33 topics
#abn-amro

U heeft nog een ouderwetse bankrekening? Dan ziet ABN AMRO u liever vertrekken

Banken zijn stom en IT-bedrijven zijn hip, dus willen alle banken een IT-bedrijf worden. ABN AMRO is de hele aardkloot over gevlogen op zoek naar iemand die deze transformatie agile ('dat is een hele chille manier van samenwerken') kan vormgeven. De gedroomde herder van de IT-kudde bleek een Deen die bij Nordea, de Zweedse bank die ooit ABN wilde overnemen, een volledig nieuw technisch banksysteem implementeerde. Christian Bornfeld zat prima bij de Scandinavische bank, maar toen ABN CEO Kees van Dijkhuizen hoogstpersoonlijk naar Kopenhagen vloog en met een contract van zes ton per jaar+chauffeur wapperde was het grote talent om. Vandaag vertelt de Messi van de IT-implementatie in De Telegraaf dat ABN een heel nieuw banksysteem op zijn buik kan schrijven, omdat de miljoenmiljard IT-systemen van de staatsbank in een onontwarbare knoop zitten. Vandaar dat het 'de kunst is om het nieuwe bankieren uit te vinden en niet het oude bankieren opnieuw op te bouwen met nieuwe instrumenten.' Aangezien het voor dinosaurus ABN schier onmogelijk is om te moderniseren, zou het dan niet heel agile chill zijn als iedereen de ouderwetse bankrekening de deur uitsmijt en overstapt op ABN's internetbank MoneYou? Die biedt sinds kort een gecombineerde betaal- en spaarrekening aan. 'Ja', zegt Bornfeld. 'Ik weet niet of alle huidige ABN Amro-klanten staan te springen als wij ze morgen allemaal Moneyou-klanten maken.' Ofwel, er zijn acceptgirontofielen die weigeren exclusief per app te bankieren, calvinistisch willen schuiven tussen rekeningen en lak hebben aan het spaarrentelokkertje van 0,3%. 

Mooi toch. Italiaanse bank overweegt overname ABN Amro

Waar kent u Unicredit, de grootste bank van Italië van? We helpen u even. Allereerst werd ook Unicredit hard getroffen door de bankencrisis in dat land. Maar Unicredit is een zogenoemde systeembank of G-SIB (lees: too big to fail) waardoor het brakke fundament werd verstevigd met de grootste aandelenemissie die het land ooit heeft gekend: €13 miljard werd er opgehaald. De claims waren tien dagen lang te verhandelen op de beurzen van Milaan en Warschau. Voor de emissie werden 31 banken ingeschakeld, waaronder ABN Amro. Dat was in februari 2017, maar nu is men al weer op overnamepad. De bank (die overigens al een enorme slokop is met de samenvoeging Unicredito en Credito Italiano en de overname van Capitalia in het thuisland en grensoverschrijdende overnames in Polen, Oostenrijk en Duitsland) wordt hierin ook aangemoedigd door een aantal Europese bankenbazen, overigens. Die zeggen dat de sector in Europa te gefragmenteerd is, en om een vuist te maken tegen de Amerikaanse banken en grote techbedrijven in deze tijd van digitalisering moet men -vies woord- opschalen. Klinkt logisch, maar dan zijn  er toch nog wat bezwaren denkbaar. Want als één Unicredit al te groot was om te laten vallen, dan geldt dat zeker voor twee Unicredits. Daarbij kost een overname ook geld, met als gevolg dat de kapitaalbuffers slinken die de ECB nauwlettend in de gaten houdt. En dan laten we eventuele mededingingsbezwaren nog achterwege. Maar dan heb je nog fusies. Zoals de fusie van ABN Amro met de Zweedse Nordeabank. Die fusie die niet doorging dus, vooralsnog. En sowieso blijft het in de toplaag van de Europese bankensector rustig op M&A-gebied. Behalve bij Unicredit dus, dat eerder al zou hengelen naar een huwelijk met Société Générale, meldde de FT in juni. Maar nu meldt de Italiaanse krant Milano Finanza dat er ook naar andere opties gekeken wordt. Daarin worden ABN en het Spaanse BBVA genoemd. Nu is maar zeer de vraag of de Staat, nog altijd grootaandeelhouder van ABN Amro, wel mee wil werken aan deze plannen. Maar ergens zou de cirkel wel mooi rond zijn. ABN Amro, dat zelf van de ondergang gered werd door de Staat, dat samengaat met Unicredit, de bank die het twee jaar geleden hielp met een claimemissie om de boel draaiende te houden. Dat juist die twee elkaar vinden om sterker te staan in tijden van crisis, is een mooie gedachte. Overigens wel iets om misschien nog rekening mee te houden: Unicredit zit nogal diep in Turkije. Kan misschien een struikelblokje worden.

Werkloosheid neemt niet meer af: iedere idioot denkt nu een baan te vinden

Hoe staat het eigenlijk met de werkloosheid in Nederland? Lang niet over geschreven (grapje). Desondanks kijken we even naar een onderzoekje van ABN Amro, dat vandaag is gepubliceerd. De belangrijkste bevinding: er zijn wel meer mensen die een baan vinden dan dat er mensen werkloos worden, maar dat aantal neemt zachtjes af. De daling van de werkloosheid is vrijwel klaar, kunnen we wel zeggen. Maar, zo haasten de lieverds zich te zeggen: 'dat is niet per se een ongunstig teken'. Want werklozen gaan weer vaker werk zoeken waardoor ze volgens de gangbare definitie weer werkloos worden. Die zin mag u nog eens lezen als u wilt maar als u de titel hierboven gelezen heeft dan weet u wat we bedoelen. De mensen die we als 'ontmoedigden' kwalificeren krijgen er nu vaker weer zin in, en solliciteren vaak genoeg om -zolang ze gaan baan gevonden hebben- als werkloos te boek te staan. Dat is één reden voor het stagnerende werkloosheidscijfer. Tegelijkertijd zijn er ook mensen die zich terugtrekken uit de arbeidsmarkt (omdat ze stoppen met zoeken en/of niet meer beschikbaar zijn). CUE PRACHTIGE ANALOGIE: 'Je zou werkloosheid (de ‘werkloze beroepsbevolking’) kunnen vergelijken met water in een badkuip. Er kan water in én er kan water uit. Of het waterpeil in het bad stijgt of daalt, hangt af van de kracht waarmee het water erin en eruit stroomt.' Zou je kunnen doen ja. De bank komt vervolgens met het volgende grafiekje, helaas niet in de vorm van een badkuip.

Lees verder

ING verdient tegenwoordig aan pinnende toeristen

Geinige tip van een Nederlandse lezer met een Britse bankrekening. Bij bezoeken aan het vaderland was het hem opgevallen dat ING sinds kort Dynamic Currency Conversion (DCC) aanbiedt. U weet wel: de doorgaans totaal overbodige 'service' waarbij u kunt kiezen om bij het pinnen een vastgesteld bedrag in uw thuisvaluta (in het geval van onze lezer het Britse Pond) te laten afschrijven. De enige zekerheid die u daarvoor krijgt is dat het afgeschreven bedrag veel hoger ligt dan wanneer u uw eigen bank de boel zou laten omrekenen, omdat bij DCC zeer ongunstige wisselkoersen worden gehanteerd. Schreven we al uitgebreid over (archief) en ING liet vorig jaar (net als de andere Nederlandse grootbanken) weten 'geen dynamic currency conversion op onze geldautomaten' te hebben. ING-klanten worden op de website van de bank geadviseerd om altijd in de lokale valuta af te rekenen. Vragen wij ons af waarom ING het tegenwoordig prima vindt om deze dienst aan te bieden aan de eurolozen? Hebben ze een helder antwoord op: ING biedt sinds een paar maanden inderdaad DCC aan. Daarbij is naar eigen zeggen het uitgangspunt dat de koersopslag die ING hanteert aan niet-euroklanten 'minder of gelijk aan de koersopslag die de niet-euroklant betaalt bij zijn eigen bank' en is het voor hen dus 'gunstiger om bij Nederlandse geldautomaten in eigen valuta af te rekenen'. Daarnaast zegt ING hartstikke transparant te zijn. Zo bedraagt de koersopslag bij ponden, (zoals in plaatje hierboven te zien is), Amerikaanse dollars en zloty's 3,25%. Bij andere valuta 2,85%.  ABN AMRO en Rabobank laten weten buitenlandse gastgebruikers nog steeds geen DCC-mogelijkheid voor te schotelen. En voor u als Nederlander in niet-eurolanden geldt onverwijld: uitkijken

ING en ABN Amro weigeren bitcointransactie, maar koers spuit omhoog. Moeten ze lappen?



Het zijn verhalen die u toch vooral hoorde op verjaardagen begin dit jaar: had ik maar eerder bitcoins gekocht, dan was ik nu rijk. Anderen hebben niet zozeer de boot gemist door een gebrek aan fingerspitzengefühl, maar doordat hun bank hen dwarszat. En wat doe je dan als cryptoliefhebber, zeker in het licht van de wetenschap dat banken het sowieso niet zo op bitcoins hebben? Dan probeer je ze voor je verloren koerswinst te laten lappen, zo leren we uit een zeer opmerkelijke Kifid-zaak en tevens tragisch verhaal. Het zit zo: alweer in november 2014 (hierboven het koersverloop sindsdien) probeerde een cryptobelegger eerst via ING, en later via ABN Amro tien bitcoins te kopen via een bitcoinhandelaar. Beide banken werkten echter niet mee aan alle benodigde transacties (details) vanwege fraudevermoedens. Omdat hij daardoor geen bitcoins kon kopen vordert hij een niet mis te verstane schadevergoeding van €43.220. Daar komt hij bij omdat hij wilde kopen toen de bitcoinprijs €339 was, en hij wilde verkopen op *steekt duim even in z'n mond* €2.500. Het zal u verbazen, maar helaas is de argumentatie van de bitcoinfanaat niet geheel waterdicht.

Lees verder

Drama. Overmoedige oud-bankmedewerkers vinden geen nieuwe baan

Van een ieder die zijn congé krijgt zijn oud-bankmedewerkers het moeilijkst weer aan het werk te krijgen. Hoewel de economie op volle stoom draait en de werkloosheid 3,9% noteert, lukt het werklozen die uit de bank- en verzekeringssector rollen in slechts 27% van de gevallen om binnen een jaar een baan te bemachtigen. Het landelijk gemiddelde ligt op 63%. Nu zijn die laatste cijfers alweer van 2016 toen de werkloosheid iets hoger lag, maar iedereen en z'n reïntegrerende begeleider zegt in Het FD dat de boel alleen maar erger wordt. De digitalisering, de demoon achter de werkloosheid, duurt maar voort. Met als gevolg dat niet alleen mbo-functies binnen de bank worden uitgeroeid, maar dat je volgens vakbondsman Emanuel Geurts (De Unie) ook als beleggingsspecialist weggefintechd kan worden. Terwijl de banken aan de ene kant duizenden krachten lozen, zoeken ze aan de andere zijde naar it'ers en data-analisten (gratis zoektip: hogere bonus). Banken proberen het probleem op te lossen als een bank. Namelijk door er zak geld tegen aan te gooien in de richting van mobiliteitscentra waar medewerkers lekker aan de slag kunnen met arbeidsmarktwaardescans en migratiemanagers. Helpt voor geen enkele moer. Komt mede door de luiheid van onze aanstaande oud-medewerkers lieten ING en Rabo zich al eens ontvallen. 

Lees verder

Banken weer eens schuldig aan ondergang wereld

Een beter milieu begint bij jezelf banken, dus nagelt Milieudefensie vandaag 's lands grootbanken weer eens aan het kruis. De boefjes van ABN, Rabo en ING bezitten namelijk aandelen in en/of verstrekken financieringen aan 14 dubieuze palmoliebedrijven. Om onze supermarkten vol te kunnen stouwen met palmolieproducten maken deze bedrijven zich schuldig aan het platbranden van bossen en orang oetangs, landroof en mensenrechtenschendingen. Daarom moeten de drie grootbanken zichzelf omtoveren in een soort Triodos en op geen enkele wijze meer zakendoen met industriële palmoliebedrijven. Sympathiek idee, maar wie springt er dan in het gat? Nederlandse verzekeraars en pensioenfondsen liggen eveneens onder vuur om hun palmolieinvesteringen (met enig succes). Je kunt het natuurlijk volledig overlaten aan obscure banken uit vuige landen, private equity en hedgefondsen. Partijen die zich wat minder aan de publieke opinie gelegen hoeven te laten. Het FD heeft becijferd dat momenteel slechts 15% van de palmolieinvesteringen uit Europa komt, ruim driekwart komt uit Azië. De duurzaamheidsdirecteur van Rabo zegt dan ook ook dat het juist met palmoliebedrijven in gesprek wil blijven over duurzaamheid en daarom heeft de bank de vooraanstaande oerwoudsloper Anthony Salim in een adviesraad benoemd. Kortom, de banken gaan niet luisteren naar Milieudefensie. De ngo wil namens u een boos ansichtkaartje van 100% gerecycled papier (waarom niet digitaal?) sturen naar uw bank. Gek genoeg kunt u ook als ASN-klant een kwaad kaartje sturen naar de ASN, ondanks dat Milieudefensie schrijft (rapport-pdf) dat deze bank geen palmolieproducenten financiert. Afijn, onder het motto #nietvanmijngeld kunt u uw bank hier de groetjes doen. Vergeet niet in de linkerbovenhoek een zonnetje te tekenen plus de temperatuur op Sumatra te vermelden. En dan niet stiekem producten met palmolie in uw boodschappenkarretje gooien.

Ja. Verplicht advies bij uw hypotheek mag gewoon

Gratis ongevraagd advies is nooit leuk, maar nog minder leuk wordt het als dat advies dan ook nog geld kost. Vandaar was een klant van ABN Amro woedend toen hij bij het aangaan van een nieuwe hypotheek bij de bank wel eerst €1.575 moest aftikken voor verplicht advies. Kan dat zomaar? In de zoektocht naar het antwoord beginnen we op 17 december 2013, toen de man een hypotheek afsloot in de vorm van een stukje maatwerkkrediet. Dat wil zeggen dat hij €59.000 op z'n rekening-courant kreeg, en dat ABN de boel op 1 april 2017 weer naar €0 bracht. Nu was het in die bewuste maand zo dat de klant graag die hypotheek wilde verlengen. Maar dat betekent ook een nieuw maatwerkkrediet en daar had ABN de verplichte advieswerkzaamheden ingefietst. Ook al kon de consument daar niet om lachen, toch zette hij zijn krabbel onder de adviesofferte - al zat daar nog wel zijn aantekening 'Onder protest' bij. En voilà, even later verscheen het adviesrapport en niet veel later was de nieuwe hypotheek daar. Het volgende hoofdstuk van dit verhaal speelt zich af bij de roemruchte financiële rechtbank Kifid, waar hij alsnog die anderhalve rug probeert terug te winnen. Het argument: ABN heeft misbruik van haar positie gemaakt door hem dat verplichte advies aan te smeren. Want:

Lees verder

Topbankier: als u geld verliest, drink ik een fles tabasco op. En, doet hij het?

Het is mei 2008 als de Royal Bank of Scotland (RBS) een wanhopige poging doet om kapitaal op te halen middels een extra emissie van aandelen. Dat doen banken niet als het niet strikt noodzakelijk is, en dat was het dan ook: de balans van de Schotten was ten eerste hard verzwakt na de overname van een giftig stukje ABN Amro. Daar kwam nog eens bij dat RBS fors geraakt werd door de kredietcrisis. Zoals dat dan gaat organiseerde de bank een road show om beleggers te paaien, en tijdens een lunch moest toenmalig CEO Fred Goodwin alles uit de kast halen om een stel individuele investeerders te overtuigen meer geld in RBS te steken. Uiteindelijk greep hij naar zijn paardenmiddel, in de vorm van een flesje tabasco: 'I'll drink the entire contents of this if anyone loses out by investing in this rights issue'. En jawel, een grote investeerder ging voor de bijl en kocht voor £400 miljoen aan nieuwe aandelen RBS. Uiteindelijk bracht de emissie £12 miljard op. Goed, fast-forward naar de dag van vandaag, waarop bekend wordt dat de Britse regering 7,7% van haar belang van 71% in de bank succesvol verkocht heeft. Daar kreeg het £2,5 miljard voor, wat een verlies van £2,1 miljard betekent ten opzichte van de bail-out van RBS waartoe de staat zich in oktober 2008 gedwongen voelde. Maar de weg naar een volledige privatisering is, een dikke tien jaar na de crisis, nog lang. Die in 2008 gewillige beleggers maakten hun verlies (van 85%) trouwens al veel eerder, waarna RBS claims om de oren kreeg wegens misleiding en de bank voor meer dan €800 miljoen met hen schikte. Inmiddels was ook die investeerder van £400 mio piswoest. Wel het minste wat Goodwin had kunnen doen was het achteroverslaan van de tabasco, zou je zeggen. Maar helaas, ook dat zat er niet in.

Fotobijschrift: Goodwin (rechtsmidden) wijst, van links naar rechts, leden van het ABN Amro-consortium Maurice Lippens, Jean-Paul Votron (beiden Fortis) en Emilio Botin (Santander) op een andere goede investering.

Topmanagers: ABN Amro is weer De Prooi

Het was niet de mooiste bladzijde uit het geschiedenisboek van ABN Amro, de overname van de bank door onder meer de Royal Bank of Scotland in 2007. Ook wel de grand finale van de transformatie van ABN van De Jager naar De Prooi, zo valt te lezen in deze welbekende thriller. Een groep van 21 anonieme topmanagers vrezen dat het binnenkort weer eens overnametijd kan gaan worden en heeft daarom in januari een wanhoopsbrief naar toezichthouders DNB en AFM en het Ministerie van Financiën gestuurd, waarmee het FD vervolgens vandaag opent. De zorgen in het kort: het is een puinhoop in de top van de bank. Voor het lange verhaal over naar de inmiddels opgestapte president-commissaris Olga Zoutendijk, die een angstcultuur zou zaaien. Maar ook is de koers van ABN volgens de managers totaal niet duidelijk, net zoals in de aanloop naar 2007 het geval was. Bestuursvoorzitter Kees van Dijkhuizen zou geen leider zijn en de top en het stukje top daaronder 'vechten elkaar de tent uit'. 

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken