886 topics
@T. Veenkamp

Ryanair tegen stakende piloten: (...)

Nee, die (...) staat niet voor een Ierse scheldterm. Die staat wel voor iets geheel anders: totale stilte. Dat is de boodschap die budgetmaatschappij vooralsnog heeft voor hun Nederlandse piloten, die net als hun buitenlandse collega's het stakingspad bewandelen wegens zeer karige arbeidsvoorwaarden. De pilotenvakbond Vereniging Nederlandse Verkeersvliegers (VNV) meldt vanmiddag dat Ryanair nog precies niets van zich heeft laten horen, en dat terwijl de vliegeniers zo hun best doen om iets te forceren. Zo was er vorige week vrijdag dan eindelijk de langverwachte staking van Hollandse piloten op elf lijnvluchten vanaf vliegveld Eindhoven. Al die vluchten gingen echter gewoon door omdat Ryanair buitenlandse piloten liet invallen. Aangezien weer andere buitenlandse collega's eveneens de handschoen neerlegden moest de maatschappij overigens in totaal wel 396 vluchten schrappen. Maar goed, de VNV kan nu niets anders dan maar weer dreigen met de stakingskaart. Ondertussen probeert de bond het grote publiek voor te lichten over Ryanairs personeelsbeleid, bijvoorbeeld door een PowerPoint-slide te laten zien waarop staat dat de Aldi onder de vliegmaatschappijen liever stakingen heeft dan 'conceding higher costs or lower productivity'. Da's weinig verrassend in het licht van de mythe dat medewerkers moeten betalen om hun telefoon op te laden. Kortom, het wordt een heel lang wedstrijdje staren en Ryanair is niet van plan om als eerst weg te kijken. Om het moreel van de stakende piloten enigszins op te peppen deelde een VNV-woordvoerder daarom de les mee dat de eerste keer staken best lastig is, 'maar na een tijd kom je in vorm'. Het kost alleen ook allemaal tijd en energie, en derhalve ons advies aan degenen die nog enigszins flexibel zijn: stop die in een mooie transfer, want vraag naar piloten is er genoeg.

Tot zover de crisis. U struikelt over de vacatures

Het is inmiddels meer dan tien jaar geleden nadat de kredietcrisis uitbrak en vandaar struikelde u de afgelopen tijd over de crisismijmeringen. Het gaat ons economisch weer voor de wind, maar gaat het ook echt zo lekker als in de prachtige tijden vóór de Amerikaanse huizenbubbel barstte? Dat is zeker het geval op onze arbeidsmarkt, meldt het CBS vandaag, want die markt is even gespannen als de CEO van Lehman Brothers in september 2008. Om maar te beginnen met het absolute record: eind juni telde ons land 251.000 vacatures, en dat zijn er 2.000 meer dan op het vorige hoogtepunt in 2007. In Q2 kwamen er 298.000 nieuwe vacatures maar vervulde men er ook 282.000 - weer een record. De meeste vrije plekken kwamen er overigens bij in de handel, sowieso de bedrijfstak met de meeste vacatures (krap 50.000). Andere groeibriljanten zijn de horeca (+3.000 op kwartaalbasis), de zakelijke dienstverlening, de industrie en het onderwijs (beiden +2.000). Qua gespannenheid van de arbeidsmarkt zitten we echter helaas nog niet op een absoluut record (thermometer hierzo). In 2008 waren er 1,3 werklozen voor iedere vacature, nu is dat 1,4. Een laatste opvallende zaak is dat het aantal werknemers met een vast contract (+159.000 op jaarbasis, 3,1% groei) nu al twee kwartalen harder groeit dan de schare flexwerkers (+3.000). Enfin, conclusie: het zijn allemaal de perfecte omstandigheden om nu eindelijk eens die loonsverhoging voor elkaar te boksen bij uw baas. Zodat we eindelijk eens kunnen surfen op een échte loongolf.

ING en ABN Amro weigeren bitcointransactie, maar koers spuit omhoog. Moeten ze lappen?



Het zijn verhalen die u toch vooral hoorde op verjaardagen begin dit jaar: had ik maar eerder bitcoins gekocht, dan was ik nu rijk. Anderen hebben niet zozeer de boot gemist door een gebrek aan fingerspitzengefühl, maar doordat hun bank hen dwarszat. En wat doe je dan als cryptoliefhebber, zeker in het licht van de wetenschap dat banken het sowieso niet zo op bitcoins hebben? Dan probeer je ze voor je verloren koerswinst te laten lappen, zo leren we uit een zeer opmerkelijke Kifid-zaak en tevens tragisch verhaal. Het zit zo: alweer in november 2014 (hierboven het koersverloop sindsdien) probeerde een cryptobelegger eerst via ING, en later via ABN Amro tien bitcoins te kopen via een bitcoinhandelaar. Beide banken werkten echter niet mee aan alle benodigde transacties (details) vanwege fraudevermoedens. Omdat hij daardoor geen bitcoins kon kopen vordert hij een niet mis te verstane schadevergoeding van €43.220. Daar komt hij bij omdat hij wilde kopen toen de bitcoinprijs €339 was, en hij wilde verkopen op *steekt duim even in z'n mond* €2.500. Het zal u verbazen, maar helaas is de argumentatie van de bitcoinfanaat niet geheel waterdicht.

Lees verder

Italië: we houden van de euro. Oh nee wacht, toch niet!

Van het ene economische spektakel door naar het andere: de Italiaanse populistische regering die een begroting voor 2019 in elkaar aan het sleutelen is. Voorlopig blijven de verwachtingen spectaculair, maar is daarover nog niets hards bekend en moeten we het doen met een hint hier en daar. Naar een herinvoering van de dienstplicht voor de jonge generatie bijvoorbeeld, 'so at least they learn a bit of 'education' that mom and dad are not capable of teaching them'. Zoals u merkt zorgen de leden van de coalitiepartijen - Lega en de Vijfsterrenbeweging - er zowel bewust als onbewust voor dat het entertainmentgehalte immer hoog blijft tijdens hun media-optredens. Afgelopen zaterdag zei Enzo Moavero Milanesi, minister van Buitenlandse Zaken, dat de instortende Turkse lira laat zien hoe belangrijk de euro voor Italië is. Onzin, stelde Claudio Borghi (Lega-lid en hoofd van de begrotingscommissie in het Italiaanse parlement) een dag later, Milanesi weet niet waarover hij praat. En 'we should worry about the euro, not celebrate its presumed stability'. Daarbij hintte Borghi ook nog maar even naar een Italexit in het geval dat de Europese Centrale Bank haar obligatie-opkoopprogramma eindigt en geen 'new (market) guarantee' afgeeft. Stopt de bank immers met het opkopen van Italiaanse staatsobligaties, dan keldert de vraag naar dat papier hard en het gevolg is een hogere rente. We kunnen niet anders dan zeggen dat we benieuwd zijn naar de details van zo'n garantie. Ondertussen is het enige dat de populisten hiermee voor elkaar boksen een hogere tienjaarsrente, die momenteel comfortabel boven de 3% (zie grafiek, de komst van de nieuwe regering in juni is duidelijk zichtbaar) ligt - toch zo'n 2,7%-punt hoger dan op superveilige Duitse leningen. Ondertussen #2 luidt dat de Italiaanse regering naar eigen zeggen een nieuw communicatielijntje met Mario Draghi, landgenoot en tevens ECB-president, heeft. Maar volgens de ECB zelf is dat helemaal niet zo. U begrijpt: onder de nieuwe regering is niets zeker.

Turkije glijdt rustig verder naar de afgrond

Voor de laatste stand van zaken in het dossier-Turkije dirigeren we u direct naar de wisselkoers van de Turkse lira. En die is nog steeds niet best. Terwijl u zich gisteravond aan het voorbereiden was op een nieuwe week, was de Aziatische handel al los en noteerde de lira een absoluut dieptepunt met een koers van $1=7,2 lira. Vervolgens herstelde de munt zich weer een klein beetje, om nu rond de 6,8 te bungelen (dikke 5% dagverlies). Die korte opleving had ermee te maken dat de Turkse centrale bank vanochtend met maatregelen kwam: banken krijgen zoveel liquiditeitssteun als ze nodig hebben én de toezichthouder versoepelt hun liquiditeitseisen, zodat 'approximately 10 billion TL, 6 billion US dollars, and 3 billion US dollars equivalent of gold liquidity will be provided to the financial system'. Maar ook al zegt de centrale bank dat die 'all necessary measures to maintain financial stability, if deemed necessary' neemt, nog steeds ligt die ene gouden oplossing - een renteverhoging - niet op tafel. Want even terugspoelen: al deze onheil begon toch echt vanwege de gierende inflatie van 15% - ohja, en die Amerikaanse dominee die nog steeds niet vrij is. Ook mag de twijfel over de onafhankelijkheid van de centrale bank hier niet ontbreken. Enfin, wat u verder nog moet weten is dat de Turkse MinFin Berat Albayrak later vandaag met weer een nieuw wonderplan - nee, geen kapitaalcontroles - komt om deze financiële crisis te stoppen. En dat de Turkse autoriteiten iedereen gaan aanpakken die fakenews in de vorm van 'erroneous and fabricated news and statements' verspreidt over de economie. Kortom, let op uw woorden als u bij het lopende buffet van uw all-inclusive resort aan de Turkse kust grappig probeert te doen over de wegglijdende lira. Bonus: wat de Turkse bevolking zelf in de tussentijd doet ziet u na de klik.

Lees verder

Goh. China gooit kritische dissidenten voor de bus

In ons eigen land heeft de komkommertijd ongenadig toegeslagen, maar dat is niet het geval op het grote wereldtoneel. Want er gebeurt nogal wat: een instortend Turkije, een Italiaanse regering die ergens een pot met gratis geld heeft gevonden en natuurlijk Donald Trump die handelsoorlogje aan het spelen is met ons eigen Europa en China. Met name de economische machtsstrijd tussen die laatstgenoemde en de VS is al lekker op gang, en daar is niet iedereen binnen de Chinese Communistische Partij content mee. Een aantal critici vindt dat China zichzelf overschat en er te hard in is gegaan, waardoor Trump en co zich alleen maar harder hebben opgesteld en de Chinezen alleen maar harder het bokje zijn. Volgens vier anonieme partijleden is de grote boosdoener Wang Huning, de belangrijkste strateeg van president Xi (foto). Huning zit in de problemen 'for mishandling the propaganda and hyping up China too much', aldus een bron. Goed, aangezien kritiek niet erg wordt gewaardeerd in China is het niet zo'n verrassing dat de People’s Daily - het huisblaadje van de partij - in een editorial (hier, Google Translate is uw vriend) daar met gestrekt been tegenin gaat. Volgens de krant is de VS bang voor hen omdat China een bbp heeft dat inmiddels over de magische 60%-grens van de Amerikaanse economie is en het einde nog niet in zicht is. Zo'n grote speler als China 'can’t be hidden by ‘being low key’', net zoals een olifant zich niet achter een boom kan verschuilen. Over grote olifanten gesproken: ook Trumps ex-hoofdstrateeg Steve Bannon, die bang is dat China over 25-30 jaar de economische lakens uitdeelt, krijgt nog z'n moment van faam in het commentaar. Zijn uitspraken vatten prima samen hoe de 'American ruling class' denkt, schrijft het partijblad verder. De Chinezen zijn dus allesbehalve te stoppen, is de boodschap die we in onze oren moeten knopen. Enfin, de naam van de grote Amerikaanse blonde leider zelf komt niet in het stuk voor en heeft het momenteel even druk met andere dingen. Rest ons nog te duimen voor de Chinese critici.

Ai. Turkije stort finaal in en sleurt onze banken mee

Ook vandaag gaat de Turkse lira door met waar deze al tijden mee bezig is: het maken van een ongehoorde duikvlucht. Zo was daar eerder deze ochtend de plotselinge keldering van 12% van de munt ten opzichte van de dollar, al herstelde de koers later weer een beetje en spreken we op het moment van schrijven van een minnetje van een dikke 7%. Dat wil zeggen dat de lira dit jaar al bijna 40% daalde (zie grafiek na de klik). Oh, en kijk ook even naar de Turkse tienjaarsrente in lira's die boven een whopping 20% staat. Beleggers zweten nog steeds de pan uit om de cocktail van 1) de Turkse inflatie van bijna 16% plus een president Erdogan die tegen een renteverhoging is en 2) de angst voor hardere Amerikaanse sancties tegen Turkije. De Turken zijn immers nog steeds niet bereid om een Amerikaanse dominee vrij te laten. Verklaring voor de angst volgens het adagium follow the money: de VS is de grootste buitenlandse eigenaar van Turkse aandelen en obligaties. Vandaag komt er nóg iets in die cocktail, en wel de zorg van de Europese Centrale Bank over de blootstelling van EU-banken aan het land. Die hebben buitenlandse valuta geleend aan Turkse particulieren en bedrijven, die door de instortende lira meer moeite zullen hebben om die terug te betalen. Meer info over de Turkse leendrift hierzo. De banken waar de ECB zich het meest zorgen over maakt zijn het Spaanse BBVA, het Italiaanse UniCredit en het Franse BNP Paribas (grafiekje). Van onze eigen banken is ING het meest aan de Turkse chaos blootgesteld met €10,5 miljard aan leningen eind 2017, daarna komt de Rabobank met een schamele €100 miljoen. En zo trekken de lagergewaardeerde banken de Europese beurzen en in het bijzonder de AEX omlaag. Ook de euro krijgt een tikje met -0,7% tegenover de dollar, en verder kruipt men even liever in Amerikaans en Duits staatspapier. Enfin, en hoe staat Erdogan in de wedstrijd? 'If they have dollars, we have our people, our righteousness and our God', reageerde hij gisteravond. Hij weet natuurlijk als geen ander dat er vanmiddag om 13:30 een nieuw Turkse economisch wondermodel aankomt. Gewoon doorlopen, dus.



Update: Meltdown compleet

Onbeperkt filmabonnement blijkt toch niet onbeperkt

Hoe krijg je in deze tijden van bankzittende Netflixkijkers nog mensen in beweging in de richting van de aloude bioscoop? Door een app met de naam MoviePass te ontwikkelen waardoor mensen in heel Amerika onbeperkt naar de film kunnen voor een vast bedrag per maand. Een soort Amerikaanse versie van Pathé Unlimited, inderdaad. Het woord onbeperkt heeft natuurlijk overal ter wereld een magische uitwerking, maar in augustus 2017 verdween die term helaas van het menu en kregen leden een limiet van 365 films per jaar om de oren voor een maandelijks bedrag van $9,95. Da's zeker niet de enige formulewijziging die MoviePass in haar kortstondige historie doorvoerde, want financieel gaat het niet zo lekker met de toko die er gemiddeld $21,7 miljoen aan cash per maand doorheen jast. Het zegt genoeg dat het moederbedrijf, Helios & Matheson (voor 92% eigenaar), dit jaar 99,99% van zijn beurswaarde verloor en dat zijn aandelen nu nog slechts $0,06 waard zijn. Om het tij voorgoed te keren komt MoviePass vanaf 15 augustus met weer een nieuwe wijziging: een abo blijft een tientje kosten, maar krijgt wel een limiet van drie films per maand. Daar moeten we volgens CEO Mitch Lowe zeker niet te zwaar aan tillen, aangezien 85% van de meer dan 3 miljoen leden drie keer per maand of minder naar de bioscoop afreist. Zijn verwachting is dat MoviePass dan binnen een jaar break-even draait. Daarbij is het nou eenmaal zo dat 'disruption and innovation require staying flexible and having an open mind'. En zo blijkt maar weer: een kat in het nauw maakt soms rare sprongen. Daar kunnen meer CEO's van geldverslindende en disruptieve bedrijven over meepraten

EU: kijk Trump, we doen precies wat je wil

Ineens was vorige maand de kou weer even uit de lucht tussen de Verenigde Staten en Europa. President Donald Trump voerde al importheffingen in op op aluminium en staal, en dreigde daarnaast met heffingen op Europese auto's. Maar toen reisde Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, af naar Washington en sloten de VS en de EU een symbolische deal. Als onderdeel daarvan beloofde Juncker aan Trump om ten eerste meer Amerikaanse sojabonen te importeren, wat Europese bedrijven toch al volop aan het doen waren omdat de prijzen in de VS kelderden nadat China voor een groot deel stopte met het opkopen daarvan door diens eigen handelsoorlog met Trump. Maar de EU wil er ook alles aan gaan doen om onze bedrijven meer Amerikaans vloeibaar gas (lng) te laten importeren, iets wat sowieso al het plan was in het kader van minder afhankelijk zijn van Rusland. Maar hoe gaat het nu verder met die deal? De Europese Commissie doet vanmiddag een poging om Trump te paaien door uitdrukkelijk te melden dat de EU al heel veel meer Amerikaans gas aan het importeren is. Dat ging van precies 0 in 2016 naar de huidige 2,8 miljard kubieke meter. Paaipoging 2: de EU gaat lng-projecten co-financieren middels €638 miljoen, 'which could welcome imports of liquefied natural gas from the U.S.' Klinkt schitterend, maar dan moet dat gas eerst wel even een stuk goedkoper dan dat van de Russen worden, dat tot 25% goedkoper is. Verder nog nieuws? Ja, op 20 augustus gaan hooggeplaatste ambtenaren van beide partijen om de tafel om de symbolische deal wat concreter te maken. En daarmee eindigt het eerste wapenfeit na het eerdere historische akkoord en zal men in Brussel voorlopig nog wel even druk zijn met het F5'en van Trumps twitteraccount, in de hoop op een positieve reactie. Het goede nieuws: Trump is wakker. Het slechte nieuws: hij heeft het weer over Hillary.

Helaas. Investeerders in faalbank zijn echt hun geld kwijt

En toen handelde de Europese toezichthouder vorige zomer eindelijk eens in de geest van onze resolutiewetgeving (BRRD, uitleg): door het afwentelen van de verliezen bij falende banken op aandeel- en obligatiehouders. Dat was wel even een fijne afwisseling nadat de Italiaanse staat eerst de stokoude bank Monte de Paschi aan het belastinginfuus hing en dat vervolgens dunnetjes overdeed bij de redding van twee andere probleembanken. De breuk met dat verleden vond plaats in Spanje toen de Europese resolutie-autoriteit, de Single Resolution Board (SRB), regelde dat Banco Santander de noodlijdende Banco Popular overnam voor welgeteld €1. Maar voordat Santander met zijn nieuwe speeltje aan de slag kon vond een bail-in bij Popular plaats: alle aandeelhouders zagen dus hun bezit in rook opgaan door die prijs van een euro'tje en de SRB streepte zo'n €2 miljard aan achtergestelde schulden van obligatiehouders weg. Maar zo'n bail-in mag alleen als bankcrediteuren op die manier niét slechter af zijn dan bij een normale liquidatie van de bank onder nationale wetgeving. De SRB huurde Deloitte in om na te gaan of de €1-route inderdaad de meest voordelige was voor de investeerders in de bank, en het antwoord is ja. Dat betekent dat de SRB hen niet gaat voorzien van compensatie.

Lees verder