En daarom krijgt u geen vast contract bij een kleine werkgever

Dat kleine mkb’ers al lang geen trek meer hebben om u een vast contract te geven, moge duidelijk zijn: vaste werknemers zijn niet alleen duurder dan flexfietsers, maar bij gezeik komen ze er ook maar moeilijk vanaf. Nu zult u zeggen: ach, zo’n vast contract, dan kunt u toch ook gewoon ontslagen worden? Bijvoorbeeld als u tegen uw baas zegt dat u zo ziek bent dat u niet kan komen werken (maar wel gewoon doorbetaald krijgen). Nou, dan heeft u het grondig mis. Wat volgt is een rechtszaak die fijntjes weergeeft waarom u bij een kleine werkgever geen vast contract meer krijgt. Let ook even op dat u uw hoofd niet helemaal los schudt van uw romp. Nou goed, komt ‘ie dan: mevrouw werkt ergens in een winkel als ‘Assistente/Verkoopster’ voor €1214.47 bruto per maand. Ze meldt zich ziek want guttegut het ging gewoon niet meer. Haar werkgeefster vraagt haar, op verzoek van de arbodienst, na een week om wel even langs te komen om bij te praten in het kader van haar re-integratietraject. Maar ook dat kon niet want te moeilijk, te ziek en te zielig, zo laat de werkneemster per Whatsapp weten: ‘Voor de goede orde en duidelijkheid, ik ben morgen niet in de winkel om met jou koffie te drinken; dat kan ik op dit moment helemaal niet aan. Je gaf aan dat je mij met rust zou laten en ik zou dat zeer op prijs stellen; dat is echt beter voor mijn herstel’. Maar de werkgeefster vertrouwde het niet en huurde een ongediplomeerde (onthoud dit, wordt nog belangrijk) privédetective die van onder zijn gleufhoed de zieke werkneemster een week in de gaten hield. U raadt het al: de werkneemster had een ernstige vorm van spijbelsyndroom. Een bloemlezing uit het verslag van de privédetective om even een indruk te geven van de drukke week: ‘Na haar uitgebreide kappersbezoek (…) kwam zij vol energie en verzorgd naar buiten en ging zij nog even bij haar moeder langs.’ En deze, ook mooi: ‘Zij kwam daar [bij één of andere vriendin of zo, red.] om 7.45 uur aan. Wij, mijn zakelijk partner en ik, constateerden daar dat ze daar volop aan het schoonmaken was. Zij liep meerdere keren naar buiten met grof vuil en binnen was zij druk bezig met het huis aan kant maken (stofzuigen, stoffen en dweilen). Daarnaast was zij flink aan het tuinieren.’ Tot slot: ‘Woensdag 6 juni was [werkneemster] tot 12:15 uur thuis aanwezig en was erg druk met schoonmaken, matten kloppen en haar hond uitlaten.’ De werkgeefster vond het wel welletjes en riep de werkneemster op het matje. Die liet echter doodleuk weten dat ze ‘diverse keren had aangegeven ziek te zijn en heb dringend rust nodig volgens mijn huisarts. Ik gebruik diverse medicijnen. De afgelopen week is die rust mij op geen enkele gegund door mijn werkgever ondanks het feit dat zij per WhatsApp aangaf mij met rust te laten.’ En wat er toen gebeurde zal u verbazen.

Lees verder

Mkb’ers laten zich nogmaals naaien in derivatendossier, Wopke vindt het wel best

Nou volgen wij alhier nogal wat hoofdschuddossiers wat betreft faalhazerij van de financiële sector, maar uit het derivatendossier stijgt toch wel de zuurste putlucht op. De smerige affaire sleept zich maar voort van loze beloftes naar tandeloze toezeggingen. Volgende halte: de gedupeerde mkb’ers krijgen na veel vijven, zessen, zevenen én achten dan eindelijk compensatie van de bank die hen in eerste instantie genaaid had met zo’n rentederivaat. Maar u raadt het al, de afhandeling van die compensatie is een teringzooi waarbij banken weer vuil spel spelen. De reden is natuurlijk simpel: laat die mkb’ers zo snel mogelijk tekenen bij het kruisje voor zo’n compensatievoorstel en dan zijn we klaar. Dingetje is wel: door akkoord te gaan met die compensatie, ziet de mkb’er af van de mogelijkheid om de bank voor de rechter te slepen. Gezien al het gezeik rondom die compensaties klom CDA-pitbull Pieter Omzigt bovenop zijn toetsenbord om de minister van Financiën maar liefst 47 Kamervragen aan te smeren. De antwoorden (16 kantjes) daarop zijn nu binnen en bieden een interessante inkijk in de stand van zaken in dit dossier. Zo blijkt dat maar liefst negen op de tien gedupeerde toko’s een voorschot op de compensatie met graagte heeft geïnd. U moet weten: na zo’n voorschot komt de bank nog met een definitief aanbod voor de compensatie. En daar zit dus het addertje: dat innen van dat voorschot lijkt voordelig, maar de bank moet dan nog met een definitief aanbod tot compensatie komen, en als dat lager uitpakt dan het voorschot mag de mkb’er het verschil lekker in eigen zak steken. Dat klinkt gezellig, maar daarmee verdwijnt dus ook de mogelijkheid van een rechtszaak. Laat de gedupeerde mkb’er zich hiermee niet gewoon ringeloren door de bank?

Lees verder

Kleine tip: altijd blijven claimen, wat uw vliegmaatschappij ook zegt

Handige Europese regels zorgen ervoor dat u schadevergoeding krijgt bij een geannuleerde of vertraagde vlucht. Afhankelijk van afstand en de duur van de vertraging oplopend tot €600. Vinden maatschappijen niet leuk. Die doen er dus alles aan om onder die claims uit te komen door zich te beroepen op overmacht. Want dan hoeft er geen schadevergoeding uitgekeerd te worden. Een beetje turven op rechtspraakje (waar de vertragingszaken lekker handig van de tag 'luchtvaartzaak' en/of 'luchtvaartclaim' worden voorzien) leert dat rechters niet vaak meegaan met overmachtverhalen. Wij telden over de duim onwetenschappelijk 25 keer verlies voor airliners in 35 gepubliceerde zaken in de maanden juli en augustus (disclaimer: er worden meer rechtszaken niet dan wel gepubliceerd op rechtspraak.nl). Met als laatste uitspraak eentje over Easyjet dat met een sneu verhaal komt over een gesloten luchtruimtes en overmacht ('In afwachting van toestemming om te landen is het toestel vervolgens in een 'holding pattern' in de lucht gebleven'. En vervolgens ging de crew over de maximale arbeidstijd, dus vlucht geannuleerd). De rechter geeft de klagende passagiers gelijk en €250 pp, want 'dit is een operationele beslissing die naar haar aard en oorsprong inherent is aan de normale uitoefening van de activiteiten van een luchtvaartmaatschappij, zodat het beroep van Easyjet op buitengewone omstandigheden faalt'. Had Easyjet maar een reservecrew achter de hand moeten houden. Moraal van het verhaal: blijven claimen allemaal en niet luisteren naar slappe excuses van uw luchtvervoerder als u een claim indient en gekastjemuurd wordt door de servicedesk. Voor iedereen die in september vliegt: de septemberstaking door KLM-piloten levert geld op; de staking van de Schiphol-beveiligers op 4 september die 200.000 reizigers kan duperen niet.

Mkb'ers krijgen opjaagbrief van Rabobank om akkoord te gaan met schadevergoeding derivaten

Ziehier een fragment uit een brief (dat we lenen van het FD, waarvoor dank) van de Rabobank aan een klant die derivaten kocht bij die bank en nu een aanbod krijgt voor compensatie. Eindelijk! Zou je haast zeggen, maar de zalmroze courant merkt wel fijntjes op dat de gestelde vier weken bedenktijd die de klant geboden wordt aan de korte kant is, aangezien het Herstelkader een termijn van 12 weken voorschrijft. Lekker dan, eerst de afwikkeling maar traineren en traineren en dan op de valreep de gedupeerde mkb'er veel te snel laten ondertekenen? Wat zijn het toch een onverbeterlijke honden bij die bank! Die conclusie zou je snel trekken, maar waarschijnlijk zit het -zoals het FD even verderop ook aangeeft- net wat anders. Het is namelijk een stuk makkelijker om swap-overeenkomsten af te sluiten met warme bakkertjes en fietsenmakers dan het dossier netjes af te ronden. Want hoewel het einde dan onlangs DAN ECHT in zicht bleek, is de stemming nu weer somberder. De AFM meldt dat 'twee banken' opnieuw vertraging hebben opgelopen door het complexe systeem dat ze hebben moeten opzetten om de klanten te compenseren. Dat wil dus zeggen dat ze de ruiten van die mkb'ers hebben stukgeslagen, maar hun opleiding tot ruitenreparateur nog niet helemaal hebben afgerond. Dat blijkt uit voortgangsrapportage nummer drie van de toezichthouder, die de banken dus niet bij naam noemt, maar aangezien de ING, Van Lanschot, Deutsche Bank en SNS (Volksbank) al hun klanten in ieder geval een voorstel hebben gestuurd, kunt u er vanuit gaan dat dit gaat om Rabobank en ABN Amro.  Samengevat: de fabrieken die zijn opgezet om de dossiers af te handelen hadden problemen met het automatiseren van alle data, daarna met het berekenen van de geleden schade en daarop met een tekort aan personeel om die fabrieken draaiende te houden. 'Die zijn beperkt beschikbaar en moeten ervaring opdoen met de processen en kwaliteitseisen. Ook zijn er zeer complexe dossiers, waarin per geval beoordeeld moet worden hoe het UHK (Uniform Herstelkader, red.) toe te passen.' In samenspraak met de AFM mogen Rabo en ABN nu één versnelling in het proces doorvoeren.

Lees verder

Derivatendossier banken nu echt bijna opgelost!

De overgang van de Steentijd naar de Bronstijd verliep sneller dan de afwikkeling van de renteswapgate/het derivatendossier. Zoals bekend smeerden zes banken (ABN, Rabo, ING, Deutsche Bank, Van Lanschot en SNS) mkb'ers ingewikkelde renteswaps aan zonder goed duidelijk te maken hoe deze producten precies werken. Men was helemaal 'vergeten' te vertellen dat derivaten (die risico's bij een stijgende rente moeten afdekken) bij een dalende rente juist een negatieve waarde krijgen. Dat heet schending van de zorgplicht en betekent dat banken moeten lappen. Alleen gedragen deze zich als Neymar die in blessuretijd met 1-0 voorstaat. Ze blijven het probleem doorrollen, en rollen, en rollen, en rollen, en rollen, en rollen maar. Maar nu schijnt het einde echt in zicht te zijn meldt De Telegraaf. Zo'n tweederde van de 21.846 gedupeerde mkb'ers heeft een voorschot of definitieve compensatie aangeboden en de uitgekeerde compensatieteller staat op €768 miljoen.. Anders gezegd: voor 7.000 mkb'ers is nog geen oplossing in zicht en slechts 12% heeft een definitief aanbod ontvangen. De overgrote meerderheid is voorlopig nog niet klaar met het gezeur. Desalniettemin zijn Rabo en ABN 'optimistisch' dat ze eind dit jaar alle betrokkenen een vergoeding hebben kunnen aanbieden. Of daarmee de kous af is, blijft de vraag. Financieel adviseur Frank Wijn stelt in De Telegraaf dat banken vaak rekenfouten maken in het bepalen van de vergoedingen, wat tot duizenden euro's kan schelen. In het voordeel van de ondernemers uiteraard. Meer cijfertjes over de vergoedingen per bank bij De Telegraaf en of de krant het bij het juiste eind heeft horen we nog deze week van de AFM.

Kifid gaat nu ook kleine ondernemers redden van dure advocaten

Stel: over twee weken wordt uw eerste kind geboren, maar de babykamer is niet helemaal af. Beter gezegd: De commode zit nog in de doos, gordijnen zijn abwesend en daardoor heeft het zonlicht vrij spel op de muren die gekenmerkt worden door vochtplekken en afbladderend behang. Ondertussen doucht u al twee jaar bij de buren, omdat het plaatsen van een douchecel toch niet zo gemakkelijk is als het lijkt. Toch besluit u te beginnen aan de bouw van een tuinhuisje. Zonder ambitie komt een mens nergens, en met kunt u altijd nog geflankeerd door tranenperser John Williams de hoofdrol spelen in Help, mijn man is klusser! Zoiets moeten ze ook gedacht hebben bij ons favoriete klachteninstituut Kifid. Daar kampen ze al enige tijd met een leegloop van personeel, belachelijke ICT-plannen, een achterstand in de te behandelen zaken  en - als gevolg van dit alles - de onvermijdelijke rode cijfers. Wat doe je dan als faalfabriek? Juist. De dienstverlening uitbreiden. Voortaan zijn niet alleen consumenten bij het Kifid welkom, maar ook kleinere mkb'ers kunnen aankloppen als zij overhoop liggen met een financiële instelling. Paar beperkende voorwaarden. Uw omzet mag niet hoger zijn dan €5 mln, de hoofdsom waarover de claim gaat mag niet hoger zijn dan €1mln en de financiering moet voor 1 juli 2018 zijn aangevraagd. Niet komen aanzetten met uw frustraties over renteswaps dus. Klagen over dat afgewezen kredietverzoek voor uw briljante cryptobedrijf mag eveneens ergens anders. Banken zijn vrij om te bepalen aan wie ze geld uitlenen. Wel kan de mkb'er (vooral de k dus) langskomen met geschillen over bestaande kredieten of door de bank opgezegde kredieten. Klachtenbehandeling kost wel €250, terwijl een hoger beroepje €500 doet. Zo breidt Kifidje niet alleen haar inkomstenbasis ietsiepietsie uit (=voornamelijk contributies aangesloten financiële instellingen), maar is ook de doelstelling van zelfopheffing weer wat verder uit zicht. In ruil daarvoor kan de mkb'er zonder tussenkomst van duurbetaalde advocaten en rechters een vergoeding van maximaal €250.000 binnenhengelen. Maar reken vooral niet op succes. 

Banken harken miljoenen voor onderwijs binnen via renteswaps

Het blijft smullen: rentederivaten! Komende week publiceert de AFM weer een update over de voortgang. Schieten banken een beetje op met het compenseren van de ondernemers die complexe financiële producten in hun maag gesplitst kregen? Niet echt. 

Social

In het huidige tempo duurt het tot 2020 voordat alle ondernemers een aanbod hebben gekregen. En terwijl de banken rekken, zeggen rechters doodleuk tegen ondernemers dat hun claim verjaard is. Tijd om in te grijpen dus. Traditioneel valt niets te verwachten van de tandeloze toezichthouder Autoriteit Financiële Markten (AFM). Ook de minister van financiën is nog niet in actie geschoten. De hoop voor het MKB is nu gevestigd op de Tweede Kamer, waar men ongeduldig begint te worden. Een brandbrief vanuit de adviseurs die gedupeerde mkb'ers bijstaan is al onderweg naar de volksvertegenwoordigers.

Lees verder

Wat is fouter: een bank die informatie achterhoudt of mkb'er die zich niet voorlicht over renteswaps?

Vandaag berichten de Telegraaf en het FD over een volgend hoofdstukje in het voortetterende dossier rentederivaten. De rechtbank Amsterdam heeft in een tussenvonnis (arrest volgt als we het op rechtspraak.nl zien verschijnen) de Hoge Raad om advies gevraagd in een specifieke zaak. De reden voor die keus is dat het Amsterdamse hof en de rechtbank uit de hoofdstad in vergelijkbare zaken anders beslissen en omdat het aantal zaken talrijk is. Als de Hoge Raad zijn oordeel velt over deze zaak, dan doet het dan in wezen ook over al die andere vergelijkbare zaken. De modus operandi van de gedupeerde mkb'ers is in twee categorieën te onderscheiden. 1. Je beroepen op dwaling. Simpel gezegd: als ik geweten had waar ik 'ja' op zei, dan had ik nooit 'ja' gezegd. 2. De bank wijzen op zijn zorgplicht. Hier zegt de mkb'er dat de bank veel uitvoeriger had moeten uitleggen wat de risico's van swaps zijn en bij wijze van spreken 'DOE HET NIET' moeten zetten voor het stippellijntje waar hun handtekening moest komen. Gevolg van toegekende dwaling: nietigverklaring overeenkomst. Van zorgplicht: ontbinding overeenkomst. In het geval van de genoemde zaak waar de Hoge Raad zich over gaat buigen, gaat het over dwaling. In gesprek met het FD zegt advocaat Wagenaar die de betreffende mkb'er vertegenwoordigt dat het in de zaak onder andere gaat over de verborgen provisies een bankier verdiende aan de verkoop van de swap-overeenkomsten en overhedging (swaps dekken een hoger bedrag dan de lening). Waar de rechtbank nu de hulp van de Hoge Raad voor inschakelt is de vraag wat prevaleert. De mededelingsplicht van een bank, of de informatieplicht van een klant. In 2009  werd in een arrest in de Dexia-affaire gewezen op de informatieplicht. 'Daarin werd kortweg gesteld dat degene die de overeenkomst aangaat zich moet verdiepen in de documentatie en gewoon de goede vragen moet stellen. Doet hij dat niet, dan kan hij zich niet achteraf op dwaling beroepen', aldus Wagenaar.

Lees verder

MKB: personeelskosten escaleren uit de hand (en vaste contracten zijn stom)

Brancheorganisatie MKB-Nederland en de SRA ('een netwerkorganisatie van 370 zelfstandige accountantskantoren met 900 vestigingen in Nederland') luiden vandaag een soort van noodklok. De personeelskosten stijgen sneller dan de omzet (zie ook het plaatje) dus de winstgroei van het midden- en kleinbedrijf staat onder druk. Die stijging is het gevolg van hogere premies voor de werknemersverzekeringen, hogere pensioenpremies en natuurlijk personeel dat een hoger netto-inkomen eist. Over 2017 tikten onder meer bouw, horeca en detailhandel gemiddeld 27% van hun omzet aan personeelskosten af. En zegt de SRA: 'Als de loonkosten in 2018 verder toenemen zonder een compensatie in de belastingen en sociale premies (wig), zal de winstgroei van mkb-bedrijven naar verwachting verder dalen'. Dat is voor de individuele ondernemer natuurlijk niet zo leuk, maar voor de veelbesproken arbeidsinkomensquote -het percentage van het nationaal inkomen dat naar de lonen vloeit- lijkt ons dat juist best aardig, afgezien van het zwarte gat dat we de wig noemen. Voor MKB-Nederland geven deze cijfers voldoende aanleiding om met een opmerkelijke wensenlijst voor de Wet arbeidsmarkt in balans te komen. Dat is een wet in de maak die ervoor moet zorgen dat vaste contracten de norm worden en flex de uitzondering. Onder meer door flex duurder te maken dan vast (logisch). Op BNR laat de directeur van MKB-Nederland weten dat een goed idee te vinden, maar niet voor het mkb. Dus zijn voorstel: Wouter Koolmees moet het wetsvoorstel aanpassen en flex goedkoper maken dan vast, anders draait het mkb straks verlies. Joe!

Grove schending zorgplicht moet ABN Amro €7 miljoen gaan kosten

Het dossier MKB/renteswaps was dringend aan een update toe en gelukkig zorgt Pieter Lakeman daar vandaag voor. Lakeman dagvaardt in zijn hoedanigheid als directeur van claimorganisatie Swapschade de ABN Amro waarin hij stelt dat de bank onrechtmatig heeft gehandeld, de zorgplicht heeft geschonden, de gedupeerde bedrijven onjuist en onvolledig heeft geïnformeerd en bewust een speculatief en riskant product verkocht in plaats van een veilige rentecap. Enfin, dat verhaal heeft u eerder gehoord. Lakeman komt op een schadevergoeding van in totaal €7 miljoen voor 10 specifieke mkb-bedrijven. Dit nieuws komt op een bijzonder moment, aangezien de ABN Amro vandaag ook de kwartaalcijfers (pdf) heeft gepresenteerd. Het vermeldde dat de nettowinst aanzienlijk (-3% ten opzichte van vorig jaar) is gedaald door getroffen voorzieningen voor kredietverleningen voor klanten in de offshoresector en scheepvaart. 

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken