946 topics
@W.J. Hilderink

De Koning is een soort consultant

Het Financieel Dagblad heeft een mooie serie over 'het familiebedrijf Oranje' (€). Het gaat niet over een prins die volgens critici geen geld mag verdienen en kennelijk beter uit de staatsruif kan eten, maar over het Hof en de manier waarop ze bijdragen aan de economie. We weten dat het Koningshuis jaarlijks €42,3 miljoen kost. De vraag is wat de opbrengsten zijn. Dat is ontzettend moeilijk te meten (wat doet een internationale handelsreis met Nederlandse captains of industry in het kielzog?) ook in het binnenland. Dat Willem Alexander en Maxima op bezoek zijn geweest, heeft volgens een ondernemer tot een voller orderboek geleid. Daarnaast is het mogen ontvangen van het koningspaar (of überhaupt iemand van het Koningshuis) een predikaat van deugdzaamheid. Reken maar dat ambtenaren je bedrijf uitpluizen voordat er iemand met een kroon handen komt schudden. Het staat slecht als er foto's opduiken van de Koning die poseert naast een witwasser of andersoortig louche figuur. De tijden van Bernhard zijn voorbij en dat is maar goed ook. Tenslotte schijnt de Koning van grote waarde te zijn als consultant en netwerker. Hij geeft zinnig en nieuw advies, zo blijkt. Hij verbindt graag mensen met elkaar. Het beeld dat van de Koning en zijn gemaal ontstaat, is soms wat hysterisch (ex-ING-topman Diederik Laman Trip dicht het koningspaar meer invloed toe dan Bill en Hillary Clinton, wat potsierlijk en onwaar is) maar over het algemeen geloofwaardig positief. Republikein of niet, de Koning en Koningin zijn betrokken, deskundig en zijn goed bezig voor de Nederlandse economie. Dat mag ook weleens gezegd.

Auw, Vice blijkt daadwerkelijk put des verderfs

Een bekend gezegde luidt 'wie een moraalgalg bouwt voor een ander, hangt daar uiteindelijk zelf aan'. Recentelijk werd Vice-hoofdredacteur Casper Sikkema ontslagen vanwege seksueel grensoverschrijdend gedrag. Niet zo ernstig als Francisco van Jole, maar omdat Vice een commercieel bedrijf is en de NPO kennelijk aan niemand verantwoording schuldig is, betekende het toch einde van zijn hoofdredacteurschap. De Volkskrant publiceerde een aardig profiel van het reilen en zeilen bij Vice. De wereldkwoot uit het stuk doen we direct maar even cadeau: 'Zelf noemt Sikkema zijn ontslag het gevolg van '#MeToo-paniek', zowel bij hemzelf als bij Vice'. Enfin, in grote lijnen - LOL, zeiden we nu lijnen?! - coke, hard werken, coke, drinken, coke en niet echt woke. 'Woke' is een term voor het zesde zintuig der sociale rechtvaardigheid. Op de Vice-redactie zijn ze even woke als de redactie van de National Review communistisch is. Dat is verder niet zo erg, behalve dat Vice een niet aflatende stroom belerende SJW-artikelen publiceert waarin alles en iedereen de maat wordt genomen. Dat kan je best doen, alle meningen zijn welkom, but practice what you preach. Dat is ook waar de bescheiden #ophef vandaan kwam. Sikkema predikte bij De Wereld Draait Door als een ware dominee over het seksuele roofdier dat de man kennelijk is, maar was zelf niet van onbesproken gedrag. Sterker nog: bij Vice blijkt een allesbehalve vrouwvriendelijke cultuur te heersen. Maar goed, wat nu? Wij verwachten cursussen, heel veel cursussen, voor het (mannelijke) personeel, want Vice is zoals gezegd een commercieel bedrijf. Het is een advertentievehikel dat matigjes is vermomd als serieus medium. Slecht imago betekent minder inkomsten van adverteerders. Daarover gesproken: zijn alle wokemeisjes (m/v/x) uit de categorie Rosanne Hertzberger al druk bezig met petities, adverteerdersbellen en boycots? Of is de hypocrisie toch machtiger dan het zwaard? Zoals een ander bekend gezegde luidt: 'bij iedere moraalridder past een moraalgalg'. Het enige wat nodig is, is een beetje hypocrisie.

VS heeft Rusland in de tang, maar Europa bloedt

Hoewel de Democraten zo ontzettend wanhopig zijn dat ze alleen maar campagne tegen Trump voeren en vergeten wat hun eigen verhaal is, heeft de president een verre van slechte week achter de rug. Noord-Korea heeft geheel onverwacht aangegeven niet meer te willen kloten met kernwapens en de Amerikanen hebben Rusland ook in de tang. Voor een supermacht met zo'n uitgehold State Department is dit indrukwekkend. In verband met Rusland kopte de Volkskrant niet onterecht 'Sancties komen hard aan, Poetin wil dat medewerkers aardiger zijn over Amerika'. Niet alleen Rusland, maar ook Poetin persoonlijk staat onder druk; de Amerikaanse sancties zijn zo ontworpen dat ultrarijke Poetin-getrouwen miljardenverliezen lijden. Poetin hoopt nu op een betere relatie met de VS, omdat sancties zoals tegen aluminiumproducent Rusal (de grootste ter wereld buiten China) echt te veel pijn doen. Russische bedrijven staan bij het Kremlin in de rij om hun hand op te houden. Ze willen financieel worden gecompenseerd. Maar dit eenzijdige Amerikaanse powerplay heeft wel een nadeel, het is gebaseerd op de America First-doctrine. Dat betekent dat het doel belangrijker is dan de vervelende neveneffecten voor bijvoorbeeld Europa. En die zijn er wel degelijk. Inmiddels dringt de EU er bij de VS op aan om de sancties tegen Rusland te matigen. Grote concerns als Airbus, BMW en Volkswagen zijn namelijk grote afnemers van aluminium en de huidige Amerikaanse sancties gaan enorm ver; ze verbieden Europese bedrijven feitelijk zaken te doen met de Russen. Daarnaast stegen de wereldwijde aluminiumprijzen door de acties tegen Rusal. Misschien toch maar eens dat Lubach-filmpje afstoffen en vragen of America First net iets meer rekening houdt met bondgenoten.

Finland stopt met basisinkomen

Finland heeft een imago als het slimme broertje van Zweden. Alcohol is er een religie, vechten tegen de Oosterbuur een nationale hobby en al te gekke heilstaatideologieën krijgen er geen voet aan de grond. Daarom waren wij ook zo verbaasd dat Finland experimenteerde met het basisinkomen. Dit schreven we er eerder over: 'De overheid besloot dat 2.000 werkloze Finnen gedurende twee jaar (2017 en 2018) een maandelijks bedrag van €560 krijgen. De uitverkorenen mogen het geld naar eigen inzicht besteden en zijn vrijgesteld van allerlei bureaucratische plichtplegingen jegens het Finse UWV.' Iedereen en zijn utopist hartstikke blij want kijk die kekke Finnen eens. Jamm0r! Finland is gewoon weer bij zinnen gekomen en verlengt het experiment niet. 'The initial plan was for the experiment to be expanded in early 2018 to include workers as well as non-workers early in 2018, but that did not happen - to the disappointment of researchers at Kela. Without workers in the project, researchers are unable to study whether basic income would allow people to make new career moves, or enter training or education.' Helaas is dit geen gevalletje glas, plas, was. Juist omdat de onvoorwaardelijke geldgooierij als experiment slecht was opgezet, is in de eerste plaats niet te zeggen wat de voor- en nadelen waren. Werkenden zaten niet in de onderzoekspopulatie, dus dan kan je nog niet zien of een basisinkomen de veronderstelde creatieve explosie brengt. In de tweede plaats zet dit de deur open voor critici die kunnen drammen om een nieuw experiment met het basisinkomen omdat het vorige niet goed genoeg was. Het enige wat de Finnen nu hebben geleerd is hoe je ruim €1,1 miljoen per maand wegpist. Drinken doen ze toch beter.

Er werken nog maar een paar mensen bij superstartup Theranos

Theranos gaat naar de haaien, dat lijkt zeker. Toch gooit oprichter Elizabeth Holmes, die vorige maand het vervelende nieuws kreeg dat de SEC haar verdenkt van 'enorme fraude', de handdoek niet in de ring. In 2015 (het jaar waarin Theranos naar eigen zeggen een miljard zou omzetten, wat uiteraard niet gebeurde wegens algehele nepperij) werkten er nog 800 mensen bij de bloedtest-startup die toen gold als de lieveling van Silicon Valley. Niet lang daarna ging het bergfwaarts. Begin 2018 stonden er nog 125 mensen op de loonlijst, maar na een 'all-employee meeting' met mevrouw Holmes bleven er nog maar 25 of minder over. Dat zeggen ingewijden. De stemming is er in ieder geval niet door opgeklaard. Daarom heeft een medewerker het spel Space Invaders gekopieerd en aangepast tot een spoof waarin je kan schieten op het hoofd van John Carreyrou, de onderzoeksjournalist die naar buiten bracht dat Theranos een scam was. Dit om het personeel enigszins op te vrolijken. Reden tot optimisme is er eigenlijk niet. Theranos kan door personeel te ontslaan vermoedelijk een faillissement niet voorkomen. Er is dus alleen tijd gekocht totdat het doek definitief valt. Ondertussen gaat het justitieel onderzoek naar Theranos gewoon door. Een tragisch gezicht, dat doodbloeden.

Misschien moeten we toch maar eens gaan betalen voor Facebook

Volgens Jaron Lanier, een van de pioniers op het gebied van virtual reality, heeft idealisme internet kapotgemaakt. Het klinkt wellicht een beetje cru, maar daar komt het wel op neer. In de begintijd zorgde internet ervoor dat iedereen utopisch begon te dromen. Het was zowat besmettelijk: Jan en alleman was enthousiast en geloofde in een Betere Wereld door internet. Voorwaarde voor die wereld was natuurlijk dat iedereen erin kon delen. Vrij vertaald: het moest gratis zijn. Daarom is Google vandaag de dag gratis, net als Facebook. En daar is het misgegaan. Want niets is gratis. Dus kwamen er advertenties maar werden uiteindelijk al uw persoonlijke gegevens verkocht aan de hoogste bieder. Jammer. Beter was Facebook een betaalde dienst geweest, want dan was er wellicht zorgvuldiger omgesprongen met uw privacy omdat abonnementen ook een prima businessmodel zijn. Maar goed, dan zitten we met het probleem dat als we onze privacy willen beschermen, we flink veel beschermingsgeld moeten betalen. Lubach loopt lekker te hoop tegen Facebook, maar Google verzamelt minstens zoveel persoonlijke informatie. En wat dacht u van uw auto die voortdurend data terugstuurt naar de fabrikant? We moeten dan niet alleen sociale media en zoekmachines maar ook producenten van hardware betalen om persoonlijke gegevens persoonlijk te houden. Privacy is een duur grapje.

Hoeveel kilo coke snuift Amsterdam dagelijks weg?

Welkom beste kijkers bij weer een nieuwe aflevering van Lieve stad, Lieve mensen. Vandaag nemen we u mee naar de wondere wereld van de hoofdstedelijke snuivers. Want er wordt dagelijks toch een partij coke weggesnatst in Amsterdam, daar word je bang van. 3,5 kilo per dag, om min of meer precies te zijn. Dat is 3500 gram per dag. En als je daarover nadenkt valt het allemaal wel mee, want dan hebben we het over maximaal 10.000 gebruikers per dag. Op een stad van 850 duizend mensen. Enfin. Het is allemaal wel heel erg uit de hand aan het lopen. Politiechef Akerboom heeft het over 'yogasnuivers', mensen die door de week voorbeeldig quinoa lepelen maar hun gezicht des weekends volstoppen met pep en pillen. Boo, Wendy Testaburger, boo! Ondertussen automutileert de mocromaffia er lustig op los door elke week wel mensen hallo te laten zeggen tegen hun little friend. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we deze criminelen de schuld geven van hun moorddadigheid. Nee, de echte criminelen zijn de snelle jongens en meisjes op de Zuidas. Dat begrijpen we uit het Parool, dat Zuidas-ketter Ruben van Zwieten en een nachtburgemeester (wij verzinnen dit ook niet) heeft gevraagd hoe het toch kan dat mensen die bij nacht en ontij bezig zijn met Mergers & Acquisitions, zich ongans snuiven. Het antwoord komt in het stuk van een drugsonderzoeker ('Het gebruik is functioneel'), maar volgens de dominee zijn gebruikers gewoon slechte mensen. 'Het is de verrotte elite, het interesseert ze niets.' Nou, weet u dat ook weer, schelden op de elite is iets voor tokkies, tenzij je verwijst naar advocaten en bankiers. Wij houden in de gaten wanneer de volgende Floris Jan al-D. of Louise el C. weer wordt gezocht. U hoort nog van ons.

Uw jeugd kende een diepe, diepe schaduw

Voor de meeste mensen baadt hun jeugd in een goudgele gloed van gelukzalig licht. Of minder eerbiedig gezegd: hun geïdealiseerde herinnering is in optimistisch-sepia uitgevoerd. Hoe het ook zij, Lego neemt een centrale plaats van genoegen en nostalgie in. Er is geen beter speelgoed. Als er Lego was, was het goed - voor wie geldt dat niet? Voor sommige mensen is de romantiek net te hardnekkig en zij zijn ietwat teleurgesteld als uitkomt dat achter Lego ook een keihard kapitalistisch bedrijf schuil blijkt te gaan. Zo leest dit mooie stuk in Revu een beetje. In de eerste plaats is Lego een Deense kopie van het Britse Kiddicraft, dat voordat Lego er eind jaren vijftig mee komt, al blokjes verkocht die je in elkaar kon klikken. Tja, octrooifucken, dat gebeurde toen ook al. Meucci vond de telefoon uit, ook al staat Bell in de schoolboekjes. Dus ja, dat gebeurt. In de tweede plaats geldt dat ook voor auto-ongelukken in (invloed)rijke families. Het huidige familiehoofd Kjeld heeft een Ted Kennedy-achtig auto-ongeluk waardoor zijn zus en dier vriend omkomen. Kjeld overleeft en die belhamel blijkt daarna ook nog eens een jetset-leven te leiden. Tot overmaat van ramp, zo lezen we de teleurstelling in het stuk, trouwt hij - in de derde plaats - ook nog eens onder huwelijkse voorwaarden. Nou ja zeg! Ons lijkt overigens iedereen die niet onder huwelijkse voorwaarden trouwt, zeker als er een groot vermogen in het geding is, iemand die zijn handtekening met een viltstift zet. Geen goed huwelijk zonder voorwaarden, zullen we maar zeggen. Alleen maar logisch dus. Enfin, als in de vierde plaats ook nog blijkt dat Lego ten einde raad familievermogen gebruikte om het concern in slechte tijden overeind te houden en de productie naar lagelonenlanden wordt verplaatst, is de verontwaardiging volmaakt. Goed, welkom in de wereld van het kapitalisme. Dit maakte uw jeugd mogelijk. Dus het mag een prijs hebben.

Gladiator uit de film spelen voor $135.000

Iedereen die ooit Gladiator heeft gezien, voelde kippenvel toen Russell Crowe de volgende woorden sprak: 'My name is Maximus Decimus Meridius, commander of the Armies of the North, General of the Felix Legions, loyal servant to the true emperor, Marcus Aurelius. Father to a murdered son, husband to a murdered wife. And I will have my vengeance, in this life or the next.' Schitterende kwoot uit een schitterende film. En als u net wat eerder was geweest, had u in het bezit kunnen zijn van Maximus', of beter: Russell Crowes, borstharnas. Crowe veilde zaterdag namelijk voor miljoenen aan persoonlijke parafernalia. Voornoemd harnas werd afgehamerd voor $125.000. De datum viel op de trouwdag van hem en zijn ex Danielle Spencer en is tegelijkertijd zijn eigen verjaardag. Omdat de Australische acteur een man van stijl en smaak is, noemde hij de veiling uiteraard 'The Art of Divorce'. Want dat doe je als je goed in de slappe was zit en bakken met props hebt uit  de films waarin je hebt gespeeld. Zo verpats je bijvoorbeeld een 128 jaar oude viool uit Master and Commander (waarop in de film een deel van Mozarts derde vioolconcert werd gespeeld) voor ruim een dollarton. Een replica van een Romeinse strijdwagen ging weg voor $65.000 en Crowe veilde zelfs zijn lederen broekje uit Cinderella Man voor  $7000.  In totaal verkocht Crowe 227 memorabilia en daarvoor pakte hij, inclusief stukken waarover nog wordt onderhandeld, ongeveer $3 miljoen. Dat acteren is mooi werk, maar kennelijk zit er ook geld in het meenemen van de halve set. 

'Ah joh, dat seksschandaal bij Oxfam valt wel mee'

Onder de vleugels van Oxfam gebeurden in Haïti allerlei zaken die het daglicht niet konden verdragen. Althans, dat denken wij. Thea Hilhorst, hoogleraar humanitaire hulp, denkt daar anders over. Het viel eigenlijk allemaal wel mee. Wij citeren: 'Oxfam heeft onmiddellijk een onderzoek gedaan naar de seksfeesten. Er werd geen bewijs gevonden voor de aanwezigheid van minderjarige prostituees.' Ow-kee. WC-eendonderzoek pleit WC-eend vrij, dus dikke prima. Vooral omdat Oxfam 'in 2012 gelijk een onderzoek' heeft verricht. Verder moeten we überhaupt niet zo moeilijk doen met die Westerse waarden van ons. 'Prostitutie is in Haïti verboden, maar betaalde seks komt heel veel voor en het is niet gezegd dat vrouwen zich dan altijd misbruikt voelen. Ik zeg niet dat de lokale mores maatgevend zijn, maar je moet je eigen Westerse standaard niet zo absoluut maken dat we vrouwen allemaal in een slachtofferrol duwen.' Dit is analoog aan de troefkaart Mensenrechten-zijn-een-Westers-construct. Elders in de wereld zoeken ze het maar uit. 'Er heerst in Nederland het idee dat we een blik met witte mensen uitzenden. Maar we moeten ons ook realiseren dat 95 tot 98 procent van de hulpverleners komt uit de getroffen landen zelf. Die moeten zich net zo goed gedragen naar de maatstaf van de organisatie, maar staan misschien anders in het leven. In sommige culturen zijn transactionele relaties gewoon heel gebruikelijk.' Wij hebben werkelijk geen idee hoe je dit gaat uitleggen aan de donateurs van Oxfam. Of hoe je je met deze ethiek überhaupt verkoopt als fondswervende instelling. Wat we wel weten is dat Oxfam met deze redenering iedere morele autoriteit verliest. De volgende keer dat een gemene multinational (volgens Oxfam zowat een pleonasme) zich misdraagt in een ver buitenland terwijl het hoofdkantoor in het Westen staat,  zal mevrouw Hilhorst er ook op moeten wijzen dat steekpenningen en milde mensenrechtenschendingen er nu eenmaal bij horen.