16 topics
#beurs

Buitenkansje. Klimaatsceptici kunnen bakken met geld verdienen

Niet iedereen gelooft in klimaatverandering en niet iedereen is zo onder de indruk van de noestige arbeid van vele klimaatwetenschappers. Op de financiële markten - 'When money is at stake' - is men echter wél overtuigd van een aanzienlijke opwarming van de aarde, zo laat nieuw Amerikaans onderzoek zien. De prijzen van weerderivaten op de beurs van Chicago wijzen uit dat de markt tussen 2002 en 2018 vertrouwde op de temperatuursvoorspellingen van wetenschappers en dus op een 'significant warming'. Over die beurs: aangezien het weer nogal van invloed kan zijn op bedrijfsresultaten kunnen investeerders zich middels bijvoorbeeld futures indekken tegen de gevolgen van weerschommelingen. Na een exceptioneel warme winter kunnen energiebedrijven bijvoorbeeld concluderen dat ze minder gas hebben geleverd dan verwacht. Goed, een andere interessante bevinding is dat de marktverwachtingen niet veranderen door 'year-to-year fluctuation in weather outcomes' op basis van data van weerstations, maar dat de markt op een warmer klimaat rekent op lange termijn. Overigens tekenen de onderzoekers aan dat de klimaatmodellen in elk geval gelijk hadden wat betreft de gemiddelde opwarming van de Verenigde Staten. Enfin, komen we nu even terug op dat buitenkansje. Bij zo'n future zijn altijd twee partijen benodigd - eentje denkt dat het warmer wordt, de ander niet - en 'It is hard to find parties willing to bet against the scientific consensus'. Geen gedoe met alternatieve grafiekjes op de beurs, gewoon inzetten dat geld.

Aandelenfondsen boekten eind 2018 grootste verlies ooit. Toch geen pensioenkortingen

Eind 2018 hadden we gezamenlijk (dat zijn een paar Nederlandse particuliere beleggers en iedereen zijn Nederlandse pensioenfonds) €850 miljard in beleggingsfondsen zitten. De september ervoor was dat nog €906 miljard. De daling kwam nagenoeg geheel voor rekening van de aandelenfondsen die in één kwartaal €44 miljard verloren aka 12% dipten aka het belegde vermogen zagen dalen van €358 miljard naar €314 miljard. DNB, die dit allemaal heeft becijferd: 'De gemeten daling is ongeveer in lijn met de verliezen op internationale aandelenbeurzen in dezelfde periode: in Nederland verloor de AEX 12,2%, in Amerika noteerde de S&P een verlies van 12,6%, en de wereldindex MSCI World noteerde 12,4% negatief'. Gelukkig, zegt de toezichthouder, gaat het begin 2019 weer wat beter met de aandeeltjes (AEX +10%, S&P +10% en MSCI World ook +10% sinds 1/1). Dat is fijn voor de particuliere beleggers, maar voor uw pensioenfondsen maakt het bitter weinig uit.

Lees verder

Gelukkig. Trump weet waarom de beurs instortte

Eerst was het een 'glitch'. Vandaag noemt president Donald Trump de val van 10% - slechtste decembermaand sinds de Grote Depressie, dat u het weet - van de Amerikaanse beurs in december een 'disruption'. Daar gaven we toentertijd al legio verklaringen voor, van de handelsoorlog met China tot de gedeeltelijke shutdown van de Amerikaanse overheid. Trump zelf gaf eerst zijn renteverhogende centrale bank de schuld, maar verplaatst nu zijn wijzende vinger richting de Democraten, die in november het Huis van Afgevaardigden wonnen. De winst die de beurzen daarvoor pakten is overigens vanzelfsprekend wel zijn verdienste. The Donald baalt ervan dat zij hem nog steeds geen financiering voor zijn Mexicaanse muur - een uitvinding die qua grootsheid slechts concurrenten als het wiel kent - geven. Ook is de video hem niet ontgaan waarop het Democratische congreslid Rashida Tlaib op een Trumpiaans niveautje aankondigt de 'motherfucker' te gaan impeachen. Tot zover de snapshot van de Amerikaanse politiek anno 2019. Vrolijker wordt u als we melden dat de S&P500 en de Dow Jones (beiden +2%) alweer in het groen staan wegens Trump een whopping banengroei van 312.000 in december en de aankondiging dat de VS en China maandag weer gaan ouwehoeren over de handelsoorlog. Ook goed nieuws, want hup onafhankelijkheid van centrale banken: Federal Reserve-baas Jerome Powell zei vanmiddag dat hij niét gaat aftreden als Trump daar om vraagt. Daarbij aait Powell de markt verder met z'n opmerking dat hij goed let op alle beursperikelen en geduldig is met nadere renteverhogingen. Opdat we niet vergeten dat zijn bank een 'very strong, non-political culture' kent. En dat is, in het licht van de huidige niet aflatende circusshow in Washington, heel goed nieuws.

2018 was geen fijn jaar voor pensioenfondsen

Dalende beurzen en dalende rentes. Zie daar 2018 en in een notendop de problemen van onze pensioenfondsen. U las op de webs dat de beurzen niet al te best draaiden. Ter illustratie hebben we in het plaatje boven de begin- en slotkoers van de iShares Stoxx Europe 600-etf bijgekalkt. Die leverde afgelopen jaar ongeveer 12% in. Daarnaast daalde de rente op Nederlandse staatsobligaties. De 10 jaars ging ongeveer 0,1%-punt omlaag. Hoe meer onzekerheid, hoe groter de vraag naar veilig staatspapier. In de grafiek boven hebben we eveneens de rente op 10-jarige Nederlandse staatsobligaties toegevoegd, maar dat hadden alle Nederlandse rentes kunnen wezen: allemaal omlaag. Hoe lager de rente, hoe duurder het pensioen. En dat gevoegd bij een beleggingsportefeuille die krimpt, leidt tot slecht nieuws voor de dekkingsgraad. Die kent u: de dekkingsgraad geeft weer of een pensioenfonds in staat is de toekomstige pensioenuitkeringen te kunnen betalen. Eind november had ambtenarenpensioenfonds ABP een dekkingsgraad van 101,8%. Dat wil zeggen dat er €101,80 in kas zit voor elke toekomstig te betalen €100 aan pensioen. Of meer precies: het ABP had €409 miljard aan beleggingen, tegenover €402 miljard aan toekomstige pensioenverplichtingen. Begin vorig jaar stond de dekkingsgraad nog op 106,7%. Die ontwikkeling de verkeerde kant op ziet u ook in het bovenstaande plaatje, alwaar de dekkingsgraden van ABP tot en met november staan weergegeven. Die van december volgt half januari, maar we verwachten er niet veel goeds van. En we tikken hier over ABP, maar dat slechte nieuws geldt voor meer fondsen. Mocht 2019 geen hogere rente, geen betere beurs of geen nieuw pensioenakkoord/aanpassing van de rekenregels laten zien, dan wordt het vervelend. Als de dekkingsgraden bij pensioenfondsen onder de ongeveer 104,2% blijven hangen -en dat lot treft dan ongeveer 50 pensioenfondsen waar miljoenen werknemers en gepensioneerden bij zijn aangesloten- dan volgen per 2020 miljoenen pensioenkortingen des doods. Onze voorspelling voor 2019: daar gaat u nog heel veel over horen.

Economische tegenvallers wijzen ons op de realiteit

Het tijdperk van ‘easy money’ (lage rentes en steunaankopen) is voorbij en financiële markten moeten onderhand op eigen benen gaan staan. Nadat de Federal Reserve de rente met 0,25% omhoog gooide klapten beurzen wereldwijd in het rood. Het resultaat is dat de belangrijkste indices over het hele jaar genomen in het rood staan en de slechtste december sinds de Grote Depressie ingaan. Europese aandelen staan op het laagste punt in vijf jaar. (FD) De technologie-index Nasdaq staat 20% onder de recente piek. Enfin, u kunt het allemaal uitgebreid teruglezen in ons beursbulletin afgelopen donderdag. 

Lees verder

Columnist Max Pam handelt met voorkennis. Maakt toch verlies

Beleggen kan een teleurstellende ervaring zijn. Zie bijvoorbeeld het tranendal bij degenen die eind vorig jaar geld in bitcoins propten. Doorgewinterde beleggers roepen dan dat crypto-slachtoffers überhaupt geen beleggers zijn, maar slechts speculanten die zijn verblind door verhalen over snelle winsten. Echt beleggen gaat namelijk over de lange termijn, bijvoorbeeld in (Nederlandse) aandelen. De nieuwbakken holdingcollega's van HP/De Tijd hebben echter ontdekt dat langetermijnbeleggen niet minder dan een mythe is. Schrijver, schaakspecialist en columnist Max Pam begon namelijk in 1998 met beleggen. Dan ben je een ervaren belegger, want 1998 is keilang geleden. Om het concept keilang in te kleuren. Golden Boy Matthijs de Ligt was niet verwekt, Nina Brink had de duimen omlaag en de AEX noteerde in guldens. Omgerekend naar euro's stond die toen 480, afgelopen vrijdag op 504 (actuele koers hiero). 'In die twintig jaar heeft de AEX dus 14 punten gewonnen. Dat is 0,7 punt per jaar, nog niet eens een rendement van 0,14%. Mijn winst is derhalve verwaarloosbaar en als het doorgaat zoals het in de afgelopen drie maanden is gegaan, blijft er na twintig jaar zelfs een klein verlies over', sipt Pam. Langetermijnbeleggen is dus een leugen, als particulier kun je louter winst boeken door op de korte termijn te beleggen. Alleen is dat volgens Oxazepam 'risicovol en gevaarlijk'. Beleg daarom met voorkennis, adviseert de columnist. Zo kocht hij ooit aandelen in Aalberts nadat een commissaris van dat bedrijf tijdens een diner zijn mond had voorbijgepraat over de goede (nog niet gepubliceerde) jaarcijfers. Handel met voorkennis is inderdaad strafbaar, maar je kunt het Pam nauwelijks kwalijk nemen. Als je denkt langetermijnbeleggen af te kunnen schrijven op basis van de stand van de AEX op twee betrekkelijk willekeurige momenten, heb je de beursgong horen luiden, maar weet je niet waar de klepel hangt. De columnist gaat bijvoorbeeld voorbij aan het (herbeleggen van) dividend, wat toch geen onbelangrijke bron van rendement is. Jatten wij even een recent tweetje van langetermijnbelegger Arend Jan Kamp om dit te illustreren.

Lees verder

Uber is de redding van het miljonairsleventje Lance Armstrong

Naast fake-news is er ook zoiets als fake-sport. In fake-sport presteren de sporters boven hun macht dankzij allerlei soorten verboden stimulerende middeltjes. Lance Armstrong was ooit de koning van de fake-sport aller fake-sports, het wielrennen. U weet, zevenmaal de Tour enzo. Lance moest echter alle prijzen teruggeven toen zijn dopinggebruik bewezen werd. Miljoenen dollars moest hij vervolgens ophoesten vanwege alle claims en dat is volgens de moraalridderlijke stuurlui aan wal natuurlijk niet meer dan ongelooflijk terecht. De man mag godbetert blij zijn met een baantje in de zweetkeukens van de McD of Burger K. waar hij 24/7 keihard tot aan zijn dood moet doorzwoegen om zijn schulden af te lossen. Dat zou passende straf zijn, en als dat niet kan, dan moet Lance op een sober middenklasse-bestaan worden veroordeeld. Godsamme nou! In ieder geval moet hem de mogelijkheid van het luie renteniersleventje van een gepensioneerde miljonair te allen tijde ontnomen worden. Helaas voor deze mensen mag dit niet zo zijn. Lance was behalve een kei-goede nepwielrenner, namelijk ook een verdomd gelukkige investeerder. In 2009, drie jaar voordat zijn dopinggebruik bekend werd, doneerde hij vrij achteloos een x-bedrag aan een investeringsfirma die $100.000 daarvan investeerden in de startup Uber. Uber was op dat moment $3,7 miljoen waard. Op dit moment, net nu Uber aanstalten lijkt de maken om via een IPO de beursvloer te betreden, is de taxi-app $120 miljard waard. Volgens Bloomberg is Armstrongs investering nu netto iets van $20 miljoen waard en het fonds 'has returned between 250 times and 300 times, according to a person familiar with its performance.' Armstrong gaf toe dat hij toentertijd eigenlijk niets wist van de taxi-app-startup. Dom geluk en tevens een mooi gevalletje van fake-it totdat je rijk bent, en make-it door deze rijkdom voor je val goed te (laten) investeren. 'It’s saved our family', gaf hij toe in een interview met CNBC. Dat is dan weer een beetje erg dramatisch gesteld. Eigenlijk is het zo maar goed ook, want laten we wel wezen, welke wielrenner lag er in Armstrongs dagen nu niet aan het dopinginfuus? Hij verdient dit toch gewoon?

Verrassing: hedgefondsen hebben weer eens onder de maat gepresteerd

Het begint een gebruikelijk riedeltje te worden: duurbetaalde actieve beleggers en hedgefondsmanagers slagen er weer niet in het beter te doen dan een goedkope indextracker. 

Afgelopen oktober mochten slechts vier op de tien actieve Amerikaanse fondsmanagers een outperformance van de benchmark boeken (FT). Sterker nog: in een maand waarin de S&P 500 met 6,9% daalde was de gemiddelde performance van een actieve fondsbeleggers -7,5%. Niet al te best dus. Dat is nog exclusief de beheerkosten die bij hedgefondsen op kunnen lopen tot 2% van het beheerde vermogen en 20% van de winst. (Voor klanten van hedgefondsen scheelt het qua kosten dus dat die winst niet geboekt is.)

Lees verder

Reële economie profiteert van Trumponomics maar beurscorrectie roept vragen op

De aanstaande midterms in de VS, op 6 november, zullen ook een kiezersoordeel vellen over Trumponomics, een combinatie van belastingverlaging, minder regulering en beschermende importtarieven. 

De Amerikaanse economie is al twee jaar uitermate zonnig maar de beurscorrectie is een teken aan de wand voor de president die recente beursrecords steevast tot zijn verdienste rekende. Met verkiezingen voor de deur komt de correctie hem slecht uit. Het verklaart waarom Trump Jerome Powell herhaaldelijk zijn ‘grootste bedreiging’ heeft genoemd en de in zijn ogen te snelle renteverhoging de schuld geeft voor de koersdalingen. 

Lees verder

Rijk worden? Dan moet u deze saaie documenten goed lezen

Beleggers in Amerikaanse aandelen zijn luie donders en lopen daardoor rendement mis. Dat zeggen wij niet, maar dat concluderen drie economen op basis van onderzoek wel. Handelaren wachten tot de communicatie-afdeling een glimmende pdf van de kwartaal- of jaarcijfers in hun mailbox deponeert. Vervolgens scannen ze vlotjes een paar tabellen met cijfers en concluderen iets als 'omzet gestegen op kwartaalbasis' of 'EBITDA gedaald ten opzichte van vorig jaar'. Daarna gaat de beurs open zakt/stijgt het aandeel conform het marktsentiment. Die focus op cijfertjes vinden de drie onderzoekers nogal stupide. Beleggers zouden er goed aan doen om de teksten van zogeheten 10k-filings tot zeg te nemen. Een 10k-filing moet door beursgenoteerde bedrijven verplicht bij de Amerikaanse toezichthouder SEC moeten ingediend worden. Het is een soort jaarverslag, maar dan de poepsaaie, gortdroge en ellenlange variant. Het gemiddelde 10k-document is ook nog eens zes keer langer dan in 1995. De hogere informatiedichtheid en -complexiteit kan er volgens de onderzoekers voor gezorgd hebben dat 'investors are missing these subtle but important signals from annual reports at the time of the releases'. Met die signalen bedoelen de economen dat bedrijven in de 10k-filing vaak (impliciet) slecht nieuws aankondigen door in hun verslaglegging een andere toon aan te slaan of meer woorden te gebruiken. Door niet alleen op cijfertjes, maar ook lettertjes te vergelijken kunnen beleggers eerder anticiperen op slecht nieuws en zo geld verdienen.

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken