Spannend dagje hoor! Hof EU doet uitspraak over de fiscale eenheid (en dat kan €400 mio kosten)

******* UPDATE: NEDERLAND DE SJAAK / uitspraak volgt ******

En nu is het F5-en geblazen op de site van het Hof van Justitie van de EU. Bij de Nederlandse fiscale kroonjuwelen hoort de fiscale eenheid en daar is mogelijk van alles mis mee. Kort en goed (en hier heel lang het advies van de advocaat-generaal van het Hof aan het Hof waarom er van alles mis is met het kroonjuweel) hebben Nederlandse bedrijven met een Nederlandse dochtermaatschappij wel de mogelijkheid om de rente op bepaalde leningen in aftrek te brengen op de winst. Nederlandse bedrijven met een dochtermaatschappij in het buitenland hebben dat niet. En dat onderscheid mag dus waarschijnlijk niet. Gevolgen als het Hof Nederland op de vingers tikt: 1) duizenden Nederlandse midden- en grootbedrijven moeten meer vennootschapsbelasting aftikken, 2) multinationals verlagen alsnog de belastingaangifte en 3) dat levert per saldo een tik voor de schatkist op van naar schatting €400 miljoen. Spannend dus allemaal maar weer, met hier meer achtergrond in het Financieele Dagblad. En of dat nog niet genoeg en we toch moeten wachten op de uitspraak, komt de Europese Commissie volgens hetzelfde FD met een onderzoek naar nog een ander kroonjuweel: het Concern Financierings Activiteiten-regime. Ooit ingevoerd door PvdA-minister Willem Vermeend in 1997, afgeschoten door de Europese Commissie wegens verboden staatssteun, maar toch tot vorig jaar nog stiekem voortgezet door Nederland. Dat bleek afgelopen maandag toen minstas Snel de samenvatting van een wobje publiceerde (u zag dat document mogelijk eerder hier in de voetnoot). Nederland wist veel Zuidas-activiteit aan te trekken door een vpb-tarief van 5% (ipv 25%) te bieden aan multinationals die vanuit Nederland hun concernfinanceringsactiviteiten wilden verzorgen (beetje geld intern in- en uitlenen, stukje treasury). Allemaal omwille van onze werkgelegenheid, dus keigoed bedoeld, maar wel keihard illegaal. Schade schatkist als de EC Nederland beboet: nog onbekend.

Hup Wopke go! Minfin Hoekstra tegen de schuldendeeleconomie van Zuid-Europa

De minfins van de EU vergaderden de afgelopen dagen over de 'ever closer union'. Op de agenda stond onder meer het het invoeren van een gezamenlijk depostiogarantiestelsel, de mogelijkheden om een Europees IMF op te richten en dan speelt nog ergens op de achtergrond de idee om staatsobligaties van de afzonderlijke lidstaten te bundelen om te komen tot een soort van euro-obligaties. In de Financial Times staat vandaag een mooi artikel over onze minfin Wopke Hoekstra die als een Don Quichot (met Ooostenrijk en Finland gezamenlijk in de rol van Sancho Panza) probeert te voorkomen dat we op een goede dag mogen opdraaien voor de schulden van Italië en Frankrijk. Zijn voorstel (en zo staat het ook in het regeerakkoord waar de weerzin tegen schuldendelen vanaf druipt): als een land in de eurozone bankroet gaat, dan volgt eerst een haircut voor beleggers en pas daarna draait de belastingbetaler op voor de schade. Zo'n 'sovereign debt restructuring mechanism' is nu nog niet opgenomen in de financiële bijsluiter van staatsobligaties, maar dat zou volgens Hoekstra dus wel moeten. Uiteraard zijn Italië (met een schuld van 135% bbp) en Frankrijk (99%) mordicus tegen. Die begrijpen dat beleggers hun obligaties links laten liggen als de belastingbetalers van de (noordelijke) lidstaten niet meer volautomatisch als onderpand dienen voor hun schuldenberg. Duitsland hangt nog een beetje in het midden en de FT voorziet daarom dat de Eurogroep uit gaat komen op het volgende compromis: als een land een Griekenlandje doet, dan hoeven de obligatiehouders niet meteen hun verlies te pakken, maar volgt wel automatisch een bemiddelingsgesprek met de ECB en de EC (dat dan moet leiden tot enige uitstel van betaling). Meer over de (benarde) onderhandelingspositie van Nederland in de EU las u eerder hier.

Naschrift plaatje:
Dit is
de voorpagina van de Telegraaf van woensdag 21 februari 2018. Toelichting hoofdredactie: 'We hebben besloten om de inhoud van onze krant voortaan naadloos aan te laten sluiten op het IQ van onze lezers'.

Hey! Men fluistert dat Unilever kiest voor Nederland

Of het nou komt door de afschaffing van de dividendbelasting of good ol' Brexit weten we niet, maar mensen vlakbij de bron menen dat het Engels-Nederlandse Unilever weleens definitief voor Nederland zou kunnen gaan kiezen: 'It wouldn’t be a great surprise if it happened', zegt een Britse 'official' vandaag tegen de Financial Times. Unilever, dat op 1 januari 1930 geboren ontsproot uit een samengaan van het Engelse Lever Brothers en de Nederlandse Margarine Unie, houdt er een nogal wappie structuur op na. Het heeft zijn hoofdkantoren in het VK en in Nederland, er is een notering aan de Londense en Amsterdamse beurs en de jaarlijks aandeelhoudersvergaderingen vinden in beide landen plaats. Unilever heeft eerder aangegeven te willen kiezen voor een stukje centralisatie op één plek, wegens complex en te duur. Ook het doen van overnames lukt beter met één hoofdkantoor en één notering, denkt men. Dus doet PM Theresa May er alles aan om Unilever voor het VK te laten kiezen door de gevolgen van Brexit te donwplayen en schaft Rutte de dividendbelasting ten behoeve van zijn oude werkgever helemaal af. Afijn, de FT zegt het te weten en daarom geloven wij in een positief eindresultaat voor Nederland (ook omdat Unilever de Nederlandse bestaande en voorgestelde beschermingsconstructies aantrekkelijk vindt; Unilever wil niet graag nogmaals de overnameprooi uithangen). Ondertussen gaat de FT dan ook in op de consequenties van de zetelverplaatsing. In Nederland werken 3.000 mensen bij Unilever, in het VK 7.500, wereldwijd 169.000. Het land dat het HQ niet krijgt, hoeft niet meteen bij de pakken neer te zitten. Uit politieke overwegingen zou Unilever kunnen besluiten om research-afdelingen over te hevelen naar de verliezer. Unilever wil belasting gaan betalen waar de operaties worden uitgevoerd (voor 90% buiten VK en NL), dus echt een schatkistknaller wordt het ook al niet. En, zo schat de FT in, het hoofdkantoor wordt uiteindelijk niet meer dan een wespennest waar de Engelse en Nederlandse tak elkaar de tent uit zullen vechten wegens diep gewortelde cultuurverschillen. Beslissing HQ: tweede week maart.

Foto: Op 19 december reikten Unilever en Shell Downstream een cheque uit ter waarde van 14.000 kerstpakketten aan Voedselbanken Nederland. René Froger pakt het tienduizendste pakket in. ARIE KIEVIT HH

Boris Johnson verzekert: vrijgezellenfeesten in Amsterdam gaan na brexit gewoon door



'Onlangs verscheen er een vrouw in een staat van verontwaardiging in mijn operatiekamer. De ogenschijnlijke oorzaak was breedbandproblemen, maar al snel bleek - zoals zo vaak met kiesdistrictschirurgie - dat het echte probleem iets anders was.' Ziedaar het begin van Boris Johnsons hup-brexit-speech vandaag. Hoe lang de Britse minister van buitenlandse zaken aan die opening geschaafd heeft, weten we niet. Maar even later volgt al de kern van zijn boodschap. Johnson zegt, terugkomend op de fictieve verontwaardigde vrouw, dat hij veel verharding in de brexitdiscussie heeft waargenomen. 'Ik vrees dat sommige mensen steeds vastberadener worden om de brexit te stoppen, de referendumstem van 23 juni 2016 terug te draaien en de wil van de mensen te frustreren. Ik geloof dat dat een rampzalige vergissing zou zijn die zou leiden tot permanente en onuitroeibare gevoelens van verraad. We kunnen en zullen het niet laten gebeuren.' Daar is geen woord kostschool-Engels bij natuurlijk. Johnson werd op voorspraak van de Britse regering May uitgenodigd in de eerste van een serie brexitspeeches. In zijn verhaal werden de verschillende zorgen thematisch even aangestipt, te weten strategische, spirituele, economische en veiligheids-technische. Uiteraard probeerde Johnson die zorgen die spelen bij de Brit te ontnemen, met soms een rake vergelijking. Zoals een stukje tekst van Hugo Young, een inmiddels overleden journalist van uitgerekend The Guardian die zei zich te ergeren aan de houding van de pro-EU elite na het Britse referendum in 1975, toen een meerderheid koos om lid te blijven van de EEG.

Lees verder

Dit zou weleens de volgende premier van het Verenigd Koninkrijk kunnen zijn

Britse politiek is de laatste tijd een trainwreck in slow motion waarbij de trein steeds weer een rijtuig langer lijkt te zijn. Momenteel is de premier ene Theresa May, die een goede meerderheid verspeelde door verkiezingen uit te schrijven om haar mandaat te vergroten. Het tegendeel gebeurde. Ondertussen is Labour maar niet in staat om echt door te breken wegens Corbyn, de radicale opa van Hans Spekman. De Conservatieven hebben een leider nodig en dat zou zomaar Jacob Rees-Mogg kunnen zijn. Rees-Mogg is het Eenmansorkest van de Achttiende Eeuw. Ziet er zo uit, spreekt zo en lijkt net zo vertrouwd-elitair als het kabinet van Harold Macmillan. Dat is misschien best een aardig recept voor onze verwarde tijden. In ieder geval nemen vooral Britse media de optie van een land onder leiding van Rees-Mogg steeds serieuzer. Vooral The Guardian is gebiologeerd door zijn persoon. Kerncitaat over waarom een High Tory in een cultuuroorlog toch een aantrekkelijke kandidaat lijkt: "Rees-Mogg is the perfect politician to fill a vacuum: a mixture of genuine antiquity, in manner and values, and confected confidence. Even his coy demurring when asked about becoming prime minister increases his stature against the backdrop of a party in which the daggers seem to be permanently drawn. Those who think that his hardcore views – on abortion for example (not even in the case of rape) or gay marriage (“I take my whip from the hierarchy of the Roman Catholic church rather than the whips’ office") – endear him to Tory extremists but alienate the wider public may be mistaken. Where some people hear misogyny or homophobia, others hear patrician certainty." Wat wellicht vervelender is: voor Rees-Mogg kan een Brexit niet hard genoeg zijn. Wat de gevolgen ook zijn, hij lijkt te denken dat er niet zoiets bestaat als een soft Brexit. Dat kan nog lachen worden, want vooralsnog is volkomen onduidelijk of de Britten ons uiteindelijk met of zonder deal zullen verlaten. Houd Rees-Mogg in ieder geval in de gaten.

Iedereen dreigt weer met van alles in de brexit

Het Britse pond krijgt weer eens een tikkie en dan weet u hoe laat het is: er is weer wat met de brexit. Niet zelden is de trigger daarvoor een Brusselse persconferentie waarin de hoofdonderhandelaren van het Verenigd Koninkrijk en die van de Europese Unie hun geheel eigen kijk op de zaak tentoonspreiden. Om u eerst even een beschrijving van het meest recente spektakel te geven: EU-onderhandelhoofd Michel Barnier dreigt erop los door de optie op tafel te leggen dat de Britten uiteindelijk in maart 2019 zonder overgangsdeal of wat dan ook uit de Unie crashen. Mét deal blijft de huidige status quo nog tijdelijk in leven zodat de Britten nog even kunnen genieten van de huidige regels plus toegang tot de interne markt. Da's een gevoelig punt voor het VK, want het zakenleven dringt juist hard aan op zo'n periode - die weten namelijk dondersgoed wat iedereen eigenlijk allang weet, dat de brexitonderhandelingen nooit definitief afgerond zijn voor die tijd. Hij kraakt die noot omdat het VK tijdens die transitietijd onder andere graag de optie houdt om te duiken voor nieuwe regels vanuit de EU en de rechten van inreizende EU-burgers dan wil begrenzen. Ofwel, een stukje eigen beslissingsbevoegdheid. Op het dreigement van Barnier reageert een niet nader genoemde Britse betrokkene als volgt. 

Lees verder

Als dit doorgaat is de Brexit-faal compleet

Eerder deze week bracht de Financial Times een interessant nieuwtje dat grotendeels onopgemerkt bleef. Naar het schijnt overweegt de Britse regering in het diepste geheim een douane-unie met de Europese Unie. Deze 'customs union' zou een vrij verkeer van goederen tussen het VK en de EU kunnen regelen. Het voordeel daarvan is evident, in het bijzonder omdat Europese handelspartners voor de Britten veel belangrijker zijn dan de leden van de veelgeprezen Commonwealth. Er is echter een kolossaal nadeel: een douane-unie impliceert een gemeenschappelijke en uniforme handelspolitiek ten opzichte van derde landen. Anders gezegd, het Verenigd Koninkrijk kan in een douane-unie zeker niet gemakkelijk op eigen houtje handelsdeals sluiten met bijvoorbeeld de Amerikanen of Chinezen. Wat betreft handelspolitiek roept het bovenal de vraag op waarom de Britten de EU ook alweer wilden verlaten. What a shambles. Premier May ontkent het nieuws inmiddels, maar het ligt dan ook voor de hand dat Mrs Hard Brexit dat zou doen. Zoveel zegt dat dus niet.

Krijgen de Brexit-haters dan eindelijk hun zin?

Wij zijn de eersten om te erkennen dat Brexit niet het beste idee sinds de pantykous is. Evenmin een goed idee was het wanstaltige gejank der Remainers voor aanvang van het referendum. Het is de vraag of mensen je geloven als je profeteert dat Her Majesty The Queen verkracht zal worden door een leger werkloze blanke mannen als het land het waagt te stemmen voor scheiding van de EU. De vraag stellen, is nee stemmen. Zie hier een van de redenen waarom het Verenigd Koninkrijk ons zal verlaten. Helaas zijn sommige Remainers als Hillary Clinton: ze kunnen niet wennen aan de werkelijkheid en worden door de media voortdurend gekieteld en bejubeld om nog eens iets te zeggen wat na de uiteindelijke stembusgang per definitie irrelevant zal zijn. Zo moet en zal er een recessie uitbreken in het perfide Albion. Dat moet. En zo niet ---> dan toch. Want dat was voorspeld door de mensen die aan de weggestemde kant van de geschiedenis stonden. Dus zij tellen de dagen tot het licht uitgaat en slaan aan op ieder sprankje wanhoop. In Nederland vinden we deze mensen onder meer bij het kwaliteitsjournaille. Trouw masturbeert alleen al bij de kop van dit artikel: 'Britse economie begint te haperen'. Die hele stelling is gebaseerd op een rapport met louter voorspellingen (u weet wel, die dingen die zeiden dat het VK linksom of rechtsom in een onwaarschijnlijk diepe recessie zou belanden bij een okthxbye) en wat cijfertjes over de auto-industrie. Op zichzelf weinig veelzeggende data, maar vooral - wederom - cijfers met aardige voorspellende waarde. Hier, bedek uw gezicht en neem Trouws moneyshot: 'Al is er bijna geen econoom die denkt dat de Britten er - bij welk brexitscenario dan ook - op vooruit zullen gaan.' Nee, lees dan dit artikel uit The Economist ('Why the British economy has done better than expected since the Brexit vote') en weet dat lamenteren voor een groot deel berust op onzekerheid. We weten niet wat er in economische zin gaat gebeuren, maar kennelijk is het nooit te laat om politieke keuzes af te straffen met de softe realiteit van de economische voorspelling.

Italianen proberen brexitbuit van ons te jatten

Eind november was het zover: minister Halbe Zijlstra (Buitenlandse Zaken) liet zich verleiden tot een pilsje samen met opperlobbyist Wouter Bos omdat een brexitbuit van formaat binnen was. Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), dat zich buigt over nieuwe geneesmiddelen, moest verhuizen uit Londen en de nieuwe locatie werd onze hoofdstad. En zo kan Amsterdam binnenkort negenhonderd ambtenaren met een prima loonstrookje in de armen sluiten die de lokale economie kunnen gaan spekken. De andere kant van dit verhaal is dat de Italianen - onze tegenstander in de finale - nogal verbitterd achterbleven, zeker omdat het slechts een winnend lootje was dat hen van de winst afhield. Daarom grijpen zij iedere kans aan om die beslissing terug te draaien in hun voordeel. Die mogelijkheid deed zich gisteren voor, toen minister Bruno Bruins (Volksgezondheid) bekendmaakte dat het EMA per 30 maart 2019 in Amsterdam te vinden is, maar dan wel eerst tijdelijk in het Spark-gebouw nabij station Sloterdijk. Nederland had in haar bod overigens al duidelijk gemaakt dat het definitieve EMA-gebouw niet op tijd af zal zijn en dus een tijdelijke locatie nodig is. Die zou dichtbij het uiteindelijke stulpje in Zuid zijn. Op de persco bleek EMA-directeur Guido Rasi (eveneens Italiaan) niet onverdeeld enthousiast over deze gang van zaken te zijn. Want het is 'de helft van de ruimte die we eigenlijk nodig hebben en minder comfortabel dan we gewend zijn', en ja het is 'werkbaar' maar niet alles zal 'full speed' kunnen. Kortom, het stulpje bij Sloterdijk was niet echt optimaal en 'had misschien beter gekund'. Deze strohalm grijpen de Italianen natuurlijk met beide handen aan.

Lees verder

EU heeft belastingparadijzen binnen een maand uitgeroeid

Zo hé, kijk de Europese Unie eens doortastend te werk gaan. Gewoon een paar belastingparadijzen opgedoekt alsof het niets is. Tijdens de Sinterklaasviering 2017 stelde de EU een zwarte lijst (pdf) samen van 17 landen die zich weinig coöperatief opstellen om belastingontwijking en -ontduiking volgens de moreel superieure EU-standaarden tegen te gaan. Naast wat onbeduidende atollen kregen ook Panama, Zuid-Korea en Tunesië een plek cadeau. De Europese tak van de PvdA wilde Nederland ook op de lijst bonjouren, maar dat idee kwam 1 stem tekort in het Europees Parlement. Prettig, want opname in de belastingparadijslijst zou tot strafmaatregelen zoals heffingen op geldstromen van/naar Nederland kunnen leiden. Niet EU-landen lopen naast een diplomatiek deukje ook de kans om EU-fondsen mis te lopen. Logisch dat het kapitalistische deel van Korea, de Verenigde Arabische Emiraten en Tunesië zich in hun wiek geschoten voelden. Een 'senior' EU-diplomaat liet in Financial Times destijds weten dat het vanuit Europees perspectief niet handig is om deze landen op de zwarte lijst te gooien. Zuid-Korea is een handelspartner, aan de Arabieren kun je wapens verkopen en Tunesië doet zo z'n best om iets van de Arabische lente te maken. Zijn advies: haal het trio van de lijst voordat president Macron in februari op bezoek gaat in Tunesië. Toeval of niet: vandaag laat de Europese Unie weten acht landen van de zwarte lijst te hebben gehaald en overgeplaatst naar de 'grijze lijst'. Naast het genoemde trio, is ook Panama geen onwelwillend belastingparadijs meer. Dat uitgerekend Panama, dat in een of andere inheemse taal 'gesloten roos' betekent,  is weggevoerd doet vermoeden dat de lijst een lachertje is. 

Lees verder