30 topics
#arbeidsmarkt

Arbeidsmarkt: 900.000 werklozen, 3 miljoen flexwerkers en 5,4 miljoen hebben een vaste baan

De spanning op de arbeidsmarkt is deze eeuw nog nooit zo hoog geweest, schrijft het CBS vandaag dat verder met een totaaloverzicht komt van de ontwikkelingen op onze flexibele arbeidsmarkt in het afgelopen jaar. De officiële werkloosheid tikt het dieptepunt aan en het aantal vacatures is hoog. Hebben we onderstaand plaatje van gemaakt waar u met uw muis op kunt klikken. U ziet daar de absolute getallen. Relatief gezien was het aantal vacatures per honderd werklozen de laatste tien jaar ook niet zo hoog als in 2018.



Lees verder

Japanse vrouwen uitgebuit, wat zegt dat?

Geinig, Het Parool nam een stuk uit The New York Times over omdat we anders misschien zouden vergeten hoeveel onderdrukking er in de wereld is. Die vergetelheid zouden de laafjes van Blendle ook verschrikkelijk vinden: ware content is immers ideologisch gecureerde content, dus het stuk werd driftig ('heftig' in Blendle-speak) onder de aandacht gebracht. Niettegenstaande de agendajournalistiek die zich objectief noemt, bracht het zonder meer een interessant dilemma naar voren. We gaan we naar Japan, waar vrouwen erg veel last hebben van Het Systeem. Premier Shinzo Abe weet dat zijn land een probleem heeft met vergrijzing, maar erkent tegelijkertijd dat Japan niet bepaald is doortrokken van de religie der supertjesheilzame diversiteit. Hij leidt een van de meest immigratieschuwe landen op deze wereld. Dus de krimpende beroepsbevolking kan niet worden verholpen door immigratie, maar wel door vrouwen. In Japan kunnen we luiheid niet als oorzaak opvatten voor de geringe arbeidsparticipatie van vrouwen, maar een Ietwat Traditioneel Rollenpatroon wel. Dat verandert nu, wat tot problemen leidt doordat vrouwen zowel werken als huishouden en voor de kinderen zorgen - en dat is krankzinnig veel werk. Nu kan een mens van alles vinden van dit rolpatroon. Volgens The New York Times en Het Parool is het intens slecht en een obstakel naar totalitaire totale emancipatie. Volgens anderen is een (of dit) rollenpatroon een beschrijving van een aard-der-dingen die niet per se de as van het kwaad is, maar een uiting van hoe een cultuur leeft. Feit is wel dat de economische realiteit van in dit geval kapitalisme + anti-immigratie + vergrijzing niet geweldig goed samengaan.  Het dilemma is dus als volgt: kiest een samenleving voor culturele waarden en schakelt het de economische  een tandje terug, of is dat onzin? Toen dertig, veertig jaar in de Westerse wereld werd getwijfeld aan de grenzen van groei, was dat diepzinnig en progressief en verantwoord. Hoe is dat momenteel, nu de motivatie voor dat oordeel niet een zinloze vakbondsmoraal is maar een ideaalbeeld van andere ideologische snit? Sorry voor de serieuze vragen, dat is niet echt agendajournalistiek, maar we doen ons best.

Amsterdam gaat discriminerende werkgevers schandpalen

U bent zich er mogelijk niet van bewust, maar u leeft in een discriminerend land. Niet per se uw schuld, u wordt ook maar 'aangemoedigd door de harde toon in het nationale debat.' Met als gevolg dat mensen elkaar bewust of onbewust uitsluiten, stereotypen gebruiken en in een bubbel gaan leven. Zeggen wij niet, maar de Amsterdamse wethouder Rutger Groot Wassink wel. Want zelfs in de Amsterdamse bubbel is arbeidsmarktdiscriminatie aan de orde van de dag. Echt waar. Komt een Surinaamse Mokummer vijf minuten te laat dan maken collega's grapjes over zijn overzeese wortels, arriveert een blanke/witte/transparante Amsterdammer een uur over tijd dan heet dat - heel modern - tijd- en plaatsonafhankelijk werken. Is binnenkort verleden tijd, want Amsterdam gaat bedrijven die zich inzetten voor een inclusieve cultuur 'belonen'. Zo gaat Amsterdam onderzoeken of het mogelijk is om brave bedrijven een streepje voor te geven bij aanbestedingen. Om te bepalen wie inclusief genoeg is, zou er een vrijwillig keurmerk kunnen komen. Daar kun je er immers nooit genoeg van hebben. Spannender is dat de hoofdstad mystery guests wil inzetten om werkgevers op onvervalste stage- en arbeidsmarktdiscriminatie te betrappen en te schandpalen. Arbeidsmarktdiscriminatie gebeurt (met uitzondering van één domme en derhalve niet meer bestaande vacaturesite) heimelijk. Geen werkgever zal zeggen dat hij een sollicitant afwijst omdat hij oud/zwart/hoofddoekdragend/korfballer is. Men heeft gewoonweg iemand gevonden die 'beter bij het profiel past'. De gemeente wijst echter op positieve ervaringen met het inzetten van mystery guests in de horeca. Punt is dat toegangsbeleid in de horeca niet ingewikkeld hoeft te zijn. Voldoen aan leeftijdsgrens+niet straallam+geen Birkenstocks=toegang. HR-luitjes kunnen het altijd gooien op een 'klik' die ontbreekt. Achter deze dooddoener kunnen oneigenlijke motieven schuilen, maar vogel dat maar eens uit. Onze gok. In 2022 heeft Amsterdam nog geen enkel bedrijf gename-en-shamed, zijn er leuke keurmerken uitgedeeld en bestaat arbeidsmarktracisme nog steeds. 

Goh. Werkgevers geven helemaal niets om diversiteit

Terwijl alles en iedereen zich opwindt over de prehistorische denkbeelden van de oudste politieke partij van ons land, houden wij het even bij de diversiteit in enge zin: die op de werkvloer. Da's een ideaal van het ministerie van Sociale Zaken en om dat te bereiken ligt er een campagne op de tekentafel. In dat kader liet het departement ook door Kantar Public onderzoeken hoe de diversiteitsvlag er momenteel bij hangt op de arbeidsmarkt, en het antwoord daarop vinden we vandaag terug in dit rapport. De uitkomsten zijn weinig verrassend: diversiteit staat bitter laag op de agenda, veel belangrijker zijn zaken als de toekomst van bedrijven, het wegblazen van concurrentie en het überhaupt vinden van competent personeel in deze krappe arbeidsmarkt. Hier kwam het onderzoeksbureau achter na groepsgesprekken met leidinggevenden/directeuren van zowel laag- als hoogopgeleid personeel en een stel HR-functionarissen - in totaal deed 21 man mee. Daar zat van alles tussen, van een teamleider in een ziekenhuis en een eigenaar van een vervoersbedrijf tot een IT-manager bij een bank en een leidinggevende uit de detailhandel. Het onderzoek was met een mooi woord 'open en exploratief' en ging erom wat de deelnemers zelf op tafel gooiden. Verwacht voorts dus geen overvloed aan cijfers die we kunnen generaliseren, maar wel een klein kijkje in de overwegingen op de arbeidsmarkt.

Lees verder

Zoekt u werk? Banen genoeg in Oost-Nederland

Buiten was het de afgelopen tijd koud, maar op de arbeidsmarkt is het bloedheet. Om die temperatuur te illustreren hebben we twee records voor u in de aanbieding. Vorige maand waren 8,9 miljoen mensen aan het werk, ofwel 68,4% van onze bevolking. In alle vijftig jaren dat het CBS dit meet hebben de rekenmeesters geen hoger percentage gezien. In 2008 lag dit overigens op 68,3%. Nog een indicator dat de crisis eindelijk achter ons ligt: de werkloosheid lag in november op 3,5%, en daarmee duiken we net iets onder de 3,6% eind 2008. Dan volgt nu het broodnodige stukje nuance met de constatering dat ons land nog altijd een onbenut arbeidspotentieel van 1,1 miljoen mensen kent (overzichtsplaatje). Daar zitten bijvoorbeeld deeltijders tussen die graag meer uren willen maken (364.000) en de mensen die wel beschikbaar zijn maar niet gezocht hebben (234k, daarvan geeft 65k als reden 'weinig resultaat' aan). En dan is er ook nog het hoofdstuk personeelstekort, waarvan een kwart van de bedrijven last heeft. Da's trouwens best snel gegaan, aangezien begin 2016 nog amper firma's met dit probleem kampten. Vooral in de Zaanstreek (36% van de bedrijven), de Achterhoek (32%), Twente (30%), de regio Arnhem-Nijmegen (31%) en natuurlijk Utrecht (32%) gaat het hard. Mocht u de Randstad wel zat zijn en de vaardigheid bezitten van het aanpakken: in de Achterhoek heeft 60% van de bouwbedrijven te weinig mankracht. Rond Arnhem kunnen ook horeca-liefhebbers en specialisten in zakelijke dienstverlening hun lol op. Maar nog beter is het als u technisch geschoold bent en graag bezig wilt gaan met landbouwmachines. De agritechsector luidt vandaag de noodklok want voor sommige functies is niet één sollicitant geweest. Daarom gaat de blik richting India én staan de expats alweer te trappelen om een helpende hand te bieden. Dat moet toch voldoende reden zijn om in actie te komen.

ING: Nog eens een miljoen mensen extra aan de slag via Uber, Helpling, Temper, etc.

Uitzendbureaus zijn dood, werknemers bijna uitgestorven, want lang leve de platforms. ING komt vandaag via het Financieele Dagblad met het nieuws dat nog eens 'een miljoen banen vatbaar zijn voor verzzp'ing'. Voorbeeldje: de productiemedewerker in de koekjesfabriek krijgt maandelijks netto het minimumloon op zijn bankrekening gestort. De baas is echter het dubbele aan loonkosten kwijt wegens de overbekende wig. Welnu, als de productiemedewerker zich inschrijft als zzp'er en handig genoeg is om de ondernemersaftrekken binnen te hengelen, dan verdubbelt zijn inkomen en is de baas ook nog eens goedkoper uit. Je zou derhalve wel gek zijn om met een vast contract achter de lopende band te gaan staan. En datzelfde zal steeds meer het geval zijn onder ict'ers, schoonmakers, horecamensen, chauffeurs en zie verder het rijtje in het plaatje boven. Ons land telt momenteel enkele tienduizenden echte platformwerkers. Volgens ING kan dat aantal via de in de titel genoemde platforms en platforms die nog niet bestaan (lopende-band-platform, iemand?) doorgroeien naar een miljoen. In 2017 verdienden 800.000 zzp'ers de kost met eigen arbeid, dus dat aantal kan meer dan verdubbelen. Een vijfde van de beroepsbevolking is dan geen werknemer meer, maar verworden tot superflexo/19e-eeuwse stukloner. De grote verliezers zijn in ieder geval de uitzendbureaus. Die zijn verplicht om pensioenpremies en werkgeverslasten af te dragen, waardoor veels te duur. De FNV geeft in het FD een voorbeeld: 

Lees verder

Raad van State: Flexwet Koolmees kan in de haard

De opper-affakkelaars van de Raad van State hebben weer eens een wet naar de schroothoop verwezen. Deze keer betreft het slachtoffer de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) die vandaag door minister Wouter Koolmees (inclusief RvS-advies) naar de Tweede Kamer is gestuurd. De wet is een opvolger van Asschers gefaalde Wet Werk en Zekerheid, maar heeft met het verminderen van de verschillen tussen flex en vast hetzelfde doel. Greep uit de maatregelen onder de WAB: Werknemers hebben sneller recht hebben op een (hogere) ontslagvergoeding. Van werknemers die een vast contract krijgen wordt de proeftijd opgerekt van twee naar vijf maanden. Payrolling wordt duurder. Werkgevers zouden weer tot drie jaar (ipv twee) tijdelijke contracten mogen aanbieden. Koolmees denkt dat werknemers met dat extra jaartje flexervaring sneller in aanmerking komen voor een vast contract. RVS vraagt zich af waar de minister deze laatste wijsheid vandaan haalt, want vroeger was de termijn ook drie jaar en daalde het aantal vaste contracten evengoed. De verlening van de proeftijd vindt de Raad, net als FNV, onverstandig omdat dit wel eens een verkapt flexcontract zou kunnen worden. En door payrolling duurder te maken worden alternatieven als uitzendbureau's of het inhuren van zzp'ers aantrekkelijker. Bestaat de wet volgens de Raad dan alleen maar uit brandhout? Neen.

Lees verder

Buitenlanders en bejaarden pakken uw baan niet af

Zeggen wij niet, maar tot een soort van die conclusie komt het Centraal Planbureau op basis van beschikbare wetenschappelijke literatuur en Nederlandse data. Maken wij daarbij de aantekening dat het aan relevante gegevens nogal eens ontbreekt. Houden we over: een hoop redeneringen en aannames. Arbeidsmarktverdringing door arbeids- en asielmigranten heeft inderdaad beperkingen. Zo zijn er voor kennismigranten additionele looneisen. Syriërs die een oorlog zijn ontvlucht mogen niet direct aan de slag, kunnen kampen met psychologische problemen en spreken niet direct Nederlands. Dat hierdoor de arbeidsparticipatie lager is dan onder Nederlandse arbeidskrachten mag geen wonder heten. Het Planbureau rekent voor dat in piekjaar 2015 30.000 personen (exclusief nareizigers, inclusief minderjarigen) een verblijfstatus kregen. Na 8 jaar zou dit tot zo'n 9.000 extra personen op de arbeidsmarkt leiden. Dus is het 'niet waarschijnlijk' dat deze toename leidt tot een 'substantiële verdringing' van Nederlandse arbeidskrachten. Voor zover er sprake is van verdringing door migranten dan is dat vooral aan de onderkant van de arbeidsmarkt. U kent het verhaal: Poolse stukadoors en Bulgaarse kastijgers concurreren de laagopgeleide Nederlander weg. Maar suggereert het CPB: MOE-landers werken vaak (tijdelijk) in toch al krimpende sectoren. Zou goed kunnen dat Nederlanders wegens de krimp en concurrentie toch al gemotiveerd waren om een hoger diploma te behalen en/of zijn overgestapt naar een beter betalende sector. 

Lees verder

Huh? Afgestudeerd econoom verdient meer dan IT'er

Iedereen en z'n digibete grootmoeder weet dat Nederland al een eeuwigheid kampt met een tekort aan ICT-personeel. Je verwacht dat salarissen voor deze schaarse krachten inmiddels door de stratosfeer beuken en scholieren massaal intekenen op een goudgerande toekomst als programmeur. Is dus niet zo, volgens Centraal Planbureau. Die laat in de Risicorapportage Cyberveiligheid Economie 2018 (pdf) weten dat de voorspelde tekorten aan ICT-personeel lager zijn uitgevallen, omdat het aantal ICT'ers 'sterk is toegenomen'. Desalniettemin voorzien de babbelkousen van Boston Consulting dat het tekort aan ICT-specialisten in Nederland kan oplopen tot 54.000 FTE in 2020. Het goede nieuws is dat het aantal ICT-studenten relatief nog harder stijgt dan het aantal ICT'ers. Tussen 2013 en 2017 nam het aantal ICT-studenten op HBO- en WO-niveau met bijna de helft toe, terwijl dit voor alle studies op 7% lag. De WO'ers onder dat gezelschap hadden salaristechnisch echter beter voor een economiestudie kunnen kiezen. Afgestudeerde economen die nog geen crisis kunnen voorspellen harken gemiddeld nog altijd meer binnen dan informatiekundigen. 

Lees verder

Tot zover de crisis. U struikelt over de vacatures

Het is inmiddels meer dan tien jaar geleden nadat de kredietcrisis uitbrak en vandaar struikelde u de afgelopen tijd over de crisismijmeringen. Het gaat ons economisch weer voor de wind, maar gaat het ook echt zo lekker als in de prachtige tijden vóór de Amerikaanse huizenbubbel barstte? Dat is zeker het geval op onze arbeidsmarkt, meldt het CBS vandaag, want die markt is even gespannen als de CEO van Lehman Brothers in september 2008. Om maar te beginnen met het absolute record: eind juni telde ons land 251.000 vacatures, en dat zijn er 2.000 meer dan op het vorige hoogtepunt in 2007. In Q2 kwamen er 298.000 nieuwe vacatures maar vervulde men er ook 282.000 - weer een record. De meeste vrije plekken kwamen er overigens bij in de handel, sowieso de bedrijfstak met de meeste vacatures (krap 50.000). Andere groeibriljanten zijn de horeca (+3.000 op kwartaalbasis), de zakelijke dienstverlening, de industrie en het onderwijs (beiden +2.000). Qua gespannenheid van de arbeidsmarkt zitten we echter helaas nog niet op een absoluut record (thermometer hierzo). In 2008 waren er 1,3 werklozen voor iedere vacature, nu is dat 1,4. Een laatste opvallende zaak is dat het aantal werknemers met een vast contract (+159.000 op jaarbasis, 3,1% groei) nu al twee kwartalen harder groeit dan de schare flexwerkers (+3.000). Enfin, conclusie: het zijn allemaal de perfecte omstandigheden om nu eindelijk eens die loonsverhoging voor elkaar te boksen bij uw baas. Zodat we eindelijk eens kunnen surfen op een échte loongolf.

Linktip: Energie vergelijken