22 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#zalmroze

Jeetje. De stoomtrein naar Brussel is niet meer te betalen

Mocht u een liefhebber zijn van eeuwigdurende treinreizen, een storing hier en daar én ouderwetse locomotieven die langzaam optrekken, dan is de intercity tussen Brussel en Amsterdam een uitstekende optie. Het is ook sinds jaar en dag de goedkopere treinoptie voor de Thalys. Althans, dat was altijd zo, maar inmiddels is het prijsverschil tussen die twee een stuk kleiner geworden. Want naast haar debuut op de hogesnelheidslijn gaat er nogal wat veranderen aan het tarievenhuis van de Intercity Brussel. In het niet zo verre verleden kon de gewillige reiziger in het weekend op de dag zelf nog een voordeelretourtje à €54,60 bemachtigen, maar dat feestje is voorbij en nu rest in dat last minute-geval slechts het standaardtarief van €93,60 (was overigens eerst €90,80). De rest van het vuurwerk zit 'm bij de kortingstarieven (ofwel de ‘Early Bird’-kaartjes). De vroege vogel-prijzen gaan doordeweeks omlaag (van €58 naar €50) , en vanaf de vrijdag omhoog (van €54,60 naar €66). Kortom, wilt u voordelig uit zijn dan moet u toch zeker zeven dagen van tevoren boeken en niet in het weekend willen reizen. Dit doet de NS allemaal om de lege doordeweekse treinen voller te krijgen en de volle weekendtreinen juist leger. Stas van Veldhoven (Infrastructuur) heeft 'begrip voor dit principe', laat ze nu weten, maar is net als de consumentenorganisaties 'kritisch op de uitwerking ervan'. Ook is ze er wel voor om de vroegboektermijn van zeven naar drie dagen te schuiven. Dat zal allemaal, maar NS heeft gewoon 'binnen de kaders' gehandeld en lult zich er vooralsnog uit door de boel over drie maanden kritisch te gaan evalueren. Bovendien zegt onze nationale spoorvervoerder dat het 'praktisch niet mogelijk is' om nu ineens weer te gaan lopen morrelen aan het tarievenhuis. Daarmee komen we tot de volgende optelsom. Bent u hevig teleurgesteld door deze gang van zaken, dan verwijzen we u door naar de oplossing van onze zalmroze collega's: de bus. Maar daar moet u dan wel zin in hebben. Óf u gaat natuurlijk helemaal niet naar Brussel, dat kan ook.

Koning Wim-Lex heeft niks met kunst en veel met het mkb

Leuk onderzoek van het FD vandaag: hoe denkt het bedrijfsleven over onze koning? Heeft hij aandacht voor wat er speelt in de sector en zit hij goed in zijn rol als aanvoerder van het Holland BV-promotieteam? Het antwoord luidt volmondig 'ja'. En dat doet hij vele malen beter dan zijn moeder. 'Waar Beatrix liever een dansvoorstelling bezocht, gaan Willem-Alexander en Máxima bij voorkeur op bezoek bij innovatieve en snelgroeiende bedrijven, is - gechargeerd gesteld - het beeld dat oprijst uit de gesprekken. Het bedrijfsleven is ervan overtuigd dat de koninklijke aandacht zich uitbetaalt in euro's.' Ja, daar is het FD u al voor, want de vraag 'wat levert het nou uiteindelijk op' dringt zich snel op natuurlijk. Keiharde euro's dus. Waarom die rondvraag bij de zalmroze krant? Omdat de koning bij zijn aantreden had aangekondigd zich meer in te zetten voor de Nederlandse economische betrekkingen. Daarom volgt er een liefst driedelige serie waarin uitvoerig wordt bekeken wat dat voornemen voor uitwerking heeft gehad. Hieruit blijkt dat de aandacht van de koning en koningin vooral uitgaat naar het mkb. En dan misschien niet zozeer een non-descript bakkertje of fietsenmaker zonder toekomstvisie, maar 'vernieuwende mkb-bedrijven'. Een ceo van een multinational zegt in de krant wel waardering en interesse te voelen van het koningspaar, 'maar al snel volgt de vraag wat we voor het midden- en kleinbedrijf betekenen’. En daar blijft het niet bij.

Lees verder

Lager eigen risico mag gewoon

Dat zorgverzekeraar DSW het opstandige kind uit de klas is, dat weet u. Een vreemde eend in de bijt die bovendien een hekel heeft aan het eigen risico. Dat bleek afgelopen september nog maar eens toen de verzekeraar - natuurlijk als eerste - met haar zorgpremie voor 2018 kwam en daar en passant nog even bij zei het eigen risico met een symbolisch bedrag van €10 van het wettelijke €385 naar €375 te laten dalen. Dat is een subtiele boodschap aan de politiek om duidelijk te maken dat DSW een voorstander is van een lager eigen risico en dat dit zou bijdragen aan 'een eerlijkere verdeling van zorgkosten tussen chronisch zieke en gezonde mensen'. Vandaag geeft het FD echter ruim baan aan een stel experts die menen dat DSW met deze actie eigenlijk de wet omtrent het eigen risico misbruikt en zo een oneerlijk concurrentievoordeel geniet. Ja, dat doen we inderdaad, reageert DSW-voorman Chris Oomen (links op de foto, naast die andere gigant), maar 'daarmee is het nog niet illegaal'. Hij heeft immers netjes toestemming gevraagd en gekregen van het ministerie en de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), en desgevraagd draaien die niet bij. Toch sluit het FD-artikel af met de kritiek van de opgevoerde experts, die alsnog willen dat de toezichthouder ingrijpt. 

Lees verder

Hij komt er weer aan: het vaste contract

Alweer een jaar geleden was het land in rep en roer om de aankomende verkiezingen. Eén van de thema's van belang: de arbeidsmarkt en dan in het bijzonder de verhouding tussen flexibele en vaste banen. Iedereen had daar een mening over (behalve de PVV), maar uiteindelijk besliste kabinet Rutte III dat het tijd werd voor een nieuwe balans. Op de weg daar naartoe liggen onder meer een versoepeling van het ontslagrecht en de loondoorbetaling bij ziekte. Maar terug naar de realiteit: hoe staat het ervoor met de vaste contracten? Onlangs maakte onze zalmroze zakenkrant ons er al op attent dat de groei van het aantal mensen met een vaste aanstelling in Q3 van 2017 het hardst groeide sinds 2009 (met 57.000 naar 5.226.000). Dat namen de economen van ING nader onder de loep en die concluderen vandaag dat het in dat kwartaal toch vooral de vaste contracten waren die de motor vormden voor de werkgelegenheid. Aanschouw het hierboven. 

Lees verder

Facebookmeneer: keihard kapitalisme = beste diversiteitsbeleid

Onze zalmroze vrinden zetten ons vandaag op het spoor van een prachtig filmpje (cadeau na de breek). Voormalig Facebook-bestuurder en investeerder Chamath Palihapitya (*) babbelde voor Stanford-studenten. De meneer met moeilijke naam is de zoveelste oud-Facebookwerknemer die het blauwe platform de duivel noemt. De kritieken zijn bekend. Facebook gaat met uw data aan de haal. Het gevolg is dat u nodeloze aankopen doet en wordt bevestigd in uw eigen gekke wereldbeeldje. Palihapitiya legt nog eens uit dat Facebook een ordinaire populariteitswedstrijd is waar mensen likes proberen te scoren voor updates over hun saaie burgerbestaan. Wat achterblijft is een ondraaglijke leegte van zinloze nieuwsberichtjes, neppopulariteit en niksige informatie. Hoe kunt u in deze tijden toch aan een evenwichtig wereldbeeld komen? Lees van papier, betoogt deze journo nadat hij werd gedwongen tot het schrijven van clickbaits. Verzamel teringveel geld en hou vast aan je moraal, zo parafraseren wij de oplossing die Palihaptiya aandraagt. Idealisme is leuk en aardig, maar de formule geld=macht blijft valide als een bejaarde in een rollatorrace. Ga je echt niet veranderen met een sit-inn of een petitie, wil de investeerder maar zeggen. Zo verdiende hij eerst aan de aandachtshoererij bij Facebook en investeert hij nu in nobele zaken als werkchatplarform Slack en 'health care'. Als lichtend voorbeeld van een rijke familie die zaken met idealisme verknoopt noemt Pallie de rechtse broeders Koch. Het ontbreekt alleen aan soortgelijke rijken met een andere mening, stelt de investeerder. En da's keihard nodig. Want diversiteit draait niet om huidskleur, (het gebrek aan) geslacht of seksuele geaardheid. Nee, het draait om pluriformiteit van ideeën. Want zo geeft Pallie toe, hij heeft geen antwoord op de vraag hoe zijn vermogen hem niet corrumpeert. Daarom heeft hij twee simpele regels voor u: wees bereid uw wereldbeeld te veranderen en leer de zin 'I don't know' uit uw hoofd. Mag u na het kijken van de video in de comments bewijzen dat u het beter weet dan die Sri Lankees-Canadese techbabbelaar.

Lees verder

ACM-toezichthouder moet megaboetes voor Facebook voorkomen

Typisch gevalletje van ‘het kan, het mag, maar oei, zou u dat nou wel doen?’: vandaag meldde de zalmroze geldbode dat een directeur van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) overstapt naar Facebook, alwaar hij lobbyist mededingingszaken wordt. Lekker gehengeld van Facebook, en de beste man zelf, Johan Keetelaar, zal er met deze overstap naar de private sector ook niet slechter van worden. Financieel dan, want de oeh’s en ah’s waren niet van de lucht als het ging om de ethische kant van de zaak. Best logisch ook: Facebook kreeg onlangs nog een bon achter de spreekwoordelijke voorruit van € 110 miljoen voor wat gedoe met Whatsapp. Maar erger: steeds vaker klinken er stemmen dat bedrijven als Facebook en Google een te machtige positie in hun markt krijgen. Machtsmisbruik leverde Google bijvoorbeeld al een boete op van € 2,4 miljard. Daar heeft Facebook vast geen trek in, en dan is het handig als je iemand in huis hebt die poppetjes kent, weet hoe de hazen lopen en nog meer van dat soort lobbyclichés. De ex-ACM-directeur moet dus Europa in om er voor te zorgen dat zijn broodheer zo’n miljardenboete ontloopt. Hij kan dus flink aan de bak. Maar hoe erg is het eigenlijk? Is het Schultz-wordt-misschien-directeur-van-Schiphol-erg? Er gaan zo vaak oud-ambtenaren aan de slag als lobbyist. Voor bewindspersonen geldt wel een afkoelingsperiode (een soort lobbyverbod) van twee jaar. Misschien zou dat ook moet gelden voor toezichthouders. Maar goed, we kunnen de beste man ook weer niet een mooie carrièremove ontzeggen. Wel maken dit soort zaken pijnlijk duidelijk dat het voor overheden (nationaal, EU) niet eenvoudig is om te strijd aan te gaan met machtige partijen als Facebook. En uiteindelijk heeft u daar als burger ook gewoon last van.

YES. Deze beurstijgers komen wél naar Amsterdam

Eindelijk. Het eerste succes is daar voor de heren en dames lobbyisten die met man en macht financiële instellingen uit Londen naar Amsterdam proberen te lokken. De kans is immers nog steeds aanzienlijk dat een 'harde' Brexit zich gaat voltrekken en The City of Londen daarmee haar financiële paspoort voor het Europese continent verliest. Vandaar zijn ze noodzakelijkerwijs druk in de weer met vluchtplannen naar Europa. Vooralsnog heeft onze hoofdstad weinig succes in deze paringsdans, en dat zit 'm wat betreft zakenbanken in onze bonuswetgeving. Financiële spelers die echter wél naar Amsterdam willen zijn flitshandelaren c.q. high-frequency traders. Het FD weet dat vier Amerikaanse toko's inmiddels hier neergestreken zijn, en dat de komst van een vijfde New Yorkse firma eveneens lonkt. Reden hiervoor is de nieuwe beursregulering MiFID II, die vanaf volgend jaar in werking treedt. Daarvan moet u weten dat deze alom gehaat wordt in de sector vanwege al het additionele papierwerk, het verminderde risico dat genomen mag worden, maar ook dat Amerikaanse flitshuizen hierdoor een vestiging in de EU moeten hebben om los te mogen op onze beurzen. Voor het overige is er nogal een verschil tussen naar 020 verhuizende banken en flitshandelaren. Deze laatste groep handelt namelijk volledig voor eigen rekening en dus niet met other people's money, waardoor onze bonuswetgeving trouwens ook niet voor hen geldt. Daarnaast vaardigen de bedrijven slechts een handjevol mensen - vijf mensen, volgens de zalmroze krant - uit naar Amsterdam. Dat heeft ook te maken met de aard van high-frequency trading: de bedrijven handelen op basis van zeer ingenieuze algoritmische modellen waardoor ze constant effecten kopen en weer van de hand doen. In jargon heet het dat ze dan bijdragen aan de liquiditeit (en het verschil tussen bied- en laatkoersen minimaliseren) op de beurs. In ABN wil dat vervolgens zeggen dat er altijd voldoende kopers en verkopers op de markt zijn (market making). In dat kader blijven hun belangrijkste wapens, computers, zo dicht mogelijk bij de beursservers. Verwacht dan ook geen bergen met nieuwe werkgelegenheid. Maar gelukkig ook niet dezelfde mate van ophef.

Oplossing voor woningkrapte: bouwen in de natuur!

Om onze oververhitte woningmarkt wat lucht te geven las u hier al menigmaal twee oplossingen: bouwen met die hap en het aanpakken van de huursector. Over deze twee zaken is vandaag goed en slecht nieuws - en we beginnen natuurlijk met 't laatste. De bestuursvoorzitters van drie van de vijf grootste Nederlandse bouwtoko's, Heijmans, TBI Holdings en Dura Vermeer, krijgen de ruimte om in het FD de noodklok te luiden. Hun boodschap in een notendop: per jaar zijn er 80.000 nieuwe woningen nodig, maar daar zijn onvoldoende locaties voor. Over het inhalen van de bouwachterstand die we in de afgelopen jaren hebben opgelopen hoeven we het al helemaal niet te hebben. In de zalmroze krant lezen we dat het tekort onder meer een gevolg is van het schrappen van bouwplannen tijdens de crisis. Ook hebben lokale overheden het mes gezet in hun bouwplannende afdelingen. Daarbij is aan de ene kant het bouwen in de stad te duur en te moeilijk, en ligt de ruimtelijke ordening dwars bij de bouwplannen buiten de stad. Dat terwijl van de bouwplannen 'in veel provincies ongeveer 80 procent al in het dichtbebouwde stedelijk gebied moet plaatsvinden', stelt Taco van Hoek van het Economisch Instituut voor de Bouw tegenover BNR. Het is volgens de bestuursvoorzitters dan ook nodig om te gaan bouwen in de groene ruimte. 'Soms wordt heel denigrerend over de vinex-wijken gesproken, maar in wijken als Vathorst bij Amersfoort en Waalsprong bij Nijmegen wonen mensen met veel plezier en comfort. Het zijn mooie woonkernen met veel kwaliteit', aldus Ton Hillen (Heijmans). In een poging om de politieke zorgen over het volbouwen van de natuur enigszins weg te nemen zegt Van Hoek dat we eigenlijk slechts 3% van de weilanden hoeven om te ploegen. Ook kunnen nieuwe woonlocaties prima aangepast worden aan de omgeving. Maar of natuurorganisaties zo gemakkelijk overtuigd zullen zijn is nog maar zeer de vraag.

Lees verder

Fiscus buigt voor optiehandelaar

in 2007 maakte het Amsterdamse optiehuis All Options een dikke vette klapper van naar verluidt €200 miljoen. Die was het gevolg van het kopen van callopties op het Duitse chemiebedrijf Altana. Die gaven de toko het recht, maar niet de plicht, om voor een vooraf afgesproken prijs aandelen Altana te kopen. Op zijn beurt had Altana al enige tijd daarvoor aangekondigd een superdividend te gaan uitkeren. De aan All Options verkopende partij had zich echter danig vergist in de invloed van dat dividend, waardoor de aangekochte opties ineens veel meer waard werden en zo dus de grote winst voor All Options tot stand kwam. In die tijd bekokstoofde het handelshuis - dat overigens een market maker is, wat wil zeggen dat het de handel in opties gaande houdt - ook het opzetten van een dochterbedrijf in Curaçao. De belastingvoordeeltjes die daar aan vastzitten hoeven we u niet uit te leggen. Afijn, de vraag is dus waar die winst geboekt moet worden. Dit vraagstuk kwam in 2012 in de rechtbank te liggen, en het FD duikelde de recente uitspraak in de zaak op (hierzo). Waar onze eigen fiscus wil dat de winst volledig binnen de Nederlandse grenzen valt, gaat All Options vanzelfsprekend all-in op de Antillen. Het oordeel van de rechter: voor twee derde van de Altana-winst geldt het gevreesde Hollandse belastingtarief. Want, zo stelt de rechter, het was toch invloed van het Nederlandse hoofdkantoor die de doorslag gaf. Het masterplan zou zijn gesmeed in ons land, waar ook nog eens de meest seniore betrokken medewerkers van All Options zaten. Bovendien maakte het front Curaçao gebruik van de Nederlandse handelsvergunning. Dat laat trouwens verder onverlet dat voor de rest van de winst wél het exotische belastingtarief geldt. Dan hangt ten slotte nog de prangende vraag in de lucht over hoeveel geld we het hebben. Bij de zalmroze krant lezen we dat All Options de schade raamt op een slordige €37,7 miljoen. Hoeveel precies naar de Belastingdienst vloeit is niet bekend. Wat we wel weten, is dat alle beetjes helpen.

Daar gaan we. Blokker gooit Leen Bakker voor de leeuwen

En daar hebben we deal numéro één. Eerder deze week slingerde de Blokker Holding het nieuws de wereld in dat het de verzameling retailmerken onder zijn paraplu flink gaat ontmantelen. Van de winkelketen Blokker gaan de deuren van honderd filialen sluiten en daarmee gaan 1.900 banen verloren. Maar de holding zette ook direct zijn andere winkelformules Intertoys, Maxi Toys, Xenos, Big Bazar en Leen Bakker in de etalage. Die laatste gaat nu als eerst het nest verlaten, weet het FD. Het is weinig verbazingwekkend dat de koper een private-equitypartij is: Gilde Equity Management. Die heeft al een andere keten die goedkope woonartikelen verkoopt - Kwantum - waardoor het erop lijkt dat de twee samen kunnen werken en zo kosten kunnen besparen. Een ander punt is dat de deal wel heul snel komt, dat doet vermoeden dat de Blokker Holding al wat langer zat te broeden op deze plannen. 'Alles is vooraf bedacht. Ze wisten dit allang', stelt een franchisenemer van Intertoys tegen de zalmroze krant. Maar goed, over Leenbakker: dat telt 2.264 werknemers, 170 winkels en is behalve in ons land ook actief in België en de Antillen, lezen we in het jaarverslag van 2015 (pdf). Uit hetzelfde verslag leren we eveneens dat Leen Bakker zelf al eerder pogingen deed om haar verkoop te stuwen. Zo vernieuwde het de websjop, introduceerde het samen met Blokker een nieuw tuinmeubelmerk en pronkt de catalogus van de keten met steeds meer 'op maat'-artikelen. Denk aan zelfbouwkasten, eetkamerstoelen en banken. Wat de private-equityfirma voor dit alles betaalt is niet duidelijk, maar naar verluidt is Leen Bakker wel een van de betere ketens uit de portefeuille van de Holding. Desalniettemin hangen ontslagen natuurlijk in de lucht, want private-equity en een weinig hoopgevende retailmarkt. Enfin, de Blokker Holding laat er bepaald geen gras over groeien. Mocht u nog een oogje hebben op een speelgoedwinkel of prullariatoko, dan kunt u beter haast maken.