Duits hooggerechtshof: Adblockers zijn écht wel legaal

Altijd spannend als kwesties rondom de legitimiteit van adblockers in de Europese gerechtshoven opspelen. Een rechter zou toch maar eens beslissen dat adblockers niet legaal zijn en een precedent creëren voor zijn collega's binnen onze fijne Europese Kaasunie. Wordt u straks tijdens het surfen weer gebombardeerd met grote hoeveelheden tergende pop-ups. Toch was er een Duitse rechter die precies dát deed: adblockers op basis van hun 'witte lijsten' (adverteerders die tegen betaling niet geblokkeerd worden) illegaal verklaren. En om u direct gerust te stellen, dit oordeel is afgelopen donderdag 'in cassatie' - of althans de Duitse variant daarvan - door het Duitse 'Bundesgerichtshof', de hoogste Duitse rechtsinstantie, verworpen. Het gerechtshof van Keulen had eerder (in 2016) bepaald dat Eyeo, de Duitse makers van het populaire Adblock Plus, dat de aanklager, de grote uitgever Axel Springer (van i.a. Bild, Business Insider) geen commissie mag vragen voor een plek op hun witte lijst. (Het blokkeren zelf van advertenties was volgende de Keulse rechter wel legaal.) De grond van deze beslissing in mooi Duits: unlauterer Wettbewerb, oneerlijke concurrentieHet businessmodel van adblockers berust natuurlijk -op wat giften na- op het uitbaten van deze wittelijst-constructie. Eyeo vraagt echter van grote bedrijven een percentage omzetscommissie, terwijl kleinere bedrijven, als de inhoud van hun advertentie niet opdringerig is ('akzeptable Werbung') Adblock Plus niet hoeven te betalen voor een plek op de witte lijst. 

Lees verder

Lol. Reaguurder wil van vriendin en huis af. Vriendin pakt hem waar het pijn doet

U weet het, hell hath no fury als een gekrenkt vrouwmens en daarom moeten mannen met een greintje eigenwaarde stoppen met samenwonen, huizen kopen en kinderen maken met vrouwen die na een paar jaar toch tegen blijken te vallen. Andersom ook hoor, daar niet van. Het kan best dat in de pleitnota die we nu gaan bespreken de vrouw het eerder niet meer trok dan de man in kwestie. Maar gezien het feit dat de man met allerlei vorderingen komt en de vrouw niet voor mediation vatbaar blijkt gaan we er toch even van uit dat bij haar wat meer wrok heerst. En daarom moet er een rechter aan te pas komen om de inboedel een beetje leuk te verdelen en moet de vrouw haar medewerking verlenen aan de verkoop van het huis dat ze samen hebben gekocht en waar de vrouw nu nog woont. En dat niet alleen: die rechter moet er ook voor zorgen dat 1. De vrouw meewerkt aan de verkoop van het huis en 2. Zij zo snel mogelijk het huis verlaat 'met achterlating van de gezamenlijke inboedel tot datum levering van de woning en onder afgifte van de sleutels aan de man, met machtiging van de man de ontruiming van de vrouw te doen uitvoeren door een gerechtsdeurwaarder, zo nodig met behulp van de sterke arm en de kosten daarvan op de vrouw te verhalen, indien de vrouw niet aan de veroordeling voldoet'. Mooi hè, de liefde? Voorts wil de man ook dat de vrouw de volledige woonlasten betaalt voor de periode dat ze alleen van het huis gebruik heeft gemaakt. Maar het aller-aller-allerbelangrijkste wat de man van de vrouw wil, is het volgende. 

Lees verder

Rechter: Philips niet zwartgemaakt door concurrent, wel donker

Taalliefhebbers kunnen hun hart ophalen in de Nederlandse rechtszalen, alwaar de rechter zich regelmatig buigt over semantische kwesties. Vorige week mocht de Rechtbank Rotterdam uitspraak doen in een elektrische tandenborstelfittie tussen Philips en Procter & Gamble (P&G). Het absolute topstuk uit de elektrische tandenborstellijn van het Nederlandse bedrijf is de Sonicare DiamondClean (ovale borstels, zijwaartse aandrijfmechaniek). Tegenstander P&G steelt de show met de Oral-B Genius (ronde koppen en een heus oscillerend-roterend-pulserend aandrijfmechaniekje). In februari lanceerde P&G een reclamecampagne om Nederland via bushokjes, reclamezuilen en tv-reclames te laten weten dat hun Oral-Borstel de beste is. Hiervoor gebruikte het onderstaande poster waar de borstel van Oral-B beduidend minder goed zichtbaar is dan die van Philips. De gemaakte claim (REINIGT BETER) wordt ondersteund met een bekende kleine-letter-verwijzing naar onderzoeken die nooit iemand leest.

Lees verder

Lekker naar Portugal voor door belastinggeld betaalde zorg? Kan gewoon!

Heeft die meneer van 24 jaar die sinds 'zijn vroegste jeugd kampt met gedragsproblematiek' toch maar mooi voor elkaar gekregen. Dankzij hem mag iedere pgb'er zijn zorgbudget voortaan in heel Europa besteden. Dat besliste de Centrale Raad van Beroep vandaag in een zaak die de man had aangespannen tegen een besluit van een lagere rechter eerder. De man had het zorgkantoor verzocht om de zorg in natura om te zetten in een pgb, omdat hij dat  wilde gebruiken om zorg in te kopen van 'een in Nederland gevestigd bedrijf' (een eenmanszaak met bedrijfsomschrijving pedagogische dienstverlening) dat de zorg in Portugal verleende. Het zorgkantoor weigert en wijst op basis van twee gronden. 1. Bij verblijf buiten Nederland mag er slechts voor dertien weken per jaar zorg worden ingekocht met een pgb. 2. Die zorg moet een voortzetting zijn van in Nederland gestarte zorg. Omdat die vlieger voor de man niet opging, gaf de rechter het zorgkantoor gelijk. Maar daar liet de man het niet bij zitten en wees op zijn rechten als EU-burger. En dan in het bijzonder: het recht op vrij verkeer van diensten. 

Lees verder

Hoge Raad: Afschaffen aanrechtsubsidie is volkomen terecht

Toegegeven, dat van de titel zegt de Hoge Raad niet helemaal, maar wel dat de afbouw van de algemene heffingskorting voor de minstverdienende partner in strijd is met geen enkele wet. Internationaal noch nationaal. Het is daarom niet aan de rechter om deze kabinetsmaatregel op een stukje eerlijkheid te beoordelen. U weet waar het om draait: ons belastingstelsel kent onder meer de algemene heffingskorting. Je betaalt belasting over inkomen en vermogen en dat te betalen bedrag wordt weer verminderd met deze heffingskorting. Heb je zelf geen inkomen maar je partner wel, dan mag je die heffingskorting overdragen. Een stukje aanrechtsubsidie derhalve dat met name in de hoek van de SGP op warme steun mag rekenen. Een vrouw hoort te koken, te baren en niet te werken. Zou dat anders liggen, dan had onze lieve heer de vrouw kolenschoppen gegeven. Sinds 2008 wordt de overdraagbaarheid van de algemene heffingskorting met 6,66% (u snapt de cijfercode) per jaar afgebouwd, opdat er in 2023 geen fiscale korting meer valt over te dragen. Daarmee wordt het steeds ongunstiger als een van de partners niet (of nauwelijks) werkt. Het kabinet denkt namelijk dat het welzijn in Nederland toeneemt als huisvrouwen massaler de arbeidsmarkt betreden. Vandaag bevestigt de Hoge Raad dat dit doel valt 'binnen de ruime beoordelingsvrijheid die de wetgever heeft bij het maken van wetgeving' en dat 'deze keuze van de wetgever niet van elke redelijke grond is ontbloot'. Het maakt in ieder geval geen inbreuk op de eigendomsrechten, valt niet te vergelijken met slavernij en geen inmenging van enig openbaar gezag in de uitoefening van privé-, familie- en gezinsleven. Dus staat de advocaat van een man en zijn vrouw die tegen die afbouw in beroep gingen met lege handen en de vrouw fiscaal bezoedeld in de keuken. Meer lezen kan zeker en heel veel. Rechtsgang van de man hier en de vrouw daar. De conclusie in aanloop naar de arresten vatten we al eerder samen en check de whopping belastingdruk van een keurig eenverdienersgezinnetje hiero. Nu RD en ND F5-en.

Reaguurder reaguurt bij de rechter in verder suffe belastingzaak

Reaguurder, wij bestaan bij uw gratie, en daarvoor dank. U weet ons telkens te verrassen met uw scherpe vondsten in de panelen hieronder en elders, alwaar u het Vrije Woord ten volste omarmt om uw mening niet onder stoelen of banken te steken. Fijn! Toch willen we u even op het hart drukken dat het verstandig kan zijn uw gereaguur af te stemmen op het publiek. Zo troffen wij op rechtspraak.nl (uweetwel) een simpele belastingzaak aan, een burger vs. de inspecteur, zoals er dagelijks tientallen zijn. Maar de betrokken burger in deze zaak was iets meer reaguurder dan burger. De fiscale details van de zaak mag u verder vergeten (iets met BPM over een remigrerende auto, of zoiets. Whatever). Nee, leuker was dat de belastingplichtige werd bijgestaan door een adviseur die in zijn vrije uurtjes in de panelen hieronder te vinden moet zijn. Het gerechtshof ergerde zich nogal aan het taalgebruik, dat u zult herkennen als Algemeen Beschaafd Reaguursel: ‘Nederland moet dan ook terecht gekwalificeerd worden als een apenland, een bananenrepubliek waar alleen de palmbomen nog ontbreken, waar de burger formeel (voor het oog van het kerkvolk) wel rechten krijgt, maar praktisch middels een batterij vileine overheidsdienders die werkzaam zijn in de wetgeving en binnen de heffende autoriteit in de praktijk apert onmogelijk gemaakt wordt.’ Echt, zo integraal uit de pleitnota. In de communicatie met de Belastingdienst was de adviseur ook wat direct: 

Lees verder

ICT-faal du jour. Rechtspraakje verbrandt €200 mio

Digitalisering blijft lastig. Neem nu de Raad voor de Rechtspraak (u moet ze kennen van deze topics) die al tijden werkt aan een totaalautomatisering van de rechtspraak. Na een lange aanloop kwam toenmalig minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie in 2014 met een wetsvoorstel plus een toelichting van 104 pagina's. Daarmee werd het mogelijk om de fax wettelijk dood te verklaren en rechtszaken in een e-omgeving af te handelen. Typistes konden met pensioen, geen geschuif meer met papier plus een kostenbesparing natuurlijk. Het Rijk verwachtte circa €90 mio per jaar te kunnen besparen op de ongeveer miljard die de rechtspraak jaarlijks kost. De Raad zelf schatte de maatschappelijke baten op €270 mio per jaar. Uw advocaat is namelijk minder tijd aan uw dossier kwijt, want digitaal. Gaan wij u vertellen wat u al weet: dat lukt dus niet. In 2012 dacht de Raad voor de Rechtspraak nog aan een investering van €7 miljoen. Opstelten reserveerde drie keer €26,5 mio en op het officiële overheidsdashboard voor ict-projecten staat de teller op €79 miljoen (zie boven). Maar dat correspondeert niet geheel met de weggegooide €200 miljoen die de Raad gisteren in een brandbrief meedeelde aan de minister voor Rechtsbescherming Sander Dekker. Met daarbij de opmerking dat het project nooit zal gaan slagen. Of in jargon: 'Een ingrijpende maatregel is het terugbrengen van de ambities'. En daarom komen ze met een 'Reset' (pdf). Betekent dat de fax wordt vervangen door een soort van e-mail en er voor de rest niks gebeurt. Qua besparingen gaat het ook niet helemaal goed. Mocht u zelf een ict-foutje maken op uw werk en wilt u dat verdoezelen? U vindt hier ter inspiratie vele pagina's (pdf) agile-holle-vaten om uw baas het bos in te sturen. Gaan wij ondertussen kijken wanneer het Rijks ICT-dashboard wordt aangepast.

Vrouw struikelt over scheefliggende stoeptegel. Is de gemeente aansprakelijk?

En dan nu over naar de Boerhaavewijk te Haarlem alwaar zich tot voor kort erbarmelijke straten bevonden. Een mevrouw probeerde haar huis te bereiken, maar struikelde bij die poging. Over één van de vele scheefliggende stoeptegels in haar straat om precies te zijn wat zorgde voor een linker elleboog uit de kom. De gemeente is de eigenaar van de straat en de stoep, dus stelt mevrouw de gemeente aansprakelijk wegens gebrekkig onderhoud: 'het wegdek van die straat voldeed niet aan de eisen die men daaraan onder de gegeven omstandigheden mocht stellen en daardoor gevaar voor personen of zaken oplevert, terwijl het daardoor in het leven geroepen gevaar zich heeft verwezenlijkt'. Ze eist €3.500 vergoeding voor de geleden materiële en immateriële schade. Ter onderbouwing voegt de mevrouw bij het schade-aangifteformulier foto’s waarop een scheefliggende stoeptegel is te zien plus een meetlint dat een verschil met de daarnaast gelegen tegels aangeeft van 2 cm. Daarnaast nog een overzichtsfoto van de straat met tal van scheefliggende stenen. Heeft de vrouw een punt? Neen. De rechter vindt het verschil in hoogte van 2 cm namelijk een acceptabele oneffenheid die zo ongeveer geldt voor de gemiddelde woonwijk in Nederland. De advocaat van de vrouw probeert dan nog te stellen dat de rest van de straat er nog slechter bij ligt, dus dat mevrouw eigenlijk wel moest vallen, maar daar gaat de rechter dan weer niet in mee. Het gaat om de aangegeven tegel des onheils. Dus einde verhaal voor mevrouw. Maar wanneer is een straat nu officieel erbarmelijk? Dat vinden we in het handboek van CROW (de non-profit kennispartner voor lokale overheden) waarin staat dat hoogteverschillen tussen stoeptegels vanaf 3 centimeter pas echt gevaarlijk voor de mensen beginnen te worden. Weten we dat ook weer. Ondertussen zijn de straten in de Boerhaavewijk wel hersteld en ze lijken, zegt ook de mevrouw, op een biljartlaken. Sluiten we toch nog vrolijk af met Pasen.

Foto: Koning Willem-Alexander en koningin Maxima tijdens een bezoek aan SKA radio astronomy and HIVE visualisation op de tweede dag van het vijfdaags staatsbezoek aan Australie. ANP ROYAL IMAGES ROBIN VAN LONKHUIJSEN 1-11-2016

Beter mijden ondernemers de Rabobank bij de volgende crisis

De eigenaar van bouwbedrijf Midreth kan binnenkort €63 miljoen komen halen bij zijn voormalige huisbankier. In een snoeihard vonnis waarmee het Financieele Dagblad vanochtend opent, stelt het gerechtshof in Arnhem 'een samenhangend geheel van onrechtmatige gedragingen van Rabobank' vast. Midreth, de hijskranen van het bedrijf stonden onder meer bij de Galgenwaard en het Stedelijk Museum, begon rond 2009 diep in de problemen te komen. En de Rabobank bleek de beroerdste niet om daar een handje bij te helpen. We citeren het FD: 'Voor €7,5 mln krediet bedong Rabobank een fee van €2 mln. Voor een vervolgkrediet van €20 mln waarin de bank voor nog eens €7,5 mln deelnam, eiste de bank een vergoeding op die even groot was als de kredietsom: €20 mln'. En zo somt de rechter meer transacties op die het bedrijf weinig goed doen. In 2010 was Midreth nog €63 mio waard, 'een maand later verkocht Leliveld (=voormalig eigenaar en duurste keeper van Nederland, red.) onder druk van de bank 60% van zijn bedrijf voor het symbolische bedrag van €1 aan een consortium met Rabobank'. In 2011 ging de tent failliet. De rechter gaat niet zo ver om te zeggen dat de Rabobank de veroorzaker is van het faillissement, maar de uitspraak moet volgens de advocaat van Leliveld andere ondernemers die hun bedrijf tijdens de crisis zijn verloren aan de bank hoop geven. Afijn, het was  toch al niet zo'n vrolijke week voor de Rabobank wegens de afwaardering naar Aa3. Daar kan dit vonnis ook nog wel bij.

Rechter: Amsterdamse fietsjungle blijft gewoon fietsjungle



U kent het verhaal van de boze oud-advocaat die een einde wilde maken aan de Amsterdamse fietsterreur door een rechtszaak aan te spannen tegen de burgemeester van Amsterdam. Dat ging bijna goed, ware het niet dat de 76-jarige Frank Bakker die in de rechtszaal toegaf zo nu en dan fietsers omver te meppen juristenregel nummer één vergat: 'A man who is his own lawyer has a fool for a client'. En dat brengt ons bij de gisteren gepubliceerde uitspraak. Omwille van procesvertegenwoordiging heeft Bakker een advocaat in moeten huren, maar dagvaarding en pleidooi neemt hij geheel voor eigen rekening (en we snappen dat dit lekker cashen is voor de ingehuurde advocaat, maar waar is die beroepseer?). Bakker speelt dus voor advocaat en dat is nooit handig - ook al was men er zelf ooit een. Een mens verwart de eigen woede dan al te vaak met het juridische gelijk. Zijn eis in het kort: de Amsterdamse politiemacht moet bovenop de handhaving van het fietsverkeer gaan zitten, want nu verloopt het niet ordentelijk. De uitspraak in het kort: 1) hij sleept de verkeerde persoon voor de rechter en 2) het is niet aan de rechter om te bepalen waar de polities zich mee bezighouden. Had zijn ingehuurde advocaat hem eigenlijk even moeten vertellen en had een oud-advocaat kunnen weten. Vandaar juristenregel één en na de breek de uitspraak wegens helder, kort en krachtig.

Lees verder