9 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#coco

Coco blijkt supertof instrument voor banken

Tikken wij hier al jaren dat coco's no good zijn voor banken, komt de Bank for International Settlements (=BIS=bank der centrale banken) met onderzoek op de proppen waaruit blijkt dat coco's juist supertof zijn. Coco staat voor contingent convertible en als u dan denkt aan auto's dan kunt u naar Autobahn. Denkt u nu van maar nu wil ik echt het naadje van de kous weten van obligaties die in tijden van bankennood kunnen worden afgeschreven of omgezet in aandelen dan leest u daar alles over hier. Maar dan kort samengevat met een videoclip over auto's tot besluit. In de nasleep van de Grote Financiële Crisis wilde iedereen af van de too big to fail-banken die niet kapot mochten gaan en dus als de nood aan de man kwam met uw en onze belastingcenten werden gered. Voortaan moesten de aandeelhouders, obligatiehouders en rijke spaarders gaan bloeden. Enter de coco in 2009 als bijzondere obligatie. Plaatje boven de toont de vlucht van dit instrument en als u de rode+blauwe balken optelt ziet u dat er tot en met december 2015 voor $521 miljard aan deze instrumenten zijn uitgegeven door banken. Tijd voor de BIS om eens een empirisch onderzoekje los te laten op het gebeuren.

Lees verder

Zijn coco's nou zo gevaarlijk?

We snappen dat contingent convertibles niet het meest sexy gespreksonderwerp vormen. Toch trekken we deze coco's weer eens uit de kast, want onbelangrijk zijn ze niet: ze kunnen van invloed zijn op het systeemrisico in onze bankensector, maar daar komen we zo op. Allereerst een opfrisser. Coco's zijn obligaties die een bank uitgeeft ter financiering van haar eigen activiteiten en de houders ervan staan helemaal achteraan in de rij van schuldeisers als de bank nat gaat. Dat betekent dan wel weer dat de couponrente erop hoog is. Dit schuldpapier dankt haar 'hybride'-aard aan het feit dat het op een bepaald vooraf afgesproken punt - bijvoorbeeld bij een tekort aan eigen vermogen - verandert in aandelen of afgeschreven wordt. U kunt coco's dan ook beschouwen als een extra buffer om verliezen op te vangen. Ze gelden als aanvullend Tier-1 kapitaal (AT1), en werden na de crisis populair omdat banken ze beschouwen als een goedkopere kapitaalaanvulling dan bijvoorbeeld nieuwe aandelenuitgiftes. De theorie dicteert echter dat coco's ook tot systeemrisico kunnen leiden, bijvoorbeeld als banken elkaars coco's bezitten. Als bank A coco's van bank B bezit en daar verlies op moet nemen (door bijvoorbeeld een conversie naar aandelen), dan worden de bezittingen van bank A minder waard, waardoor deze moet interen op haar kapitaal. Dat kan er dan weer voor zorgen dat de door bank A zelf uitgegeven coco's weer in waarde dalen doordat een conversie getriggerd wordt. Daarom is het handig om te weten wié er nou eigenlijk in bancaire coco's investeren. Onderzoek (pdf) van twee DNB-medewerkers geeft ons het antwoord: banken zitten maar zeer beperkt in elkanders coco's.

Lees verder

Nog even over coco's

Wisten we niet, maar in Nieuw-Zeeland begon de woningmarkt te bubbelen en daarop besloot de centrale bank overnight dat mensen eigen geld mee moeten brengen bij de koop van een huis. Nog interessanter: voor woningen in Auckland, de randstad van Nieuw-Zeeland, is dat 30%. Alles daarbuiten 20% van de koopprijs. Dat vertelde ons Martien Lubberink, de deskundige op het gebied van bankkapitaal. Hij woont in Nieuw-Zeeland, is associate professor aan de Victoria University, voorts adviseur van banken, ministeries en toezichthouders. We vroegen hem of we een paar vragen mochten stellen over bankkapitaal en dan de fameuze coco's in het bijzonder. Dat mocht en we troffen hem in Amsterdam, waar hij was in verband met een congres. Na de breek enkele kanttekeningen van Lubberink bij de coco*.

Lees verder

Dit hebben coco's ons opgeleverd (spoiler: alleen maar goeie dingen!)

Dit had niemand ooit verwacht. Coco's blijken een geschenk uit de hemel. Om dat te duiden moeten we terug naar november, de maand waarin de/het NRC onthulde dat ING meeschrijft aan belastingwetten. Ten eigen faveure natuurlijk en bedoeld om renteaftrek te krijgen over de zogenoemde contingent convertibles. Dat zijn converteerbare obligaties die kunnen worden omgezet in eigen vermogen of mogen worden afgeschreven als het slecht gaat met een bedrijf (hier hele dossier). Iedereen was boos op minister Dijsselbloem van financiën, want hij had goedgekeurd dat ING het werk overnam van zijn ambtenaren. Het is logisch dat je marktpartijen consulteert, maar niet dat marktpartijen de wetten schrijven. Dat is en blijft het werk van het ministerie. Om herhaling te voorkomen, stemde de Kamer vandaag in met (goed-nieuws-feit #1) een lobby-paragraaf (ongeveer zoiets als dit). Als een wetsvoorstel wordt ingediend, dan moet duidelijk worden wie er allemaal is geraadpleegd en wat de bijdrage van die partijen is geweest. Met dat stukje transparantie moet een volgende coco-gate worden voorkomen. Het tweede goed-nieuws-feit is dat ons belastingstelsel wat minder vreemd in elkaar gaat steken. Als een bedrijf schulden maakt, dan krijgt het fiscaal voordeel in de vorm van renteaftrek. Als een bedrijf geen schulden maakt, maar eigen geld in de onderneming steekt, dan krijg het geen fiscaal voordeel. Dus steken bedrijven zich flink in de schulden, want belastingvoordeel. In andere landen vonden ze dat al eerder gek, dus bijvoorbeeld in België krijg je fiscaal voordeel, ongeacht of je je bedrijf financiert met eigen of vreemd vermogen. Coco-gate bracht de wens van D66 en PvdA om de vennootschapsbelasting op dit punt aan te passen in een stroomversnelling (goedmakertje van de minister?) en vandaag is iedereen het eens dat er iets moet veranderen (behalve de VVD, die is volgens het Financieele Dagblad bang voor lastenverzwaring voor de ondernemer). En tenslotte goed-nieuws-feit #3. Coco's worden waarschijnlijk zo duur voor banken, dat deze binnenkort waarschijnlijk weer uitsterven (gaan we niet zelf uitleggen, hier een must-read voor de liefhebber). En zo levert een tijdelijke storm alleen maar mooie dingen op. Mooi!

Dijsselbloem doet Van-der-Steurtje over coco's

Het dossier over de contingent convertibles, meer bekend onder de naam coco's, blijft fascineren. In november brak de pleuris uit toen bleek dat ING heeft meegeschreven aan een wet om de rente op coco's aftrekbaar te maken, maar dan uitsluitend voor banken. Coco's zijn een bijzondere vorm van converteerbare obligaties die bedrijven gebruiken om hun vermogenspositie te verbeteren en banken mogen coco's inzetten om te voldoen aan de nieuwe, strenge kapitaaleisen (hele dossier hier). We schreven in november al dat Kamerleden zich niet druk zouden moeten maken over het feit dat ING het ministerie van Financiën een handje hielp. Veel belangrijker zijn de vragen a) hoe gevaarlijk zijn coco's en b) als banken renteaftrek krijgen over deze coco's en andere bedrijven niet, is er dan sprake van verboden staatssteun? Het antwoord op a) is nog onbekend, maar beleggers willen massaal van coco's af, omdat coco's erg riskant blijken. Het antwoord op b) is ook nog onbekend, maar de Europese Commissie is al wel een onderzoek gestart naar de Nederlandse uitzondering voor banken. Ondertussen probeert iedereen uit te vissen hoe het ministerie van Financiën aankijkt tegen de vraag of er sprake is van verboden staatssteun. Zo dienden radiomakers van de VPRO begin december een wob-verzoek in met de vraag om alle mailtjes tussen de Belastingdienst en het ministerie van Financiën openbaar te maken. In antwoord daarop heeft minister Dijsselbloem gisteren een 76 pagina's document vrijgegeven met daarin de gevraagde e-mails. Wat er toen gebeurde, zal u verbazen!

Lees verder

Engelse banken winnen coco-oorlog

Met coco-gate vers in het geheugen geeft een uitspraak van een Engelse rechter stof tot nadenken (via en via). Ter opfrissing geheugen inzake contingent convertibles: een coco is een obligatielening die uitgeschreven wordt door bijvoorbeeld een bank. De bank betaalt een hoge rente op die lening, want de coco heeft een bijzondere eigenschap. Op het moment dat een bank niet meer voldoet aan minimale kapitaaleisen, dan mag de obligatielening (=vreemd vermogen) worden omgezet in eigen vermogen, waarmee verliezen opgevangen kunnen worden. Dit wordt aangeduid als het trigger-moment. Voor de partij die intekent op een coco is de hoge rente plezierig, want levert veel rente op. Maar als de obligatielening wordt omgezet naar eigen vermogen, dan loopt de belegger het grote risico dat al zijn geld verloren gaat. Voor de banken is een coco interessant, omdat dit vreemde vermogen opgeteld mag worden bij het eigen vermogen - en dat is goed voor de kapitaalbuffers. Ten slotte: coco-gate in Nederland ging over ING die meeschreef met nieuwe wetgeving om de rentekosten van een coco aftrekbaar te maken. Want zonder renteaftrek zouden de banken een miljoenmiljard minder mogen uitlenen (tot op de dag van vandaag begrijpt niemand die rekensom, maar rente op coco's is sinds kort wel aftrekbaar. Alleen voor banken dan, hoopt men). Terug naar de andere kant van de Noordzee.

Lees verder

Dit heeft Dijsselbloem over COCO-GATE te melden

Gisteravond plofte een document van 21 pagina's op ons bureau met daarin alle antwoorden op de vragen die zijn opgekomen door het raadselachtige coco-gate. Coco's (contingent convertibles) zijn leningen waarmee banken hun balansen kunnen versterken, omdat deze leningen in tijden van nood kunnen worden omgezet in eigen vermogen. Die omzetting maakt dat een coco zowel een lening is als eigen vermogen. Daarmee was, in tegenstelling tot buitenlandse banken, voor onze banken de rente niet aftrekbaar. Dat kostte ING, Rabo en ABN €350 miljoen belastinggeld en daarom zouden banken voor honderden miljarden minder aan krediet kunnen verstrekken (beweerden de banken, maar blijkt onzinverhaal te zijn). Daarop smeedden de banken, minister Dijsselbloem en staatssecretaris Wiebes een plannetje om de rente wel aftrekbaar te maken en dit ongemerkt door de Tweede Kamer te loodsen. Aldus gebeurde en niemand had iets door. Maar toen kwam de/het NRC met berichtgeving over de gang van zaken en was iedereen wakker. En zo begon coco-gate.

Lees verder

Cocu schrijft eerste Coco uit

Ajax heeft in opdracht van het ministerie van Financiën meegeschreven aan enige belastingwetten. Om de banken het vaderlandse voetbal van de ondergang te redden, is het vanaf nu aan betaaldvoetbalclubs toegestaan om rentekosten op coco's in aftrek te brengen op de winst. Met die coco's lenen de fans geld aan hun club. De club mag die lening meetellen bij het eigen vermogen, zodat het voor bijvoorbeeld Ajax en PSV makkelijker is te voldoen aan de kapitaaleisen die de KNVB stelt. Mocht de club het financieel moeilijk krijgen en in de gevaarlijke categorie 1 belanden, dan kan de voetbalclub de lening omzetten in eigen vermogen. Of de lening geheel doorhalen. De fans zijn dan hun geld kwijt, maar daar ben je fan voor. Het probleem van deze hybride leningen vormde de rente. Die was in tegenstelling tot andere landen in Nederland niet aftrekbaar. Daarom liep Nederland achter op Spanje en Duitsland, waar fans al voor miljarden aan hun clubs uitgeleend hebben. Dankzij de meedenkende minister is nu voor voetballers een uitzondering gemaakt. Door deze gunstige belastingmaatregel verwachten de Nederlandse clubs weer mee te kunnen doen op de internationale transfermarkt. Ajax verwacht dat het met de vijf miljoen winst op deze maatregel over enige tijd in staat om voor €500 miljoen nieuwe spelers in te kopen. Minister Dijsselbloem is niet bevreesd dat hier sprake is van ongeoorloofde staatssteun. Sommigen vreesden dat ook volleybalclubs van deze maatregel gebruik zouden kunnen gaan maken, want onderscheid tussen bedrijfstakken levert volgens Brussel namelijk al snel verboden staatssteun op.

Lees verder

AFM waarschuwt voor coco's

Persbericht van de AFM. Of banken willen uitkijken aan wie ze de coco's gaan verkopen. Coco's zijn hybride effecten die banken (gaan) uitgeven om aan de hogere kapitaalseisen van Basel-III te gaan voldoen. Het zijn een soort van achtergestelde obligaties die - als de uitgevende instelling in de problemen dreigt te komen - kunnen stoppen met rente te betalen, (gedeeltelijk) worden afgeschreven en/of omgezet worden in aandelen. Iedere coco heeft zo zijn eigen triggers voor actie en dat maakt een investering ongeschikt voor 'de meeste particuliere beleggers', zegt de AFM. Daarom waarschuwt de toezichthouder niet alleen uitgevende banken, maar ook worden ook vermogensbeheerders en adviseurs nadrukkelijk gewezen op hun zorgplicht naar particuliere beleggers. Coco's hebben, vanwege de risico's, namelijk een relatief hoog rendement en vermogensbeheerders en adviseurs moeten natuurlijk niet in de verleiding komen voor dat hogere rendement te kiezen in de hoop - want dat is het - dat de uitgevende bank niet in de buurt van omvallen komt. Institutionele beleggers, waarvan verwacht kan worden dat ze wel snappen hoe een coco werkt, zijn dus de aangewezen doelgroep. En die zijn er dol op. Zo verkocht Rabobank twee maanden geleden nog voor €1,5 miljard aan coco's aan instituten. Die uitgifte was binnen vier uur tijd bijna drie keer overtekend.