Uitkeringstrekker mag gratis procederen om €2. Maar wint-ie?

De rechtszaak van de week staat nu al op naam van de gemeente Amsterdam en een uitkeringstrekker van wie 'zijn inkomenssituatie een totale chaos is'.* Dat laatste verklaart de uitkeringstrekker zelf in een procedure waar weinig touw aan vast te knopen valt. In ieder geval weigerde de man over de jaren 2014 tot en met 2016 de gemeentelijke belastingen te betalen en indachtig het gegeven dat van een kale kip weinig te plukken valt, schold Amsterdam de aanslagen kwijt. Op in totaal €42,70 na, een bedrag dat gedurende een (onbekende) periode gekort werd op zijn bijstandsuitkering. Dat bestond voor €40,70 uit na te betalen belastingen en dan een boete in de vorm €2 navorderingsrente wegens te laat betalen. En daarmee was de kous af. Dacht de gemeente. De man ging evenwel in bezwaar en eindigt zonder advocaat voor de belastingrechter met het pleidooi dat de gemeente in strijd heeft gehandeld met 'de artikelen 8 en 14 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en artikel 1 van het eerste protocol van het EVRM (artikel 1 EP)'. Vanuit de idee dat de overheid zich te veel bemoeit met het privé-leven van de man. Hij gaat al jaren gebukt onder rechtszaken (ook over de inkomstenbelasting) en de overheid heeft een deel van zijn spullen in beslag genomen. Daarmee maakt de overheid hem het voeren van een huishouden onmogelijk. De rechter begrijpt weinig van het pleidooi en houdt het er maar op dat de man meent een onevenredig zware last te hebben moeten dragen. En dan gaat het snel mis: de €40,70 komt niet voor beroep in aanmerking, dus draait het geschil om de navorderingsrente van €2. En dat, zo meent de rechter die denkt dat iedereen in Nederland probleemloos €2 kan aftikken, is geen onevenredig zware last. Daarmee komt aan deze zaak geen happy end, maar het was dan ook een gratis ritje. Griffiekosten zijn niet van toepassing en voor een proceskostenveroordeling ziet de rechter geen aanleiding (of andersom inzake deze gratis gok: had onze uitkeringstrekker als bij toeval deze zaak gewonnen, dan had mogelijk wel een proceskostenveroordeling gevolgd en onze vriend weer een aardig zakcentje verdiend).

*Okay. Urgenda wint.

Foto:  Koning Willem-Alexander met kunstenaar Sam Hersbach. Koning Willem-Alexander tijdens de uitreiking van de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2018 uit in het Koninklijk Paleis. ANP ROYAL IMAGES ROBIN UTRECHT 05-10-2018

Uw werkgever geeft u een lagere functie. Moet u het bijbehorende lagere loon accepteren?

Klonk ooit als een simpele vraag met dito antwoord (hangt ervan af), maar alle simpelheid staats sinds gisteren op de helling. Dat zit zo. Het kan zijn dat in uw arbeidsovereenkomst een eenzijdig wijzigingsbeding is opgenomen. Zo'n beding geeft de werkgever het recht om uw salaris te verlagen, maar alleen als er een 'zwaarwichtig belang' is. Het bedrijf moet op randje bankroet verkeren of iets anders ergs. Staat zo'n beding niet in uw contract, dan geldt nog steeds dat het salaris verlaagd kan worden, maar dan moet de werkgever extra heel veel meer moeite doen om aan te tonen dat er een zwaarwichtig belang is en dat daarvoor uw belangen moeten wijken. Als de werkgever zijn belang aantoont, dan zit er niets anders op en moeten uw kinderen bijvoorbeeld stoppen met paardrijles. Maar al die ingewikkelde belangenafwegingengedoetjes hoeven dan weer niet als de werknemer vlotjes instemt met het lagere loon. Enter in dat kader het failliete Bogra, een producent en leverancier van uitvaartkisten, urnen en aanverwante artikelen. Met Bogra ging het sinds 2010 niet helemaal lekker en in 2013 kregen 26 werknemers een op papier lagere functie toebedeeld met dito lager salaris. Zo kreeg een allround productiemedewerker die iets deed met 'boormachines, een pneumatische aandraaier, een papiernietmachine en een spijkerapparaat' de nieuwe functie van productiemedewerker aanbrenger grepen toebedeeld. In feite dezelfde functie, maar volgens Bogra toch een lager salaris waard (van €2.429,59 naar €2.290,38), want minder opleiding voor nodig of zoiets.

Lees verder

Handig. Rechter legt uit hoe ondernemers de spaartaks kunnen omzeilen

En dan doelen we met de titel op de mensen met een eenmanszaak -de zzp'ers daaronder begrepen- en wat zij kunnen doen met de overtollige liquide middelen binnen de onderneming. Kortom, wat moet er fiscaal gezien gebeuren met het geld dat overblijft nadat is afgerekend over de fiscale winst (en wat u verder niet nodig heeft voor de uitgaven in privé). Blijft dat geld in box 1 en tot de onderneming behoren. Of is het privé-vermogen en verhuist het geld naar box 3 met zijn vermogensrendementheffing? Wanneer het geld in onderneming achterblijft, dan moet de ondernemer in het jaar erop belasting aftikken over de ontvangen rente (is max 52% x rente over tegoed). In box 3 loopt dat op naar boven de 1,6% over het gehele bedrag (tegoed x 5,38% x 30%)? In deze renteloze tijden geniet box 1 overduidelijk de voorkeur (ter adstructie: €100.000 x 0% spaarrente x 52% inkomstenbelasting = nul belasting; €100.000 boven de vrijstelling in box 3 is €1.613 aan inkomstenbelasting). De hoofdregel luidt dat de ondernemer zelf mag beslissen in welke box het geld wordt geparkeerd. Het zal u echter niet verbazen dat daar door de Belastingdienst paal en perk aan is gesteld. Deze keuzevrijheid, zo heet dan dan, wordt beperkt door de grenzen van de redelijkheid. Die grenzen worden overschreden als de ondernemer 'tot het vermogen van zijn onderneming rekent liquide middelen die duurzaam overtollig zijn en dus in die onderneming geen enkele functie vervullen'. U begrijpt de kwestie: wanneer staan liquide middelen de spaartaks te ontwijken? Het aardige van dit alles is dat de belastinginspecteur dat moet bepalen en nog meer aardig is dat een belastinginspecteur in deze zaak (waar het draait om een advocaat die €350.000 op de zakelijke spaarrekening liet staan) onderuit de zak krijgt van de belastingrechter. Samengevat: zodra uw onderneming ook maar met enige onzekerheden is omgeven (en dat kan niet anders, want anders bent u fiscaal gezien geen ondernemer), kunt u best enige jaarwinsten in de onderneming achterlaten. De continuïteit van uw onderneming waarborgen is zakelijk gezien best wel redelijk. Tot zover onze tip waarmee de nul-rentes ook wat beter te pruimen vallen. Loonslaven en directeuren-grootaandeelhouders klikken voor box-3-advies hier.

Medewerker rookt op paar meter van benzinepomp, probeert onder ontslag uit te komen. Lukt dat?

Van het hele scala aan niet-verstandige ideeën is het roken bij een tankstation een prominente. Zeker als er een pomp staat op 'een afstand van slechts enkele meters'. Toch kwam het zo dat de manager van tankstation Bil in Zeewolde in de zomer van 2017 een 47-jarige medewerker van hem zag roken, terwijl hij hem daar al eerder op had aangesproken. De pompmedewerker ontkende echter dat hij andermaal een saffie had gerookt, maar z'n manager vond het inmiddels wel welletjes en stuurde hem nog diezelfde dag een aangetekende ontslagbrief. Daar was de pompbediende het dan weer niet mee eens, alleen de kantonrechter wel. Inmiddels zitten we alweer in het hoger beroep van de zaak en is de vraag wat het Gerechtshof hiervan vindt. Nu denkt u wellicht: natuurlijk is dit gewoon reden voor ontslag op staande voet en klaar, maar de rookverdachte heeft nog een aantal verdedigingswallen opgeworpen. Allereerst is er het DNA-onderzoek dat is gepleegd op de sigaret die de pompbediende had weggegooid terwijl de baas aan kwam lopen - diezelfde baas had de peuk voor de zekerheid namelijk bewaard. Het DNA daarop matchte perfect met het DNA van de medewerker, maar die had op zijn beurt weer een tegenwerping. Die vermoedt kwade opzet en brengt de mogelijkheid in dat zijn manager gewoon een sigaret uit de asbak in zijn tuin heeft gehaald. En nu wordt het toch wel echt hoog tijd om het hof (uitspraak) in dit verhaal te brengen.

Lees verder

Pilote werkte al jaren bij KLM, bleek niet eens te kunnen vliegen. Huh?

Dilemmaatje: u gaat op vakantie met het vliegtuig maar wie heeft u liever in de cockpit: een straatracende alcomobilist zonder spijt, of een pilote die ‘de basisvaardigheden van het besturen van het vliegtuig onvoldoende beheerst’? Van die laatste moet u weten dat de dame in kwestie niet de gezagvoerder is, zelfs niet de copiloot (First Officer), maar de Second Officer. Die hoeft meestal geen moeilijke dingen (zoals opstijgen en landen) te doen, alleen de knuppel vasthouden als het vliegtuig op grote hoogte rechtdoor moet vliegen. Maar valt de gezagvoeder uit het raam en zit de copiloot opgesloten op de plee, dan moet een Second Officer in zo’n noodsituatie wel de handel overnemen. De pilote in de onderhavige rechtszaak kon dat echter niet. Dat citaatje in cursief in de eerste zin van dit stukje? Komt uit een rapport van de instructeur. Auw. Des te meer auw omdat hier niet gaat om één of ander flutmaatschappijtje, maar om de fokking KLM. De pilote in kwestie zat blijkbaar al jaren met haar gebrekkige skills in de cockpit van een Boeing 777, toen ze graag First Officer wilde worden bij een ander toestel en begon daarvoor aan een opleiding. Dat ging niet helemaal lekker. ‘Ondanks de training met nieuwe scan is vlieggedrag te inconsistent en onvoorspelbaar.’ Ander aandachtspuntje was ‘voldoende mentale weerbaarheid opbouwen zodat er voldoende mentale capaciteit overblijft voor plannen van vluchten, SA opbouw en beheersing van vliegtuig.’ Maar helaas, het lukt niet. De pilote (die dus als jaren als SO in een KLM-cockpit zit en daarmee €8.786,25 bruto per maand verdient) ontbeert de ‘basistechniek van het besturen van een vliegtuig die vanaf het eerste moment op de luchtvaartschool wordt onderwezen’ (nogmaals citaat van de instructeur). En omdat de pilote tijdens een trainingsrondje ook nog eens onbesuisd door een onweerswolk vliegt, wordt geconstateerd dat de opleiding geen zin heeft. Sterker nog, ze mag ook niet terug naar haar vorige functie en KLM ontslaat de piloot wegens ‘het niet voldoen aan de bekwaamheidseisen voor de functie’. De pilote stapt naar de rechter, eist van alles en nog wattes, en beweert zelfs dat ze als SO die basic flying skills toch niet nodig heeft. Dikke doei: ‘De kantonrechter is met KLM van oordeel dat het – om veiligheidsrisico’s te voorkomen – ten zeerste van belang is dat iedere verkeersvlieger, op welke positie dan ook, de basale vliegvaardigheden in voldoende mate beheerst.’ 

Gevonden: de allerergste belastinginspecteur van Nederland, wat een eikel

Een goede inspecteur van de Belastingdienst houdt altijd zijn oogjes open en zijn oortjes gespitst, op zoek naar een mooie aanleiding om nog wat belasting te innen of een hardwerkende Nederlander nog even een naheffingsaanslag aan te smeren. Hij stelt zich verdekt op in de struikjes, kladblokje bij de hand, glaasjes van de verrekijker gepoetst en loeren maar! Haha, zo werkt het natuurlijk niet. Of nou ja, meestal niet, want er loopt dus wel minimaal één zo’n sujet van de fiscale persuasie rond in Nederland, een inspecteur die op een wel heel erg lullige manier een burger een bijtelling € 9.201 in de maag splitste. #Hoedan? De burger in kwestie is een monteur met een bestelbus van de baas. De monteur moest altijd paraat staan om ergens iets te monteren, dus reed hij ook privé overal naar toe met die bus, omdat hij oproepbaar was. Dat leverde hem dusdanig veel gezeik op met de fiscus wat betreft de bijtelling, dat hij besloot om in 2012 de bestelbus echt alleen nog maar zakelijk te gebruiken, en vulde een ‘Verklaring geen privégebruik auto’ in om van het gezeik af te zijn. Dat was echter buiten de meest rattige inspecteur van Nederland gerekend. De monteur had in 2013 namelijk nog een rechtszaak lopen tegen de fiscus, een fittie over de bijtelling over 2006. De monteur reed twee keer met zijn bestelbus naar de rechtbank, om zo aan de rechter te laten zien dat de bus helegaar niet geschikt was voor privéritjes (tevergeefs, trouwens zie ook deze uitspraak, de monteur houdt nogal van procederen). Die ritjes naar de rechtbank waren voor de inspecteur om in december 2015 nog maar even twee naheffingen op te leggen:  ‘Op 27 februari 2013 en 11 augustus 2014 bent u met de bestelauto naar het Hof Amsterdam geweest. Dit zijn privéritten. Ik ben voornemens om over de jaren 2013 en 2014 te corrigeren met het bedrag aan bijtelling van de bestelauto’, aldus de inspecteur die het vast erg met zichzelf geschoten had. Want ja, dat ritje naar de rechtbank was een privéritje. Met droge ogen stelde de inspecteur tegen de rechter: ‘Het meenemen van de bestelauto naar een (hoger) beroepszaak inzake een aanslag IB/PVV valt zoals opgemerkt niet onder de categorie ‘zakelijke rit’. U [...] vraagt of in 2013 los van die ene rit naar het gerechtshof nog voor een andere rit een vermoeden bestaat dat deze rit voor privédoeleinden is gemaakt. Neen, het is alleen die ene rit naar het gerechtshof. Voor het overige hebben wij geen onderzoek gedaan naar andere ritten in 2013.’ Man man man, is de inspecteur overijverig of gewoon een lul? Natuurlijk kwam ook dit weer voor de rechter, en het gerechtshof oordeelde ‘lul’. De naheffing ging van tafel, want disproportioneel. En ook een rattenstreek, want de rechter vond het kinderachtig dat de inspecteur er pas in december 2015 mee aan kwam kakken. Kudos voor de rechter (hiervoor wel)!

Man wil boete voor gedumpte vuilniszak niet betalen, ondanks envelop met zijn adres. Lukt dat?

Een vreselijk Kafkaësk verhaal uit de rechtbank dan nu. Althans, het gaat hier om een man die in beroep gaat tegen een boete die hij nooit had moeten krijgen. Zegt hij. In een op straat gegooide vuilniszak is een envelop aangetroffen die aan hem is geadresseerd, maar dat wil nog niet zeggen dat het zijn vuilniszak is. En dus weigert hij de boete van €126 te betalen en gaat hij in beroep. Komt dat verweer. De man woont op 1,3 kilometer van de plek ('naast een aangewezen inzamelvoorziening aan de Weidevogellaan, ter hoogte van de hoek met de Sperwersingel' in Den Haag, streetview-link) waar de zak is aangetroffen. Waarom zou ik zo ver lopen om een vuilniszak weg te gooien, wil hij maar zeggen. Daarnaast liep hij stage in Amsterdam op het moment dat de zak is aangetroffen, dus hij had het helemaal niet kunnen doen. En drie: ik gooi nooit mijn post zomaar ongeopend in de prullenbak, dus waarschijnlijk is die envelop verkeerd geadresseerd en door de ontvanger ervan ongezien weggegooid. Prima verweer toch? Ik woon daar niet in de buurt, ik was sowieso ergens anders en het past niet bij mijn persoonlijkheid. U moet niet bij mij zijn. Gaan we naar het oordeel van de rechter. 

Lees verder

Zoon wil €100.000 van demente moeder. Lukt dat?

Hoeveel ouders kunnen 100.000 euro schenken?, vroegen we ons precies 5 jaar geleden af (en gaven daar en passant meteen ook antwoord op). Een specifiek geval van een kind dat profiteert van het vrij besteedbare vermogen van zijn ouders, treffen we vandaag aan in een uitspraak in hoger beroep. Daar gaat het om een zoon, die als bewindvoerder is benoemd van zijn dementerende moeder. Die zoon doet in die hoedanigheid een verzoek tot betaling van schenking van €100.000 uit het vermogen van zijn moeder. Dit weigert de kantonrechter, waarop de man in hoger beroep gaat. Hier wijst hij op de zogenoemde schenkingstraditie van zijn ouders van 2008 tot 2015, toen zijn vader overleed. 'De bewindvoerder stelt voorts dat zijn ouders, althans de vader, op 23 april 2014 een schenking aan hem hebben gedaan van €92.336 ter aflossing van zijn hypothecaire schuld', klinkt het vervolgens. Dus dat hij nu om nog eens €100.000 vraagt past geheel in de traditie, wil de man maar zeggen. Maar wat te doen met een schenking van een rechthebbende die wilsonbekwaam is? Daar moet dan de schenkingstraditie worden aangetoond, maar zo staat ook in het arrest, een schenking wordt 'in beginsel niet toegestaan wanneer het liquide vermogen van een rechthebbende door de schenking minder wordt dan € 30.000.' Mooi nieuws voor de zoon: het hof bepaalt dat er wel degelijk sprake is van een schenkingstraditie: 'Jaarlijks bedroeg de schenking het maximaal belastingvrij te schenken bedrag en eenmalig een royalere uitkering van bijna € 100.000,-, toen de omstandigheden daarvoor aanleiding gaven. De thans verzochte extra schenking van € 100.000,- sluit naar het hof aan bij de traditie.' En hoe zit het dan met het liquide vermogen van de inmiddels 95 jaar oude demente moeder? Ook dat zit wel snor, aangezien haar huis eind 2017 verkocht is. Op de verkoop heeft ze €150.000  winst gemaakt en is haar totale vermogen gestegen tot €200k. 'Het vermogen van de rechthebbende zal door de schenking weliswaar halveren, maar het resterende vermogen (€ 100.000) is nog zodanig groot dat de kosten van levensonderhoud waaronder de eigen bijdrage CAK, zo de periodieke inkomsten daarvoor ontoereikend zouden zijn, ruimschoots kunnen worden opgevangen', oordeelt het hof. Nou mooi, met een beetje geluk legt mams binnen niet al te lange termijn het loodje waardoor het resterende vermogen ook rap kan worden overgemaakt. Wel jammer van de erfbelasting.

Airbnb verklaart oorlog aan New York: 'Gemeenteraad is dochteronderneming van hotelsector!'

De gemeenteraad van New York heeft het niet zo op Airbnb en doet er alles aan om de opmars van de huisdeelsite een halt toe te roepen. Laatste wapenfeit is dat online platformen die woningen verhuren in New York gegevens van verhuurders door moeten geven aan de 'Office of Special Enforcement', een speciale afdeling die toeziet op naleving van de strenge Airbnb-regels. Als u in hartje Amsterdam woont zult u denken: 'Volkomen gelijk!' Want net als in Amsterdam is het bestuur van New York van mening dat het verhuren van woonruimte voor korte perioden de sfeer in een buurt verziekt en de huurprijzen onder druk zet.  Hier schreven we al eerder het volgende over: (Airbnb) 'weigert bijvoorbeeld gegevens van verhuurders aan de gemeente af te staan en daarom moet 020 het momenteel doen met een slap aftreksel uit de database. Officieel doet Airbnb dat omwille van uw privacy, maar officieus om handhaving van de strikte eisen onmogelijk te maken. Elke nacht minder verhuren betekent immers minder inkomsten.' En angst voor inkomstenderving geldt zeker voor New York, als één van de populairste bestemmingen. Daarnaast speelt ook mee dat de regels zodra ze zijn doorgevoerd ook door andere grote steden worden overgenomen. Daar ga je dan, als de grootste deeleconomie-sloper van de wereld prachtinitiatief om mensen met andere culturen te laten kennismaken. Daarom stapt Airbnb nu naar de rechter om te voorkomen dat de regels in New York worden doorgevoerd, meldt Bloomberg. Airbnb roept uiteraard dat het een vreselijk en bovendien onwettig voorstel is, dat grondwettelijke rechten met voeten treedt. En bovendien zou de stad de hotelsector stiekem een steuntje in de rug willen geven. 'The New York City Council is a wholly owned subsidiary of the hotel industry, and they aren’t interested in working together', aldus de dienstdoende lobbyist van de startup. De vraag blijft natuurlijk waarom New York zou moeten willen samenwerken. Bovendien is niet iedere nacht wakker gehouden worden door kotsende toeristen ook een soort van grondrecht. 

Linktip: Energie vergelijken