SP: laat uitkeringstrekker goedkoop bellen met UWV

Zie je niet vaak: zinnige Kamervragen van de SP. Kameraad Bart van Kent vindt het vreemd dat zijn achterban extra tarief in rekening wordt gebracht als ze met het UWV bellen. Wie met de uitkeringsinstantie aan de telefoon hangt betaalt een starttarief van 4,5 cent en 4 cent per minuut plus uw gebruikelijke belkosten. Da's in uw optiek misschien klein bier maar bedenk dan dat 1) principes ook wat waard zijn 2) elke cent telt als de SP de door haar gewenste belastingdruk kan implementeren. Aangezien dat laatste niet aan de orde is, houden we het even bij de principes. Het Europese Hof van Justitie besloot vorig jaar dat bedrijven die een servicelijn openen voor klanten geen hoger tarief mogen rekenen dan het basistarief. Voor Nederland betekende dat concreet dat 090x-nummers niet langer een informatietarief, voorheen maximaal €1, in rekening mogen brengen. Nouja, alle 090x-nummers behalve die van de overheid dus. Want het UWV'tje en de politie brengen vrolijk extra kosten in rekening. 'Ja, hallo', denkt Van Kent. UWV doet stoer over een of andere klantcontact-certificering die ze mede dankt aan 'lage kosten'. Bovendien spreekt de uitkeringsinstantie zelf over 'bedrijfsonderdelen' en 'klanten' (echt waar), dus wordt het dan niet een keer tijd om het UWV als alle andere bedrijven te behandelen? Zijn we helemaal voor, gaan wij ondertussen via een omweg het UWV gratis lastigvallen. 

Kabinet overweegt om KvK iets minder kut te maken

De Kamer van Koophandel is net een mug in een slaapkamer. Irritant, overbodig en agressie-opwekkend. Maar een mug kun je tenminste doodslaan en bij leven verkoopt de vliegende acupuncturist niet je gegevens aan derderangs sjacheraars. We hebben op dit bruine blog daarom weleens de wens uitgesproken dat het hele KvK-zooitje kapotgebloksjeent wordt. Gaat voorlopig niet gebeuren, maar de polletiek gaat mogelijk wel een kleine KvK-ergernis kapotmaken. Ondernemers die zich inschrijven bij de KvK krijgen voor hun €50 een btw-identificatienummer. Dit nummer moeten zij verplicht op hun website vermelden (=Europese wetgeving) en in veel gevallen ook op hun factuur (=Nederlandse wetgeving). So far, so good, zeggen Engelspratenden dan. Alleen is dat btw-nummer opgebouwd uit het burgerservicenummer (BSN) plus een toevoeging van drie tekens (B01 t/m B99). En dat zet volgens sommigen de deur open voor identiteitsfraude. In 2013 opperden de PvdA en de VVD daarom om het btw-nummer los te koppelen van het BSN-nummer. Vonden staatssecretarissen Frans Weekers en opvolger Eric Wiebes niet nodig, want het viel allemaal wel mee met die identiteitsfraude. Nieuwe stas, nieuwe kansen, dachten Kamerleden van VVD en CDA. Zij wierpen Menno Snel (D66) voor de voeten dat het een beetje gek is dat we het BSN-nummer naar de achterkant van het paspoort verhuizen om identiteitsfraude te voorkomen, maar dat de KvK vervolgens doodleuk BSN-nummers cadeau blijft doen aan de hele wereld. Kan Snel daar niet eens rap verandering in brengen? Zijn antwoord geparafraseerd: die verandering is lastig, lastig. Dat het btw-nummer onderdeel is van het BSN-nummer is gewoon historische toevalligheid, maar inmiddels cruciaal in de communicatie tussen de Belastingdienst en burger. 'Tegelijkertijd compliceert juist de brede toepassing van het BSN en de afhankelijkheid tussen processen waarin BSN en btw-identificatienummer worden gebruikt, een omschakeling naar een andere nummersystematiek', aldus Snel. Met andere woorden: willen we omnummeren dan is er een grootschalig IT-project bij de Belastingdienst nodig en dan weet u hoe laat het is. Desalniettemin staat Snel 'open voor een btw-identificatienummer dat niet meer het BSN bevat'. Komende zomer hoort u meer van de stas, kunt u zich ondertussen vermaken met journo Roel Maalderink die de KvK een koekje van eigen deeg geeft. 

Lees verder

Toedeledokie. Btw op groente en fruit gaat gewoon omhoog

Pogingen om groente en fruit vrijgesteld van btw te krijgen zijn altijd vruchteloos gebleken, maar dat nam niet weg dat GroenLinks en de Dierenpartij nog een poging ondernamen. Uit CBS-onderzoek bleek dat Nederlandse kinderen maar niet willen deugen wat betreft hun fruitconsumptie dus moest er een streep door de btw zodat ouders/kinders sneller voor gezonde producten kiezen. Wij rekenden u voor dat het financiële voordeel van zo'n vrijstelling neerkomt op een grijpstuiver per gezin, terwijl het onnodig onmogelijke btw-stelsel weer iets onmogelijker wordt. Stas Snel laat de Kamer weten geen zin te hebben in het afschaffen van bananenbelasting. Ongezond voedsel valt ook onder de geplande btw-verhoging (6>9%), je moet gaan puzzelen met samengestelde producten als salades en de inkomstenbelasting gaat omlaag waardoor gezinnen vrijgekomen euro's in vitamines om kunnen zetten. Bovendien heeft de overheid al miljoenmiljard stimuleringsprogramma's lopen. Denk aan tv-kok Rudolph van Veen die als onderdeel van het Nationaal Actieplan Groenten en Fruit komt kokkerellen op een Kwintsheulse basisschool. Of wat dacht u van de EU-schoolfruitregeling? Via deze weg stelt de Europese Unie €7 miljoen beschikbaar om geselecteerde scholen 20 weken lang van 3 stuks groente/fruit per leerling te doneren. Komen informatieve EU-schoolfruitlessen en Klokhuis-items over watermeloen voor nop (nouja, een beetje taxpoet dan) bij. Is allemaal gericht op basisschoolleerlingen, want vanaf 12 jaar ben je oud genoeg om fruit in de prullenbak te mieteren en vervolgens in het dichtstbijzijnde winkelcentrum een blikje energydrink+frikandelbroodje te kopen.

Geen €3 miljoen voor Hamers. Wel 3 miljoen foute afschrijvingen. TOEVAL?!?!?!

De hoek waar de klappen vallen wordt al een tijdje goed bezet gehouden door ING. Hordes boze burgers (die vandaag ook gewoon mogen stemmen) zijn nog steeds piswoest over het lef van ING om topman Ralph Hamers € 3 miljoen per jaar te betalen. Na het collectieve gezeik gratuite cliché bankenbashen maatschappelijke onrust trok ING de gouden keutel snel weer in. En dan is er natuurlijk de kansloze Klaverwet van vorige week. En dan vandaag nog een dikke ICT-faal eroverheen, welja: 3 miljoen foute -want dubbele - afboekingen van ING-rekeningen. Maar echt, dit is toch te mooi om waar te zijn? Een verkapte middelvinger van ING naar ‘s lands zeikburgers? Nou goed, we moeten er maar op vertrouwen het allemaal maar toeval is (toch?). ICT-faalhazerij komt bij elke bank voor. Vervelend en liever hebben we het niet want erg veel gedoe. Maar de PvdA golden boy Henk Nijboer grijpt de ING-storing aan om voor €30k van uw belastinggeld de ophef over Hamers’ loonsverhoging nog even dunnetjes te doen. € 30k, want acht oliedomme en inhoudsloze kamervragen à €3750 per kamervraag. Bedankt Henk. Hij begint obligaat en inspiratieloos (hoe vaak komen dit soort fouten voor? Wat is de oorzaak van de fout? Worden klanten gecompenseerd, blablabla). Had ‘ie ook de persvoorlichter van ING voor kunnen bellen, maar goed. Maar bij vraag 7 komt uit het niets de plottwist: Bent u het met de PvdA eens dat ontslagen en heel geringe salarisstijging van medewerkers, duurdere betalingspakketten voor klanten en storingen tot het inzicht moeten leiden dat ze bij ING moeten afzien van verdere voorstellen voor hogere beloningen van de top met weer een nieuwe ‘competitive remuneration policy’ zoals vorige week aangekondigd?’. En dan de volgende vraag, (ook vraag 7 want financieel woordvoer Nijboer vindt cijfers moeilijk): Als een bank 3 miljoen fouten maakt, zou u dat dan kwalificeren als een prestatie op ‘Eredivisie’ niveau? Tja, de steek onder water naar ING-commissaris Jeroen van de Veer is flauw. Dat mag, maar moet hij daarmee weer ambtenaren en een minister mee lastig vallen? Deze onzin is wat ons betreft ook te kwalificeren als een prestatie op Eredivisieniveau. Ga eens heel gauw degraderen! 

Kabinet ziet een verbod op cryptocurrencies niet zitten

Zolderkamerfappers aller landen,  goed nieuws voor uw zorgvuldig opgebouwde wallet van cryptocurrencies. De Nederlandse regering ziet een verbod totaal niet zitten. Terwijl virtuele valuta's door steeds meer overheden worden behandeld als het wc-papier van de duivel, ziet het Nederlandse kabinet geen heil in een verbod, maar wil het de munten juist reguleren. Dat blijkt uit een Kamerbrief van minister van Financiën Hoekstra. Kerncitaat: 'Gezien het decentrale en grensoverschrijdende karakter van cryptovaluta ligt een verbod op cryptovaluta niet voor de hand. Een verbod kan naar verwachting onvoldoende worden gehandhaafd.  Ik pleit er zodoende voor om cryptovaluta binnen een passend regelgevend kader te brengen en langs die weg oneigenlijk gebruik aan te pakken, maar de potentie van de techniek daarbij te behouden. Vanwege het grensoverschrijdend karakter van de handel in cryptovaluta is het nodig om hierbij in te zetten op een gecoördineerde internationale aanpak. (...) Nederland (...) wil een voortrekkersrol spelen binnen de Europese en internationale aanpak van cryptovaluta.' Dit klinkt allemaal prima, maar als een verbod niet haalbaar is, moet het kabinet misschien ook iets pragmatischer zijn wat betreft de mogelijkheid om terrorisme te financieren met cryptocurrencies. Want de minister sust in zijn brief de zorgen daarover met de bijna grappige mededeling dat bezitters van bijvoorbeeld bitcoins deze wel degelijk moeten opgeven in box 3. Een verbod is inderdaad niet te handhaven, maar waarom dan zo naïef zijn over de belastingaangifte van Abu al-BitcoinBomgordel? 

En? Kunnen we nog wat doen tegen Chinezen die onze pensioenen komen halen

Dat vragen wij ons niet af, maar wel Erik Ronnes en Henk Nijboer die in hun hoedanigheid als Tweede Kamerlid voor respectievelijk het CDA en de PvdA vragen stellen aan minfin Wopke Hoekstra. Verleden week greep CIRC, dat is de Chinese verzekeringstoezichthouder, keihard in bij Anbang. Het bedrijf staat namelijk op het punt van omvallen wegens zwaar insolvabel, zo verklaarden de Chinezen. Daarbij is het huidige bestuur voor minimaal een jaar op non-actief gesteld wegens iets met fraude. Voor het overige eisen de Chinese toezichthouders al langer dat hun financiële instellingen kappen met het investeren in buitenlandse avontuurtjes om zo de financiële stabiliteit van het land te kunnen waarborgen. Anbang kocht in 2014 voor $1,2 miljard het Waldorf Astoria te New York en bleef maar doorgaan met shoppen over de grens, geheel tegen de zin van de autoriteiten in. Niemand weet of die buitenlandse bezittingen van Anbang nu in de uitverkoop worden gegooid. Het Nederlandse probleem in dezen is dat Anbang ook de volle eigenaar is van het Nederlandse Vivat, verkregen toen de staat de noodlijdende Nederlandse verzekeraar die meer bekendheid geniet onder de namen Zwitserleven en Reaal in een veilige haven wilde loodsen.

Lees verder

Dit zou weleens de volgende premier van het Verenigd Koninkrijk kunnen zijn

Britse politiek is de laatste tijd een trainwreck in slow motion waarbij de trein steeds weer een rijtuig langer lijkt te zijn. Momenteel is de premier ene Theresa May, die een goede meerderheid verspeelde door verkiezingen uit te schrijven om haar mandaat te vergroten. Het tegendeel gebeurde. Ondertussen is Labour maar niet in staat om echt door te breken wegens Corbyn, de radicale opa van Hans Spekman. De Conservatieven hebben een leider nodig en dat zou zomaar Jacob Rees-Mogg kunnen zijn. Rees-Mogg is het Eenmansorkest van de Achttiende Eeuw. Ziet er zo uit, spreekt zo en lijkt net zo vertrouwd-elitair als het kabinet van Harold Macmillan. Dat is misschien best een aardig recept voor onze verwarde tijden. In ieder geval nemen vooral Britse media de optie van een land onder leiding van Rees-Mogg steeds serieuzer. Vooral The Guardian is gebiologeerd door zijn persoon. Kerncitaat over waarom een High Tory in een cultuuroorlog toch een aantrekkelijke kandidaat lijkt: "Rees-Mogg is the perfect politician to fill a vacuum: a mixture of genuine antiquity, in manner and values, and confected confidence. Even his coy demurring when asked about becoming prime minister increases his stature against the backdrop of a party in which the daggers seem to be permanently drawn. Those who think that his hardcore views – on abortion for example (not even in the case of rape) or gay marriage (“I take my whip from the hierarchy of the Roman Catholic church rather than the whips’ office") – endear him to Tory extremists but alienate the wider public may be mistaken. Where some people hear misogyny or homophobia, others hear patrician certainty." Wat wellicht vervelender is: voor Rees-Mogg kan een Brexit niet hard genoeg zijn. Wat de gevolgen ook zijn, hij lijkt te denken dat er niet zoiets bestaat als een soft Brexit. Dat kan nog lachen worden, want vooralsnog is volkomen onduidelijk of de Britten ons uiteindelijk met of zonder deal zullen verlaten. Houd Rees-Mogg in ieder geval in de gaten.

Wat Nederland allemaal wel niet kan leren van Emmanuel Macron

Emmanuel Macron is een bijzondere president. Hij is een geleerde technocraat vermomd als semi-populist. Ook lijkt hij te blaken van energie en zelfvertrouwen. Niet alleen in zichzelf, maar ook in Frankrijk. Naast alle economische hervormingen die hij wil doorvoeren, heeft hij uitgesproken culturele ideeën. Zo is hij van zins om Frans de belangrijkste taal van Afrika te maken. La Francophonie moet in oude luister worden hersteld. Nu is dat enigszins bijzonder, doet dat misschien zelfs koloniaal aan en is de voorspelbare tegenstand al gemobiliseerd. Toch is dat uitgesproken culturele zelfvertrouwen helemaal niet zo'n gek idee. Het zou Nederlandse politici maar zo kunnen inspireren iets minder krampachtig met Nederlandse cultuur om te gaan. In ons land heet een zekere trots op onze cultuur of dat politiek gebruiken, al snel populistisch te zijn. Dat leidt tot een situatie waarin het lijkt dat bijvoorbeeld D66'ers, als ze spreken over Nederland als culturele entiteit, zich uitdrukken alsof ze toegeven vroeger zwaar crimineel te zijn geweest maar nu hun leven hebben gebeterd. Als je een links verhaal wilt en niet per se globalistisch bent ingesteld of een zekere vorm van vaderlandsliefde voelt - wat veel mensen kennelijk voelen, gelet op de opmars van voornoemde populisten - kan je nergens echt terecht, behalve misschien bij de SP. Dat leidt ertoe dat de #ophef over dit bericht vrij summier was. 'Besteedbaar inkomen van huishoudens staat al bijna veertig jaar vrijwel stil' lijkt ons nogal een bombshell, maar er gebeurde weinig, behalve een zoals altijd uitstekende nuancering van Mathijs Bouwman. Economisch en politiek zouden links(ig)e partijen iets met dit bericht kunnen en er zijn vast veel kiezers mee te paaien. Maar ja, de partijen die hier normaliter tegen ageren hebben een heel zwak cultureel verhaal. Die vinden diep in hun hart verzet tegen grootschalige immigratie  verschrikkelijk, want er huist in hen een postmodern idee van gelijke culturen en ze voelen een dédain voor mensen die de Nederlandse cultuur (of hun straat for that matter) niet willen zien veranderen. Dat is waarom Macron interessant is: hij is zeker geen conservatief, maar hij gelooft overtuigd in de meerwaarde van het Franse cultuur en verdedigt die ook, tegelijkertijd kan hij een progressief economisch beleid voeren. Kom daar in Nederland maar eens om.

Helaas. Sint Maartense politici mogen blijven cashen

U weet dat inkomensdifferentiatie in het SP-lexicon onder het kopje misdaad staat. De politici dwangdoneren daarom een groot deel van hun salaris aan de campagnekas. En vandaro ook dat socialistisch Kamerlid Ronald van Raak al jaren de pest heeft in de riante bezoldiging van de politici op Sint Maarten, dat zoals u weet een land binnen ons Koninkrijk is. In 2013 klaagde hij al dat de 15 parlementariërs op het Bovenwindse 'boevennest' met €9.000 p/m te veel verdienen.  Kan toch niet zo zijn dat politici die een gebied besturen met een bevolkingsomvang van, pak'm beet, de gemeente Huizen dat bedrag verdienen? Nou, toch wel factcheckte de/het NRC. Het bedrag zou eerder aan de conservatieve kant zijn. Hele Tweede Kamer jaloers boos. Of die Caribische hangmatpolitici even snel hun salaris wilden terugschroeven. Die zeiden: neuh, geen zin in. Dus trekt 5 jaar later  een ziedende Van Raak van leer tegen de $11.500 (€9.200) die de Sint-Maartense parlementariërs maandelijks pakken. Daarmee vangen de kokosnootslurpers meer dan Tweede Kamerleden (€7.813,14) en een stuk meer dan die arme Huizerse raadsleden (€1.248).  Dat bedrag heeft Van Raak overigens van de St. Maarten Hospitality and Trade Association die de oproep van lokaal politicus Sarah Wescott-Williams, om 30% van de politicisalarissen in te leveren, steunt. We mogen mevrouw Wescott-Williams dankbaar zijn voor haar openheid want het jaarrapport van de Sint Maartense gemeenteraad-pdf gooit alle inkomens van politici en medewerkers op een hoop. Afijn, de SP'er wilde  van Staatssecretaris Knops weten of die vergoedingen a) niet onverklaarbaar hoog zijn b) Nederland daar actie tegen onderneemt en c) Zijn de Sint-Maartense politici vaker in het parlement dan Thierry Baudet. Knops zegt: a) Ja, maar b) we kunnen niks ondernemen want ander land, geen gemeente en c) kijk maar in het jaarverslag. Zul je zien dat de politicus die salaris wil inleveren vrijwel altijd aanwezig is, terwijl sommige slampampers voor die 9k ruim de helft van de vergaderingen overslaan.

Thuisbezorgd mag gewoon restaurants blijven afknijpen van Mona Keijzer

Leuk en handig allemaal, dat eten bestellen en af laten leveren bij u thuis. Maar de wereld gaat er ondertussen aan ten onder. Als u in een grote stad woont, loopt u iedere dag kans om van de sokken te worden gereden door een onvrijwillig zelfstandige rider op zo'n fluisterstille elektrische bezorgfiets die per order wordt betaald. Maar ook restauranthouders gaan gebukt onder deze vruchten van de deeleconomie. Want voor niets gaat de zon op en als u wilt dat Thuisbezorgd uw restaurant opneemt op diens website en uw prachtige pizza's bezorgt, dan moet u commissie betalen. En die commissie gaat steeds verder omhoog. Maffiapraktijken, zeiden restauranthouders vorig jaar en ze verenigden zich onder de naam Horeca in Actie, inclusief petitie, maar dat leverde niets op. Per 1 januari is die commissie verhoogd naar 13%, in 2017 was dat nog 12% en het begon met 6%. Thuisbezorgd maakt misbruik van zijn dominantie in de eetbestelbusiness, zeiden de restauranthouders. Kom in opstand! U begrijpt, een paar overlegjes tussen de twee partijen en 900 handtekeningen (sad) later werd die commissieverhoging gewoon doorgevoerd. Dat vond Maarten Hijink van de SP niet OK en dus schreef hij stas Mona Keijzer een brief, die nu door diezelfde Maria Cornelia Gezina Keijzer is beantwoord (pdf). 

Lees verder