3 topics
#bijstandsfraude

Slimme bijstandsfraudeur kost Rotterdam miljoenen!1!!1

Tenminste, als we alle doemverhalen van vandaag mogen geloven, zoals dit alarmerende bericht: Gemeenten lopen [...] vermoedelijk miljoenen nog terug te vorderen bijstandsgelden mis. Alleen al in Rotterdam gaat het om een bedrag dat kan oplopen tot 40 miljoen euro. MILJOENEN! En dat allemaal met dank aan een hardwerkende Rotterdammert die sinds 1996 in de bijstand zat. In de periode 2000-2003 ook nog, maar toen had ‘ie ook nog allerlei baantjes. De gemeente wilde daarom geld terug. Logisch, zou u denken. Dus op 26 maart 2004 besloot de gemeente een dikke €38k terug te vorderen. In het begeleidende kattenbelletje stond ‘Wij zullen de schuld verrekenen met uw uitkering zodra u de overige schulden [nog zo’n €45k] bij ons hebt afgelost.’ Dan, op 7 augustus 2015 vindt meneer het welletjes geweest. Van die €38k staat er nog €35k open dus wat doe je dan? Een verzoek om kwijtschelding indienen, want waarom ook niet. Gemeente zei natuurlijk ‘nein’, waarop de schuldenaar doodleuk stelde dat de vordering van €35k verjaard was. Bezwaartje hier, beroepje daar en toen naar het eindstation, de CRvB. Die gaf de steuntrekker gelijk. Waarom? Dit soort vorderingen verjaren binnen vijf jaar, en volgens de CRvB was die termijn gaan lopen op 26 maart 2004. In de tussentijd had de gemeente wel van alles gedaan om geld te innen, maar was daarin nogal slordig geweest. In het kattenbelletje was namelijk sprake van ‘zodra u de overige schulden bij ons hebt afgelost’. Dat is nou niet echt een concrete termijn, maar de verjaringstermijn ging toch lopen. Want destijds werd er al €40 per maand ingehouden om voor die ‘overige schulden’, maar dat was ook al niet concreet genoeg om de verjaring tegen te gaan (voor de liefhebber: ‘stuiten’). Sterker nog, de gemeente had even op een bierviltje moeten zetten hoeveel die gast nog in het rood stond, keurig gespecificeerd en wel. Dat is een beetje dom geweest, en voor de CRvB genoeg om die schuldenaar (die, zoals u zelf in de uitspraak kunt lezen, maar liefst vier afzonderlijke ‘fraudeschulden’ had openstaan bij de gemeente) te feliciteren een verjaring ter waarde van €35k. Of de beste man heden ten dage nog steeds in de bijstand zit, vermeldt de CRvB niet, maar het lijkt ons dat hij intussen dusdanig bekend is met deze materie, dat ‘ie zo morgen aan de slag kan als broodschrijver op de afdeling ‘Gedonder met de bijstand’ bij daarin gespecialiseerd weblog. Oh nee, wacht...

Bewijs! Ondernemen werkt mensen de bijstand uit

In de bijstand zitten is voor niemand leuk. De mensen die erin vastzitten, zouden doorgaans ook liever wat zinnigs doen met hun leven. Maar ja, als je het slim aanpakt, betaalt het zo ontzettend lekker. Sommige gemeenten schrijven bijstandstrekkers het liefst af, zoals Amsterdam, andere gemeenten proberen mensen uit de bijstand te krijgen door ze te laten ondernemen. En dat blijkt op het eerste gezicht beter te werken dan de wensdenkfactor doet vermoeden. 'Projecten waarin mensen met een bijstandsuitkering een eigen onderneming opzetten, werpen hun vruchten af, blijkt uit een rondgang van BNR. Drie op de 10 ondernemers staan binnen enkele jaren helemaal op eigen benen. Door dit project vinden de ondernemers een baan in loondienst, of starten ze een fulltime onderneming.' Dit is mooi nieuws. We hebben een paar kritiekpuntjes die de hosannastemming overigens niet hoeven bederven. In de eerste plaats zijn de gegevens afkomstig uit slechts vier gemeenten; Assen, Groningen, Den Bosch en Rotterdam. In de tweede plaats zijn er niet bijzonder veel mensen in absolute zin een bijstand uitgewerkt. 'Gemiddeld heeft elke gemeente 300 mensen begeleid, waarvan dus 30 procent uit de bijstand kan.' En in de derde plaats is moeilijk te zeggen of een succespercentage van 30% nu echt als succes geclaimd kan worden. Wellicht niet, maar de gemeenten zeggen dat ze onder de streep beter af zijn omdat ze geld overhouden. Aan een werkende hoeft geen bijstand uitgekeerd te worden. En dan nog: als het geen geld kost, lijkt het ons dat gemeenten goed bezig zijn om burgers weer te laten meedraaien in de samenleving. Meer van dit, graag.

Onderzoek naar frauderende bijstandsturken mag, oordeelt Centrale Raad van Beroep

Doorbraakje in een viertal zaken van bijstandsgerechtigden die in Turkije onroerend goed bezitten. In alle vier de gevallen werd door de gemeenten en de Sociale verzekeringsbank (Svb) in Turkije onderzoek gedaan naar in dat land gelegen onroerend goed en vier keer bleek uit dat onderzoek dat er voldoende bewijs was om de bijstand in te trekken en terug te vorderen. Hiertegen gingen de bijstandtrekkers in beroep, waarop de Centrale Raad van Beroep (CRvB) het oordeel van de rechters nog eens bevestigd heeft. Klein beetje achtergrond dan: uit onderzoek van gemeenten is al eens vaker gebleken dat bijstandontvangers van Turkse komaf vaker de bijstandsregels aan hun laars lappen en hun huizenbezit niet opgeven. En huizenbezit is vermogen en als bijstandsontvanger mag je niet te veel vermogen bezitten. Dit jaar is de vermogensgrens voor een gezamenlijke huishouding bepaald op  €12.040, voor een alleenstaande ouder is dat ook €12.040 en een alleenstaande zonder kroost mag €6.020 bezitten. Maar als blijkt dat een (Turkse) bijstandsontvanger over die vermogensgrens gaat door vastgoed in het buitenland, dan is niet altijd gezegd dat die bijstandsontvanger het haasje is. In een bekend geval ging een vrouw in hoger beroep alwaar ze riep dat het onderzoek naar haar situatie ten onrechte op basis van haar Turkse afkomst werd gedaan. Dat bleek succesvol, al is de gemeente Tilburg waar de vrouw woonachtig is naar het Europese Hof gestapt. Welnu, de verdediging van deze vier gevallen trok niet de discriminatiekaart, maar beriepen zich onder meer op Turks recht. Volgens hen waren de Turkse regels voor onderzoek naar verzwegen onroerend goed niet correct toegepast. En daarmee het verkregen bewijs niet rechtsgeldig. Daar veegt de CRvB de vloer mee aan, want volgens de prevalerende Nederlandse regels is in deze zaken het bewijs rechtmatig verkregen. Dat wil zeggen dat het privéleven van de betrokkenen niet geschonden is, zij de kans hebben gekregen het bewijs aan te vechten en bovendien is het bewijs 'niet op onbehoorlijke wijze' verkregen. Overigens ging het in de vier zaken driemaal om onderzoek van de betrokken gemeenten zelf, en één keer om dat van de Svb. Dat wil zeggen: het ging daarbij om door de Svb in Turkije verricht onderzoek, dat weer werd doorgespeeld naar de betreffende gemeente. Ook daar zijn volgens de CRvB geen fouten gemaakt. In een eerdere beroepszaak waar naar verwezen werd ging dat volgens de Hoge Raad wel fout, maar nu niet. Zo ziet u maar weer, het kan wel. 

Linktip: Energie vergelijken