Slimme bijstandsfraudeur kost Rotterdam miljoenen!1!!1

Tenminste, als we alle doemverhalen van vandaag mogen geloven, zoals dit alarmerende bericht: Gemeenten lopen [...] vermoedelijk miljoenen nog terug te vorderen bijstandsgelden mis. Alleen al in Rotterdam gaat het om een bedrag dat kan oplopen tot 40 miljoen euro. MILJOENEN! En dat allemaal met dank aan een hardwerkende Rotterdammert die sinds 1996 in de bijstand zat. In de periode 2000-2003 ook nog, maar toen had ‘ie ook nog allerlei baantjes. De gemeente wilde daarom geld terug. Logisch, zou u denken. Dus op 26 maart 2004 besloot de gemeente een dikke €38k terug te vorderen. In het begeleidende kattenbelletje stond ‘Wij zullen de schuld verrekenen met uw uitkering zodra u de overige schulden [nog zo’n €45k] bij ons hebt afgelost.’ Dan, op 7 augustus 2015 vindt meneer het welletjes geweest. Van die €38k staat er nog €35k open dus wat doe je dan? Een verzoek om kwijtschelding indienen, want waarom ook niet. Gemeente zei natuurlijk ‘nein’, waarop de schuldenaar doodleuk stelde dat de vordering van €35k verjaard was. Bezwaartje hier, beroepje daar en toen naar het eindstation, de CRvB. Die gaf de steuntrekker gelijk. Waarom? Dit soort vorderingen verjaren binnen vijf jaar, en volgens de CRvB was die termijn gaan lopen op 26 maart 2004. In de tussentijd had de gemeente wel van alles gedaan om geld te innen, maar was daarin nogal slordig geweest. In het kattenbelletje was namelijk sprake van ‘zodra u de overige schulden bij ons hebt afgelost’. Dat is nou niet echt een concrete termijn, maar de verjaringstermijn ging toch lopen. Want destijds werd er al €40 per maand ingehouden om voor die ‘overige schulden’, maar dat was ook al niet concreet genoeg om de verjaring tegen te gaan (voor de liefhebber: ‘stuiten’). Sterker nog, de gemeente had even op een bierviltje moeten zetten hoeveel die gast nog in het rood stond, keurig gespecificeerd en wel. Dat is een beetje dom geweest, en voor de CRvB genoeg om die schuldenaar (die, zoals u zelf in de uitspraak kunt lezen, maar liefst vier afzonderlijke ‘fraudeschulden’ had openstaan bij de gemeente) te feliciteren een verjaring ter waarde van €35k. Of de beste man heden ten dage nog steeds in de bijstand zit, vermeldt de CRvB niet, maar het lijkt ons dat hij intussen dusdanig bekend is met deze materie, dat ‘ie zo morgen aan de slag kan als broodschrijver op de afdeling ‘Gedonder met de bijstand’ bij daarin gespecialiseerd weblog. Oh nee, wacht...

Mkb'ers smeken politiek om grote bedrijven aan te pakken

De kans dat Ajax over 40 dagen drie prijzen rijker is, is groter dan dat een mkb'er die vandaag een factuur stuurt deze dan betaald heeft gekregen. En dat is een beetje de schuld van het mkb zelf. Althans van mkb-lobbyclub Ondernemend Nederland (ONL). Daar stonden ze twee jaar geleden op de tafel te dansen toen de Tweede Kamer een wet aannam die grote bedrijven dwingt om een betalingstermijn van maximaal 60 dagen te hanteren, op straffe van een handelsrente van 8% bij overschrijding. Vonden we een stom plan want de gemiddelde betalingstermijn was dalende en lag op 36,5 dagen. Met de nieuwe wet zou zestig dagen zomaar de nieuwe norm kunnen worden. Binnen een jaar was de gemiddelde betalingstermijn opgelopen naar 43 dagen. Je zou denken dat ONL-voorman Hans Biesheuvel zich kapot zou schamen voor zoveel onkunde. Maar nee, de beste man schreef begin dit jaar in zijn laatste Telegraaf-column dat hij 'trots' is op de Wet late betalingen. Collega-lobbyisten van MKB Nederland proberen nu de scherven te ruimen. Zij hebben een kattebelletje gestuurd naar stas Mona Keijzer. Voorzitter Jacco Vonhof ziet dat grote bedrijven steeds vaker opschuiven naar de zestigdagen-norm en dat brengt mkb-bedrijven in problemen. 'De meeste ondernemers werken vanuit de vrije kasstroom. Die geven pas geld uit als het op hun rekening staat', aldus Vonhof tegen de zalmroze jetser. Een incassoprocedure op een grote klant zetten is doorgaans niet een heel aantrekkelijk idee. En dan te bedenken dat de economie nu nog lekker draait. Vonhof vreest (terecht) dat bij een guur economisch klimaat bedrijven nog later betalen of alleen snel betalen tegen forse kortingen. Om massaal omvallende mkb'ers te voorkomen moet Keijzer de betaaltermijn voor grote aan klein bedrijven terugschroeven naar 30 dagen, zo wil MKB Nederland. Zijn we helemaal voor, maar als we moeten kiezen gaan we toch voor de treble. Sorry. 

Zzp’ers liever in loondienst, mkb’ers bang voor personeel, water is nat

U zult maar communicatiemiepje bij de Kamer van Koophandel zijn. Lekker gewerkt aan een ronkend persbericht over de hoop en dromen van ‘s lands zzp’ers en mkb’ers, op basis van een enquete onder 4000 luitjes uit die groep. Kekke infographic erbij, en optimistische kop boven het persbericht: ‘Merendeel zzp-ers en mkb-ers verwacht komende jaren omzetgroei’. Voortwaarts allemaal! Maar nee hoor, de overtikmedia blijkt ineens geen overtikmedia te zijn en pikt iets anders op uit het persbericht en onderzoek: ‘Tegenwind en weinig inkomen: kwart zzp'ers wil liever in loondienst’, aldus RTL. ‘Kwart zzp’ers wil vaste baan’, dixit de Telegraaf. Zucht. Nou goed, terug naar de zzp’ers waar het ondernemersbloed toch wat verdund door de aderen stroomt: ‘Veel van deze ondernemers hebben in de afgelopen drie jaar relatief vaak een omzetdaling gehad, zijn vaker ontevreden over hun inkomen en hebben vaker een relatief jonge onderneming.’ Nu kunnen we hier weer de bekende riedel afsteken over de zzp’ers die eigenlijk geen zzp’ers zouden moeten zijn maar uit pure wanhoop de gang naar de KvK hebben gemaakt omdat ze geen werkgevers konden vinden, alleen opdrachtgevers die liever een karig uurtarief betalen zonder de verdere verplichtingen die komen kijken bij het in dienst nemen van werknemers. Daarover gesproken: ‘een ongeveer even grote groep mkb’ers (28%) [durft] het wegens de financiële risico’s niet aan om personeel in vaste dienst te nemen. [...] Belangrijke redenen om geen personeel aan te nemen zijn dus vooral de financiële risico’s en de verantwoordelijkheid die het met zich meebrengt, naast `te veel rompslomp’(14% van de mkb-ers; 22% van de zzpérs [sic])’, aldus hetzelfde persbericht. JOH! In ieder geval is dit onderzoek al vele malen beter dan dat malle prutswerk waar de CNV laatst mee kwam. Wilt u nog even lekker verder graven in de cijfers, dan mag u zelf versie 15 van de Powerpoint-pdf van het onderzoeksverslag erbij te pakken. 

Bent u langdurig ziek en in dienst bij klein bedrijf? U wordt gegarandeerd 2 jaar doorbetaald!

Ziek zijn is niet leuk en langdurig ziek zijn al helemaal niet. Zeker ook als u niet in vaste dienst bent bij uw werkgever. Maar vooral kleinere werkgevers (met maximaal 25 werknemers) zijn juist weer huiverig om vaste dienstverbanden uit te delen. In het regeerakkoord was afgesproken dat dergelijke kleine werkgevers tot 1 jaar het loon doorbetalen bij ziekte van een werknemer. In het tweede jaar wordt die doorbetaling door het UWV uitgevoerd, waarvoor de werkgevers een premie betalen. Daarnaast is er nog zoiets als ontslagbescherming, dat het voor werkgevers onmogelijk maakt om die gehele twee jaar een arbeidsovereenkomst te beëindigen. Dat vond het MKB wat vervelend, waardoor minister Koolmees vandaag met een zoenoffer komt. Koolmees heeft met het Verbond van Verzekeraars en werkgeversorganisaties MKB Nederland, VNO-NCW en LTO Nederland afgesproken dat die twee jaar doorbetaling blijft, maar dat er vanaf 2020 een verzekering kan worden afgesloten door werkgevers die financieel ontziet en ook andere verplichtingen en taken uit handen neemt, de zogenoemde MKB-verzuim-ontzorg-verzekering. Daarnaast komt er een tegemoetkoming voor de kosten van loondoorbetaling van in totaal €450 miljoen en in 2021 wordt het medisch advies van de bedrijfsarts in plaats van de verzekeringsarts voor re-integratie van zieke werknemers leidend. Ook moet UWV duidelijker maken hoe het werkgevers beoordeelt hoe werknemers terug naar werk worden gedwongen begeleid. Nou goed, wordt de drempel nu echt lager om mensen een vast dienstverband te geven? Koolmees denkt alvast van wel. 'We zetten samen een grote stap om een lang slepend probleem aan te pakken. Tegelijkertijd blijven alle rechten van de zieke werknemers hetzelfde.' Overigens is het vaste contract in opkomst, nu werkgevers hiervoor kiezen in plaats van de lonen omhoog te gooien. Overigens is het ook de bedoeling dat de er het komende jaar onderzoek gedaan wordt naar een verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zzp'ers. Dat wordt weer lekker de open dialoog aangaan met de zzp-lobby. Kamerbrief van Koolmees hier

Zo maken we het mkb weer een stukje veiliger

Financiert een bedrijf z’n activiteiten met eigen geld, dan is het risico bij slecht weer beperkt in de zin dat die eigen bijdrage dan foetsie is. Het gebruik van schuld maakt de boel een stuk interessanter: meer vermogen kan zorgen voor dikkere winsten, maar daar staat het gevaar tegenover dat de toko in slechte tijden ook dieper in de penarie kan komen want dan staan ook altijd de schuldeisers nog te wachten. Zie hier de hele heisa rond de kapitaalbuffers bij banken in een notendop. En juist om het gebruik van eigen in plaats van vreemd vermogen aan te moedigen besloot Rutte III om een einde te maken aan de fiscale aftrekbaarheid van exotische converteerbare obligaties (u kent ze als coco’s). Maar er is meer dan de financiële sector. Het Internationaal Monetair Fonds heeft de data van zo'n 3,8 miljoen midden- en kleinbedrijven met minder dan 250 werknemers uit 24 moderne economieën (waaronder bijna 19.000 Nederlandse firma's) onder de loep gelegd en tovert een gemiddelde hefboom van 25% (mediaan is 20%) uit de hoge hoed (overzicht per sector hier). Dat wil zeggen dat een mkb'er dan iedere uitstaande euro voor €0,25 met schuld financiert. Overigens is die ondernemer met name afhankelijk van bankfinanciering in plaats van marktfinanciering. Verder verklaart de fiscale aftrekbaarheid van rente - die net als bij ons in veel landen te vinden is - volgens het IMF tot 27% van die leverage. Kortom, een stukje steun voor de bewering dat belastingdiensten juist schuldgebruik aanmoedigen. Op z'n IMF'iaans volgt hierop het advies aan fiscussen om, omwille van de macro-economische stabiliteit, die fiscale aftrekbaarheid weg te jorissen. Wat dat betreft kan het fonds z'n lol op in ons land: Rutte III gaat per 2019 de rente-aftrek beperken tot maximaal 30% van het brutobedrijfsresultaat en tot een totaal van €1 miljoen (details hierzo bij wetsvoorstel ATAD1). Op naar minder mkb-risico's dus, al zullen de bewuste ondernemers hier niet direct om staan te juichen. Het IMF dan hopelijk weer wel, maar dat wordt onderhand ook weleens tijd.

Vlucht landt na 2 uur 59 min. Passagiers willen compensatie wegens wachten op vliegtuigtrap. Lukt dat?

Dankzij Europese regelgeving heeft u recht op compensatie indien uw vlucht meer dan drie uur is vertraagd. Kost luchtvaartmaatschappijen klauwen vol geld dus die proberen op allerlei manieren onder de claims uit te komen. Zo ook proletenvervoerder Corendon. Op 16 oktober 2017 begint de vakantie van honderden Gambia-gangers met een dompertje. Hun Corendon-vlucht naar Banjul is vertraagd. Om 23:09 ('zulu time') arriveert het toestel, waar de planning uitging van 20:10. Een vertraging van exact 2 uur en 59 minuten. Geen drie uur,  dus kunnen de passagiers fluiten naar compensatie. Zes passagiers zijn het daar niet mee eens. Het toestel werd om 23:09 weliswaar 'on blocks' gezet, maar dat betekent niet dat ze het vliegtuig konden verlaten. Het duurt namelijk een onbekend aantal, maar meer dan één, minuten voordat de vliegtuigtrap tegen het toestel is gereden. Corendon stelt echter dat het moment waarop de blokjes tegen de wielen werden geschoven samenviel met het moment waarop de deuren opensloegen. De vliegmaatschappij weigert dan ook een vergoeding uit te keren. Daarop stappen de passagiers naar de rechter die mag gaan uitmaken welk moment als aankomsttijd telt. De rechter stoft het Germanwings-arrest af waaruit volgt dat aankomsttijd gelijk is aan het moment waarop passagiers het vliegtuig uit kunnen wandelen. Bovendien, zo zegt het redelijke rechtertje, weet een ieder die weleens heeft gevlogen dat er tussen het 'on blocks'-moment en het openen van de deuren een paar minuten zitten. De trapduwers moeten eerst horen dat het vliegtuig 'on blocks' is, vervolgens moet de trappen 'gedocked' worden en is dat gebeurd dan moet dat weer aan de bemanning worden doorgegeven. Dat is overal ter wereld zo en Corendon weet niet te overtuigen dat het op Yundum Airport anders werkt. Sowieso heeft Corendon nagelaten om in het vluchtlogboek in te vullen hoe laat de deuren opengingen. Pech voor de vliegmaatschappij en geluk voor de zes passagiers. Zij kunnen gezamenlijk €2.070 plus rente tegemoet zien

En daarom krijgt u geen vast contract bij een kleine werkgever

Dat kleine mkb’ers al lang geen trek meer hebben om u een vast contract te geven, moge duidelijk zijn: vaste werknemers zijn niet alleen duurder dan flexfietsers, maar bij gezeik komen ze er ook maar moeilijk vanaf. Nu zult u zeggen: ach, zo’n vast contract, dan kunt u toch ook gewoon ontslagen worden? Bijvoorbeeld als u tegen uw baas zegt dat u zo ziek bent dat u niet kan komen werken (maar wel gewoon doorbetaald krijgen). Nou, dan heeft u het grondig mis. Wat volgt is een rechtszaak die fijntjes weergeeft waarom u bij een kleine werkgever geen vast contract meer krijgt. Let ook even op dat u uw hoofd niet helemaal los schudt van uw romp. Nou goed, komt ‘ie dan: mevrouw werkt ergens in een winkel als ‘Assistente/Verkoopster’ voor €1214.47 bruto per maand. Ze meldt zich ziek want guttegut het ging gewoon niet meer. Haar werkgeefster vraagt haar, op verzoek van de arbodienst, na een week om wel even langs te komen om bij te praten in het kader van haar re-integratietraject. Maar ook dat kon niet want te moeilijk, te ziek en te zielig, zo laat de werkneemster per Whatsapp weten: ‘Voor de goede orde en duidelijkheid, ik ben morgen niet in de winkel om met jou koffie te drinken; dat kan ik op dit moment helemaal niet aan. Je gaf aan dat je mij met rust zou laten en ik zou dat zeer op prijs stellen; dat is echt beter voor mijn herstel’. Maar de werkgeefster vertrouwde het niet en huurde een ongediplomeerde (onthoud dit, wordt nog belangrijk) privédetective die van onder zijn gleufhoed de zieke werkneemster een week in de gaten hield. U raadt het al: de werkneemster had een ernstige vorm van spijbelsyndroom. Een bloemlezing uit het verslag van de privédetective om even een indruk te geven van de drukke week: ‘Na haar uitgebreide kappersbezoek (…) kwam zij vol energie en verzorgd naar buiten en ging zij nog even bij haar moeder langs.’ En deze, ook mooi: ‘Zij kwam daar [bij één of andere vriendin of zo, red.] om 7.45 uur aan. Wij, mijn zakelijk partner en ik, constateerden daar dat ze daar volop aan het schoonmaken was. Zij liep meerdere keren naar buiten met grof vuil en binnen was zij druk bezig met het huis aan kant maken (stofzuigen, stoffen en dweilen). Daarnaast was zij flink aan het tuinieren.’ Tot slot: ‘Woensdag 6 juni was [werkneemster] tot 12:15 uur thuis aanwezig en was erg druk met schoonmaken, matten kloppen en haar hond uitlaten.’ De werkgeefster vond het wel welletjes en riep de werkneemster op het matje. Die liet echter doodleuk weten dat ze ‘diverse keren had aangegeven ziek te zijn en heb dringend rust nodig volgens mijn huisarts. Ik gebruik diverse medicijnen. De afgelopen week is die rust mij op geen enkele gegund door mijn werkgever ondanks het feit dat zij per WhatsApp aangaf mij met rust te laten.’ En wat er toen gebeurde zal u verbazen.

Lees verder

Mkb’ers laten zich nogmaals naaien in derivatendossier, Wopke vindt het wel best

Nou volgen wij alhier nogal wat hoofdschuddossiers wat betreft faalhazerij van de financiële sector, maar uit het derivatendossier stijgt toch wel de zuurste putlucht op. De smerige affaire sleept zich maar voort van loze beloftes naar tandeloze toezeggingen. Volgende halte: de gedupeerde mkb’ers krijgen na veel vijven, zessen, zevenen én achten dan eindelijk compensatie van de bank die hen in eerste instantie genaaid had met zo’n rentederivaat. Maar u raadt het al, de afhandeling van die compensatie is een teringzooi waarbij banken weer vuil spel spelen. De reden is natuurlijk simpel: laat die mkb’ers zo snel mogelijk tekenen bij het kruisje voor zo’n compensatievoorstel en dan zijn we klaar. Dingetje is wel: door akkoord te gaan met die compensatie, ziet de mkb’er af van de mogelijkheid om de bank voor de rechter te slepen. Gezien al het gezeik rondom die compensaties klom CDA-pitbull Pieter Omzigt bovenop zijn toetsenbord om de minister van Financiën maar liefst 47 Kamervragen aan te smeren. De antwoorden (16 kantjes) daarop zijn nu binnen en bieden een interessante inkijk in de stand van zaken in dit dossier. Zo blijkt dat maar liefst negen op de tien gedupeerde toko’s een voorschot op de compensatie met graagte heeft geïnd. U moet weten: na zo’n voorschot komt de bank nog met een definitief aanbod voor de compensatie. En daar zit dus het addertje: dat innen van dat voorschot lijkt voordelig, maar de bank moet dan nog met een definitief aanbod tot compensatie komen, en als dat lager uitpakt dan het voorschot mag de mkb’er het verschil lekker in eigen zak steken. Dat klinkt gezellig, maar daarmee verdwijnt dus ook de mogelijkheid van een rechtszaak. Laat de gedupeerde mkb’er zich hiermee niet gewoon ringeloren door de bank?

Lees verder

Kleine tip: altijd blijven claimen, wat uw vliegmaatschappij ook zegt

Handige Europese regels zorgen ervoor dat u schadevergoeding krijgt bij een geannuleerde of vertraagde vlucht. Afhankelijk van afstand en de duur van de vertraging oplopend tot €600. Vinden maatschappijen niet leuk. Die doen er dus alles aan om onder die claims uit te komen door zich te beroepen op overmacht. Want dan hoeft er geen schadevergoeding uitgekeerd te worden. Een beetje turven op rechtspraakje (waar de vertragingszaken lekker handig van de tag 'luchtvaartzaak' en/of 'luchtvaartclaim' worden voorzien) leert dat rechters niet vaak meegaan met overmachtverhalen. Wij telden over de duim onwetenschappelijk 25 keer verlies voor airliners in 35 gepubliceerde zaken in de maanden juli en augustus (disclaimer: er worden meer rechtszaken niet dan wel gepubliceerd op rechtspraak.nl). Met als laatste uitspraak eentje over Easyjet dat met een sneu verhaal komt over een gesloten luchtruimtes en overmacht ('In afwachting van toestemming om te landen is het toestel vervolgens in een 'holding pattern' in de lucht gebleven'. En vervolgens ging de crew over de maximale arbeidstijd, dus vlucht geannuleerd). De rechter geeft de klagende passagiers gelijk en €250 pp, want 'dit is een operationele beslissing die naar haar aard en oorsprong inherent is aan de normale uitoefening van de activiteiten van een luchtvaartmaatschappij, zodat het beroep van Easyjet op buitengewone omstandigheden faalt'. Had Easyjet maar een reservecrew achter de hand moeten houden. Moraal van het verhaal: blijven claimen allemaal en niet luisteren naar slappe excuses van uw luchtvervoerder als u een claim indient en gekastjemuurd wordt door de servicedesk. Voor iedereen die in september vliegt: de septemberstaking door KLM-piloten levert geld op; de staking van de Schiphol-beveiligers op 4 september die 200.000 reizigers kan duperen niet.

Mkb'ers krijgen opjaagbrief van Rabobank om akkoord te gaan met schadevergoeding derivaten

Ziehier een fragment uit een brief (dat we lenen van het FD, waarvoor dank) van de Rabobank aan een klant die derivaten kocht bij die bank en nu een aanbod krijgt voor compensatie. Eindelijk! Zou je haast zeggen, maar de zalmroze courant merkt wel fijntjes op dat de gestelde vier weken bedenktijd die de klant geboden wordt aan de korte kant is, aangezien het Herstelkader een termijn van 12 weken voorschrijft. Lekker dan, eerst de afwikkeling maar traineren en traineren en dan op de valreep de gedupeerde mkb'er veel te snel laten ondertekenen? Wat zijn het toch een onverbeterlijke honden bij die bank! Die conclusie zou je snel trekken, maar waarschijnlijk zit het -zoals het FD even verderop ook aangeeft- net wat anders. Het is namelijk een stuk makkelijker om swap-overeenkomsten af te sluiten met warme bakkertjes en fietsenmakers dan het dossier netjes af te ronden. Want hoewel het einde dan onlangs DAN ECHT in zicht bleek, is de stemming nu weer somberder. De AFM meldt dat 'twee banken' opnieuw vertraging hebben opgelopen door het complexe systeem dat ze hebben moeten opzetten om de klanten te compenseren. Dat wil dus zeggen dat ze de ruiten van die mkb'ers hebben stukgeslagen, maar hun opleiding tot ruitenreparateur nog niet helemaal hebben afgerond. Dat blijkt uit voortgangsrapportage nummer drie van de toezichthouder, die de banken dus niet bij naam noemt, maar aangezien de ING, Van Lanschot, Deutsche Bank en SNS (Volksbank) al hun klanten in ieder geval een voorstel hebben gestuurd, kunt u er vanuit gaan dat dit gaat om Rabobank en ABN Amro.  Samengevat: de fabrieken die zijn opgezet om de dossiers af te handelen hadden problemen met het automatiseren van alle data, daarna met het berekenen van de geleden schade en daarop met een tekort aan personeel om die fabrieken draaiende te houden. 'Die zijn beperkt beschikbaar en moeten ervaring opdoen met de processen en kwaliteitseisen. Ook zijn er zeer complexe dossiers, waarin per geval beoordeeld moet worden hoe het UHK (Uniform Herstelkader, red.) toe te passen.' In samenspraak met de AFM mogen Rabo en ABN nu één versnelling in het proces doorvoeren.

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken