224 topics
@T. Kersjes

Keiveel handelsverdragen sluiten in korte tijd blijkt toch best moeilijk

Wisten wij natuurlijk wel, want wij zijn niet naïef zoals David Davis, de Brexiteer schuine streep ex-Brexitminister. Die zei nog voor het referendum (met die typische Brexiteer-expertise van economie, handel en de grotemensenwereld) dat het supersimpel zou zijn om nieuwe handelsverdragen te sluiten. Want iedereen zou staan te springen om zonder de EU erbij met het VK het bed in te duiken. Niet dus. De Brexitklok tikt door, een no deal-scenario wordt met de dag waarschijnlijker en tot nu hebben de Britjes al zeven landen zo ver gekregen om een handelsverdrag te sluiten. Of meer specifiek: het gaat kopietjes van speciale handelsverdragen die de landen al hebben met de EU (zogeheten preferential EU free trade agreements), en die de UK door willen rollen in het kader van de continuïteit. Zeven landen. Of beter gezegd: landjes, want het gaat om handel ter waarde van 16 miljard pond. Dat is niet veel, want de UK had ingezet op in totaal 69 van dit soort verdragen van in totaal 117 miljard pond. Dat schiet dus niet zo op. Komt nog bij dat de echt grote vissen uit die vijver (bijvoorbeeld Turkije en Japan) een beetje moeilijk doen, en dat is niet zo gek, gezien de zwakke onderhandelingspositie waarin het VK zichzelf heeft gemanoeuvreerd. De toch altijd zo beleefde Japanners zeggen zelfs ronduit dat ze het VK gaan dwingen tot gunstigere voorwaarden voor Japan dan Japan destijd met de EU heeft bedongen. Andere landen hebben het VK al gevraagd om, in ruil voor gunstige deals, een oogje toe te knijpen wat betreft mensenrechtendingetjes. Lobbyisten voor de vleesindustrie in de V.S. stellen dat de Britten bij het importeren van Amerikaans vlees wel wat soepeler moeten zijn als het gaat om in antibiotica-gedrenkt voedsel en varkenvlees vol ractopamine (wat?), een goedje dat in de EU verboden is. En oh ja, de befaamde Amerikaanse chloorkip moet ook weer op de Britse eettafels. Dankzij die vermaledijde Brusselse dictatoriale regelzucht wordt u nu in uw vrijheid beperkt om chloorkip te eten, maar de Britten zijn straks vrij om die meuk weer te importeren en op te vreten. Eet smakelijk en succes nog even met die onderhandelingen, prutsers.

Drie jaar eerder AOW voor de stratenmaker? Daar valt wel wat op af te dingen

Terug van natuurlijk nooit écht weggeweest uit de pensioendiscussie: de zware beroepen! Of nou ja, het was toch wel een beetje ondergesneeuwd: eind vorige week kwam Koolmees met zijn tienpuntenplan voor de hervorming van het pensioenstelsel maar in die hele Kamerbrief werd amper gerept over Jan de Stratenmaker die al vanaf zijn zestiende straten maakt en tot zijn 68 (of langer, of misschien ook niet) door moet werken (is natuurlijk wel kut, maar pensioentechnisch volkomen logisch. Sorry!). En dus was het weer de hoogste tijd voor de krant van stratenmakend Nederland om het campagneorgel aan te slingeren over dit onderwerp, want dat doet de Telegraaf namelijk wel vaker (echt heel vaak). Er is namelijk nieuw economisch onderzoek waaruit zou moeten blijken dat mensen met een zwaar beroep ‘niet vier maanden maar drie jaar eerder met pensioen gaan [...] zonder extra kosten voor de staatskas’. Kijk, dat tikt wel lekker weg: kostenneutraal drie jaar eerder met pensioen omdat een flexibele AOW-leeftijd prima te betalen blijkt. Want een flexibele AOW-leeftijd bleek eerder ondoenlijk: te onpraktisch en te karig voor de gepensioneerde zelfs (want eerder AOW krijgen = minder AOW krijgen). En ja, ook wij vonden de flex-AOW altijd maar een matig plan. Maar een Tilburgse econoom Sander Muns heeft de rekensommetjes nog ‘s opnieuw gemaakt en kwam dus met die chocoladeletterconclusie (inlog legaal omzeilen alhier). #Hoedan? Heel simpel. Eerdere onderzoeken (en dan specifiek dit onderzoek) naar de flex-AOW toonden dus aan dat de flex-AOW dus een nagenoeg onhaalbaar/onbetaalbaar plan is. Maar wat blijkt nou? Als je enkele aannames verandert, kan het ineens wel! Joh, wie had dat nou gedacht? Zo kan iedereen natuurlijk wel een gewenste uitslag bij elkaar Diederikstapelen. Zo bont maakt Muns het natuurlijk niet want het is een gedegen stukje werk, maar een kleine kloosried laat wel zien dat Jan de Stratenmaker nog niet te vroeg moet juichen.

Lees verder

Fiscus gaat net doen alsof de Brexit niet bestaat

Van het westelijk front geen nieuws: de Britjes buitelen als vanouds over elkaar heen met kletspraatjes en wensdenken over hoe ze dan wél uit de EU kunnen stappen zonder hun kiezers in de verdoemenis te storten. Aan de goede kant van de Noordzee ondertussen was chef-onderhandelaar Barnier stiekem maar dus niet zo stiekem op de koffie bij Mark Rutte. Het was er vast supersaai want ze waren het roerend met elkaar eens: de Withdrawal Agreement zoals de EU die heeft gesloten met de Britse regering staat fier overeind, zo moet het, en niet anders. Dat de Britse regering intussen veelvuldig bakzeil heeft gehaald is jammer maar dat lossen ze intern maar op. Maar, aldus Rutte, de Britten moeten maar eens bedenken wat ze willen, want anders is een No Deal Brexit onvermijdelijk. Enfin, de koffieleut van vandaag was een vooropgezet foefje van Rutte en zijn staatssecretaris van Financiën Menno Snel. Want terwijl Rutte zijn babbeltje met Barnier deed, stuurde Snel een briefje naar de Tweede Kamer dat hij gewoon gaat doen alsof die hele Brexit niet doorgaat en dat moet Barnier natuurlijk niet horen. Is het 29 maart 2019, en is er geen deal? Niks aan de hand mensen, gewoon doorlopen! Tenminste, fiscaal gezien dan. Er komt namelijk een speciaal fiscaal overgangsrecht als het een harde Brexit wordt want het ‘is het voor burgers als gevolg van de onduidelijkheid waarschijnlijk moeilijk om zich een voorstelling te maken van wat er op hen afkomt in een no deal scenario.’ En het is ook zo’n gedoetje dat de Brexit midden in het jaar plaatsvindt, superonhandig qua administratie en zo, niet in de laatste plaats voor de Belastingdienst zelf. Dit betekent dat fiscaal gezien voor de belastingen wordt gedaan alsof het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie nog niet verlaten heeft. De overgangsperiode moet een bepaalde periode duren (Snel weet nog niet hoe lang, waarschijnlijk de rest van het jaar) en dan met name voor een paar belangrijke belastingwetten (Snel weet nog niet precies welke), om burgers en bedrijven alvast wat duidelijkheid (haha!) te geven. Als voorbeeld geeft hij bijvoorbeeld Nederlanders die in het VK hun geld verdienen of bedrijven die nu nog een fiscale eenheid vormen met een Brits bedrijf (fiscale eenheid kan niet met een toko die buiten de EU gevestigd is). Snel benadrukt dat Het VK, nadat het zich terugtrekt, een derdewereldland derde land wordt en dient daardoor hetzelfde te worden behandeld als andere derde landen. Zoals Zimbabwe en Venezuela bijvoorbeeld. Enfin, details volgen later, Tweede Kamer krijgt twee weken om er wat te vinden, waarbij geldt ‘geen bericht is goed bericht’. Succes allemaal!

Køtidee: boekenplank en keuken leasen van Ikea met een abonnement

In de Financial Times lezen we vandaag over het proefballonnetje van Ikea-opperbaas Torbjorn Loof: het huren van Ikea in plaats van ze te kopen. Op die manier hoeft u niet één keer een bak geld uit te geven aan Ikeakeuken, maar kunt u hem leasen of huren øid. En als de huurperiode erop zit, komt er een mannetje om keuken weer uit elkaar te halen en mee te nemen (hoewel, het is Ikea dus u moet het misschien zelf doen). Die gaat dan niet op de schroot maar wordt dan refurbished weer doorverkocht. Andere mogelijkheid: een keukenabonnement, waarmee u gedurende de looptijd van het abonnement weer nieuwe kastdeurtjes kunt krijgen zodat ‘ie weer helemaal als nieuw is en de buren in de Vinexhut naast de uwe groen van jaloezie uitslaan. En niet alleen keukens: Loof heeft het over ‘furniture’, dus gewoon alle meubels. Dit alles is natuurlijk ook voor het milieu onder de noemer ‘circular business model’. Dit is natuurlijk niets meer dan een stukje greenwashing voor wat Loof zelf noemt “scalable subscription services”. In plaats van hopen op een eenmalige aankoop is het voor Ikea prettig als u gewoon een abonnement bij ze afsluit en dat levert dan weer een prettig voorspelbare inkomstenstroom op en voila: zo sluit Ikea aan bij de trend (en trend) om niet te bezitten, maar om te ‘ervaren’ zonder het gedoe van het bezitten. Tegelijkertijd is het wéér een extra abonnement om af te tikken elke maand (/jaar/leaseperiode, er zijn nog niet zoveel details). Moet u dat willen? U betaalt een bepaalde periode voor het gebruik van een keuken en na die periode is die keuken niet van u. Zo’n verdienmodel is leuk voor Ikea maar ook handig voor de doelgroep die niet eens duizenden euri kan aftikken (of bij elkaar kan sparen) voor een keuken maar wel denkt langdurig een bepaald bedrag per maand te betalen. U mag dan raden waar dit heen gaat: minder sparen, minder bezitten, meer abonnementen en contracten en aan het eind met lege handen overblijven. Enfin, de proef begint wel logisch met kantoormeubilair, maar uiteindelijk gaat u eindigen met een huiskamer vol spullen waar u een ‘interieurabonnement’ op heeft, met op uw oprit een auto-met-abonnement. En terwijl u wacht op de bezorging van uw abonnementmaaltijd, (keukenabbo was nét verlopen dus koken kan ff niet) luisterend naar uw abonnementmuziek, checkt u of al die aangekondige incasso’s wel afgeschreven kunnen worden, zittend op uw bank waarvan u over een maand het abonnement moet verlengen.  

Universiteit jorist docent die meedoet met studentenprotest. Mag dat?

Of was het wel om het protest? En met protest bedoelen we dan niet een half uurtje een half spandoek omhoog houden. Het ging om hier om een docent van de UvA die met studenten meedemonstreerde door bijvoorbeeld een pand van zijn werkgever te bezetten. Tja, het Maagdenhuis bezetten, dat is misschien niet zo handig als je op de loonlijst van de UvA staat. De docent gaf vakken als Cultuurpatronen en Wetenschapsfilosofie. Erg belangwekkend en het valt blijkbaar samen met een niet te onderdrukken engagement en aldus deed hij mee met de studentenprotesten. De universiteit ontslaat hem, maar was dat vanwege zijn deelname aan het studentenprotest? Dat vond de docent Cultuurpatronen wel en voor de rechter voerde hij aan dat hij werd gestraft voor zijn activistische gedrag. Nu denkt u het zo op het eerste gezicht: ja dikke doei, een docent die een pand van zijn eigen instelling bezet, is ‘ie nou helemaal betoeterd? Natuurlijk is dat reden voor ontslag. Maar ha! Dan heeft u buiten de Universiteit van Amsterdam gerekend. Zo lezen we in de uitspraakAppellant [die ontslagen docent dus, red.]  is niet belet om mee te doen aan de bezetting en B [zijn teamleider, red] heeft hem uitdrukkelijk bericht dat hij het activisme van appellant niet in de weg wilde staan. Het deelnemen aan de bezetting is appellant ook niet als een tekortkoming in zijn functioneren tegengeworpen. Wel heeft B hem erop aangesproken dat hij tijdens de bezetting zijn onderwijstaken heeft verwaarloosd en hem kwalijk genomen dat hij via Facebook een e-mail van B openbaar heeft gemaakt met zijn persoonlijke visie op die e-mail. Mooi man! Nee, de reden voor het ontslag was gewoon ouderwets disfunctioneren. Het liep namelijk niet zo lekker in de vakgroep: De visitatiecommissie vond de eisen die aan de studenten worden gesteld om te slagen voor de tentamens en het niveau van de afstudeerscripties te laag. De bezem ging dus door het lesprogramma onder leiding van meneer B uit het citaat hierboven, maar de docent in kwestie vond dat hij daar niet aan mee hoefde te werken: Appellant heeft in dat gesprek benadrukt dat hij in september 2015 op zijn eigen vertrouwde manier les gaat geven en als dat niet kan, de gang naar de rechtbank volgt. Bij e-mail van 12 juli 2015 heeft B appellant gevraagd naar de afronding van de beoordeling van de studenten en naar de toetsdossiers van het studiejaar 2014/2015 van de vakken Cultuurpatronen en Wetenschapsfilosofie , die op 1 juli 2015 binnen hadden moeten zijn. Na enkele dagen heeft B dit verzoek herhaald met 20 juli 2015 als uiterste inleverdatum. Nou is maar weinig te gek op de UvA maar dit kon dus echt niet, met ontslag tot gevolg, met dus een kansloze gang naar de rechter tot gevolg. 

Internetconsultatie franchise compleet gepollfuckt door lobbygroep

Altijd tragisch: gezeik tussen franchisenemers en franchisegevers. De eerste groep zit geketend aan/onder de plak bij de laatste groep, terwijl die laatste groep het gezeik van de eerste groep behoorlijk hinderend vindt. Zie bijvoorbeeld Hema. Toch delven de franchisenemers vaak het onderspit en dat leidt tot veel gezeik en dus ook politieke actie. Eerst zou er een soort van erecode komen waarin beide kanten plechtig zouden beloven elkaar niet dwars te zitten, maar u raadt het al: die zelfregulering kwam niet echt van de grond. De bijbehorende internetconsultatie over die vrijwillige Nederlandse Franchise Code leverde wel een pareltje aan reacties op, zoals u destijds alhier heeft kunnen lezen (ondernemers: 'franchisegevers zijn uitzuigers!' vs. ketens: 'Joh, niks aan het handje'). Het Ministerie van Economische Zaken had dus al snel door dat het met die vrijwilligheid niks zou worden en schakelde door naar een heuse Wet franchise. En zoals dat gaat bij elke nieuwe wet, was ook ook hier weer een internetconsultatie. Die sloot gisteren, dus wij gingen weer handenwrijvend op zoek naar de reaguursels van de gefrustreerde dorpssupermarktbaasjes en Bruna-uitbaters. De oogst was in ieder geval veelbelovend: 362 reacties! Maar tot onze grote teleurstelling stuitten we op een gigantische pollfuck, succesvol opgezet door het Vakcentrum. Da’s een belangenclub voor zelfstandige retailondernemers en die hebben hun achterban gemobiliseerd om ook te reageren op de internetconsultatie. En daarom lezen we honderden keren letterlijk de door het Vakcentrum voorgekauwde ‘kritische kanttekeningen’ (die overigens wel alleszins redelijk zijn). Well played, Vakcentrum. De belangenclub had zelfs een handige handleiding gemaakt voor haar leden over hoe te reageren op de consultatie. Die pagina is geheel ontoevallig net vanmorgen offline gehaald, maar gelukkig hebben we de foto’s nog. Die hebben voor zichzelf dus wel een afspraakje bij de minister verdiend. Gaat trouwens nog een ongezellige meeting worden, want de franchisegevers, zoals Gall & Gall, Etos (eigenlijk heel Ahold), COOP, Multivlaai alsmede lobbyclub VNO-NCO vinden de wet ruk, want nu komt er ineens wel erg veel macht bij de franchisenemers te liggen. Het gesteggel gaat doorrrrrrr.

Animatiemiepje denkt dat ze kunstenaar is, eist uitkering

Laten we het maar gewoon meteen zeggen: het is kutwerk. Werken op een vakantiepark in een animatieteam, zo’n zweterig Bollo-pak aan, verveelde snotkinderen moeten vermaken om hun verveelde ouders te ontzien tijdens hun vakantie op zo’n desolaat vakantiepark. En het is vast een hele kunst hoor, beetje zwierig het animatietiepje uithangen, maar dat wil nog niet zeggen dat u meteen een heuse artiest bent. Aldus de rechter in een treurniswekkende rechtszaak. Want alsof het nog niet erg genoeg is dat u na uw afwijzing aan de toneelschool of het succesvol afronden van de mbo-opleiding Artiest (bestaat echt!) bij de Hezbollo terecht komt, bent u ook nog eens de totale sjaak als het gaat om een beetje bestaanszekerheid. Dus baalt u wel eens van uw werk, lees dan even verder. In de onderhavige zaak draaide het om zo’n animatiemiepje dat rondhobbelde op zo’n vakantiepark. Natuurlijk was ze niet in vaste dienst maar werkte ze als zzp’er (denken we, staat niet al te duidelijk in de uitspraak), tot ze ziek werd. En zoals dat gaat met zzp’ers, dan heb je niks. Toch wilde mevrouw een ZW-uitkering, wat geweigerd werd door het UWV, want niet verzekerd voor de ZW. Dus hop naar de rechter alwaar ze betoogde dat ze op grond van het Rariteitenbesluit (bestaat ook echt!) ‘op grond van haar werk voor de [naam bedrijf] als artiest moet worden aangemerkt. Als dat zo is, dan moet zij volgens artikel 4 van het Rariteitenbesluit verzekerd worden geacht voor de ZW op 19 mei 2017 (en kan zij dus een ZW-uitkering krijgen).’ Oftewel: of de rechter even kan bedenken of een zzp-animatiemedewerker op een vakantiepark als artiest gezien kan worden. De dame betoogt dat ze voor zaken als knutselen, sport- en spelactiviteiten begeleiden, musicalstukjes verzinnen met koters of dansjes doen met andere animatiemiepjes ‘haar artistieke talenten moest aanspreken’. De rechter/kunstrecensent vond het in dit geval nog wel meevallen qua kunstzinnigheid. Want het ging gewoon om het afdraaien van een dagprogramma, dus zoveel creativiteit kwam daar niet bij kijken. Geen ZW-uitkering dus, wat dan wel weer past bij de tragiek van een gekwelde kunstenaar. 

Stas: ja, Teslasubsidie is teringduur, maar denk toch aan de kinderen!

De (redelijk) rijken worden rijker, zeker als ze elektrisch rijden. Want koopt u in Nederland een Tesla Model S, dan wordt u van staatswege rijkelijk beloond voor uw groene passie. De overheid wil elektrisch rijden graag fiscaal stimuleren, dus iedereen en zijn boekhouder tikken met lieve €75k tot €100k (en vaak zat zelfs meer) voor zo’n chique elektrobak. Maar er gaat nogal wat belastinggeld in om, zoals Henk en Henk al eens fijntjes uitrekenden. Belastinggeld waar dus vooral de al redelijk welgestelden van profiteren en bovendien: is dat nou wel efficiënt besteed belastinggeld qua CO2-reductie/klimaatdoelstellingen? Dat wilde Pieter Omtzigt (CDA) ook wel eens weten. Of nou ja, weten: hij vindt de Teslasubsidie wat al te gortig en wil eigenlijk dat het mes erin moet. Maar meten is weten, dus hop, Kamervragen om de stas uit te laten rekenen hoe erg het allemaal is en om de stas toe te laten geven hoe erg hij het wel niet vindt. De Kamerbrief staat vol kekke weetjes en feitjes. Zo leren we dat in 2018 bijna de helft van de nieuwe elektrische auto’s van die peperdure bakken waren (S, X en I-Pace), maar dat is mogelijk vertekend door een anticipatie-effect: sedert 2019 geldt de lage bijtelling van 4% alleen nog over de eerste €50k (daarboven gewoon 22%), dus iedereen bestelde nog snel even een Muskmobiel. Dan de kosten voor de schatkist. Het eerste punt van de staatssecretaris is meteen een twistpuntje. U weet: over elektrische auto’s betaalt u geen BPM bij aanschaf, want BPM is gebaseerd op CO2-uitstoot en een Tesla heeft geen uitlaat (gebakkelei over ‘ja maar die stroom komt gewoon van een kolencentrale hoorrrrrr’ mag hieronder), en daarom is de BPM-vrijstelling heus geen subsidie, maar korting op de bijtelling dan weer wel. Al met al staat dat groene feest voor €700 miljoen op de begroting (zoals Omtzigt hieronder uitrekent:  bijna €30k per auto). Rijst dan ook vraag: Is het bedrag uit de vorige vraag kosteneffectief uitgegeven om CO2-besparing te bereiken? Kunt u het antwoord toelichten? En superflauw begint de stas met ‘ja poe, hangt er vanaf hoe je ‘kosteneffectief’ definieert’. Jemig, als je in een discussie al zo moet beginnen, ben je eigenlijk al af. Het antwoord is dan ook niet sterk: ja, bekeken bij bespaarde CO2-uitstoot is het behoorlijk duur (€1700 per ton), maar jongens, er is meer in de wereld: Het versnellen van de transitie naar emissievrij rijden leidt naast CO2-reductie immers ook tot vele andere maatschappelijke baten zoals verbetering van de luchtkwaliteit, minder geluidsoverlast, innovatieve kansen voor het Nederlandse bedrijfsleven en gezondheidswinst. Hoewel de bestaande fiscale stimulering van EV’s een relatief hoge lastenschuif per vermeden ton CO2 vraagt, wil het kabinet benadrukken dat het hier gaat om initiële investeringen in emissievrije mobiliteit die voor de Nederlandse samenleving als geheel zeer waardevol zullen zijn. Nou precies, stelletje zwartkijkers. 

Lees verder

Trump buigt. Nee, Trump bukt: shutdown voorbij, géén geld voor die muur

Nou, zie hier de beste oranje onderhandelaar van de wereld in actie: daarnet heeft president Trump aangekondigd dat hij zijn handtekening heeft gezet onder een deal waarmee de federale overheid weer opengaat. Shutdown is dus ten einde. Die deal? Die bevat geen Amerikaanse stuiver voor die muur. Natuurlijk komt hij daarmee alwéér een verkiezingsbelofte na want die muur zou natuurlijk door Mexico betaald worden (vooralsnog zijn er geen pesos gesignaleerd in de buurt van het Witte Huis). En ja, de deal is tijdelijk want geldt maar drie weken. Dat betekent in ieder geval dat de federale ambtenaren weer betaald kunnen worden, en dat is altijd te prefereren boven een PL’tje. Enfin, Trump heeft dus diep gebukt voor Pelosi, en zelfs propagandablogjes Breitbart en Fox vinden het kut met peren. Gedurende de komende drie weken gaan de onderhandelingen over een meer permanente deal verder dus erg gezellig is het nog altijd niet in Washington. Sowieso is het een matig weekje met weinig #winning voor de Amerikaanse president. Een belangrijke politieke adviseur, Trumpfluisteraar Roger Stone, is op verzoek van Robert Mueller door de FBI in de kraag gevat: hij zou een rol hebben gespeeld bij de Russische beïnvloeding van de verkiezingen van 2016 en hierover gejokt hebben tijdens een verhoor. En dan wordt er nog wat gesnuffeld aan iets wat écht stinkt: geld, namelijk Trumps persoonlijke geldstromen via Deutsche Bank. Las u een tijdje terug hier al over, maar deze week werd het wel erg concreet: een commissie (of commissies) van het Huis van Afgevaardigden (nu met een Democratische meerderheid) gaat Deutsche Bank op het matje roepen. Deutsche Bank liet zelf weten formeel het verzoek te hebben gekregen om informatie over Trumps zakelijke avonturen en hoe die gefinancierd worden. En tot slot: we begonnen met ‘de beste oranje onderhandelaar in actie’: deze week werd nog maar weer eens duidelijk dat de Trump aangejaagde handelsoorlog voorlopig nog niet ten einde is, want de onderhandelingen verlopen moeizaam en zullen voorlopig geen deal opleveren. Gaat allemaal lekker weer.

Activistische aandeelhouder heeft nu de pik op Marktplaats (en eBay)

Kijk nou, daar hebben we onze favoriete activistische aandeelhouder Elliott Management weer! Voor wie iets teveel verfdampen gesnoven heeft en het alweer was vergeten: Elliott was die aandeelhouder die een jaartje of wat terug AkzoNobel terroriseerde door aan te sturen op een overname door Amerikaanse verfpotvuller PPG. PPG deed een bod, AkzoNobel zei nee rot op veel te weinig haha, en toen werden de aandeelhouders van Akzo boos. Eén van die aandeelhouders was dus Elliott, dat zelfs een gang naar de rechter niet schuwde. Tevergeefs, dat wel. Enfin, Elliott dus. De investeringsmaatschappij heeft nu haar pijlen gericht op eBay. De toko tikte $1,4 miljard af voor een belang van 4% en begint subiet met eisen stellen. Eén van de eisen is (en sorry, we maken ‘m maar, dan hebben we die maar vast gehad) om Marktplaats op Marktplaats te zetten. In 2004 alweer kocht eBay het gezellig Hollandsche Marktplaats voor een niet te luizige € 225 miljoen (dat is dus in 2004-euro’s, dus ongeveer €280 miljoen in nu-euro’s). Maar Elliott wil dat eBay dat oplichtersinstrument de online kringloopwinkel eruit flikkert. De reden? Geld natuurlijk! Elliott heeft een actieplan opgesteld, het ‘Enhance eBay Plan’ (compleet met eigen website en alles, kijk nou!), en als de baasjes van eBay braaf dit plan uitvoert, denkt Elliott dat aandelen eBay flink meer waard worden:  $55 to $63+ per share by the end of 2020, representing upside of more than 75% to 100% within the next two years. Koers hangt nu rond $33 dus ja, dat scheelt. #Hoedan? Door Marktplaats te lozen. Of nou ja, het bedrijfsonderdeel waar Marktplaats ook onder hangt, de eBay Classifieds Group. Dat onderdeel zou in de losse verkoop zomaar tussen €8 miljard en €12 miljard op kunnen leveren, terwijl het onderdeel nu voor slechts $4,5 miljard in de boeken staat. Door Classifieds te verkopen kan het management van eBay zich richten op eBay zelf en kan eBay de opbrengst uitkeren aan aandeelhouders. Kek plan jongens! De eBay-baasjes hebben intussen beleefd laten weten de voorstellen te bestuderen, wat zoveel betekent als ‘nou dat zullen we nog wel eens zien’.  Inderdaad. 

Linktip: Energie vergelijken