110 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#brexit may

House of Cards: het bittere cynisme van de Brexiteers

Brexiteer-politiek is de voortzetting van oorlog met andere middelen. Wij kunnen ons best voorstellen dat u voor brexit bent. Dat zijn er meer, want zo'n beetje de helft van het Verenigd Koninkrijk is nog altijd warm voorstander van een vertrek uit de Europese Unie. Dat betekent echter niet dat de politieke lijn van een bepaalde factie der Brexiteers de schoonheidsprijs verdient. En dan drukken we ons uit in Brits understatement. Er zijn mensen die claimen dat een scheiding van de EU bijzonder goed nieuws is. 'Not crashing out, but cashing in,' dat werk. Heeft onder andere te maken met de default setting (WTO-handelsregels) als het Verenigd Koninkrijk en de EU er niet uitkomen. Dit is vooralsnog het geval: de brexit-deal die May in stemming bracht, leidde tot de grootste nederlaag voor een regering in de geschiedenis van het Lagerhuis. Woensdagavond werd gestemd over een motie van wantrouwen in premier May omdat ze haar geloofwaardigheid kwijt is na voornoemde stemuitslag. Vanwege het unieke cynisme van de harde Brexiteers overleefde  May deze motie van wantrouwen. Zij stemden tegen de motie om een premier weg te krijgen die volgens hen een veel te softe koers ten opzichte van de EU vaart. Nu kan je zeggen: deze mensen zijn bang voor Corbyn en willen geen socialistisch Albion. Een andere these is dat May laten voortmodderen, de kans op een acceptabele deal met de EU met de dag verkleint - en dat de harde Brexiteers haar daarom hebben gespaard. Hoe meer tijd verstrijkt, zo lijken ze te redeneren, des te dichterbij de deadline komt waarop het VK en de EU zonder overeenkomst uit elkaar gaan. Ze achten de kans klein dat May met een goed onderhandelingsresultaat komt. En als wel, dan stemmen ze dat toch weg. Dus haar laten bungelen vergroot de kans op een harde brexit. 'As we used to say back in Gaffney, you don't wield the knife if your victim is useful whilst dying.'

Harde Brexit-nederlaag May leidt niet tot paniek. Maar het blijft een bende

De uitslag die je wist dat zou komen is eindelijk daar. Smeekbedes en bedreigingen van Theresa May ten spijt: haar deal werd met 202 stemmen voor en 432 tegen verworpen (handig wie-wat-waar-stemkaartje bij Bloomberg). Met dank aan 118 partijgenoten die tegenstemden heeft May de grootste nederlaag van een regerende partij ooit te pakken. Reden voor oppositieleider Jeremy Corbyn om May te trakteren op een 'motion of no confidence'. Een motie die bij voorbaat kansloos lijkt, omdat zowel de Conservatieven als de Noord-Ierse Democratic Unionist Party May zullen steunen omdat ze geen zin hebben in nieuwe verkiezingen. Uitgaande van dit scenario is een No Deal het uitgangspunt en heeft May drie dagen om met een nieuw plan op de proppen te komen. Willen de Britten voorkomen dat ze op 29 maart gierend hard uit de EU crashen zullen ze zelf moeten bedenken #hoedan. Europese Commissie-voorzitter Jean-Claude Juncker laat weten dat de EU zich 'creatief en flexibel' heeft opgesteld en legt de bal nu aan de andere kant van de Noordzee. Andere mogelijkheden zijn door New York Times en BBC in kekke stroomdiagrammetjes gevangen. Enkele opties luiden: een tweede referendum, heronderhandelingen met de EU, vrijwillig kiezen voor nieuwe verkiezingen of een uitstel van de Brexit. Een groep backbenchers zou die laatste optie voorbereiden. Alle onduidelijkheid leidt in ieder geval niet tot onrust op de beurzen. Wall Street sloot hoger, in Europa kabbelt het voort en doordat het pond nauwelijks reageert twijfelen hedgefondsen over de te volgen strategie. In Den Haag zijn nog steeds als de dood voor een 'no deal' en klussen ze vrolijk door aan een noodwet (net als België en andere Europese landen) opdat de Rotterdamse haven niet vastloopt en we Britse medicijnen kunnen blijven importeren. Met de noodwet kan een minister zonder goedkeuring van parlement of advies van de Raad van State een wet intrekken of wijzigen. Coalitiepartners CDA en D66 vinden de voorstellen van Blok iets te gortig en eisen aanpassingen van de noodwet. Extra maatregelen zouden maar een half jaar mogen gelden en binnen tien weken door het parlement moeten worden goedgekeurd. Afijn, spannende tijden. Wij pakken thee en scones.

Voor bij de thee: Vuurwerk in de vorm van een filmpje twee door elkaar pratende mannen. Eén daarvan is Jacob Rees-Mogg. Conservatief Lagerhuislid, soms genoemd als potentiële opvolger van May en bovenal fervent aanhanger van de No Deal. Alleen komen de argumenten voor dat scenario er niet helemaal vloeiend uit. 

Lees verder

Nog één dag tot brexit-stemming des doods. Premier May is wanhoop nabij

Morgen stemt het Britse parlement de brexit-deal van premier May weg en kruipt alle brexit-chaos naar een voorlopig hoogtepunt. Dat blijft echter een lot waarmee May zich niet kan vereenzelvigen. Vandaar doet ze vanochtend een ultieme poging om de deal toch nog te redden, en wel middels een zoveelste dreigement. Als jullie mijn deal wegstemmen, zo is haar boodschap aan dwarsliggende eurosceptische Britse parlementariërs, dan blijft het Verenigd Koninkrijk gewoon in de EU. May is er namelijk inmiddels van overtuigd dat 'MPs blocking Brexit is a more likely outcome than leaving with no deal', gaat ze zometeen zeggen in een toespraak in Leave-gebied Stoke-on-Trent. 'People’s faith in the democratic process and their politicians would suffer catastrophic harm', in dat geval. May heeft nog één andere laatste manier om het Lagerhuis te overtuigen: een brief van de EU met een geruststellende noot over de door de Britten gevreesde backstop, ofwel het voorkomen van grenscontroles tussen Ierland en Noord-Ierland als er geen handelsverdrag op tafel ligt voor 2021. Maar die Brusselse helpende hand zal niet verder gaan dan wat niet-bindende sussende uitspraken dat dit verdrag wel op tijd klaar is en die backstop in het ergste geval slechts tijdelijk is. Enfin, blikken we nu verder vooruit op wat er gaat gebeuren zodra de bijl morgen eindelijk is gevallen. De EU staat al klaar om brexit-uitstel tot juli te geven, aangezien iedereen weet dat 29 maart niet haalbaar is. Het is verder mogelijk dat voor die tijd een coup in het Britse parlement heeft plaatsgevonden zodat het Lagerhuis dan zélf brexit-voorstellen kan doen en de facto controle krijgt over het proces. En zo wordt de soap weer een graadje ingewikkelder en is er een aanzienlijke kans dat u er geen hout meer van begrijpt. Daarom hierbij twee handige schemaatjes: één superingewikkeld, maar wel volledig overzichtsdoolhof van NRC, en voor de eenvoudige klikt u simpelweg even door. 

Lees verder

Bijna zeker: Brexit wordt uitgesteld



Een gerucht is pas waar als het wordt ontkend. Dus vertelde een woordvoerder van de arme Theresa May vanochtend dat er absoluut geen uitstel van de Brexit komt. De overige Britjes snappen wel dat 29 maart onhaalbare agendakaart is om de EU te verlaten, ook al worden de gewone mensen daar gek van. 'It drives me crackers. I’m sick of hearing about it. They’re supposed to be clever people and they’re earning a lot of money and they can’t get it together', aldus een tokkie in een mooie reportage over Stoke-on-Trent, de stad waar ongeveer iedereen voor een vertrek uit de EU stemde. De stapels wetgeving die met of zonder deal nog moeten worden uitgedokterd zijn eenvoudigweg veels te hoog vertellen (een soort van) staatssecretarissen vandaag tegen de Evening Standard: 'Even asking MPs to sit at weekends and cancel their half-term holiday in February may not provide enough time to avoid asking for a delay (...)'. De financiële markten vonden de berichtgeving van de Standard betrouwbaar genoeg om het Britse pond te doen laten stijgen. En als u denkt van sinds wanneer weet Das Kapital waarom het pond stijgt, dan verwijzen u daarvoor graag naar Bloomberg. Daar weet men dat wel en u vindt dan meteen een mooie samenvatting van de Brexit-perikelen van vandaag. Die perikelen liggen op het niveau van gisteren, toen u las dat een Brexit inclusief deal het sowieso niet gaat halen. Enfin. Ondertussen pleurt de Britse economie langzaampjes in elkaar en slaat de bevolking aan het hamsteren, maar kunnen wij blijven kijken naar raadselachtige vliegtuigongelukken en kreeftenvangers.

Hoppa. Brexit-deal gaat richting de papierversnipperaar

Engelsen kunnen de dingen vaak nét even wat mooier verwoorden en dat is ook nu zo. 'May Stares Into Brexit Abyss as Parliament Takes Control', luidt de headline van Bloomberg die de stemming in het Britse Lagerhuis prima samenvat. Dat premier Theresa May aan een kansloze missie begint als ze op 15 januari haar brexit-deal in stemming brengt is inmiddels wel duidelijk. Het parlement is daarom druk in de weer om May zo veel mogelijk in de knel te krijgen zodra de hamer volgende week dinsdag definitief valt, en trakteert haar en passant op een stukje vernedering. Dinsdag stemde het Lagerhuis al voor het tegenhouden van belastingverhogingen in het geval van een no deal-brexit. Vervolgens ging gisteravond met succes een amendement door het parlement dat May verplicht om bij een negatieve stemmingsuitslag binnen drie werkdagen een plan-B voor te leggen. De regering dacht zelf aan 21 dagen, een termijn die misschien toch wat gortig is gezien de brexit-deadline van 29 maart. Voor de goede orde: dan liggen alle opties gewoon op tafel, van vragen van uitstel aan de EU - waar Labour voor is - en een vers referendum of zelfs nieuwe verkiezingen, tot de alom gevreesde harde no deal-variant. May laat meteen maar weten dat ze druk bezig is met het voorsorteren op een nieuw plan, maar ook zij weet dat de controle meer en meer in de handen van het parlement komt te liggen. Wat ook weer een stukje duidelijker is, is dat u mag hopen dat al deze chaos niet op een no deal-scenario uitdraait. Volgens de berekeningen van economen van SEO kost dat Nederland, zonder rekening te houden met inflatie, tot 2030 €34 miljard - €164 per hardwerkende burger per jaar. Want bijvoorbeeld meer afdragen aan de EU (+€15 miljard) en een lagere economische groei (+€10 miljard). Da's overigens nog een conservatieve berekening. Maar goed, die transitievergoeding van €172.000 voor Nigel Farage moet toch ergens van betaald worden.

Bam! Parlement stemt 15 januari over May’s deal. Tijd genoeg voor meer chaos

Wel uitstel maar dus geen afstel: 15 januari is definitief de dag dat Theresa May’s deal met de EU door de plee gaat, want de kans dat het parlement vóór de deal stemt, is net zo klein als het verantwoordelijkheidsbesef van Boris Johnson en Nigel Farage bij elkaar. May kan alleen nog bluffen en dreigen want zo kort voor de deadline dreigt het VK af te stevenen op een no deal brexit. Maar hoewel eigenlijk niemand met verstand van zaken zit te wachten op een no deal brexit, zijn de voorbereidingen hierop intussen in volle gang (van Monty Python-achtige proporties, maar toch). In dit kader gebeurde er nog iets geinigs vanmiddag. Het parlement stemde over de begroting, en een Labour MP bracht een amendement in stemming dat regelt dat de regering dat de hand op de knip moet houden en géén belastingverhogingen kan doorvoeren als de VK zonder deal uit de EU flikkert. Een soort government shutdown zoals we die kennen van hun neven aan de overkant van de Atlantische oceaan. Het amendement werd met een krappe meerderheid aangenomen, zeer tegen de zin van Theresa May en haar kabinet. De stemming wordt dan ook gezien als een grote nederlaag voor May en, zoals Jeremy Corbyn alweer roeptoetert: It shows that there is no majority in Parliament, the Cabinet or the country for crashing out of the EU without an agreement. Maar ja, Theresa May blijft stug volhouden dat haar deal de beste deal is. Maar wat blijft er realistisch gezien dan over? Artikel 50 op pauze zetten? Geen optie, aldus May. Moet er dan een betere deal komen? Hierover grapte minister Gove al dat Rees-Mogg en al die andere MP’s die May’s deal willen wegstemmen lijken op vadsige hopeloze vijftigers in een parenclub die hopen dat Scarlett Johansson op een eenhoorn binnen komt binnenstormen. Zo kennen we die snedige Britten weer: ongeacht de omstandigheden altijd tijd voor een droge grap. Even kijken of ze na 29 maart nog kunnen lachen

Nederbritjes doodsbang voor Brexit, maar nemen geen voorzorgsmaatregelen

Hoe kijken de 45.000 Britjes in Nederland naar het ietwat rommelige proces waarmee hun moederland zich probeert los te maken van de Europese Unie? Wilde de minister van Buitenlandse Zaken en Brexit ook weten, dus liet hij onderzoeksbureau Kantar 1.419 al dan niet representatieve Britten ondervragen. De stiff-upperlipjes laten het natuurlijk niet merken, maar een whopping 62% maakt zich 'heel veel zorgen' over de gevolgen van Brexit op hun verblijf, werk of studie in Nederland. Nog eens 27% maakt zich 'redelijk veel zorgen'. Men maakt zich vooral druk over het recht om in Nederland te blijven wonen/werken/studeren, douane-gezeur bij familiebezoekjes, het verlies van één van de nationaliteiten en het recht op (re)migratie. De helft vreest ten onrechte voor zijn pensioen. Hoewel de Nederbritten zich over van alles en nog wat zorgen maken is 70% zich niet of een beetje aan het voorbereiden op de mogelijke gevolgen. Niet dat de Brexit deze respondenten koud laat, maar men heeft 80 dagen voor de Brexitdeadline simpelweg geen idee waarop voor te bereiden. Theresa May poogt uit alle macht het parlement achter haar deal te scharen, maar voorlopig ligt men stevig op koers voor een no deal. Wat de invloed van zo'n scenario is op de levens van Nederbritten horen zij het liefst van de Nederlandse overheid. Worden ze op hun Engelstalige wenken bediend door de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Die laat weten dat de Britten na 29 maart weliswaar geen EU-burgers meer zijn, maar in ieder geval tot 1 juli 2020 niet hoeven te vrezen voor hun 'rights to residence, employment and study in the Netherlands.' Na de overgangsperiode kunnen Britten die rechtmatig in Nederland wonen een aanvraag indienen voor een definitieve verblijfsvergunning. Dit alles schaart minister Blok onder het kopje 'fatsoenlijke oplossing', want zo zijn we in de EU. Al hoopt Blok dat er nog een terugtrekkingsakkoord wordt gesloten, 'omdat dit voor iedereen de allerbeste uitkomst is'. Nu nog uitvogelen hoe dat eruit komt te zien. De steun voor May's plan onder de Britse bevolking bevindt zich op een absoluut dieptepunt, terwijl parlementariërs die mordicus tegen een no-deal-scenario zijn proberen de financiële slagkracht van de Britse overheid na een no-deal te beperken. We snappen nog niet helemaal hoe de vork precies in de steel zit, maar volgens de BBC zou de instemming met een amendement op de Finance Bill betekenen dat het onmogelijk wordt om na een no deal bepaalde belastingen te verhogen. Wat we nu wel iets beter begrijpen is wat May bedoelt met 'uncharted territory'. 

Britse premier: of jullie kiezen voor mijn brexit, of we gaan naar de klote

Zie daar de enige kaart die de Britse premier Theresa May nog kan spelen om ervoor te zorgen dat haar brexit-deal het haalt in het parlement: het aloude dreigement. Inmiddels komt de deadline des doods van 29 maart zo gevaarlijk dichtbij dat het Verenigd Koninkrijk in een totale chaos terechtkomt als Britse parlementariërs de deal afwijzen, zo luidt deze. Daarom maar gewoon voor stemmen, alstublieft. En mocht de deal door de gehaktmolen gaan, dan brengt ze hem nogmaals in stemming. En nog eens, zo nodig. May bevestigde gisteren deze strategie nog maar eens door erop te wijzen dat de Britten in 'uncharted territory' komen als het parlement dwarsligt. Het antwoord van 209 parlementsleden - van zowel haar eigen Conservatieven als van Labour - op die alles-of-niets-houding: sluit alsjeblieft dat no deal-scenario uit waar we op afstevenen, want economische toaalchaos. Voor iedereen, eigenlijk, en zeker voor ons. Slechts een handvol idioten denkt dat zonder deal uit de EU crashen een goede zaak is en dichtbij de wil van het volk ligt. Voor het overige probeert May de deal wat betreft de backstop voor de Ierse grens enigszins op te fleuren, maar verder dan een paar details zal ze niet komen. Met deze schitterende politieke patstelling in het achterhoofd rollen we naar het nieuws van de dag: de brexit-stemming gaat definitief plaatsvinden op 15 januari. Zoals altijd leggen we ook nog even economisch brexit-nieuwtje op uw bord, met ditmaal de Britse autoverkopen die vorig jaar het hardst daalden (-7%) sinds de kredietcrisis. 'It’s still hard to see any upside to Brexit', aldus het hoofd van de Britse autolobbyorganisatie. Laat het veel politici niet horen.

Brexit-problemen. No deal weer een stukje dichterbij

De brexit, hadden we al gezegd dat dat een puinhoop is? Wel, bij dezen. Zoals u weet gaat het Britse parlement in de week van 14 januari stemmen over de brexit-deal die premier Theresa May met de Europese Unie heeft uitonderhandeld. Da's de tweede poging, want May stelde de eerste stempoging toch maar uit wegens te weinig stemmen. De dag van vandaag maakt duidelijk dat de kans dat het de tweede keer wél lukt inmiddels astronomisch laag is en het inderdaad handig is om een plan-B klaar te hebben. Een nieuwe peiling onder dik 1.200 leden van Mays Conservatieve Partij wijst uit dat 57% van de partijleden liever zonder deal uit de EU knikkert dan met het huidige akkoord. En als er nu een referendum zou plaatsvinden over deze twee keuzes, dan zou 64% liever met een no deal vertrekken. Verder vindt 53% van de leden dat de huidige deal geen eer doet aan de uitkomst van het brexit-referendum in 2016. Dit meningencircus is een groot probleem omdat het lokale Conservatieven nou niet echt prikkelt om druk te zetten op hun collega-parlementsleden om tóch voor de deal te stemmen. Daar komt nog het volgende bij. Om de boel toch door het parlement te krijgen mikt May op het overtuigen van leden van de Noord-Ierse Democratic Unionist Party. Maar laat MP Sammy Wilson nou net vandaag roepen dat zijn DUP de deal niét steunt. En Labour dan? Diens leider Jeremy Corbyn blijft volhouden dat May een nieuwe deal met de EU moet maken, terwijl Brussel dat blijft uitsluiten. Welbeschouwd is er maar één partij die zijn zaakjes goed op orde heeft: de Noord-Ierse politie.

Michael van Gerwen mag de Brexiteers juist op zijn blote knietjes danken

Michael van Gerwen kennen we als de kale, corpulente en ietwat stroef articulerende pijlenkeiler uit het Brabantse Vlijmen. Een vat vol zelfvertrouwen bovendien. Niet onterecht, want Van Gerwen sleepte deze week zijn derde wereldtitel en de bijbehorende cheque van £500.000 binnen. Vond onze wereldkampioen aan de lage kant en dat is de schuld van die vermaledijde Britten met hun Brexit. Of zoals 's wereld beste darter het port-manteauwoord uitspreekt: 'Brex-shit. I don't like it. Look at the pound and the euro. [...] Let's say it dropped by 10%, that's cost me 10% of my prize money straight away. So that's quite a lot of money'. Hoop centjes en dan te bedenken dat Van Gerwen conservatief rekent. Op de dag van het Brexit-referendum stond het pond op zo'n €1,30. Was dat vandaag de koers geweest dan had Van Gerwen zijn cheque kunnen omwisselen voor €650.000. Met de huidige koers moet hij genoegen nemen met een tonnetje minder (-15%). Vandaro even de vraag aan het Britse journaille of ze stom zijn geweest om voor de Brexit te stemmen. Waarop de journalisten hoofdschuddend vroegen of Van Gerwen onze minpres niet kon overtuigen om voor de Brexit te gaan liggen, want Rutte was zo'n beetje de eerste die de Vlijmenaar telefonisch feliciteerde. 'It’s not him is it. It’s your prime minister who did that, eh.' Euh, bijna goed ouwe mini-speerwerper. Een meerderheid van de Britse stemmers meende dat het verlaten van de EU een goed idee was. Daarop vertrok David Cameron en mag Theresa May de puinzooi opruimen. Kun je zomaar missen als je de wereldpolitiek immer reduceert tot de invloed die wisselkoersen op je eigen portemonnee hebben. Van Gerwen zou die gekke Britjes, ondanks de Brexit, tot in de eeuwigheid dankbaar moeten zijn.

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken