zichzelf een burn-out (wat dat ook precies moge zijn). Wat zijn zulke cao-afspraken waard bij de volgende crisis, wanneer baanbehoud voorop staat? Daarnaast vermoeden we dat het aannemen van extra personeel in goede tijden nog wel eens een papieren belofte kan blijken. Momenteel zijn 4 op de 10 vacatures moeilijk vervulbaar. Mede daarom kon het FNV-proefballonnetje 'zet overwerk om in extra banen' ook naar de prullenbak worden verwezen. En daar voegen we aan toe dat 62% van het overwerk vrijwillig gebeurt, voornamelijk door hoogopgeleiden. Het begint bij ambitie en eindigt met een bezorgpizza achter het bureau. Gaat geen cao-afspraak iets aan veranderen. Voor werkgevers is het maken van cao-afspraken over lastig definieerbare zaken als werkdruk gunstiger dan over iets keihards als salaris. Lukt het aannemen van extra personeel niet, kun je je verschuilen achter de krappe arbeidsmarkt. Krijg je de situatie dat vakbonden, in plaats van loon/vrije dagen eisen, enerzijds zitten te steggelen over het aantal seconden dat schoonmakers krijgen om een wc schoon te maken en anderzijds hannesen over de tijd die buschauffeurs krijgen om wc's te bevuilen. Kunnen managers aub werknemers gewoon als volwassen mensen behandelen die zelf kunnen aangeven wanneer ze naar het toilet moeten en of ze 's avonds voor de baas bereikbaar willen zijn. We hoeven tenslotte niet alles in cao's te proppen. 

Uw koopkracht gaat niet toenemen volgend jaar, tenzij...

Na de koopkrachtplaatjes van het Centraal Planbureau (CPB) voor de Macro Economische Verkenning 2019 en de ING die daar al voorzichtig op schoot, is het nu de beurt aan de economen Baarsma en Vrieselaar van de Rabobank. Die zeggen dat de koopkrachtontwikkeling opnieuw onder druk zal komen te staan, zoals dat ook in 2017 het geval was. Dat heeft te maken met de raming van het CPB in 2016. Dat ging uit van een hoger werkloosheidcijfer en van een inflatie van 0,9% dat jaar, terwijl de consumentenprijzen met 1,3% stegen. Dit had als gevolg dat de vakbonden, die rekening houden met de inflatie, met te bescheiden looneisen kwamen en de koopkrachtstijging teniet werd gedaan. Dit lijkt zich te herhalen, nu de raming voor de stijging van de cao-lonen door het CPB alweer is bijgesteld naar 0,4%. 'Bovendien lijkt de inflatie ook in 2018 iets hoger te zullen uitvallen dan vorig jaar door het CPB werd verwacht, onder meer door stijgende huren en energiekosten', aldus de bank. Uiteraard spelen ook andere zaken dan de inflatie een rol in de matige loon- en koopkrachtstijging, zeggen de Rabo-onderzoekers, zoals de -isering Top 3 (Automatisering, Digitalisering en Mondialisering van arbeid). Bij de eerste twee gaat het om het arbeidsinkomenquote ofwel het (dalende) deel van het nationaal inkomen dat naar arbeid gaat. Daarover luidde dezelfde bank al eens eerder een noodklokje. Doordat de arbeidsmarkt, globaliseert, is er een hoger aanbod van arbeid in ons land. Daarnaast gaat de Rabo ook niet voorbij aan het wegkwijnende draagvlak van de vakbonden zelf, en de flexibilisering van de arbeidsmarkt. Maar daarnaast wordt er door flexwerkers mogelijk ook niet het onderste uit de kan gehaald en is een hoger loon niet de hoogste prioriteit. Men streeft eerst naar een vaste aanstelling, een wens die door de krappe arbeidsmarkt nu langzaam wordt ingewilligd. 

Lees verder

Gall & Gall bewijst: vakbonden zijn achterhaald & overbodig

Allereerst: proost en gefeliciteerd aan de werknemers van Gall & Gall met een loonstijging van 6%. Lekker geregeld hoor! En weet u wat ook lekker is? Het is allemaal tot stand gekomen zonder bemoeienis van dat draagvlakverliezende, rap vergrijzende en sullige instituut dat ‘vakbond’ heet. De kleegaatjes van DFT pakten gisteravond laat groot uit met het nieuws dat de vakbond buitenspel was gezet door Gall & Gall. De Aholdslijter heeft het arbeidsvoorwaardenreglement namelijk gewoon effe afgetikt bij de or en fuck die vakbond. Hoppa! Net als de Jumbo eerder (en de Action) die ook ineens het licht zagen en dachten, joh, dat achterhaalde arbeidersinstituut…hebben we die nog wel nodig? Het antwoord is dus blijkbaar een hele grote dikke NEEN. De FNV denkt er vanzelfsprekend anders over, want de vakbond vindt zichzelf nog megasuperbelangrijk, proest. Mogen wij even heel hard lachen en wijzen op het persbericht dat de FNV uitgerekend vandaag online heeft gezet? ‘De FNV heeft in de 105 cao’s die de bond vanaf 1 december 2017 afsloot, een gemiddelde loonstijging bewerkstelligd van 2,41%. Dat is 0,7% hoger dan een jaar geleden.’ Maar goed, er komt dus nog een achterhoedegevecht want Vakbond FNV weigert hiermee akkoord te gaan en onderzoekt een gang naar de rechter vanwege mogelijke juridische onregelmatigheden. Ja dikke doei, want blijkbaar heeft zo’n 75% van de werknemers van Gall & Gall gewoon ingestemd met het nieuwe arbeidsvoorwaardenreglement. Dat is een draagvlak waar de vergrijzende vakbond alleen nog maar van kan dromen. Wij voorspellen dus veel meer van dit soort situaties waarbij de vakbonden als een buitengesloten kleuter langs de zijlijn staan te janken omdat ze niet meer serieus worden genomen, net als bij de pensioendiscussie

Action zet vakbond FNV opzij, ritselt eigen arbeidsvoorwaarden voor medewerkers

Je zou het een trend kunnen noemen. Action heeft nadat de lange onderhandelingen met vakbond FNV op niets uitliepen, besloten om de vakbond buitenspel te zetten. Dat kan ook, want van de 15.000 Nederlandse werknemers zouden er zo'n 300 lid zijn van de FNV en had daarvan 20% gestemd op het laatste voorstel van de Action. Daarvan stemde uiteindelijk tweederde tegen en eenderde voor, lezen we in de Telegraaf. Dan kun je als vakbond inderdaad geen vuist maken, en dan kan een werkgever besluiten het zelf te gaan regelen. Dat vakbonden draagvlak verliezen is al langer bekend en als de FNV dan met de bekende loonsverhoging van 3,5% op de proppen komt (of uit de hoge hoed tovert als we een woordvoerster van de Action moeten geloven), dan houdt het op. Daarom legde de Action-top zijn oor te luister bij de Jumbo over hoe je een eigen arbeidsovereenkomst in elkaar flanst met instemming van de ondernemingsraad (or) en klaar. De werknemers hebben dinsdag de optie te horen gekregen: stem hier mee in of blijf werken onder de voorwaarden van de vorige CAO. 'De nieuwe regeling geldt twee jaar en daarna kijken we wel verder’, aldus de woordvoerster. FNV noemt het asociaal en zegt dat flexkrachten en minimumloners er niets bij gaan krijgen. Maar daar is de Action nu van af en het heeft een meer meegaande partij in de or gevonden om met de nieuwe voorwaarden in te stemmen. Slim geregeld, toch? Mwah. 

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken