620 topics
@T. Veenkamp

DasGrafiek. U surft zich de pleuris op uw telefoon



Dan nu door met een nieuwe aflevering van de rubriek waarin we de lezer confronteren met hoeveel mobiele data deze wel niet uit de lucht slurpt. Een hoop, zo is inmiddels duidelijk, maar stilstaan doet de teller allerminst. Dat wordt ondubbelzinnig duidelijk uit de bak cijfers waarmee de Autoriteit Consument & Markt ons vandaag overlaadt. Die gegevens zijn afkomstig van de grootste spelers uit de telecommarkt, en op die manier houdt de waakhond een oogje in het zeil. Wat met name opvalt is dat het totale mobiele dataverbruik (waar zowel 3G als 4G in zitten) in het tweede kwartaal van het vorige jaar met liefst 25% steeg ten opzichte van Q1. De grote verklarende factor daarvoor is de komst van 'unlimited data’-abonnementen. T-Mobile deed het in januari 2017, Tele2 in mei. Daar voegt de ACM aan toe dat dit soort abo's de concurrentie goed lijkt te doen, want zie toch even die marktaandelen wat betreft datagebruik: dat van KPN ging van 40-45% naar 30-35%, terwijl dat van T-Mobile juist de andere weg bewandelde van 20-25% naar 25-30%. Enfin, hoeveel Nederland in die periode nog ouderwets belde en SMS'te ziet u na de breek. Met onder meer een knappe revival van die laatste in Q2 van 2017. En dan is het daarna weer tijd voor een goed gesprek in het echt.

Lees verder

Vijfjaarscontract wordt almaar populairder

Eens in de zoveel tijd is het weer raak en verschijnt de term vijfjaarscontract weer in de headlines van de financiële media des lands. Meestal is het dan Rabobank-econome Barbara Baarsma die dat idee probeert te pluggen. Dat gaat altijd gepaard met de argumentatie dat werknemers op die manier de prikkel krijgen om zichzelf te blijven ontwikkelen en het uiteindelijk langer en succesvoller op de arbeidsmarkt uithouden. 'Geen baanzekerheid, wel werkzekerheid' - dat soort dingen. Een soort brug tussen de vaste en flexibele baan. Hier kon de supermarktbranche zich wel in vinden, want die koos vorig jaar voor de tussenweg van het vierjarige contract. Het nieuws van de dag is dat KLM ook op deze golf wil surfen middels de introductie van vijf jaar lopende contracten. 

Lees verder

Geldmachine van zakenbanken doet het niet meer

Wat doén ze nu eigenlijk, die grote zakenbanken die een hoofdrol vertolkten in de financiële crisis? In het antwoord op die vraag verdient de FICC-afdeling een belangrijke notering. Da's de divisie van een zakenbank die obligaties, valuta en grondstoffen (Fixed-Income, Currencies & Commodities - aandelenhandel zit in een ander hokje) aan- en verkoopt en op die manier de markt 'maakt'. De honoraria van klanten voor wie zulke afdelingen handelen (uw pensioenfonds, bijvoorbeeld) plus de prijsverschillen vormen de verdiensten voor zo'n afdeling. Om een beeld te geven van hoe lucratief dit was: in 2009 was de opbrengst van de FICC-afdelingen van 's werelds grootste investeringsbanken tezamen zo'n $142 miljard. Maar those were the days, want vanaf dat moment ging het alleen maar slechter. Anno 2018 is de muziek op dat punt toch redelijk gestopt met spelen. Neem Goldman Sachs. In 2009 stond heel Wall Street nog te likkebaarden bij de gedachte aan diens FICC-desk - en terecht, aangezien die toen meer dan de helft van de $45 miljard aan omzet over het hele jaar in het laatje bracht. Afgelopen kwartaal bracht dit nog maar een schamele $1 miljard (-50% op jaarbasis) in het laatje, een bedrag dat de afdeling negen jaar geleden nog in elf luttele dagen maakte. Goldman zelf houdt het erop dat de markten weinig volatiel waren en klanten weinig actief waren, wat dus zorgt voor een teleurstellend aantal transacties en poen. Maar de malaise wordt veel breder gedeeld. Zowel bij JP Morgan, Bank of America, Citigroup en Morgan Stanley is de feeststemming er wel uit.

Lees verder

Hij komt er weer aan: het vaste contract

Alweer een jaar geleden was het land in rep en roer om de aankomende verkiezingen. Eén van de thema's van belang: de arbeidsmarkt en dan in het bijzonder de verhouding tussen flexibele en vaste banen. Iedereen had daar een mening over (behalve de PVV), maar uiteindelijk besliste kabinet Rutte III dat het tijd werd voor een nieuwe balans. Op de weg daar naartoe liggen onder meer een versoepeling van het ontslagrecht en de loondoorbetaling bij ziekte. Maar terug naar de realiteit: hoe staat het ervoor met de vaste contracten? Onlangs maakte onze zalmroze zakenkrant ons er al op attent dat de groei van het aantal mensen met een vaste aanstelling in Q3 van 2017 het hardst groeide sinds 2009 (met 57.000 naar 5.226.000). Dat namen de economen van ING nader onder de loep en die concluderen vandaag dat het in dat kwartaal toch vooral de vaste contracten waren die de motor vormden voor de werkgelegenheid. Aanschouw het hierboven. 

Lees verder

Koffiebar probeert Starbucks na te apen. Lukt dat?

Ook in België heeft men al enige tijd geleden ontdekt dat met het verkopen van overpriced koffie een heleboel geld te verdienen valt. Vandaar registreerde de Belgische Hasmik Nersesyan uit Borgloon in 2013 haar nieuwe merk met de nietsverhullende naam Coffee Rocks bij het Europese bureau dat intellectueel eigendom beschermt. Aan het bijbehorende logo valt niet alleen direct deze pakkende tekst op, maar ook de gelijkenis (zie boven) met het logo van die ene grote speler in de afhaalkoffiebranche: Starbucks. Daarom tekende de koffiegigant in 2014 bezwaar aan tegen de registratie, maar tevergeefs. Ook in hoger beroep ving Starbucks bot bij het bureau. En zo belandt het koffiecircus uiteindelijk bij het Gerecht van het Europese Hof van Justitie, dat vandaag aan alle onzekerheid een einde maakt. Haar uitspraak maakt duidelijk dat het Hof zich hooglijk verbaast over het vonnis van de Kamer van Beroep van het EU-bureau, dat de logo's toentertijd 'dissimilar from a visual point of view' noemde. De rechtbank is zelf namelijk van mening dat het logo van Coffee Rocks zo bekend in de ogen van menig koffiedrinker voorkomt dat deze een 'unfair advantage' haalt uit de reputatie van Starbucks en dat dit een gevaar vormt voor het 'distinctive character' van de Amerikaanse koffiefirma. Coffee Rocks gaat dus gerechtelijk op haar bek en mag terug naar de tekentafel. Voor nieuwe ideeën kan de Belgische deerne altijd in een willekeurige Amsterdamse yuppenwijk terecht.

Kan de ECB een nieuwe bankencrisis voorkomen?

Ooit zullen sommige Europese banken wel weer beginnen te wankelen en zullen de twijfels over hun financiële gezondheid andermaal als paddestoelen uit de grond rijzen. De grote vraag is hoe we daar dan op reageren. Sinds 2014 is de Europese Centrale Bank de instantie die samen met de nationale toezichthouders let op het reilen en zeilen van de bancaire kolossen in de eurozone, financiële problemen moet ontdekken en daar dan op moet reageren. Mocht het nodig zijn, dan kan deze besluiten om banken af te wikkelen (= naar het graf dragen) om er tegelijkertijd voor te zorgen dat aandeelhouders en investeerders dan voor de kosten opdraaien en niét de belastingbetaler. Da's de theorie, maar is de ECB er ook echt klaar voor om spijkers met koppen te slaan tijdens een volgende bankencrisis? Dat onderzoekt de Europese Rekenkamer eens in de zoveel tijd. Vorige maand zagen we al dat de autoriteit die banken daadwerkelijk moet gaan afwikkelen - de Single Revolution Board (SRB) - nog in de kinderschoenen staat. In een nieuwe ronde keek de Rekenkamer naar hoe goed de ECB toezicht houdt op banken die het moeilijk hebben en hoe deze daar dan mee omgaat. Kortom, hoe effectief deze is in het voorkomen van een nieuwe bankencrisis. Goed, het begint allemaal met een mooie bummer: 'ondanks een zekere positieve samenwerking' weigerde de ECB belangrijke documentatie te geven. Daardoor kon de controleur wel checken hoe het bankentoezicht globaal werkt, maar kon deze niet nagaan hoe dat nou precies in de praktijk gaat. Daar is de ECB het dan weer niet mee eens, want zij heeft naar eigen zeggen ontzettend veel tijd en moeite gestoken in het inleveren van alle documenten - die soms alleen onvolledig of in 'opgeschoonde' vorm bij de Rekenkamer op de mat kwamen. Afijn, hoe zit het met de rest?

Lees verder

Mannen van tussen de 25 en 45 zitten vaker werkloos thuis

Het is u vast ter ore gekomen dat onze arbeidsmarkt in algemene zin weer aan het bloeien is. Zo holde de werkloosheid in de afgelopen drie maanden met zo'n 10.000 personen af per maand en staat de teller nu op 4,4% van de beroepsbevolking. U weet tegelijkertijd ook dat één van de stokpaardjes van dit blog is dat de globale cijfers lang niet alles vertellen. Zo is er de groep ontmoedigden, ofwel het deel van de bevolking dat wel beschikbaar is voor werk maar niet zoekt. Vooral onder 55-plussers komt dat fenomeen vaak voor. Vandaag attendeert het CBS op een andere groep die nog niet zo goed meekomt op de arbeidsboot. Het gaat om de mannelijke beroepsbevolking tussen de 25 tot 45 jaar. Ja, daarvan was 3,2% - een stuk minder dan in 2014 - zowel zoekend naar werk als direct beschikbaar om van start te gaan in Q3 van 2017. Maar dat laat onverlet dat dit percentage voor de crisis in 2008 op 0,9% lag en we daar dus nog een heel eind van verwijderd zijn (zie grafiek). 

Lees verder

Minister: windenergie is GEEN gebakken lucht

Rijk worden door windenergie. Dat was niet alleen weggelegd voor de heren achter deze malafide beleggingsinstelling, maar ook voor de Flevolandse boeren die achter het windmolenpark Westermeerwind in het IJsselmeer zitten. Althans, dat schreef het FD eind vorig jaar. Als gevolg van een 'gangbare' subsidie van een half miljard euro en een extra potje van €92,4 miljoen zou het park een bijzonder royale investering zijn geweest voor met name de twee initiatiefnemers ervan. Dit stinkende zaakje liet de alarmbellen rinkelen bij de PVV, dat sowieso niet zo heel veel op heeft met de energietransitie, maar ook bij GroenLinks. Vandaag is daar de Kamerbrief van minister Eric Wiebes (Economische Zaken), maar zoals gewoonlijk zijn de PVV-Kamervragen plus bijbehorende ministeriële antwoorden het meest amusant. De centrale vraag: of de minister de mening deelt dat meedoen aan dit memorabele project 'nog lucratiever is dan meedoen met de Postcodekanjer'. Nee, tot zo'n uitspraak laat Wiebes zich natuurlijk niet verleiden. De reden daarvoor is dat zijn ministerie nog druk bezig is met een onderzoek naar mogelijke 'overcompensatie' dat dit voorjaar klaar moet zijn. Mocht blijken dat dit inderdaad het geval is, dan gaat de subsidiekraan een stukje dichter. Maar dan zijn we er nog niet, want het daadwerkelijke subsidiebedrag kan 'pas na afloop van de subsidieperiode voor het project worden bepaald' - met andere woorden, dan zijn we weer vijftien jaar verder. Wiebes verklaart de extra €92,4 miljoen verder door te wijzen op de nog niet uitontwikkelde 'technieken en methodes voor het plaatsen van molens in ondiepe wateren' plus de risico-opslagen die banken en aannemers zouden hanteren wegens het innovatieve aspect van het project. Maar goed, voor meer info moeten we dus wachten tot de vogeltjes weer gaan fluiten. De PVV doet nog een moedige poging om de minister iets spannends te laten zeggen - 'Deelt u de mening dat het zogenaamde ‘rendement’ van windmolens een neprendement is, gebakken lucht (...)? - maar helaas, ook die opzet slaag niet.

China is weer helemaal terug

De termen werelddominantie en China ziet u hier zo nu en dan naast elkaar verschijnen. Bijvoorbeeld als het gaat om de Chinese plannen voor een nieuw soort zijderoute. Nog ouder is de droom om van haar eigen munt - officieel de renminbi, maar yuan klinkt u wellicht bekender in de oren - een nieuwe wereldmunt te maken die het de euro en met name de dollar lastig gaat maken. Een belangrijke doorbraak voor de yuan was dat deze vanaf 2016 een plaats kreeg in het reservemandje van het IMF. Dat wil echter niet zeggen dat er vanaf toen een constante hosannastemming in China heerste, want in datzelfde jaar nam de yuan een flinke duik en gebruikte de Chinese centrale bank een hoop van haar valutareserves om de val (zie boven) van de munt te stoppen. Door naar het jaar 2017. Aan de ene kant staat de yuan over die periode op de zesde plek op het lijstje van wereldwijde betalingen met een aandeel daarin van 1,8%. Tegelijkertijd begint de munt weer op te veren, aangezien deze over 2017 met 6% steeg ten opzichte van de grote concurrent de dollar, redenen daarvoor leest u hierzo. Bovendien voegde onze eigen ECB de yuan toe aan haar valutareserves. Vandaag bezegelt de Duitse centrale bank De Terugkeer van de yuan door aan te geven deze toe te voegen aan haar valutareserves. Als reden daarvoor geeft bestuurslid Andreas Dombret 'the growing international role of the RMB in global financial markets' aan. Daar gooit hij achteraan dat die eerdergenoemde zijderoute de internationale rol van de  yuan alleen maar gaat vergroten. Dit klinkt allemaal prachtig, maar Dombret zegt er zelf ook bij dat het aandeel van de yuan in het totaal aan wereldwijde reservevaluta's nog zeer magertjes is. Wat ook niet meehelpt is dat de Chinese kapitaalcontroles dan wel wat afgezakt zijn, maar nog zeker niet helemaal zijn verdwenen. Die werelddominantie laat dus nog even op zich wachten.

Vakbond wil grenzen dicht

Op de vraag of onze vakbonden nog enige tekenen van leven vertonen is het antwoord: ja. De grootste blikvanger deze ochtend is CNV met een notering op de voorpagina van De Telegraaf. Zoiets lukt natuurlijk niet met een simpele saaie boodschap, en vandaar heeft de bond voor een stellingname gekozen die flink de tongen losmaakt. Te weten: minder arbeidsimmigranten naar ons land, alstublieft. Dat lijkt heel wat maar is in de kern simpelweg een ouderwetse oproep aan het Nederlandse bedrijfsleven. Die moeten luisteren want 'er is een enorme groep van 1,2 miljoen mensen die nu nog langs de kant staat, zoals ouderen, arbeidsbeperkten en niet westerse immigranten, en die aangeeft te willen werken', aldus CNV-voorzitter Maurice Limmen. Aanleiding is dat werkgevers uit sectoren als de bouw, ict en de horeca steen en been klagen om het personeelstekort en de krappe arbeidsmarkt. En dus gaat de blik over de grens, met als voorlopig hoogtepunt het initiatief 'Koks uit Spanje'. 

Lees verder