9 topics
#armoede

Geldprobleemtokkies gonna tokkie, tijd voor Nibud om zich op te heffen

U moest u even door het weekend doorworstelen maar het is het wachten waard geweest: het rapport 'Financiële Problemen 2018' van Nibud is daar! Bij sommige organisaties zorgt het intrinsieke doel van de organisatie voor een wat tragisch imago. Daar kunnen ze niks aan doen want daar zijn ze voor opgericht. De FNV is altijd aan het zeuren om meer loon, Stivoro betuttelt, 50Plus en Partij voor de Dieren komen op voor hun eigen geriatrische danwel meerpotige achterban en het Nibud doet wat het Nibud doet. Komen die conclusies uit het genoemde rapport: Zo'n 38% van de Nederlandse huishoudens kan moeilijk rondkomen. In 2012 en in 2015 gold dat nog voor 45%. Dan naar belangrijke conclusie nummer twee: de helft van de huishoudens met ernstige betalingsproblemen, ruim 360.000 in totaal, zegt dat ze niet weten waar ze terecht kunnen voor schuldhulpverlening. 285.000 daarvan denkt dat de problemen niet zo ernstig zijn dat zij daar hulp bij nodig hebben. 'Dit is opvallend omdat ernstige betalingsproblemen doorgaans niet zijn op te lossen zonder professionele hulpverlening', aldus Nibud. 'Het Nibud roept gemeenten op mensen met geldproblemen in een zo’n vroeg mogelijk stadium te helpen. Belangrijk is dat het voor iedereen duidelijk wordt dat mensen professionele hulp nodig hebben zodra ze achterlopen met het betalen van de huur of de hypotheek of bijvoorbeeld dreigen afgesloten te worden van energie.' Er zijn dus minder mensen geldproblemen (ergo: minder reden voor Nibud om te bestaan), degenen met problemen weten niet wat ze ermee aanmoeten (ergo: Nibud weet deze mensen nog altijd niet te bereiken) en de gemeenten moeten hier wat aan doen (ergo: Nibud doet een loze oproep). Gemeenten kunnen weliswaar de regels omtrent schuldhulpverlening grotendeels zelf bepalen, maar zijn wel verplicht inwoners met problematische schulden te helpen, via een vrijwillig 'minnelijk schuldentraject'. 

Lees verder

Armoede in NL: maximaal een keer per maand met supermarktwijn vrienden bezoeken

Vanochtend kon u overal lezen dat de armoede in Nederland is gedaald van 1,2 miljoen naar 1 miljoen mensen (waaronder 280.000 kinderen). De cijfers zijn accurater dan ooit want het SCP heeft de armoedecijfers 'herijkt'. Voortaan kijkt het planbureau naar wat mensen nodig hebben om te overleven en welk prijskaartje hier aan hangt. Noemt men met een mooi scrabblewoord basisbehoeftenbudget. Aangezien af en toe pierewaaien een mensenrecht is voegt men een 'additioneel pakket sociale participatie en ontspanning' toe en dan kom je op een het niet-veel-maar-toereikendbudget van €1.135 voor een alleenstaande dat u op het plaatje hieronder ziet. Wie onder die grens komt is volgens het SCP arm. 

Lees verder

Even geduld nog. Armoede in Nederland gaat bijna dalen

Armoede maakt vindingrijk, rijkdom gevoelsarm. Als deze tegeltjeswijsheid waarheid is, is het aandeel huishoudens met een groot probleemoplossend vermogen recent toegenomen in Nederland. Of in de woorden van de telraamtijgers van het CBS. 'In 2017 hadden 599.000 van de 7,3 miljoen huishoudens een inkomen onder de lage-inkomensgrens, 27.000 meer dan in 2016. Het aandeel huishoudens met een armoederisico steeg daarmee van 7,9% naar 8,2%'. Deze stijging komt voor een derde op het conto van Syrische vluchtelingen met verblijfsuitkering en bijstandsafhankelijkheid. Ongeveer 4 op de 5 gezinnen waar de hoofdkostwinner van Syrische of Eritrese komaf is heeft een laag inkomen. Waar de Syriërs (vooralsnog) geen rol in spelen is de toename van het aandeel huishoudens dat langdurig (=minstens 4 jaar) een laag inkomen ontvangt, want de vluchtelingenpiek vanuit Syrië dateert van 2015. Anno 2017 moesten 227.000 huishoudens (=3,3%) rondkomen van en langdurig laag inkomen, wat hoger was dan in 2014 (2,7%). Komt volgens de statistici doordat sommige huishoudens de crisisklap niet te boven zijn gekomen. Allemaal weinig verrassend, net als de repeterende conclusie dat pensionering de beste bescherming is tegen armoede(risico).  De AOW, al dan niet aangevuld met een aanvullend pensioen, levert meer op dan een bijstandsuitkering. Voor de afwisseling heeft het CBS wel goed nieuws op het armoederisicovlak. Ramingen van het Centraal Planbureau wijzen uit (pdf) dat het aandeel huishoudens onder de lage inkomensgrens dit jaar vrijwel gelijk blijft, maar in 2019 daalt naar 7,5%. En dan maar hopen dat die 559.000 overgebleven huishoudens zo vindingrijk zijn dat ze ergens cash/bitcoins/postzegelverzameling hebben liggen. Want zoals u weet: armoede is een definitiekwestie. 

Lees verder

'Wereldbank is veel te optimistisch over teruggedrongen armoede'

De afgelopen jaren heeft u meer dan eens gehoord dat armoede wereldwijd wordt teruggedrongen en dat mondiaal steeds minder mensen onder de armoedegrens leven. Die informatie geeft een warm gevoel van binnen: we zijn op de goede weg en op een dag kunnen we schrijnende armoede misschien wel volledig uitroeien. Een belangrijke bron van dit narratief is de Wereldbank, de instelling die armoedebestrijding tegenwoordig als hoogste doel heeft. In 2015 (laatst beschikbare cijfers) leefde 'slechts' 10% van de wereldbevolking in extreme armoede, aldus de Wereldbank die daar zeer content mee was en sprak over 'the lowest poverty rate in recorded history'. Nou, dat is wel weer genoeg goed nieuws, want deze mijlpaal is het gevolg van vertekende cijfers, zo schijnt. In de eerste plaats is de grens die de Wereldbank hanteert voor armoede aan de lage kant. 'For example, more than 55% of South Africa’s population lives below the country’s upper poverty line, of 1,138 South African rand ($80) a month. But, according to the World Bank, only 18.85% of the South African population lives in poverty.' In de tweede plaats komt een belangrijk deel van de verminderde armoede voor rekening van economische groei in opkomende landen, maar die groei is zeer ongelijk verdeeld. 'The World Bank attributes the supposed historical decline in poverty in large part to the rising wealth of several Asian countries. But, this is a problematic argument. (...) The economic growth that has lifted countries from low-income status to middle-income status is profoundly unequally distributed. As a result, large parts of the populations in these countries are excluded from the benefits that accrue from this growth.' Met andere woorden: er zouden weleens meer mensen in armoede kunnen leven dan de Wereldbank zegt. En dan is het nu tijd om u daar schuldig over te voelen.

Goed nieuws! De participatiesamenleving werkt

Ooit begon ene Wim Kok met het begrip 'participatiesamenleving', dat deed hij in 1991 al. In 2005 klapte ene Jan-Peter Balkenende daar nog eens overheen met zijn zwaar originele insteek en sprak over de 'participatiemaatschappij'. Beide begrippen komen op hetzelfde neer: de verzorgingsstaat wordt kleiner en mensen moeten meer op zichzelf en elkaar vertrouwen, zonder dat daar per se collectieve middelen aan te pas komen. Dat zou je een vorm van 'zorgzame samenleving' kunnen noemen, maar omdat het uiteindelijk om geld gaat kan je gerust zeggen dat alles ok is, als het de overheid maar geen geld kost. Zie daar: particuliere hulporganisaties. Die doen dus veel goed en steeds meer Nederlanders die in armoede leven, kloppen bij deze instellingen aan. 'Het aantal mensen dat aanklopt bij particuliere armoedebestrijdingsinitiatieven in hun gemeente is tussen 2013 en 2017 met achttien procent gestegen,' aldus Stichting Armoedefonds. Het CBS constateerde dat in 2016 8,2% van de bevolking een laag inkomen had (p.7). Laag is maandelijks netto € 1030 voor een alleenstaande en € 1940 voor een paar met kinderen. Dit jaar zou het percentage mensen met een laag inkomen volgens het CBS kunnen dalen naar 7,9%. Een deel van hen zoekt dus hulp bij particuliere armoedebestrijders en hun aantal neemt dus toe. Denk bijvoorbeeld aan mensen die afhankelijk zijn van de Voedselbank. Nu kunnen we aan de ene kant boe-roepen dat er in Nederland überhaupt nog armoede bestaat, akkoord, maar we kunnen aan de andere kant ook zien dat de samenleving  zonder hulp van de overheid de handschoen wel degelijk oppakt. Solidariteit kan dus ook zonder overheid en het is dus te vroeg om de participatiesamenleving/-maatschappij als cynische bezuinigingsoperatie af te schrijven.

Profvoetbal in NL: Roda JC betaalt huur stadion niet, gemeente Kerkrade doet niet moeilijk

De liefde voor een voetbalclub is, zoals met elke soort liefde, niet rationeel. Daar profiteren geldschieters ook van. Als een club op de rand van de financiële afgrond staat, dan worden er vaak geen kritische vragen gesteld als een -noem eens wat- Zwitserse Rus zich aanbiedt als de redder in nood. De leiding van Roda JC was dan ook bijzonder in zijn nopjes met Aleksei Korotaev, die beloofde zijn onduidelijke vermogen in te zetten om de koempels weer op de plek te brengen die past bij de roemruchte club. Wat zijn beweegredenen ook mochten zijn: het ging al snel mis met hem. De suikeroom werd wegens een ongedekte cheque in een Dubaise cel gegooid, en vooralsnog is er weinig van de beloofde miljoenen terechtgekomen en is Rodaatje JC inmiddels gedegradeerd naar de Keuken Kampioen Divisie. Nu is er een clubje ondernemers (liefkozend de G7 genoemd) bezig om de club te saneren. Dat neemt niet weg dat men inmiddels een fikse huurachterstand voor het Parkstad Limburg Stadion heeft opgebouwd. Roda heeft de huur voor het tweede kwartaal nog niet overgemaakt aan de gemeente Kerkrade. De huurkosten zijn €800.000 per jaar, waardoor de betalingsachterstand nu €200.000 bedraagt. Volgens L1 wil de club de huurprijs in de toekomst halveren, maar zowel de lokale VVD als de SP voelen daar helemaal niets voor, meldt L1. Sterker nog, de Kerkraadse SP vraagt zich af of de club nog wel levensvatbaar is. En dat is niet gek, als dieper gekeken wordt naar hoe vaak de gemeente al eerder bij heeft moeten springen. Dat somden wij ook al eens op met als conclusie: 'Al met al kun je beredeneren dat het 45.000 inwoners tellende Kerkrade zo'n €47 miljoen in Roda heeft gestoken. Het stadion is (bijna) volledig in overheidshanden en kostte volgens de aanschafwaarde op de balans alles bij elkaar zo'n €32 miljoen.' Om de terminologie van de SP voort te zetten: Roda JC is eigenlijk niet levensvatbaar, maar wordt al jaren kunstmatig in leven gehouden. Maar dat heb je dus met voetbalclubs, daar is de ratio ver te zoeken. En dus roept de gemeente dat er even niet moeilijk gedaan wordt over die huurachterstand. Het gaat allemaal wat moeizaam met de club, daar moet 'geen halszaak' van worden gemaakt. En Korotaev? Daar wordt weinig van verwacht, maar een videoboodschap aan de Roda JC-supporters werd onlangs bijzonder gewaardeerd. 

Bijschrift foto: 'Supporters Roda willen uitleg van bestuur. Het degradatiespook was ook aanwezig tijdens een gesprek tussen de supportersclubs van Roda JC en het bestuur van de voetbalclub. De supporters willen uitleg over de huidige situatie.'

33 miljoen Europeanen hebben last van serieuze spullenarmoede

Misschien denkt u bij armoede aan Afrikaanse vrouwen die met jerrycans of lege emmers dagelijks uren onderweg zijn van of naar waterputten. Of aan kinderen met uitgemergelde ribbenkastjes in lemen hutjes verlicht door gevaarlijke gaslampen. Allicht dat groezelige naaiateliers in poreuze Aziatische flatgebouwen ook uw gedachten passeren. Allemaal legitiem, maar in onze eigenste Europese Unie zijn 33 miljoen mensen (6,7% van de bevolking) 'severely materially deprived'. De definitie van armoede is nu eenmaal context- en plaatsafhankelijk. Om nog maar te zwijgen van de talloze armoededefinities die op één plek kunnen bestaan. Enfin, om bij Eurostat in de database te belanden als spullenarmoedige moet u minstens vier van de onderstaande producten/diensten/rekeningen niet kunnen kopen/betalen. Volgens de gemiddelde Europeaan onttrekt u zich pas aan de armoede als u in minstens om de dag met een kiloknaller op schoot naar Hart van Nederland kunt kijken alwaar Piet Paulusma u groet vanaf de camping waar u zomers een weekje met de sleurhut staat. Het goede nieuws is dat het percentage EU'ers dat in deze bittere omstandigheden leeft in een paar jaar is gedaald van 9,9% naar 6,7%. Zoals immer zijn er grote verschillen tussen de EU-landen. Ongeveer 1 op de 3 Bulgaren kan door de opstapelende rekeningen een weekje Sunny Beach wel vergeten, terwijl in Zweden slechts 0,8% (NL=2,6%) last heeft van serieuze spullenarmoede. Maar die niet-arme Zweden moeten die spullen dan wel zelf in elkaar zetten.

Lees verder

Steeds meer werkende EU-burgers in armoedegevaar

Om uit te vinden dat werken in monetair opzicht soms een zinloze bezigheid is hoeft u maar een zzp-pakketbezorger aan te schieten, maar arbeiden in loondienst is ook niet altijd een vetpot. 'Werk is geen garantie om niet meer arm te zijn', sombermansde het Sociaal en Cultureel Planbureau al in 2016. En daar helpt een groots toeslagencircus geen moer aan. Eurostat vogelde uit dat, gecorrigeerd voor het toeslagencircus, 1 op de 10 EU-burgers met baan een armoederisico loopt. Voor EU'ers met een tijdelijk contract (16,2%) en deeltijders (15,7%) ligt dat risico nog hoger. Goh. Armoede is overigens gedefinieerd als wonend in een huishouden met een equivalised disposable income (da's ongeveer alle netto inkomsten in het huishouden minus belastingen en sociale premies, meer details hier) dat lager is dan 60% van het national median equivalised disposable income. U weet: mediaan inkomen=ene helft van het land verdient meer, de andere helft minder. Zestiende daarvan=ARMOEDE-ALARM!!! Vanzelfsprekend zijn er stevige verschillen in de Europese werken-loont-niet-index. In Roemenië is 18,9% van de arbeiders in armoedegevaar ondanks de riante Roemeense verzorgingsstaat, terwijl in Finland dit percentage op 3,1% ligt. Nederland scoort 5,6%. In de meerderheid van de EU-landen stijgt het aantal nooddruftige arbeiders sinds 2010. Wegens gematigd salaris en proletariërs verenigt u bij de vrijmibo houden we het kort. Infoplaatje na de breek, rest zoekt u maar uit bij Eurostat

Lees verder

Vergeet allochtoniërs! Zzp'ers wacht pas bittere armoe



Het CBS is vandaag weer keihard in de armoedekwestie gedoken, zoals het dat al langer doet. Het gaat dan over inkomensarmoede. Want mogelijk verdient iemand wel weinig, maar wordt er veel zwart bijverdiend of staat er een ronkende wallet met crypto's te shinen op Coinbase. Wie zal het zeggen. Aan de hand van de manier waarop het CBS alles meet, neemt de langdurige armoede (vier jaar of langer een laag inkomen) in ons land verder toe. Dat deed het dus al, en dat doet het nog steeds. Dat verklaren de statistici doordat er steeds meer mensen langer in de bijstand zitten en daardoor met een minimuminkomen rond moeten komen. Verder zijn er weinig verrassingen te melden. Gepensioneerden zijn het minst arm, en vluchtelingen uit Syrië en Eritrea die inmiddels de asielprocedure hebben doorlopen en een verblijfsvergunning hebben ontvangen lopen de hoogste armoederisico’s. Ruim 75% van de Syrische statushouders moest in 2016 van een laag inkomen rondkomen. Onder de huishoudens van Eritrese afkomst lag het aandeel met 83% nog een stuk hoger. Het merendeel van deze huishoudens leeft van de bijstand. 

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken