Raad van State: Flexwet Koolmees kan in de haard

De opper-affakkelaars van de Raad van State hebben weer eens een wet naar de schroothoop verwezen. Deze keer betreft het slachtoffer de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) die vandaag door minister Wouter Koolmees (inclusief RvS-advies) naar de Tweede Kamer is gestuurd. De wet is een opvolger van Asschers gefaalde Wet Werk en Zekerheid, maar heeft met het verminderen van de verschillen tussen flex en vast hetzelfde doel. Greep uit de maatregelen onder de WAB: Werknemers hebben sneller recht hebben op een (hogere) ontslagvergoeding. Van werknemers die een vast contract krijgen wordt de proeftijd opgerekt van twee naar vijf maanden. Payrolling wordt duurder. Werkgevers zouden weer tot drie jaar (ipv twee) tijdelijke contracten mogen aanbieden. Koolmees denkt dat werknemers met dat extra jaartje flexervaring sneller in aanmerking komen voor een vast contract. RVS vraagt zich af waar de minister deze laatste wijsheid vandaan haalt, want vroeger was de termijn ook drie jaar en daalde het aantal vaste contracten evengoed. De verlening van de proeftijd vindt de Raad, net als FNV, onverstandig omdat dit wel eens een verkapt flexcontract zou kunnen worden. En door payrolling duurder te maken worden alternatieven als uitzendbureau's of het inhuren van zzp'ers aantrekkelijker. Bestaat de wet volgens de Raad dan alleen maar uit brandhout? Neen.

Lees verder

Buitenlanders en bejaarden pakken uw baan niet af

Zeggen wij niet, maar tot een soort van die conclusie komt het Centraal Planbureau op basis van beschikbare wetenschappelijke literatuur en Nederlandse data. Maken wij daarbij de aantekening dat het aan relevante gegevens nogal eens ontbreekt. Houden we over: een hoop redeneringen en aannames. Arbeidsmarktverdringing door arbeids- en asielmigranten heeft inderdaad beperkingen. Zo zijn er voor kennismigranten additionele looneisen. Syriërs die een oorlog zijn ontvlucht mogen niet direct aan de slag, kunnen kampen met psychologische problemen en spreken niet direct Nederlands. Dat hierdoor de arbeidsparticipatie lager is dan onder Nederlandse arbeidskrachten mag geen wonder heten. Het Planbureau rekent voor dat in piekjaar 2015 30.000 personen (exclusief nareizigers, inclusief minderjarigen) een verblijfstatus kregen. Na 8 jaar zou dit tot zo'n 9.000 extra personen op de arbeidsmarkt leiden. Dus is het 'niet waarschijnlijk' dat deze toename leidt tot een 'substantiële verdringing' van Nederlandse arbeidskrachten. Voor zover er sprake is van verdringing door migranten dan is dat vooral aan de onderkant van de arbeidsmarkt. U kent het verhaal: Poolse stukadoors en Bulgaarse kastijgers concurreren de laagopgeleide Nederlander weg. Maar suggereert het CPB: MOE-landers werken vaak (tijdelijk) in toch al krimpende sectoren. Zou goed kunnen dat Nederlanders wegens de krimp en concurrentie toch al gemotiveerd waren om een hoger diploma te behalen en/of zijn overgestapt naar een beter betalende sector. 

Lees verder

Pensioenkortingen des doods op komst. Vakbonden doen niets

We hebben het al vaker geroepen, maar onze vlaggeschipvrienden van De Telegraaf zijn ook helemaal woke. Vakbonden snappen precies niets van pensioenen. Bij de krant zijn ze aan het rekenen geslagen en concluderen ze dat enkele grote pensioenfondsen (Zorgfonds PFZW en metaalfondsen PWE + PMT) een een dekkingsgraad naar marktwaarde van 104,2% op de dag van de meting hebben, terwijl ABP daar net boven zit.  Wie kort gezegd langer dan 5 jaar onder deze beleidsdekkingsgraad duikt moet korten op pensioenen. DNB en pensioenminister Wouter Koolmees benadrukken nog maar eens dat gemarchandeer met deze grenzen uitgesloten is. En dat hebben de vakbonden volgens de wakkere krant van Nederland niet helemaal door. Vakbonden steggelen al een eeuwigheid met werkgevers, werknemers en grote pensioenfondsen over een Pensioenakkoord. Die redding van ons pensioenstelsel schiet niet op, omdat de bonden de belangen van de vergrijsde achterban met hand en tand blijven verdedigen. Volgens De Telegraaf is Koolmees klaar met het getreuzel. Op het ministerie zou een concept-brief aan de Tweede Kamer in voorbereiding zijn waarin de voornaamste hindernissen richting een nationaal pensioenakkoord genoemd staan. Grootste punt van zorg: de verdeling van premie-inning. Jongeren betalen nu te veel, ouderen te weinig. Bij bruuske veranderingen zijn veertigers de sjaak, dus wil Koolmees voorkomen dat mensen 'niet onevenredig' geraakt worden. Vakbonden schijnen deze toezegging te mager te vinden. Een oplossing is echter niet in zicht, want de bonden zijn momenteel vooral druk met de voorbereidingen van een populistisch betoog. Die 1,9 miljard van de dividendbelasting moet namelijk naar de mensen voor een sociaal eerlijker Nederland.

Huh? Afgestudeerd econoom verdient meer dan IT'er

Iedereen en z'n digibete grootmoeder weet dat Nederland al een eeuwigheid kampt met een tekort aan ICT-personeel. Je verwacht dat salarissen voor deze schaarse krachten inmiddels door de stratosfeer beuken en scholieren massaal intekenen op een goudgerande toekomst als programmeur. Is dus niet zo, volgens Centraal Planbureau. Die laat in de Risicorapportage Cyberveiligheid Economie 2018 (pdf) weten dat de voorspelde tekorten aan ICT-personeel lager zijn uitgevallen, omdat het aantal ICT'ers 'sterk is toegenomen'. Desalniettemin voorzien de babbelkousen van Boston Consulting dat het tekort aan ICT-specialisten in Nederland kan oplopen tot 54.000 FTE in 2020. Het goede nieuws is dat het aantal ICT-studenten relatief nog harder stijgt dan het aantal ICT'ers. Tussen 2013 en 2017 nam het aantal ICT-studenten op HBO- en WO-niveau met bijna de helft toe, terwijl dit voor alle studies op 7% lag. De WO'ers onder dat gezelschap hadden salaristechnisch echter beter voor een economiestudie kunnen kiezen. Afgestudeerde economen die nog geen crisis kunnen voorspellen harken gemiddeld nog altijd meer binnen dan informatiekundigen. 

Lees verder

Ryanair spuugt vakbonden in het gezicht. Zet mes in Nederlandse vluchten

Hopsa. Ryanair gooit er ven een winstwaarschuwing uit. In plaats van €1,25 miljard à €1,35 mrd wordt er dit jaar €1,1 tot €1,2 mrd verdiend aan opgevouwen passagiers. Da's nog steeds een gezonde winst, maar beleggers houden niet van minderminderminder dus staat het aandeel 9% lager (livekoers hier). Leek CEO Michael O'Leary onlangs enige bescheidenheid te tonen door kritisch te zijn op het eigen presteren, nu ligt de schuld weer ouderwets bij derde partijen. Vooruit, de luchtbusmaatschappij neemt verantwoordelijkheid voor het niet volledig indekken tegen stijgende olieprijzen (die weer het gevolg schijnen te zijn van een supply/demand stare down tussen Trump en de OPEC). Voor het overige ligt het allemaal aan de driehoek stakende werknemers, concurrenten en vakbonden. Zoals u weet werd er in vijf landen (inclusief Nederland) gestaakt door Ryanair-personeel. Dat heeft volgens Ryanair op drie manieren impact op de winstgevendheid. 1) Door de stakingen dalen direct de ticketinkomsten 2) Gedupeerde passagiers claimen onder EU-recht een vergoeding en/of moeten inclusief maaltijd in een vliegveldhotel worden ondergebracht en 3) Consumenten verliezen door het gelazer vertrouwen in Ryanair en boeken voortaan bij een maatschappij met minder opstandig personeel. Misschien denkt u: als Ryanair die arbeidsvoorwaarden nou iets beter regelt dan stopt dat personeel wel met staken. Dan heeft u het volgens O'Leary helemaal mis. 

Lees verder

VVD: alle werklozen moeten truckers worden

Het is toch van de gekke. In ons land staan 7.000 vacatures open voor vrachtwagenchauffeurs, maar tegelijkertijd maakten er van de 26.488 bijstanders in Den Haag in 2017 slechts zeven de doorstroom naar dat ambt. Dit jaar staat de teller op vijftien. Vindt u ook niet 'dat dit lastig uit te leggen is aan al die Nederlanders die hard werken voor brood op de plank, omdat ze liever dat doen dan anderen voor hun uitkering te laten betalen?', vraagt VVD-Kamerlid Dennis Wiersma zich af. Omdat hij geen enkele reden kan bedenken waarom werklozen die wel kúnnen werken niet in de vrachtwagencockpit plaatsnemen vraagt Wiersma of minister Koolmees (Sociale Zaken) 'een minder vrijblijvende aanpak' wil overwegen. Wat die aanpak precies inhoudt laat hij overigens verstandigerwijs in het midden. Daarmee staat hij met verve op de reuzenschouders van Leefbaar Rotterdam, die vorig jaar met hetzelfde idee ('één plus één is twee') kwam voor de havenstad en werklozen wilde korten op hun uitkering bij weigering. Briljant, zou je denken. Afgezien van het feit dat dwangarbeid - hoe je het ook verpakt - nog steeds kut is en het ook wel degelijk geld kost, dan. Maar goed, daarbij wil Wiersma weten of hij nu eindelijk eens antwoord krijgt op zijn plan om de werkleerplicht uit te breiden naar iedereen die werkloos is, in plaats van die alleen maar te laten gelden voor mensen tot en met 27 jaar. Nou, wat denkt u, gezien de huidige coalitiesamenstelling? Enfin, Wiersma heeft in elk geval even de hardwerkende rechtse burger kunnen paaien. Dat hij daarmee wel nogmaals bevestigt dat we voor nutteloze Kamervragen niet slechts naar de flanken van het politieke spectrum hoeven te loeren, neemt hij waarschijnlijk op de koop toe.

Nieuwe topman: 'Franse staatssteun is geen plan B voor Air France-KLM'

Er staat weer een nieuwe man aan het roer (of in de cockpit zo u wilt) bij Air France - KLM. Die meneer, de Canadees Ben Smith, heeft de erfenis van zijn voorganger overgenomen die op zijn beurt weer voor dezelfde problemen stond als de man die hij opvolgde. Er moet geld worden verdiend en gevochten tegen niet stilzittende concurrentie. Dat spreekt voor zich, maar ten tweede zijn er problemen met de cultuurverschillen en machtsverhoudingen tussen het Franse en Nederlandse onderdeel. Tenslotte zijn daar de (Franse) vakbonden die met regelmaat zorgen voor obstakels om die eerste twee 'uitdagingen' van de luchtmaatschappij goed te doen verlopen. Ben je mooi klaar mee, als je Ben Smith heet. Maar goed, hij wordt, 'afbraakrisico' weet u wel, dan ook vorstelijk betaald. Nou goed, tijd voor een interview met Smith in de Financial Times dan. Daarin gaat de man in op de mogelijkheid van de Franse Staat om diens aandelen in de luchtvaartmaatschappij te verkopen om Air France-KLM te helpen of te beschermen tegen concurrentie. De Franse overheid heeft een belang van 14% in Air France-KLM, en een volgens Smith is de Franse president Macron ertoe bereid om dat van de van de hand te doen, maar als waarschuwing aan de vakbonden zei hij dat dit niet als een parachute voor de toekomst moet worden gezien. 'There are some people in Air France that believe that this is something they can have as an insurance. The government has recently made clear that this is not a good assumption.' Eerder zei de Franse minister van Financiën Bruno Le Maire al dat AF-KLM zal verdwijnen als de luchtvaartmaatschappij niet concurrerender wordt. Degenen die denken dat wat er ook gebeurt de staat Air France te hulp zal komen en de verliezen van Air France gaat opruimen, hebben het mis, verzekerde hij. Smith grijpt die woorden met beide handen aan voor een meer realistisch geluid.

Lees verder

Werkloosheid neemt niet meer af: iedere idioot denkt nu een baan te vinden

Hoe staat het eigenlijk met de werkloosheid in Nederland? Lang niet over geschreven (grapje). Desondanks kijken we even naar een onderzoekje van ABN Amro, dat vandaag is gepubliceerd. De belangrijkste bevinding: er zijn wel meer mensen die een baan vinden dan dat er mensen werkloos worden, maar dat aantal neemt zachtjes af. De daling van de werkloosheid is vrijwel klaar, kunnen we wel zeggen. Maar, zo haasten de lieverds zich te zeggen: 'dat is niet per se een ongunstig teken'. Want werklozen gaan weer vaker werk zoeken waardoor ze volgens de gangbare definitie weer werkloos worden. Die zin mag u nog eens lezen als u wilt maar als u de titel hierboven gelezen heeft dan weet u wat we bedoelen. De mensen die we als 'ontmoedigden' kwalificeren krijgen er nu vaker weer zin in, en solliciteren vaak genoeg om -zolang ze gaan baan gevonden hebben- als werkloos te boek te staan. Dat is één reden voor het stagnerende werkloosheidscijfer. Tegelijkertijd zijn er ook mensen die zich terugtrekken uit de arbeidsmarkt (omdat ze stoppen met zoeken en/of niet meer beschikbaar zijn). CUE PRACHTIGE ANALOGIE: 'Je zou werkloosheid (de ‘werkloze beroepsbevolking’) kunnen vergelijken met water in een badkuip. Er kan water in én er kan water uit. Of het waterpeil in het bad stijgt of daalt, hangt af van de kracht waarmee het water erin en eruit stroomt.' Zou je kunnen doen ja. De bank komt vervolgens met het volgende grafiekje, helaas niet in de vorm van een badkuip.

Lees verder

Topplan. Vakbond moet gaan concurreren met recruiters

Mocht er een van dik hout gezaagde trofee bestaan voor columnisten dan zou Annemarie van Gaal er mee aan de haal gaan. Van Gaal is zo'n klassieke ondernemer die gelooft dat er voor elk complex politiek probleem een simpele oplossing is. Alleen moet je het land dan wel laten runnen door ondernemers in plaats van politici. Zeg maar het type dat begin deze eeuw een lidmaatschapskaart bij de LPF invulde. Gaan de ondernemers avonturieren in het publieke domein dan loopt dat nog wel eens mis. Bijvoorbeeld omdat het politieke speelveld met talloze partijen met tegengestelde belangen toch iets te complex blijkt voor de bierviltjesoplossingen van ondernemers. Of in het geval van Van Gaal, omdat je een toezichthoudende rol niet kan verenigen met betaalde klussen bij de onder toezicht gestelden. Gelukkig heeft Annemarie daardoor alle tijd om ouderwets proefballonnetjes los te laten. Want hoewel er soms zulke deerniswekkende onzin uit de pen van Van Gaal vloeit dat de overheid zich genoopt voelt tot een corrigerende tik, luisteren bepaalde groepen graag naar het eendimensionale kroeggelul van de ondernemer. Speciaal voor hen lost de columniste vandaag het probleem van de teruglopende ledenaantallen bij de vakbonden op. 

Lees verder

Nooit meer overwerken? Dan moet u deze beroepen hebben



Wat hebben schoonmakers en horecamedewerkers met elkaar gemeen? Dat ze zeggen weinig over te werken, zo weet het CBS vanochtend te melden. Dat vroeg aan werknemers tussen de 15 en 75 jaar om de mate waarop ze werken buiten de baas z'n tijd in te schalen met een niet, soms of een regelmatig. Wat blijkt is dat managers het vaakst het hokje 'regelmatig' aanvinken, gevolgd door docenten en onderwijsassistenten. De rest van de resultaten aanschouwt u hierboven. Op de kop af geeft 66% aan in ieder geval soms over te werken. Daarmee loopt dat iets op, getuige de 64% in 2013, en dat komt met name vanwege de toename van regelmatig overwerken (van ongeveer 28% toen naar 29,3% in 2017). Goed, ook duidelijk is dat het veel vaker de mensen in vaste dienst (34%) zijn dan flexwerkers die the extra mile nemen. Maar goed, flexpersoneel wordt vaak per uur afgetikt en vaste medewerkers kunnen hun overuren lang niet altijd verzilveren, zo weet ook het FD dat grafiekjes heeft van de groter wordende verschillen. Om positief te eindigen wijzen we u er nog even op dat die mensen in vaste dienst dan weer wél een ander voordeel hebben: werkgevers willen veel meer in ze investeren dan in flexwerkers, zo bevestigt dit onderzoek nog maar eens fijntjes. Alleen is het dan wel weer zo dat die vaste medewerkers zelf veel minder gemotiveerd zijn dan flexibele werknemers om deel te nemen aan een leven lang leren. Wellicht heeft al het overwerken die motivatie uit hen geknepen.

Linktip: Energie vergelijken