29 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#Facebook Cambridge Analytica

Pinterest gaat naar de beurs. Ziet maar één gevaar: Facebook

Pinterest, uw weet wel, hét sociale medium voor alle post-postzegelfilatelisten die houden van het verzamelen, categoriseren en delen van plaatjes, gaat naar de beurs. Wéér een van de verliesgevende techbedrijven die haar heil in het publieke zoekt, denkt u dan. Maar dat valt reuze mee. Pinterest is verliesgevend, zeker, maar is met de minus $63 miljoen in 2018 een lief klein konijntje vergeleken grote rode demonen als Lyft ($911 miljoen verlies in 2018) of Uber ($842 miljoen alleen al in Q4 2018). De NYT noemt Pinterest om die reden 'a rare unicorn'. En aguttegut, wie gunt deze bescheiden plaatjesnerd-app niet een fijne beursgang? Juist. Facebook. Althans, dat zegt Pinterest zelf met zoveel woorden in haar IPO-document. Facebook werpt twee schaduwen over de toekomst der 'pinners'. Er is, zegt Pinterest, in eerste plaats veel angst van gebruikers voor privacy-schendingen à la Cambridge Analytica, waardoor zij kunnen worden afgeschrikt. Derhalve dat 'the impact of these developments may disproportionately affect our business in comparison to certain peers in the technology sector that, by virtue of the scope and breadth of their operations or user base, have greater access to user data.' En dan is er natuurlijk Facebooks copy-cat-methode, waarmee ze Snapchat al effectief aan de zijlijn heeft gezet: 'There are many factors that could negatively affect user growth, retention and engagement," continues the filing, "including if: our competitors mimic our products or product features, causing Pinners to utilize their products instead of, or more frequently than, our products (...).' Het is toch een veeg teken aan de wand dat Facebook zo machtig is dat de kleinere jongens en meisjes uit de sociale media klas haar slagschaduwen moeten melden als risico-factoren. Pinterest drukt zich dan nog beleefd uit.

Facebookbestuurder had meeting met Cambridge Analytica twee jaar voor begin dataroof-affaire

Niet dat iemand in de wereld Zuck en zijn gezichtjessites/-apps nog vertrouwt, ondanks zijn grootogige Bambi-blikken en veelvoud van mea-culpa's. Dus het nieuws, gebracht door The Observer/Guardian, dat een Facebookbestuurslid een meeting heeft gehad met de Christopher Wylie, maar liefst twee jaar voordat de laatste de klokken liet luiden rondom Cambridge Analytica's dataroof, zal u waarschijnlijk niet van uw stoel blazen. De bijeenkomst zou in de zomer van 2016 hebben plaatsgevonden op het Facebookkantoor. Daarbij zou Marc Andreessen acte de présence hebben geven namens het Facebookbestuur. Da's voorwaar geen kleine jongen in het Silicon-Valleyaanse én bovendien een college-maatje, mentor en steun-en-toeverlaat van de grote Zuck zelf. Het past in het fuck-de-gebruikers-plaatje en doet vermoeden dat het bestuur ook al ietsjes (= eufemisme) eerder op de hoogte was van de dataroof dan begin vorig jaar. Gevalletje doofpot? Dat kan niet worden uitgesloten. 'Individuals who attended the meeting with Wylie and Andreessen claim it was set up to learn what Cambridge Analytica was doing with Facebook’s data and how technologists could work to “fix” it.' Facebook rook onraad en stuurde er al vroeg een zware jongen op af. Tot zover wat we weten wat er is gebeurd, mits de bronnen van de Guardian geen onzin uitkramen. Het vervolgverhaal bevat waarschijnlijk weinig verrassingen. 

YouTube wordt nu ook door pedofielen verpest

YouTube, Googles stream-app/-site, koppelt alle mogelijke fillempies aan allerlei soorten advertenties. Dat kan op veel manieren 'fout' gaan: de streamvideo's (neem jihadfilmpjes, zelfmoord(bos)-opnames, nepnieuws en conspiracy-channels) en advertenties kunnen an sich moreel verwerpelijk zijn, of advertenties kunnen eenvoudigweg niet passen bij de filmpjes (neem condoomadvertenties bij kinderfilmpjes). Meestal is het euvel voor adverteerders dat zij hun ads bij, in hun ogen ongepaste filmpjes geplaatst zien. Deze week was dat het geval met betrekking tot de foute filmpjes van zoals dat heet 'anti-vaccination conspiracy channels' die, hoewel deze zich prima zouden lenen voor advertenties van bepaalde radicale kerkgenootschappen, veel adverteerders tegen de borst stuitten. Niet voor niets besloot YouTube de advertenties bij deze filmpjes te verwijderen. Het kan ook echter op een andere, opzichtigere en serieuzere wijze misgaan voor YouTube. Namelijk in de comments onder de filmpjes. Daarin komen, blijkt eveneens deze week, bij onschuldige filmpjes van kinderen schunnige pedofielen aan het woord die elkaar o.a. wijzen op de tijdsmomenten (time stamps) waarop, als de stream wordt stilgezet, de kids en lolita's in 'compromitterende' posities te bekijken zijn, aldus de NYT. YouTube levert zo content die als niet veel anders dan pedofiele softporno geduid kan worden. Verder gaat het om suggestieve opmerkingen en volgens The Independent, 'links out to other videos – in ways that will be spotted by anyone else who is also attempting to find such videos – and as people click, YouTube's algorithms will start to link them together so they will show up together in recommendations.' Dat toont maar weer eens aan hoe (ethisch) blind en - in dit geval zelfs - faciliterend YouTube's algoritmes kunnen zijn. YouTuber MattsWhatItis stelde dit 'kindermisbruik' begin vorige week aan de kaak met een messcherp en confronterend filmpje. Te zien na de break. Dit is natuurlijk het soort fout waar weinig discussie over te voeren is. Het was daarom niet zo verwonderlijk dat Nestlé, Epic Games en andere grote adverteerders YouTube acuut de wacht aanzegden. Hun actie zal tijdelijk zijn, zeggen cynici dan, want YouTube is te groot om als adverteerder de kunnen negeren. Maar dat zei men van Facebook voordat de Cambridge Analytica-affaire opspeelde. Dit schandaal kan best wel eens het CA-moment voor Google worden.

Lees verder

Asjemenoutje! Facebook verliest 640.000 gebruikers in 2018 én versterkt marktpositie in Nederland

U weet, de Cambridge Analytica-affaire, nepnieuws-tsunami's en allerlei data-lekjes maakten 2018 tot een rampjaar voor Facebook. We hoeven u wat dit aangaat de bek niet meer open te breken. Het is dan ook geen verrassing dat uw vertrouwen in Zuck en kornuiten behoorlijk is afgenomen. Dat blijkt temeer uit het Nationale Social Media Onderzoek 2019 van Newcom Research. Uw afgenomen vertrouwen richt zich echter enkel op Facebook proper, oftewel de sociale media-app zelf, niet het bedrijf. Want Facebook the company ís immers ook Instagram en WhatsApp. Facebook proper verliest in Nederland volgens Newcom-onderzoek ten opzichte van 2017 640.000 gebruikers (gaat van 10,8 naar 10,1 miljoen). Daarbij moet worden aangetekend dat maar een derde van dit aantal ook daadwerkelijk het Fb-account sluit. Vooral jongeren (15 tot 19 jaar) haakten af. Facebook staat nog steeds op nummer twee van de lijst van de meest gebruikte sociale media-apps. WhatsApp, sinds 2016 de nummero uno, groeide afgelopen jaar met 3% naar 11,9 miljoen gebruikers. Instagram (4) groeide het hardst en mocht in 2018 830.000 nieuwe gebruikers verwelkomen (4,9 miljoen), 20% meer dan vorig jaar. En zo komen we tot de dus niet zo contradictoire conclusie dat Facebook ondanks het verlies van half miljoen verloren gebruikers in het rampjaar 2018, haar marktpositie in Nederland heeft weten te versterken (+1%). Knap gedaan hoor Zuck! Mooie grafiekjes staan beneden. Overigens is Facebooks Messenger niet meegenomen in dit onderzoek. Even ter overweging: de NYT meldde deze week dat Zuck Instagram, WhatsApp en Facebook Messenger de komende twee jaar technisch wil gaan integreren. De apps blijven als aparte eenheden bestaan, maar onder de schil worden de codes herschreven en op een lijn gebracht. Straks is qua berichtjesdienst Facebook dus gewoon werkelijk Facebook, met drie verschillende 'gezichten'. 'The move has the potential to redefine how billions of people use the apps to connect with one another while strengthening Facebook’s grip on users, raising antitrust, privacy and security questions.' Misschien is Facebook proper niet meer gebruiken, zeker na 2020, niet voldoende om de Zuck duidelijk te maken dat u niet blij bent met Facebook.

Eigenlijk kan Facebook niet meer gerepareerd worden

Enig sarcasme is op zijn plaats als Zuckerberg, terugkijkend op het Facebook-rampjaar 2018, uit zijn blogpen kan krijgen dat hij 'trots' is op de wijze waarop Facebook dit jaar met alle problemen is omgegaan. 2018 was het jaar van de Cambridge Analytica-affaire en het jaar waarin via een lek in de beveiliging de data van 50 miljoen fb-ers op straat kwam te liggen. Het jaar ook waarin de Instagram-oprichters de Facebookclub boos verlieten en het jaar waarin bekend werd dat Facebook haar reputatie liet verdedigen door een rechts lasterclubje. Een jaar om snel te vergeten dus. CNBC heeft een mooi overzicht gemaakt van Zucks rampjaar. Het bleek iets te vroeg voor een jaaroverzicht, want deze week publiceerde de NYT nog een mooi onderzoek waarin de halfslachtige manier van werken van de menselijke content-moderators, waarvan Facebook er steeds meer inzet, uit de doeken wordt gedaan: 'Moderators were once told, for example, to remove fund-raising appeals for volcano victims in Indonesia because a co-sponsor of the drive was on Facebook’s internal list of banned groups. In Myanmar, a paperwork error allowed a prominent extremist group, accused of fomenting genocide, to stay on the platform for months. In India, moderators were mistakenly told to take down comments critical of religion.' Een zooitje dus, qua informatie-management voor de moderators. Toch is het de vraag of de klus überhaupt met 4.500 of zelfs 7.500 content-moderators geklaard kan worden als de informatievoorziening wel in orde is. Het antwoord: neen. Ten aanzien van een platform waarop miljarden posts per dag worden geupload en dat steunt op business-model waarin big-data gecombineerd is met adverteren, is zelfs de beste AI niet in staat te modereren op een kwalitatief hoogwaardig niveau, laat staan een paar duizend menselijke moderators. De grote hoeveelheid van diverse nationale regels en sluiten een eenvoudig toe te passen, niet met elkaar conflicterende verzameling modereer-normen uit. Bovendien heeft Facebook te maken met content die in alle talen van de wereld is opgesteld. Alleen een AI-God kan dan rechtvaardig modereren, óf Facebook moet de een goot deel haar zijn winsten herinvesteren in het aantrekken en inhuren van tienduizenden gekwalificeerde moderators. Da's duur. Het (huidige) alternatief, halfslachtig modereren, doet Facebook in ieder geval geen goed, temeer omdat het veel aanstootgevende content ongemoeid laat en bij gebrek aan eenduidige regels soms eerder censureert dan modereert. De Washington Examiner heeft gelijk: 'That reality leaves Facebook broken with no easy fix. Leaving bad content up hurts the company’s bottom line just as paying more for high-quality moderation would. The middle path of cost-effective moderation, however, has perhaps proved the worst of all alternatives with both dangerous content staying up and a hodge-podge of polices and enforcement raising real questions about Facebook’s power and influence.' Een situatie waar je als ceo niet bepaald trots op kan zijn. Misschien is de enige juiste conclusie simpelweg dat Facebook te groot en te invloedrijk is geworden om nog Facebook te kunnen zijn.

Klokkenluider Cambridge Analytica: Uw mode-voorkeuren geven uw politieke ziel bloot

Nog maar achtenhalf jaar geleden, toen de Arabische Lente losbarstte, geloofden veel mensen dat de combinatie van internet, sociale media en smartphones democratie en rechtvaardigheid kon brengen in de wereld. Inmiddels zijn we een aantal privacy-data-schandalen en de opzet van een eng Chinees sociaal-kredietsysteem verder en weten we dat de combi vooral leidt tot 'big data' en een groot surplus aan manipulatie-middelen waar 's werelds autocraten en grootverdieners vóór de internetrevolutie alleen maar van konden dromen. In big data zijn niet zozeer mensen in een digitale, actieve 'global community' verbonden, zoals Facebook ooit met ongeëvenaarde naïviteit verkondigde, maar veeleer de data van van uw digitaal gedrag met die van miljoenen andere naïef klikkende internetgebruikers samengebracht. Data waarin nuttige patronen te ontdekken zijn. Van de ultra-fouterikjes van Cambridge Analytica is bijvoorbeeld bekend dat zij de gestolen Facebookdata gebruikten voor het maken van profielen waarmee Steve Bannons campagne-team precies díe gevoelige zieltjes kon bereiken die met politieke micro-targeting-ads tot het stemmen op Trump waren te bewegen. Welke data in welke vorm daarbij gebruikt werd, was tot dusverre nog niet bekend. Klokkenluider Christopher Wylie lichtte afgelopen donderdag op een Britse mode-conferentie een tipje van de sluier op. Mode-smaak (en muzieksmaak) en politieke voorkeuren blijken met elkaar verband te houden: 'One of the things Cambridge Analytica noticed when pulling the Facebook data was fashion brands were really useful in producing algorithms about how people think and feel,' aldus de voormalig CA-werknemer. Welja, zo blijkt dat Amerikanen die Wrangler dragen (leuk vinden ) over het algemeen uit het conservatieve hout gesneden zijn. Dat geldt niet voor alle all-American brands: 'Users who liked Abercrombie & Fitch or Macy’s, for example, were actually determined to be liberal, as were readers of Vogue', aldus Wylie. Het is een mooie toevoeging op het inzicht wat wij in Nederland allang hadden, namelijk dat een radicaal gebrek aan enige modieuze smaak bij politici direct verbonden is aan een totaalgebrek aan politieke richting, dan wel een volslagen verzonkenheid in achterhaald solidariteitsdenken. Al is er voor deze kennis geen big data of algoritme aan te pas gekomen.

Fijn voor Facebook: er is een geschikte zondebok gevonden

Kent u die scène uit The Untouchables waarin Sean Connery een gangster aan de praat krijgt doordat hij doet alsof hij andere gangster doodschiet? Ja, 'doet alsof', want hoewel hij de man wel degelijk verrijkt met wat lood, was de ongelukkige al dood. Dikke kans dat Mark Zuckerberg en Sheryl Sandberg die film hebben gezien, want door alle schandalen moest er een bestuurder worden afgevoerd en dat is iemand geworden die toch al zou vertrekken. Dit alles is nodig omdat Facebook een Republikeins bureau had ingehuurd (oei!) om anti-Facebook-activisten in een kwaad daglicht te stellen (oei!) waarbij ook nog eens een link werd gelegd met George Soros (oei). Deze drievuldigheid van oei-incidentjes leidde tot interne paniek bij Facebook. De crisis-aanpak is dan ook niet om over naar huis te schrijven. Dan voer je dus iemand aan de aandeelhouders en de toezichthouders. De keuze is gevallen op communicatiebobo Elliot Schrage. Hij zegt alle schuld op zich te nemen voor het inhuren van het voornoemde bureau, Definers genaamd. Schrage zegt zich van alles niets te herinneren, want hij was dronken & het was een weddenschap en pas na uitgebreid onderzoek kon worden vastgesteld dat hij inderdaad mailcontact met Definers heeft gehad. Wat een goed verhaal. Gelukkig is Facebook in de persoon van Sheryl Sandberg wel ontzettend blij met zijn vertrek, want dat houdt haarzelve en de Zuckmeister buiten schot. En eigenlijk maakt het ook niet bijzonder veel uit voor Schrage, want die zei in juni na het Cambridge Analytica-schandaal al op te stappen. Dan kon dit er ook nog wel bij.

De halfslachtige crisis-aanpak van Zuckerberg en Sandberg

Het was weer eens een dramatische week voor Facebook-ceo Zuck en zijn voornaamste kornuit, coo Sheryl Sandberg. En nee, dat kwam niet vanwege de resultaten van de Newcom VertrouwensMonitor 2018, waaruit blijkt dat u, de Nederlander, Facebook steeds vaker verlaat vanwege nepnieuws en wantrouwen. Het was dit artikel van de NYT van afgelopen woensdag dat Facebook in een malaise stortte. Daarin wordt het verhaal verteld van de wijze waarop het topduo is omgegaan met de crises die uitbraken nadat bekend werd dat de Russen grif van hun platform gebruikmaakte om de laatste presidentsverkiezingen te beïnvloeden en Cambridge Analytica gebruikersdata had gestolen begin dit jaar. Terwijl Zuck zich in het boetekleed hulde en als een moderne flagellant zijn mea culpa's predikte voor o.a. Congres en EU-parlement, ging Sheryl in de rol van wraakengel achter de schermen op zijn 'house of cards' in de tegenaanval, i.e. met een 'aggressive lobbying campaign to combat Facebook’s critics, shift public anger toward rival companies and ward off damaging regulation.' Zoet suiker in de mond,  prikkend zand in de ogen. Onderdeel van deze campagne was het inhuren van een aan de GOP gerelateerd onderzoeksbedrijf, Definers Public Affairs. Het bedrijf zou opdracht hebben gehad om Fb-critici in diskrediet te brengen en deed dat door 'in part by linking them to the liberal financier George Soros'. Sandberg ontkent te hebben geweten van Definers betrokkenheid bij Facebook en zegt dat er inmiddels niet meer met het bedrijf wordt samengewerkt.

Lees verder

Mark Zuckerberg jaagt iedereen weg. Instagram-oprichters weggepest

Ze gaan allemaal weg, op den duur. Jan Koum en Brian Acton, oprichters van Whatsapp? Vertrokken, na ruzie met Facebookbaas Mark Zuckerberg over databeveiliging in de nasleep van het Cambridge Analytica-schandaal. Kevin Weil, productbaas van Instagram: demotie naar de blockchainafdeling van Facebook. Tel daarbij op het vertrek van Oculus VR-medeoprichter Palmer Luckey (#MAGA), en de conclusie dringt zich op. De oprichters van de bedrijven die de drie grootste overnames vormen van Facebook zijn allemaal weg. Want zoals u in de kop hierboven al kon lezen, hebben ook Kevin Systrom en Mike Krieger, de twee oprichters van Instagram, het bedrijf inmiddels verlaten. In een verklaring zeggen ze heel dankbaar te zijn voor hun tijd bij Instagram en tegelijkertijd kondigen ze aan even vrij te nemen 'om onze nieuwsgierigheid en creativiteit opnieuw te ontdekken'. Dat zou je als een verkapte aanklacht tegen het leiderschap van Zuckerberg kunnen lezen en een verhaal op TechCrunch bevestigt dat een beetje. Er was een langslepend conflict tussen Krieger en Systrom en Zuckerberg. Voorheen werd er prettig samengewerkt met Kevin Weil, maar diens genoemde vertrek en zijn opvolger Adam Mosseri maakten alles anders. Mosseri behoort tot de inner circle van Zuckerberg, met alle gevolgen van dien. Aldus één insider op TechCrunch, een andere beweert het tegendeel. Maar mocht het echt zo zijn dat Zuckerberg geen tegenspraak duldt van de baasjes van de bedrijven die hij overneemt, dan is de vraag hoe vreemd dat is. Er kan er maar één de baas zijn, en dat is nooit leuk voor mensen die voordat ze werden opgeslokt door het blauwe monster zelf autonoom waren. Als je eerst de baas en oprichter bent en dan opeens een veredelde werknemer, dan zorgt dat uiteindelijk voor problemen. 

Lees verder

Google's afwezigheid tijdens Senaatsverhoor over verkiezingsinmenging was terecht

De aanstaande Amerikaanse 'mid term'-verkiezingen, waarbij Republikeinse zetelmeerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden op het spel staat, nadert met rasse schreden. Zes november is het zover. De politieke nervositeits-barometer in Washington steeg deze week tot grote hoogten. Niet alleen heeft Barack Obama de traditionele gereserveerdheid die oud-Presidenten traditioneel tegenover de huidige ambtsbekleder in acht nemen bruut laten varen, er zijn ook veel zorgen rondom allerlei 'evildoers' die op internet, u weet wel de Russen enzo, die deze verkiezingen willen beïnvloeden. Gek genoeg zijn er veel minder zorgen over Trumps eigen campagneteam die de vermaledijde Cambridge Analytica-data waarschijnlijk toch wel hebben ingezet in de laatste campagne-maanden in 2016. Of over hoe de Democraten - toen - ook maar wat graag gebruik hadden willen maken van dit soort data. U snapt, het waren natuurlijk niet deze mensen, maar wederom de sociale-media-giganten die deze week in Washington kwamen opdraven om nogmaals met de Senaat te gaan praten over de Foreign Influence Operations’ Use of Social Media Platforms. Facebook stuurde coo Sheryl Sandberg, Twitters ceo Jack Dorsey stuurde zichzelf, en Google stuurde... niemand. Over het waarom doet Google vaag, de Senatoren waren in ieder geval op zijn zachts gezegd 'not amused'. Toch had Google gelijk om niemand te sturen, want in alle eerlijkheid, om nu voor de zoveelste maal te moeten beloven dat je je uiterste best zal doen buitenlandse pogingen om via slimme target-advertentie-methoden en eigenlijk gewoon legale wijze van verspreiden van - nou ja - vrij subjectieve berichtgeving tegen te gaan, is tijdverspilling. Bovendien is het tijd dat de dames en heren politici de hand een keer in eigen boezem steken, en - doe es gek - eens te reflecteren op de eigen grote geschiedenis van illegale bemoeienissen met buitenlandse regimes. Men zou ook al die energie kunnen steken in het ontwerpen van een campagne om de kiezer te leren dat fake op het net de regel is en niet de uitzondering; dat er allerlei instanties zijn met een politieke, maar ook commerciële insteek die jouw gedrag willen bepalen, en hoe daar mee om te gaan. Het resultaat: een zelf-nadenkende kiezer die ook nog eens uit de schulden blijft. Maar ja, dat is voor veel politici in de VS misschien nog wel een groter gevaar dan computerende Russen en Chinezen. 

Linktip: Energie vergelijken