1156 topics
@W.J. Hilderink

Zijn de problemen voor Boeing wel zo gunstig voor Airbus?

Eigenlijk is de markt voor vliegtuigbouw van commerciële luchtvaart een duopolie. De facto zijn er maar twee leveranciers die massa-orders aankunnen, Boeing en Airbus. Dat wil overigens niet zeggen dat ze een soort kartel vormen om hun prijzen kunstmatig hoog te houden. Beide fabrikanten verkopen vliegtuigen met grote kortingen om orders vooral niet naar de ander te zien gaan. Nu Boeing een turbulente tijd meemaakt doordat twee 737 MAX's zijn neergestort en China een mega-order plaatste bij de Europeanen, ligt het voor de hand dat bij Airbus - buiten het plechtige rouwbetoon - stiekem een paar flesjes champagne soldaat zijn gemaakt. The Economist waarschuwt dat Airbus vooral niet op zijn lauweren moet rusten. Door nu te kiezen voor hogere winstmarges en minder uitgaven aan R&D wegens de een zijn dood en de ander zijn brood, loopt de fabrikant het risico zijn competitieve edge te verspelen. Toch lijkt dat te gebeuren: 'As operating margins at both firms have crept up recently, however, both have reduced the share of sales they spend on research and development of commercial aircraft.' Hoe langer de ramp-Boeings aan de grond moeten blijven, des te zonniger ziet de korte termijn er voor Airbus uit. Punt is alleen: als een van beide bedrijven in zwaar(der) weer terechtkomt - en dat geldt dus ook voor Airbus - wordt de kans steeds kleiner dat ze een beroep kunnen doen op belastingvoordelen en subsidies, want de Europese Unie en Verenigde Staten vechten elkaar daar nu al de tent over uit. Een handelsoorlogje ligt in het verschiet, vooral omdat de Amerikanen zien dat Boeing op zijn rug ligt. Zelden hadden crashes zoveel consequenties.

Zielig. We zijn verslaafd aan onderwijshervormingen

Onderwijshervormingen, wie is er niet groot mee geworden? Hoewel de lichamen wel groeiden, kon hetzelfde niet gezegd worden van het corpus aan kennis en kunde. Toch zijn wij Nederlanders eraan verslaafd. Niet gehinderd door enige voorzichtigheid zoeken wij naar nieuwe onderwijsvormen die net zo succesvol zijn als de Tweede Fase. Sterre, Storm, Scato, Scipio en Africanus zijn belangrijker dan wat ook ter wereld, maar wat onderwijs betreft zijn het leuke proefkonijnen. De Onderwijsinspectie is bezorgd: 'Technasia, cultuurprofielscholen, tweetalige scholen, Steve Jobs-scholen: er is een wildgroei aan 'hippe' schoolconcepten, niet duidelijk is of het onderwijs er beter van wordt . Dit stelt de Onderwijsinspectie in De Staat van het Onderwijs, het jaarlijkse onderwijsverslag, dat gisteren is verschenen. Doordat de effectiviteit van dergelijke innovaties vaak niet bekend is, kan de onderwijskwaliteit, die nu gemiddeld nog op niveau is, verder onder druk komen te staan.' Als de afgelopen decennia ons echter iets hebben geleerd, is dat onderwijshervormingen, -innovaties en -inventies ons weinig leren. In ieder geval als ze zijn gebaseerd op Radicale Nieuwe Ideeën. Het zijn domweg heel pijnlijke experimenten met weinig hoopgevend resultaat. Voor goed onderwijs zouden we vooral moeten kijken naar topinstellingen. Wat vinden wij het beste van het beste? De universiteiten van Oxford en Cambridge bijvoorbeeld. Waarom halen we de mosterd daar niet? Er is daar in eeuwen weinig veranderd. Ja, vrouwen werden ook toegelaten aan colleges en wat dies meer zij, maar ze zijn grotendeels wars van vernieuwingen wat betreft de manier waarop onderwijs wordt gegeven. Zo van de Wikipedia's geplukt: 'The tutorial system is a method of university teaching where the main focus is on regular, very small group teaching sessions. It was established by and is still practised by the University of Oxford and the University of Cambridge in the United Kingdom. In addition to attending lectures and other classes, students are taught by faculty fellows in groups of one to three on a weekly basis.' Is toch wat anders dan een Brave New World en misschien steken mensen er ook nog eens iets van op.

'Crashes Boeing-vliegtuigen hebben alles te maken met Trump'

Wat heerlijk: we zijn op het punt aangekomen dat The Guardian en The Observer zijn verworden tot Infowars-achtige media. Door de twee crashes van Boeings 737 MAX-toestellen zijn 356 mensen op het leven gekomen en deze doden zijn natuurlijk krachtige ammunitie  om president Trump mee op de korrel te nemen. Leest u even mee: 'America First nationalism, indulgent free market economics, Republican libertarianism and a political system in hock to corporate lobbying has just contributed to killing 356 innocent people. (...) The current set-up – and the accompanying libertarian, anti-state, anti-regulation philosophy – literally kills people.' 2018 was inderdaad geen geweldig jaar voor vliegveiligheid, het aantal doden door crashes nam scherp toe ten opzichte van 2017. Maar dan zou het geen kwaad kunnen om te vermelden dat 2017 het veiligste jaar was in de geschiedenis van de luchtvaart. De trend is bovendien sinds de jaren negentig dat het aantal dodelijke ongelukken in de commerciële luchtvaart alleen maar afneemt. Dit ondanks dat we steeds meer zijn gaan vliegen en de voornoemde filosofie die debet zou zijn aan de doden door crashes in die periode welig tierde. Het zou best kunnen dat onvoldoende toezicht op de (versnelde) ontwikkeling van de 737 MAX een factor is die heeft bijgedragen aan de ongevallen, maar dat ophangen aan een heel politiek systeem, Donald Trump en elke ideoloog die etatisme geen bijzonder goed idee vindt, is bezopen. Trump Derangement Syndrome, noemen we dat.

Angstaanjagend nieuws over leesniveau Belgische kinderen

Omdat wij van DK met de poten in de modder staan, weten wij dat docenten op middelbare scholen zich al jaren zorgen maken over het teruglopende kennisniveau van brugklassers. Elk jaar lijken de kinderen die vers van de basisschool komen, weer minder te weten. Van taalkennis, tot rekenvaardigheid en algemene kennis - het wordt alleen maar minder. Veel mensen hebben geen zin om daar iets aan doen, want die verwijzen dit soort slecht nieuws graag naar de prullenbak met de rechtvaardiging dat het oudemannenpraat is. Er zou altijd al worden geklaagd over de staat van het onderwijs en was het niet Cato de Censor die zich al zorgen maakte over de zeden van den jeugd? De Onderwijsinspectie weerspreekt deze luie gelatenheid: het gaat echt veel slechter in het (basis)onderwijs. 'De prestaties van leerlingen zijn de afgelopen 20 jaar geleidelijk gedaald. Dit blijkt uit internationale onderzoeken in het basis- en voortgezet onderwijs. In tegenstelling tot vrijwel alle andere landen, presteren  leerlingen in Nederland steeds iets minder dan vroeger. Daling en stagnatie zijn ook te zien in landelijke studies naar prestaties van basisschoolleerlingen in taal, rekenen, cultuureducatie, natuur en techniek  en bewegingsonderwijs.' Bij onze Zuiderburen is het al niet veel beter. Woorden als 'kassei', 'gracht', 'sofa' of 'ooievaar' mogen niet meer bekend verondersteld worden. Of deze: ‘Ik was al een uur aan het vertellen over reeën in het bos, toen iemand toegaf dat hij niet wist wat een ree was.’ Zowel Nederland als België hebben een probleem en misschien is het tijd om dat eens aan te pakken. We kunnen natuurlijk zeggen 'reactionair gelul, want wie dient te weten wat een sofa is', maar aan dergelijk cynisme hebben kinderen met een taalachterstand niets. Laten we om te beginnen de mogelijke verklaringen voor de afnemende taalvaardigheid eens in kaart brengen. Ligt de lat qua toetsen te laag, zijn docenten onvoldoende bekwaam, daalt de taalvaardigheid door kinderen die thuis geen Nederlands spreken, heeft het te maken met te weinig taalles überhaupt, wordt er thuis nog wel gelezen, zijn de lesmethoden verkeerd? In ieder geval moet er iets gebeuren, want wie slecht kan lezen, kan niet meedraaien in de maatschappij.

Wat is toch die nieuwe economische theorie waarover iedereen het heeft?

Het Amerikaanse Congres is in 2019 verrijkt met de komst van ene Alexandria Ocasio-Cortez, kortweg AOC. Deze Representative is een lieveling van de media omdat ze allerlei radicale ideeën heeft. Dat doet het goed bij de pers die ook wel een keer is uitgeluld over een procentje hier en een ombuiginkje daar. Dus als AOC het heeft over een nieuwe economische 'theorie' die de Fed buitenspel zet en de overheid in principe onbeperkt geld laat drukken, luisteren we. Het gaat om 'Modern Monetary Theory' (MMT). 'MMT, which has been gaining support among high-profile Democrats, turns conventional economic policy on its head. Instead of leaving macroeconomic management to the interest-rate-setting committee of the Federal Reserve, MMTers believe it is best handled by government spending and taxation. The most provocative claim of the theory is that government deficits don’t matter in themselves for countries—such as the U.S.—that borrow in their own currencies.' Is dit nu veel nieuws onder de zon? Het lijkt op een loot aan de stam van het Keynesianisme. De overheid controle geven over de valuta van je land en de heilige graal van volledige werkgelegenheid bereiken door te rommelen met de knoppen van bestedingen en belastingen, what could possibly go wrong? Nou, best wel wat, natuurlijk, maar het aardige is dat je politici kan afstraffen voor gevoerd economisch beleid en dat ze de schuld niet kunnen afschuiven op monetair beleid - het zijn de fiscale beslissingen van de polletiek geweest. De vraag is alleen hoeveel schade politici kunnen aanrichten in de vier jaar dat ze aan de macht zijn. Nou best veel, lijkt ons, want het is niet alsof alle politiek-economische catastrofes die we in de geschiedenis hebben gezien, alleen voor rekening kwamen van mensen die langer dan vier jaar aan de macht waren.

Bestuurslid AFM doet the right thing, gaat lesgeven in speciaal onderwijs

Weet u wat een woord is dat geschrapt lijkt te zijn uit de Almanak der Rijken & Invloedrijken? 'Dienstbaarheid'. Iets terugdoen voor de samenleving op een niveau waar je je normaliter niet begeeft. Zeker in Nederland vinden we dat belegen. Vrijwilligerswerk kan er nog wel mee door, maar zoiets als de Lions of de Rotary vinden we vooral leuk voor om te lachen. Maar goed, dit is dan ook het land waar het mecenaat praktisch is uitgestorven. In Nederland moeten de (invloed)rijken iets terugdoen via erfbelasting en verder vinden we het een beetje mal. Maar dan rekenen we buiten Merel van Vroonhoven, bestuursvoorzitter bij de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Die begrijpt hoe het ook kan - en hoe het eigenlijk ook moet. Ze is op de top van haar kunnen en besluit dat het hoogtepunt het mooiste moment is om de samenleving op een andere manier te dienen. Uit het FD: 'Maar dienstbaarheid aan de samenleving blijft nog wel een issue, ook voor de financiële sector. Vroeger was die dienstbaarheid vanzelfsprekender. De samenleving is door het wegvallen van instituties als de kerk of de vereniging veel meer gesegregeerd. Er zijn minder verbindingen. Dat is een gemis want het leidt tot polarisatie. Dat maakt het moeilijker om échte problemen als het klimaat, of het pensioen, aan te pakken.'' Douze points voor mevrouw Van Vroonhoven. Deze vrouw kiest ervoor om in het speciaal onderwijs aan de slag te gaan. Juist nu, terwijl er sprake is van een groot tekort aan leerkrachten. Ja, dan heb je het gewoon begrepen. Dit is geen escapisme van de parttime vrouw, dit is dienstbaarheid. Chapeau!

Heeft u dirt op anderen, verkoop het aan de overheid

Chantage is zo ontzettend 2002. Als u in het bezit bent van vertrouwelijke gegevens die met name voor de Nederlandse Belastingdienst buitengewoon lucratief kunnen zijn, kan u die documenten ook gewoon oversluizen naar de fiscus in ruil voor een percentage van de aanslagen die de Belastingdienst daaruit zou opleggen. We zijn er nog niet en de Hoge Raad moet nog een oordeel vellen, maar de advocaat-generaal vindt mooi wegens zoisnatuur. Kort en goed: 'De Belastingdienst mocht gebruikmaken van verduisterde documenten met informatie over bankrekeningen van Nederlanders in Luxemburg om belastingaanslagen op te leggen, stelt advocaat-generaal Robert IJzerman in een advies aan de Hoge Raad.' Dat het überhaupt een zaak voor de Hoge Raad is geworden, komt doordat het gerechtshof in Den Bosch eerder had geoordeeld dat er sprake was van heling. Daarop ging de stas Financiën in beroep and here we are. Volgens de advocaat-generaal mag er dan sprake zijn van bewijsmateriaal dat door diefstal en heling is verkregen, maar dat is niet zonder precedent. Ook mag de overheid betalen voor bewijsmateriaal. Juist ja. Het is de vraag wat de Hoge Raad vonnist, maar als de rechters meegaan met de advocaat-generaal behoort een tweede jeugd van de premiejager tot de mogelijkheden.

Je verwacht niet! 'Weggooien is zonde' gewoon marketing

Iedereen en zijn moeder is tegenwoordig bezorgd om het milieu. Of dat altijd op basis van feiten is, valt nog te bezien. Onder andere de terugkerende verbijstering over voedselverspilling, is een voorspelbaar gegeven onder een volk dat vreest in de hoogste versnelling op de ecologische apocalyps af te koersen. Daar sprong de marketingafdeling van Albert Heijn - sowieso een powerhouse - gretig op in. Albert Heijn verkocht qua vorm tweede keus groente en fruit onder de ietwat moralistische nudge 'weggooien is zonde'. Daar stopt de supermarktketen nu mee. Stopt het AH met de verkoop omdat deze smerige kapitalistische onderneming de wereld liever vandaag dan morgen kapot ziet gaan? Euhm, nee. AH stopt alleen met deze en enkele andere marketingleuzen. Uit onderzoek van pedantenprogramma Keuringsdienst van Waarde blijkt namelijk dat deze zogenoemde klasse 2-producten überhaupt nooit weggegooid zouden worden. Matig gevormde appels, peren en tomaten verdwenen gewoon in bijvoorbeeld salades. Maar! Boeren krijgen wel een veel lagere prijs voor fruit dat qua intelligentie mist wat je er in liefde voor terugkrijgt. Met andere woorden: de meuk die werd verkocht onder de leus 'weggooien is zonde' leverde een veel hogere winstmarge op. En u maar denken dat u goed bezig was omdat het nu eenmaal zonde is om de wereld weg te gooien.

Druglord El Chapo komt met eigen modelijn

El Chapo Guzmán legt weer eens een lijntje, een modelijntje dit keer. Hoewel de gewezen druglord vastzit in een Amerikaanse cel en mogelijk de rest van zijn leven in de gevangenis zal moeten doorbrengen, kent creativiteit natuurlijk geen grenzen. Samen met zijn vrouw is het opzetten van een eigen kledinglijn in gang gezet. Hij heeft daarvoor deze week de papieren getekend. El Chapo (61) vindt het wel passen bij zijn statuur om het merk 'El Chapo' te noemen. Zoals u weet is wit het nieuwe zwart en zit de wereld te springen om een wardrobe on drugs. Vooralsnog wordt gedacht aan petjes die smaakvol zijn versierd met El Chapo's handtekening. De collectie wordt later aangevuld met prêt-à-snorter. De kleding zal via gecertificeerde dealers aan de man worden gebracht in de Verenigde Staten en Mexico. Als u dit allemaal een beetje smakeloos vindt en zich afvraagt wie die zooi in hemelsnaam zou kopen, think again. In Mexico geldt El Chapo als volksheld. In eigen land zien de mensen hebben als een soort Robin Hood die geld en banen geeft aan de armen. Onder grote delen van de bevolking wordt El Chapo bewonderd als iemand die meer gedaan krijgt dan presidenten. Best kans dat het lokale grauw dus graag rondloopt met petjes van de druglord. Het zou handig zijn voor zijn vrouw, die natuurlijk prima kan verdienen aan deze legale activiteit. We gaan het allemaal zien. Supermodel Kate Soss, ook grootafnemer van El Chapo's andere onderneming, lijkt ons een goede keus om het gezicht van de campagne te worden. Parijs-Rome-Milaan-Sinaloa!

Verrassing! Schrijvers verdienen geen zak

We kunnen het ons voorstellen dat de gemiddelde Nederlander bij de term 'schrijver' aan een pijproker denkt die in zijn werkkamer aan de hoofdstedelijke Leidsekade het ene na het andere goedverkopende semi-autobiografische boek uit zijn dubbele manchetten schudt. De werkelijkheid is anders: het is inmiddels bewezen dat ook Harry Mulisch sterfelijk was. En wat blijkt nu: schrijvers zijn ontzettende armoedzaaiers. Ja, dat trof ons ook. Trouw meldt: 'Slechts 55 auteurs - literair of anderszins - verdienen een modaal inkomen (bruto 37.000 euro) met de royalty's op verkochte boeken. Nog eens 60 schrijvers zitten met hun royalty's tussen het minimumloon (19.200 euro) en modaal in. De overgrote meerderheid van de duizenden mensen die per jaar een boek uitbrengen, houdt aan die noeste arbeid hooguit een grijpstuiver over, of zelfs geen cent.' Uiteraard worden vervolgens mensen aan het woord gelaten die een noodklok laten luiden. (En passant: Johan Huizinga kan in zijn proza daadwerkelijk klokken laten beieren, hoor maar.) Naar het schijnt, is het schrijverschap in toenemende mate een hobby. En dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn, want zonder schrijvers gaat het niet. Ofzo. Maar dan herinneren wij er graag aan dat Hermans begon als geograaf en doceerde in Groningen, dat Slauerhoff arts was, dat Bordewijk als advocaat werkte, Nescio in de handel zat, Voskuil ambtenaar was bij het Meertens Instituut, Frederik van Eeden de kost verdiende als psychiater en Multatuli voor de overheid werkte in Ons Indië. Nee, van het schrijverschap konden zij (aanvankelijk) niet leven. Bovendien, wie heeft gezegd dat schrijven tot een rijk en groots en meeslepend leven zou leiden? Het was de best gekapte schrijver zelve die zei: 'schrijven is stratenmaken; op je knieën liggen en achteruit kruipen'.

Linktip: Energie vergelijken