Overzichtje! Voor welke beroepen is de arbeidsmarkt het krapst

De minister van Sociale zaken vertelt vandaag in een 23 pagina's tellende brief hoe hij de problemen op de arbeidsmarkt denkt op te lossen. Als wij dan vertellen dat minister Wouter Koolmees met die problemen doelt op de arbeidsmarktkrapte des doods dan weet u dat de zaken weer goed gaan in Nederlandje. Volgens de minister krijgen we binnenkort allemaal salarisverhoging. Dat moet wel, want anders bent u vertrokken of weigert u meer uren te draaien (want wij zijn een lui volk). Daarom delen wij alvast het  overzicht met beroepen waar werkgevers het meest om zitten te springen. Weet u meteen waar u puike arbeidsvoorwaarden kunt bedingen.

Lees verder

Niemand weet waarom u geen vast contract heeft

De meeste Nederlanders willen een doorzonwoning met Action-prullaria, een jaarlijkse buurtbarbecue, op zondag naar (groot)ouders en een vast contract. Toch stijgt het percentage tijdelijke contracten onvermoeibaar sinds 1995 tot 27% van de werknemers in 2018. Hoe kan dat? Daarvoor komt men vaak aanzetten met een grabbelton aan redenen: robotisering, internationalisering, afkalving van de vakbonden en de moderne mens die graag met zijn laptop in een veel te duur koffietentje werkt. Alleen verklaart dat niet waarom het tijdelijke contract in Nederland zo'n vlucht heeft genomen in vergelijking met omringende landen. Dus gooide het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) er nog maar eens een verkennend onderzoekje tegenaan, waarbij twee mogelijke verklaringen voor de flexibilisering tegen het licht worden gehouden. Het matige economische klimaat dat werkgevers huiverig maakt voor het uitdelen van vaste contracten. Alhoewel je, zegt SCP, ook kunt verwachten dat mensen met een tijdelijk contract als eerste worden geloosd, wat het aandeel tijdelijke contracten zou moeten doen afnemen. Verder keek het naar de invloed van steeds langere loondoorbetaling en allerhande reïntegratieverplichtingen die werkgevers opgelegd hebben gekregen, omdat de overheid wil voorkomen dat werknemers bij een stevig griepje in een arbeidsongeschiktheidsregeling worden geduwd. Werkgevers zouden langer met tijdelijke contracten werken om zo de ziekzwakmisselijken eruit te filteren. 

Lees verder

Nederlands of Engels op de universiteit? Hier is uw antwoord

Welkum evriebuddie toe dis kors on spieking de kings. Speaking the King's, dat is voor veel Nederlanders toch te hoog gegrepen. De gemiddelde Nederlander Engels horen spreken, is als je vader zien dansen. Op universiteiten is het doorgaans niet veel beter, ook niet (of juist niet) bij het docentencorps. Maar goed, min of meer de juiste woorden in min of meer de juiste volgorde prutsen, geldt blijkbaar als een vreemde taal spreken. Nederlands-Engels, met verschrikkelijke fonetische consequenties. Over die taal is nu een ware strijd losgebarsten in het hoger onderwijs. Beter Onderwijs Nederland (een aimabale club die goede ideeën heeft over echt beter onderwijs) heeft de universiteiten van Twente en Maastricht aangeklaagd omdat steeds meer cursussen in het Engels worden aangeboden. Kneuterig gezeik? Nou, dat ligt eraan wat je als de functie van de universiteit beschouwt. Is de universiteit er in de eerste plaats om goede en geleerde burgers te kweken, of is het de taak van de academie mensen een startkwalificatie voor de arbeidsmarkt te geven? Leid je burgers op of train je professionals? In het eerste geval is het een goed idee om niet te veel Engelse colleges te geven. De kwaliteit van het gesproken en geschreven Nederlands gaat hard achteruit - niet chill, en universiteiten spelen daarin een rol. Bovendien spreekt een beetje burger zijn - onze - taal, dat vragen we ook van immigranten. Helaas zijn dus niet alleen de diploma's, maar ook de beheersing van de Nederlandse taal in het hoger onderwijs aan inflatie onderhevig. In het tweede geval, als niet burgerschap maar baankansen leidend zijn, is het misschien beter om te kiezen voor een vreemde taal. Maar niet per se Engels in de collegezaal. Het gesproken Engels is maar zo-zo en een groot deel van de literatuur is sowieso in het Engels. Daarnaast moeten we dat internationale aspect van de arbeidsmarkt niet overdrijven, de voordelen liggen veelal regionaal. Leer eens Duits, bijvoorbeeld, dan kan je in alle buurlanden terecht. Graag gedaan en senk joe.

Hahahaha: vakbonden NIET! uitgenodigd voor pensioendebat. Graag gedaan!

Uw goudbruine blog is nooit te beroerd om Jan en allemaal ongevraagd van advies te voorzien. Daarom is het ook zo fijn dat een recente tip van ons integraal is overgenomen door de Tweede Kamer. Want onlangs riepen we, met de handen wanhopig ten hemel geheven, om die verrekte vakbonden nou gewoon eens lekker buiten de pensioendiscussie te houden. Gewoon, omdat ze alleen maar warmlopen voor de belangen van hun vergrijsde achterban en keer op keer met idiote acties en plannen komen. Daarom vonden we: negeer de vakbonden in de pensioendiscussie. Die oproep vond sneller gehoor dan we dachten, want morgen wordt er in de Tweede Kamer gepraat over het Financieel Toetsingskader (gaat o.a. over de rekenrente), en de vakbonden zijn NIET!I!I!!!! uitgenodigd. Driewerf hoera! De vakbonden lopen ondertussen helemaal naast hun schoenen van de huilie huilie want ‘de Kamer wil het geluid van werknemer en gepensioneerde niet horen’, aldus de CNV. Wat gepensioneerden willen, weten we onderhand wel, en werknemers vertegenwoordigen doen ze niet. Tenminste, niet als de werknemer jonger is dan 55. Dus waarom tijd verspillen met de gratuite wensen over indexatie, rekenrente en gratis bier als we ook gewoon de grown ups aan het woord kunnen laten? Een blik op de sprekerslijst doet ons concluderen dat het vast een interessante sessie dankzij een aantal kundige experts (en hun position papers) die vast met een aantal boeiende observaties komen. Ook daar hebben we helemaal geen vakbonden voor nodig.  

Zie hier! Een Europese doelstelling die Nederland (nog) niet heeft gehaald

De Europese Unie kent u vooral van de drieprocentsnorm en de 60-procentgrens, maar ons ontzettend gave samenwerkingsverband heeft meer gezamenlijke doelstellingen. Zo is er in de Europa 2020-strategie afgesproken dat in 2020 driekwart van de burgers tussen de 20 en 64 jaar betaald werk moet hebben. Met nog zo'n anderhalf jaar op de klok vond Eurostat het tijd voor een tussenstandje. Samengevat: we zijn er nog niet, maar het gaat de goede kant op. Eind 2017 had 72,2% van de Europeanen betaald werk en da's maar mooi het hoogste aantal sinds mensenheugenis, ervan uitgaande dat het geheugen niet verder teruggaat dan 2002. Of in ieder geval gaan de statistieken niet verder terug. Van de 28 EU-landen is in 9 landen minstens driekwart van de bevolking aan de betaalde arbeid, inclusief Nederland. Daarmee zijn we niet gelijk een lichtend voorbeeld. Iedere lidstaat heeft namelijk zijn eigen doelstelling 'to reflect the situation and possibilities of each Member State to contribute to the common goal.' Historisch gezien zijn we nou eenmaal wat capabeler dan de gemiddelde EU-natie, dus mogen wij wel ambitieuzer zijn. Nederland, Zweden en Denemarken hebben als enige een doelstelling van 80% (pdf). En die hebben we - in tegenstelling tot de 3 en 60% - nog niet gehaald. Onze werkgelegenheid zit op 78%, dus er is nog wat werk aan de winkel. Negen landen hebben hun persoonlijke doelstelling wel gehaald, de rest is lekker op weg. Behalve Griekenland (57,8% werkt, doelstelling 70%), maar daar zijn onhaalbare doelen nou eenmaal een stukje (opgelegde) cultuur. In Spanje zitten ze met 65,5% ook nog wel een stukje van de geambieerde 74% af. En dan te bedenken dat een groot deel van de Spaanse werkenden een contract heeft waarbij het zetten van de handtekening ongeveer even lang duurde als de contractduur.

Lees verder

Woei! Werkloosheid gehalveerd sinds 2014

Bent u nog werkloos? Dan bent u -volgens de door CBS gehanteerde ILO-definitie die we tot in den treure zullen blijven herhalen- een uitstervend ras. Het percentage werklozen in de beroepsbevolking blijft dalen namelijk. In december was het 4,4%, in januari 4,2%, in februari 4,1% en in maart doken we onder de 4% naar 3,9%, waarmee het aantal werklozen in maart op 357.000 komt. Volgens het CBS daalde het aantal werklozen in de laatste drie maanden met gemiddeld 13.000 per maand en nam het aantal 15- tot 75-jarigen met betaald werk diezelfde afgelopen drie maanden met gemiddeld 20.000 per maand toe. Heeft de rest van de beroepsbevolking werk dan? Nee hè, die 357.000 mensen maken deel uit van een grotere groep van 4,2 miljoen die om uiteenlopende redenen geen betaald werk hebben. Die 3,9% slaat op de groep die recent naar werk hebben gezocht en daarvoor ook direct beschikbaar te zijn. Dat is die ILO-definitie dus (meer daarover hier). De rest van de bijna 3,9 miljoen zonder werk neemt maar moeizamer af, de afgelopen drie maanden met gemiddeld 3000 per maand, om precies te zijn. Ook de statictici uit Heerlen melden dat het UWV een afname van het aantal ww-uitkeringen heeft geregistreerd: dat ging naar 327.000 eind februari. Eerder leerden we dat het totaal in 2017 met 20% is afgenomen door mensen die vanuit de ww werk vonden en er ook minder ww-instromers waren. Maar tegelijkertijd werden er ook drie groepen (ouderen, langdurig werklozen, arbeidsgehandicapten) genoemd die nog altijd moeilijk aan het werk komen.

Lees verder

Mbo moet loodgieters opleiden. Geen werkloze breakdancers

Als er een kwestie is waarop de Nederlandse politiek nooit een perfect antwoord zal vinden is het wel onderwijsfinanciering. De begroting van onderwijsinstellingen (mbo, hbo, wo) is deels gebaseerd op het aantal studenten dat staat ingeschreven. En hoe trek je meer studenten aan? Door handig in te spelen op de 'je moet doen wat je leuk vindt'-cultuur.  Start gewoon een opleiding Artiest, Vrijtijdsmanagement of Mode/Maatkleding en de studenten verdringen zich aan de open poort. Een 16-jarige staat er niet bij stil dat je na het afronden van zo'n opleiding op de arbeidsmarkt even kansrijk bent als een lusteloze 50-plusser die al vijf jaar op de bank zit. Om studenten te beschermen legde de overheid met belastinggeld gefinancierde onderwijsinstellingen een zorgplicht op. Zij zouden alleen beroepsopleidingen met arbeidsmarktperspectief mogen aanbieden. Ook moeten studiekiezers goed worden voorgelicht over de baankansen die een opleiding biedt. Ergens gaat dit bij het mbo niet helemaal lekker. Zeggen wij niet, zegt de Commissie Macrodoelmatigheid Mbo vandaag in een knoerthard adviesrapport-pdf

Lees verder

Afgelopen 10 jaar 50k bedrijven failliet. Hoeveel werknemers verloren hun baan?



Afgelopen maand gingen 266 bedrijven op de fles, in de jaren 2007 tot en met 2016 waren dat er bijna 50.000. Daarvan hadden 28.000 bedrijven één of meer werknemers in dienst. Voor het CBS een goede reden om uit te zoeken hoeveel werknemers daarbij betrokken zijn en, ook niet onbelangrijk, hoeveel mensen wederom aan de bak konden bij een doorstart van het bedrijf. In totaal waren de afgelopen tien jaar 422.000 werknemers betrokken bij faillissementen. CBSje: 'De meeste werknemers (63%, oftewel 264 duizend) hadden zes maanden na het faillissement een nieuwe baan gevonden. De rest (158 duizend personen) had meer tijd nodig of zocht niet meer. Van de mensen die binnen zes maanden werk vonden, ging iets minder dan de helft (130 duizend) bij een bedrijf aan de slag dat na een faillissement was doorgestart. Ruim 19 duizend bedrijven maakte een doorstart in deze periode'. Nu zou je verwachten dat bij een doorstart uitsluitend de youngest en de brightest meegaan naar het nieuwe bedrijf. Bij een gewone bedrijfsovername moet het personeel mee; bij een doorstart is de ondernemer 'in beginsel vrij' om naar believen mensen eruit te knikkeren. Maar het blijkt erg mee of zo u wilt tegen te vallen. Er zitten verschillen in personeelsbestand tussen het failliete bedrijf en de doorstarter voor wat betreft leeftijd, arbeidscontract, wel/niet zwanger, opleidingsniveau, maar dan gaat het om enkele procentpunten. Het Is dus niet zo dat bepaalde groepen mensen bovenmatig de sjaak zijn als de werkgever op de fles en weer verder gaat. Grafieken met procentpunten verschil kunt u lezen in dit 'fase 2-rapport'. Wij knippen/plakken de gegevens per sector en bedrijfsactiviteit hierna.

Lees verder

Zin om onbetaald te werken? Stap in de cultuursector

Hoe gaat het eigenlijk met onze culturele sector? Alweer bijna een jaar geleden hing de Sociaal-Economische Raad aan de noodklok om aandacht te vragen voor de karige arbeidspositie van de vooral zzp'ende creatievelingen des lands. Hedenochtend wordt iets meer duidelijk over dat stukje van de arbeidsmarkt middels dit onderzoek. Dat richt zich op de culturele vacatures die in 2017 verschenen op het wereldwijde web - dat zijn er ongeveer 5.000. Waarschuwing vooraf: hiermee laten we de zzp-schare even helemaal voor wat het is, aangezien die meestal via via opdrachten regelen. Maar enfin, het goede nieuws is dat het aantal vacatures voor betaalde functies in de culturele sector op jaarbasis is toegenomen met 24% (totale Nederlandse betaalde vacaturegroei is 21%). Het onvermijdelijke slechte nieuws is dat 44% van al die culturele vacatures gewoon onbetaald zijn. Denk aan vrijwilligerswerk (19%) of afstudeerstages (25%). Kortom, het gaat allemaal nog niet van een leien dakje. Maar dan zijn we er nog niet. Uit de vacatures blijkt ook dat de sector nog steeds een grote voorkeur heeft voor hoogopgeleiden. Zo rept meer dan de helft van de vacatureteksten over een afgeronde HBO- danwel universitaire opleiding. Laagopgeleiden MBO'ers komen in een magere 20% van de arbeidsplaatsen aan bod. Maar valt u in die laatste doelgroep, solliciteer dan gerust, want anders lukt het nooit om - en we citeren - 'het elitaire karakter kwijt te raken dat aan de culturele sector kleeft'. 

Lees verder

George Soros adviseert: beter wordt u gewoon lid van de vakbond

De loongolf die we vanmorgen konden melden is aardig, maar marginaal. En helaas, het is uw eigen dikke stomme schuld. Had u namelijk maar lid moeten worden van de vakbond. Ja, de vakbond, daar mogen wij altijd graag op afgeven wegens vergrijsd, achterhaald en conservatief (wat eigenlijk drie synoniemen zijn, maar goed). Maar omdat u tegenwoordig geen lid meer bent van de vakbond, blijft de loonontwikkeling achter. Dus doneer aan de stakingskas, zet die malle petjes op en hup, naar het Malieveld! Tenminste, dat stellen twee onderzoekers van de University of Greenwich (UK). Ze presenteerden (hier) vorige week onderzoek (voortbordurend op eerder werk) naar de oorzaken tussen het groeiende verschil tussen inkomen uit arbeid en kapitaal. Hun cijfers over de arbeidsinkomenquote (AIQ) gaan weliswaar over de UK maar vinden we toch deelwaardig. Want de heren stellen dat de traditionele koppen van Jut, namelijk globalisering en automatisering/robotisering voor nog minder dan de helft toegerekend kunnen worden aan de dalende AIQ. Nee, de belangrijkste oorzaak is de verzwakte onderhandelingspositie van werknemers door de tanende invloed van de vakbonden. Die invloed taant omdat steeds minder werknemers lid zijn van de vakbond. Hierdoor wint het kapitaal het dus van arbeid. Vindt u dit stom, dan weet u dus wat u te doen staan. Maar nu nog even naar de titel, de onweerstaanbare clickbait voor de aluhoedjes. Want wat blijkt? Het bovenstaande onderzoek is uitgevoerd met subsidie van het Institute for New Economic Thinking, een denktank die onderzoek doet naar de akelige uitwassen ‘free market fundamentalism’. Die denktank is opgericht door George Soros met een gulle gift van € 50 miljoen. Nou doen er over deze Hongaar talloze fijne verhalen de ronde, dus het is nog maar de vraag of onze eigen vakbonden een kopietje van dit onderzoek meesturen bij hun wervingscampagnes. Speculeren over de rol van de vakbonden in de NWO mag hieronder.