Britten kraaien victorie! EMA moet huur kantoor Londen blijven betalen

Toen het Europese Geneesmiddelenagentschap EMA aankondigde dat het Londen ging verruilen voor de dynamische Zuidas (niet lachen), deed dat pijn in Brexittanië. Maar de EMA hield altijd vol dat de overstap noodzakelijk was, vanwege de brexit. Hiermee was de kous nog niet af, natuurlijk. Naast het gedoe rond het nog te bouwen nieuwbouwkantoor en de tijdelijke locatie in Amsterdam-West èn het getouwtrek met Italië, dat ook wel zin had in negenhonderd goedbetaalde ambtenaren inclusief gezin, was er nog een ander dingetje. Citaat van onszelf: 'Het huurcontract van het huidige kantoor van de EMA in het zakendistrict Canary Wharf loopt tot 2039. En de handige onderhandelaar vanuit de EU-zijde heeft verzuimd een clausule voor vervroegde opzegging in het contract op te nemen. Niet zo handig. Want er staat nog €347,6 miljoen aan huurpenningen open tot 2039.' Nou goed, daar hoopte het EMA dus onderuit te komen, met als argument dat de Britse keuze voor het verlaten van de EU zo onverwacht was, dat het huurcontract verscheurd kon worden. De verhuurder zag dit anders en vroeg de rechter het contract te bevestigen. En jawel: de verhuurder heeft zojuist gelijk gekregen. In een reactie zegt het agentschap het vonnis nog eens goed te bestuderen, en benadrukt het tegelijkertijd dat het geen andere keus heeft dan Londen te verlaten. Ook zegt het goede hoop te hebben dat er een oplossing gevonden kan worden voor 29 maart. De starre houding van de rechter wordt door veel Britten in ieder geval omarmd. Er gaat immers een precedent vanuit voor andere ondernemingen die wegens brexit van plan de deur van hun kantoor in Londen achter zich dicht te doen en huurovereenkomsten te verscheuren. Maar goed, doordat het in het geval van EMA om enorm veel geld gaat, is de kans zeer aanwezig dat het EMA in beroep gaat, mogelijk meteen naar de hoogste rechter, de Supreme Court. Maar er is ook een andere oplossing natuurlijk. Onderverhuren. 

Boze klant betaalt Ziggo niet omdat hij beloofde gratis tablet niet krijgt. Mag dat?

Gaan we naar een klant van Ziggo (of diens rechtsvoorganger UPC). En wat voor een klant: hij heeft een met zijn volle verstand een abonnement afgesloten met (kabel-)TV, internet en een prachtige vaste telefoonaansluiting. Daarover weinig bijzonderheden, maar dan volgt er een 'een betere aanbieding tegen dezelfde maandlasten' inclusief een totaalgratis tablet van Huawei, waar de klant gretig op ingaat. Om die tablet te krijgen heeft de man een actiecode ontvangen, waarmee de tablet bij de MediaMarkt kon worden besteld. Nou goed, de klant krijgt de actiecode na het vernieuwen van het abonnement en bestelt de tablet. En dan begint het wachten. De tablet komt niet, maar de facturen voor het abonnement lopen natuurlijk gewoon door. De man hoort niets van MediaMarkt en contact opnemen met Ziggo biedt ook geen soelaas. Hij krijgt geen antwoord op de vraag waar de tablet heeft en evenmin 'waarom hij in maart 2017 was afgesloten voor een deel van de dienst'. Dat heeft weer te maken met het feit dat hij uit protest de abonnementskosten niet betaalt. En later, nadat hij de indruk krijgt 'dat Ziggo niet meer naar hem wilde luisteren, althans daarvoor geen enkele moeite deed' de overeenkomst op te zeggen. Prima zegt Ziggo, maar maar we krijgen wel nog geld van je. Om precies te zijn:

Lees verder

Man wil hypotheekrestschuld van €132k afkopen voor €45.000. Lukt dat?

In de Lukt dat?-serie gaan we deze week naar de rechtbank in Utrecht alwaar een ondernemer de Volksbank voor het hekje sleept. In 2012 heeft de ondernemer zijn woning verkocht en de verkoopwaarde was te laag om de gehele hypotheekschuld van te voldoen. Derhalve resteerde een schuld van €132.276,98. Met de bank werd een betalingsregeling overeengekomen van €200 in de maand waarmee de ondernemer, als we de rente buiten beschouwing laten, binnen 55 jaar van zijn schuld af zou wezen. Nu wil het geval dat hij bij zijn activiteiten nogal wat problemen ondervindt van die restschuld. Er is een bkr-notering en door de restschuld kunnen geen investeringen worden gedaan die noodzakelijk zijn voor het voortbestaan van de onderneming. Dus, zo luidt de eis in kort geding, moet de Volksbank meewerken aan het volgende plan: de Volksbank krijgt ineens €45.000 overgemaakt en in ruil gaat er een streep door de restschuld van die €132k (nu iets minder, exacte restrestschuld onbekend). Die €45k kan de man 'bij elkaar schrapen'; deels door geld uit zijn onderneming te halen en deels door te lenen bij vrienden, kennissen en zakenrelaties. Hoewel dit klinkt als een gouden deal weigert de Volksbank elke medewerking. Maar is die weigering terecht? Nou, zegt de rechter, eigenlijk is het feit dat de ondernemer deze procedure aanspant nogal onzinnig. Vooral zijn betoog dat hij niet in staat wordt gesteld noodzakelijke investeringen te doen is conceptueel lastig te vatten. En dat is niet zozeer vanwege het achterwege blijven van berekeningen over de noodzakelijke investeringen, maar meer omdat het hierboven genoemde bedrag van €45.000 nu juist laat zien dat hij ondanks de restschuld wel degelijk kan investeren. En zo krijgt de Volksbank gelijk, houdt de bank uitzicht op een terugbetaling van €132k over ongeveer een halve eeuw en mag de ondernemer €1.619 aan proceskosten overmaken. Had-ie direct aan de Volksbank kunnen overmaken en mag u zelf bepalen of dat bedrag het juridische gokje waard is geweest.

Universiteit jorist docent die meedoet met studentenprotest. Mag dat?

Of was het wel om het protest? En met protest bedoelen we dan niet een half uurtje een half spandoek omhoog houden. Het ging om hier om een docent van de UvA die met studenten meedemonstreerde door bijvoorbeeld een pand van zijn werkgever te bezetten. Tja, het Maagdenhuis bezetten, dat is misschien niet zo handig als je op de loonlijst van de UvA staat. De docent gaf vakken als Cultuurpatronen en Wetenschapsfilosofie. Erg belangwekkend en het valt blijkbaar samen met een niet te onderdrukken engagement en aldus deed hij mee met de studentenprotesten. De universiteit ontslaat hem, maar was dat vanwege zijn deelname aan het studentenprotest? Dat vond de docent Cultuurpatronen wel en voor de rechter voerde hij aan dat hij werd gestraft voor zijn activistische gedrag. Nu denkt u het zo op het eerste gezicht: ja dikke doei, een docent die een pand van zijn eigen instelling bezet, is ‘ie nou helemaal betoeterd? Natuurlijk is dat reden voor ontslag. Maar ha! Dan heeft u buiten de Universiteit van Amsterdam gerekend. Zo lezen we in de uitspraakAppellant [die ontslagen docent dus, red.]  is niet belet om mee te doen aan de bezetting en B [zijn teamleider, red] heeft hem uitdrukkelijk bericht dat hij het activisme van appellant niet in de weg wilde staan. Het deelnemen aan de bezetting is appellant ook niet als een tekortkoming in zijn functioneren tegengeworpen. Wel heeft B hem erop aangesproken dat hij tijdens de bezetting zijn onderwijstaken heeft verwaarloosd en hem kwalijk genomen dat hij via Facebook een e-mail van B openbaar heeft gemaakt met zijn persoonlijke visie op die e-mail. Mooi man! Nee, de reden voor het ontslag was gewoon ouderwets disfunctioneren. Het liep namelijk niet zo lekker in de vakgroep: De visitatiecommissie vond de eisen die aan de studenten worden gesteld om te slagen voor de tentamens en het niveau van de afstudeerscripties te laag. De bezem ging dus door het lesprogramma onder leiding van meneer B uit het citaat hierboven, maar de docent in kwestie vond dat hij daar niet aan mee hoefde te werken: Appellant heeft in dat gesprek benadrukt dat hij in september 2015 op zijn eigen vertrouwde manier les gaat geven en als dat niet kan, de gang naar de rechtbank volgt. Bij e-mail van 12 juli 2015 heeft B appellant gevraagd naar de afronding van de beoordeling van de studenten en naar de toetsdossiers van het studiejaar 2014/2015 van de vakken Cultuurpatronen en Wetenschapsfilosofie , die op 1 juli 2015 binnen hadden moeten zijn. Na enkele dagen heeft B dit verzoek herhaald met 20 juli 2015 als uiterste inleverdatum. Nou is maar weinig te gek op de UvA maar dit kon dus echt niet, met ontslag tot gevolg, met dus een kansloze gang naar de rechter tot gevolg. 

Animatiemiepje denkt dat ze kunstenaar is, eist uitkering

Laten we het maar gewoon meteen zeggen: het is kutwerk. Werken op een vakantiepark in een animatieteam, zo’n zweterig Bollo-pak aan, verveelde snotkinderen moeten vermaken om hun verveelde ouders te ontzien tijdens hun vakantie op zo’n desolaat vakantiepark. En het is vast een hele kunst hoor, beetje zwierig het animatietiepje uithangen, maar dat wil nog niet zeggen dat u meteen een heuse artiest bent. Aldus de rechter in een treurniswekkende rechtszaak. Want alsof het nog niet erg genoeg is dat u na uw afwijzing aan de toneelschool of het succesvol afronden van de mbo-opleiding Artiest (bestaat echt!) bij de Hezbollo terecht komt, bent u ook nog eens de totale sjaak als het gaat om een beetje bestaanszekerheid. Dus baalt u wel eens van uw werk, lees dan even verder. In de onderhavige zaak draaide het om zo’n animatiemiepje dat rondhobbelde op zo’n vakantiepark. Natuurlijk was ze niet in vaste dienst maar werkte ze als zzp’er (denken we, staat niet al te duidelijk in de uitspraak), tot ze ziek werd. En zoals dat gaat met zzp’ers, dan heb je niks. Toch wilde mevrouw een ZW-uitkering, wat geweigerd werd door het UWV, want niet verzekerd voor de ZW. Dus hop naar de rechter alwaar ze betoogde dat ze op grond van het Rariteitenbesluit (bestaat ook echt!) ‘op grond van haar werk voor de [naam bedrijf] als artiest moet worden aangemerkt. Als dat zo is, dan moet zij volgens artikel 4 van het Rariteitenbesluit verzekerd worden geacht voor de ZW op 19 mei 2017 (en kan zij dus een ZW-uitkering krijgen).’ Oftewel: of de rechter even kan bedenken of een zzp-animatiemedewerker op een vakantiepark als artiest gezien kan worden. De dame betoogt dat ze voor zaken als knutselen, sport- en spelactiviteiten begeleiden, musicalstukjes verzinnen met koters of dansjes doen met andere animatiemiepjes ‘haar artistieke talenten moest aanspreken’. De rechter/kunstrecensent vond het in dit geval nog wel meevallen qua kunstzinnigheid. Want het ging gewoon om het afdraaien van een dagprogramma, dus zoveel creativiteit kwam daar niet bij kijken. Geen ZW-uitkering dus, wat dan wel weer past bij de tragiek van een gekwelde kunstenaar. 

Bam! Rechter kijkt nog eens goed naar contract: Bezorgers Deliveroo zijn toch werknemers

In juli 2018 bepaalde een kantonrechter dat de maaltijdbezorgers van Deliveroo zzp'ers zijn. Vandaag verklaart een andere kantonrechter precies het tegenovergestelde: maaltijdbezorgers zijn geen zzp'ers maar werknemers. In juli keek de kantonrechter naar wat Deliveroo en de bezorgers op papier met elkaar zijn overeengekomen. Vandaag kijkt de rechter naar hoe het vak van maaltijdbezorger in de praktijk uitpakt. Conclusie: in de praktijk blijkt sprake van loon, gezag en persoonlijke arbeid; de drie zaken die nodig zijn om te kunnen spreken van een arbeidsovereenkomst (voorbeelden na de breek). En daar moet Deliveroo het vooralsnog mee doen. De FNV spande deze zaak aan en boekt een enorme overwinning. Deliveroo kan bakken met vakantiegeld overmaken naar zijn werknemers en we weten nog even niet wat hiervan de consequentie gaat zitten wezen voor Uber, Helpling en hoi mensen in de zorg. De FNV wint vandaag trouwens ook zaak nummer twee tegen Deliveroo. De kersverse werknemers vallen namelijk onder de cao van het Beroepsgoederenvervoer over de weg. Iets waar Deliveroo het niet mee eens was, want 'maaltijdbezorging is van ondergeschikt belang voor haar bedrijfsvoering en de meeste omzet van Deliveroo wordt gerealiseerd door commissie inkomsten van restaurants en niet via de bezorging van maaltijden'. Dat verweer werkte niet helemaal, dus het pensioenfonds van onder meer de vrachtwagenchauffeurs mag pensioenpremies komen innen. Deliveroo en FNV komen beide nog met een reactie; mag u gokken wie in hoger beroep gaat. Reactie Deliveroo hier ('Als bezorgers niet meer kunnen werken als zelfstandige, dan zou dit de vrijheid wegnemen die zij nu hebben en waarderen, om te werken waar en wanneer zij willen. Daarom gaat Deliveroo in beroep tegen de uitspraken van vandaag'. Terecht!). FNV daar ('Dit is van belang voor echte zelfstandigen, die échte opdrachtgevers hebben. Die moeten we blijven onderscheiden van deze schijnopdrachtgevers'). Na de breek een paar random passages uit de uitspraak.

Lees verder

Prostituee eist geld van vrachtwagenchauffeur maar het is niet wat u denkt

En dan nu een gezellig tussendoortje, over een dame van lichte zeden met een voorkeur voor Colombiaans neuspoeder en een nietsvermoedende vrachtwagenchauffeur. Nu gaat uw fantasie vast al met u aan de haal, maar zo romantisch is dit allemaal niet. De vrachtwagenchauffeur duwde weliswaar de dame aan van achteren om vier uur ‘s nachts. Maar dan echt: met zijn truck tegen haar auto en boem, auto stuk. Hop naar de rechter alwaar mevrouw alras €10k eist als immateriële schadevergoeding plus nog wat poen als genoegdoening voor die kapotgereden Peugeot 206. Tijdens de zaak stelt ze dat de trucker zat te bumperkleven, waardoor ze niet goed oplette en vervolgens in de mist op een stilstaande pijlwagen klapte die daar stond in verband met wegwerkzaamheden. Of de rechter dus niet even die trucker kan veroordelen tot betalen, alvast bedankt. De rechter maakte snel korte metten met die eis. Wat bleek? Er was wel degelijk gebotst, maar de dame was verder wat creatief geweest met de feiten. Want uit het procesverbaal over het ongeluk was de weergave van de feiten een klein beetje anders. Daarin stond dat mevrouw ‘verklaarde in haar verklaring van 11 maart 2015 te werken in een privehuis te Amersfoort. Aldaar vanwege haar gemoedstoestand te hebben gedronken. Zij verklaarde alcoholhoudende drank te hebben gedronken. Tevens verklaarde zij twee lijntjes cocaïne te hebben gebruikt. Verder verklaarde zij van Amersfoort naar Utrecht te zijn gereden in haar auto (…). Tevens verklaarde zij daar ook alcoholhoudende drank genuttigd te hebben.’ Wat blijkt dus: de vrouw was bezopen en besnoven en crashte zelf als eerste op die pijlwagen, waarna de vrachtwagen haar niet meer kon ontwijken. De rechter was not amused dat ze deze kekke weetjes niet even had gemeld toen ze probeerde de vrachtwagenchauffeur een poot uit te draaien en wees de vordering dus fluks af. Sluiten wij af met een shout out naar de advocaat van deze dame in deze zaak, ene mr. Schoofs uit Arnhem, waarvan wij ons afvragen wat hij wel niet denkende was. Gezien het bovenstaande lijkt het ons nogal mal om te denken dat zijn cliënt ook maar enige kans maakte op die €10k. Maar goed, een klus is klus, een honorarium is een honorarium, niet waar?

Bedenker van pinpas-beveiliging eist miljoenen van de Rabobank. Bank bijna plat

Tegenslag leidt tot de mooiste uitvindingen. Zo ook bij een ING-klant die op 30 januari 2012 geld van zijn rekening ziet verdwijnen wegens geskim in Indonesië, alwaar de klant op dat moment helemaal niet verblijft. Dus slaat de klant aan het nadenken en reeds de volgende dag verschijnt van zijn hand de notitie 'Skimmen & Kraken', waarin hij uiteenzet hoe banken deze fraude met pinpassen op een eenvoudige manier kunnen voorkomen. Vervolgens bespreekt hij zijn notitie met de grootbanken, waaronder de Rabobank. Met die laatste bank gaat de uitvinder van de skimbeveiliging een stap verder. Op 7 en 8 februari telefoneert de man met twee medewerkers van het directoraat Toezicht en Compliance, waarop deze twee mensen een mail met de notitie krijgen toegezonden. Daarna houdt de Rabobank zich angstvallig stil. Op 5 mei van hetzelfde jaar verschijnt in het FD echter een artikel over de Rabobank.

Lees verder

LOL! Deze asielzoekers hebben weinig op met Hollandse zuinigheid

Zo af en toe vergeet de IND uit te leggen dat we hiero nogal trots zijn op onze zuinigheid. Dat vermoeden we althans als we kijken naar deze uitspraak van de Centrale Raad van Beroep, de hoogste rechter in ons land aangaande bijstandsuitkeringen. In augustus 2013 mocht een statushoudend gezinnetje het AZC inruilen voor een sociale huurwoning te Den Haag. Om de verhuiskosten te dekken, kreeg het gezin van de gemeente €4.500 bijzondere bijstand mee in de vorm van een lening. Helaas kende de woning een klein probleem: de vrouw des huizes kan nauwelijks traplopen en de woning bevindt zich in een liftloze flat op een verdieping. Vandaar dat naarstig werd gezocht naar betere passende behuizing en in 2016 komt een woning vrij waar de trap geen obstakel vormt voor mevrouw. Dus verhuist het gezin en is iedereen tevreden en dankbaar voor de Nederlandse gastvrijheid. Grapje. De man des huizes is zwaar ontevreden getuige de procedure tot de hoogste rechter. De man wil voor de tweede verhuizing namelijk wederom €4.500 bijzondere bijstand van de gemeente, want verhuiskosten. Den Haag vindt dat echter overbodig. Het gezin heeft volgens de gemeente voldoende aan bijstandsuitkeringen ontvangen (zeker in de gouden bijstandsjaren) en de afgelopen jaren kreeg het jaarlijks ongeveer €600 extra in de vorm van langdurigheidstoeslagen en koopkrachttegemoetkomingen. Kortom, het gezin wist dat er een tweede verhuizing aan zat te komen, dus het had daarvoor kunnen reserveren. Volgens de man kon dat niet, want het gezin zit financieel klem. Maandelijks moet namelijk €66,18 worden afgelost op de lening van de gemeente Den Haag. En de €4.500 uit 2013 is foetsie. Want wat wil? Van de bijzondere bijstand is een tweepersoonsbed van €2.840 aangeschaft, en een vaatwasser plus wasmachine die samen €1.314,89 hebben gekost. De Centrale Raad van Beroep vindt dat op zich prima, maar beter had het gezin bij Beter Bed en de Mediamarkt niet geselecteerd op duurste aankopen. Dan was er nu nog iets overgebleven om een nieuw behangetje van te kopen. Daarom krijgt het gezin geen bijzondere bijstand maar (hopelijk) wel een boekje over de Marshall-mythe.

Foto: In de tijd van de wederopbouw. In de Coenhaven in Amsterdam arriveert (met het schip "De stad Vlaardingen") in het kader van het Marshall-plan een eerste lading kolen, bestemd voor de NS, september 1948. In ontvangst genomen door H.H. Wemmers, directeur. 18-09-1948. ANP

Een Facebook-account kapen en dan seksplaatjes versturen naar familie en collega's. Wat kost dat?

Een Delftenaar wist het Gmail- en Facebook-account van een mevrouw -van wie we vermoeden dat het zijn ex betreft, maar we hebben geen idee- te kapen. Wachtwoorden werden aangepast en vervolgens stuurde de man plaatjes aan familie en collega's van de vrouw. En bij die plaatjes ging het hier om plaatjes van mevrouw met 'duidelijk te onderkennen concrete gedragingen, en dat de afbeeldingen ook heden ten dage strijdig zijn met de positieve (seksuele) moraal'. Wie de pornpics van mevrouw heeft geschoten weten we helaas ook niet. Wel voegde de man -die zich onderscheidt door een jaren zeventig aandoende c/k-verwisseling- teksten toe aan de plaatjes: 'Dit is wat ik doe bij mijn klienten (ook bij collegas) om hun te voldoen en tevreden te houden. Ik ben ook bi. Binnenkort ga ik alles op internet zetten zodat jullie weten hoe het is om een klient tevreden houden'. Uiteraard schaamde mevrouw zich de tering voor de plaatjes waarop ze 'naakt en herkenbaar in beeld is en seksuele handelingen verricht'. Bovendien kon ze de mails en dm's die uit haar naam werden verstuurd niet stoppen, wegens de gekaapte accounts. De rechter ziet derhalve twee strafbare feiten gepleegd en bewezen: 1) 'opzettelijk en wederrechtelijk gegevens die door middel van een geautomatiseerd werk zijn opgeslagen, veranderen, wissen, onbruikbaar maken en ontoegankelijk maken en andere gegevens daaraan toevoegen', en b) 'smaadschrift, meermalen gepleegd'. Dat levert de man 100 uur taakstraf op, alsmede een maand voorwaardelijk brommen met een proeftijd van twee jaar. De vrouw vroeg in dezelfde procedure om €2.000 schadevergoeding 'ter zake van immateriële schade'. De rechter maakt daar om niet al te duidelijke redenen €1.500 van en voor dat kleine beetje geld heeft de man in de periode van 14 maart 2017 tot en met 14 juni 2017 hopelijk toch wel enige lol gehad.

Foto:  DEN BOSCH - Patricia Paay met haar echtgenoot Robbert Hinfelaar (L) bij de rechtbank in Den Bosch na de rechtszaak tussen Patricia Paay tegen Johan Vlemmix. Paay eist een schadevergoeding van 30.000 euro van de bekende ondernemer uit Eindhoven omdat hij een levensgrote sekspop van haar op de markt wilde brengen. ANP BAS CZERWINSKI 30-11-2018

Linktip: Energie vergelijken