1144 topics
@T. Veenkamp

Ai. Italiaanse schuldenberg wordt weer ietsjes groter

Best prima. Zo kunnen we de overheidsfinanciën van eurolanden in 2018 op het eerste gezicht omschrijven op basis van nieuwe cijfers van de statistici van Eurostat (pdf). De eurozone als geheel noteerde vorig jaar een overheidstekort van 0,5% van het bruto binnenlands product (bbp) en da's historisch laag, zo hebben we ons laten vertellen. Dan is het ook nog eens zo dat iedereen - behalve Cyprus - voor een begrotingstekort van onder de 3% van het bbp zorgde. Even in de herhaling: die grens is, samen met de maximale staatsschuld van 60%, onderdeel van de flexibele EU-begrotingsnormen. Maar goed, dissidenten blijven er natuurlijk altijd. In het eurogebied daalde de gezamenlijke staatsschuld van 87,1% naar 85,1% van het bbp, wat nog altijd boven die grens is. Elf eurolanden, waaronder Frankrijk, Portugal en zelfs Duitsland, voldoen nog niet aan die norm. Griekenland kreeg in het kader van het inmiddels afgesloten hulpprogramma een nieuwe hap leningen en kwam daardoor tot een overheidsschuld van een notabele 181,7% van het bbp. En dan volgt nu eindelijk de Italiaanse schuldenberg, die van 131,4% naar 132,2% steeg door toedoen van de populistische regering. Dat is toch iets meer dan de 131,1% waar de Europese Commissie van uitging en waardoor Italië niet op het Europese strafbankje hoefde plaats te nemen. Deze zomer gaat Brussel opnieuw een oordeel geven over de Italiaanse begrotingsdiscipline, en dat belooft andermaal gezellig te worden want Italië heeft grootse plannen. Enfin. Na de breek een bonusgrafiek die uitlegt waarom de Europese Centrale Bank altijd zegt dat deze al genoeg heeft gedaan qua stimulus na de crisis, en het nu toch echt aan de overheden (degenen zonder schuldproblematiek, zoals Nederland en Duitsland) is om te hervormen en fiscaal te gaan stimuleren.

Lees verder

Molt u uw aanrecht? De verzekeraar betaalt

Wat is dat nou eigenlijk precies, een plotselinge en onverwachte gebeurtenis? Gelukkig bestaat er altijd zoiets als financieel klachtinstituut Kifid dat bereid is om een handje te helpen in deze semantische kwestie. Daarbij doet het ook nog eens het ongelofelijke en stelt het een consument in het gelijk. Dit alles gebeurt allemaal in een zaak waarin een man de afzuigkap in z'n keuken schoonmaakte met het schoonmaakmiddel HG ‘roestvrijstaal snel glans’, en hij onverhoopts zijn aanrechtblad beschadigt. Tijdens het klusje zette hij het middel meermaals terug op het aanrecht, zonder er acht op te slaan dat het sterke spul vanuit de fles naar beneden was gelopen en heftige kringen achterliet. Zo vond er in een kwartiertje een 'plotselinge en onvoorziene gebeurtenis' op het aanrechtblad plaats, stelt hij. Verzekeraar Klaverblad, bij wie de schoonmaker een woonhuisverzekering heeft, hanteert een dergelijke definitie voor gebeurtenissen die gedekt zijn. Klaverblad zegt: de schade is geleidelijk ontstaan en dus niét plotseling. Bovendien weet iedereen dat chemische HG-middelen gevaarlijk kunnen zijn en extra voorzichtigheid geboden is. De Geschillencommissie van het Kifid is het sowieso niet eens (uitspraak-pdf) met dat laatste omdat er geen waarschuwingen stonden op de fles. Voorts ziet de Commissie die vijftien minuten als 'een zeer kort tijdsbestek' en vindt dat dit geen gebeurtenis is die 'geleidelijk' is ontstaan. Dat betekent dan weer dat de verzekeraar op basis van deze bindende uitspraak de consument een riante vergoeding van €2.621 moet gaan uitkeren. Een doekje voor het bloeden bij een potentiële huwelijksruzie. 

Oplossing voor de werkloosheid: ga eens overstappen

Kijk eens verder dan uw neus lang is, want er is veel meer mogelijk dan u denkt. Dat is de boodschap vanochtend van het UWV, werkgeversvereniging AWVN en de accountants van Deloitte. Deze club deed onderzoek naar de groep werklozen die korter dan zes maanden in de ww zit (in totaal zo'n 130.000 man), waarvan 30.000 op zoek zijn naar een functie waarvoor veel concurrentie is. Tegelijkertijd stonden er eind 2018 ongeveer 253.000 vacatures open en zijn er voor 190.000 daarvan juist te weinig kandidaten. Vervolgens keek het onderzoekstrio naar overlap tussen populaire en niet-populaire beroepen en die blijkt er warempel te zijn. Gemiddeld zijn er acht vergelijkbare jobs met een krappe arbeidsmarkt voor elke functie waar de markt juist ruim is. Niet zo verrassend, dus op naar de voorbeelden. Een administratief medewerker blijkt qua functieprofiel voor 69% te vergelijken met een inkoopmedewerker, maar ook een salarisadministrateur ligt dichtbij. Daarbij lijkt wat een eventcoordinator doet verdacht veel (71% match) op de werkzaamheden van een expediënt (logistieke dingen, daar is sowieso veel mogelijk) of die van een marktonderzoeker. Duh, denkt u wellicht, hadden werkgevers en werknemers dat niet zelf kunnen bedenken? Nee, zegt AWVN-adviseur Anne Wouters tegen het FD, want vroeger werkte het hameren op diploma's en werkervaring heel goed, maar tegenwoordig verandert werk pijlsnel. Sluiten we af met het volgende. Bij zulke eerdere matches is het wel zo dat zo'n 30% van het functieprofiel niet overeenkomt en om dat gat te overbruggen is toch echt bij- of omscholing nodig. Probleem hierbij is dat één op de drie Nederlanders niets van bijscholing moet hebben en over omscholing hoeven we het niet te hebben. Maar het zal inmiddels toch duidelijk zijn: als u bereid bent over uw eigen grensjes heen te kijken is er heel veel mogelijk.

UWV: 2018 was niet ons jaar, maar het komt allemaal goed

Een bewogen jaar, wat verstaat een mens daar nu eigenlijk precies onder? Voor het UWV zit dat als volgt. In 2018 bleek allereerst dat een groep Polen op grote schaal fraudeerde met ww-uitkeringen. Controle was er amper bij wegens ICT-problemen ofwel een lek administratiesysteem en een grenzeloos vertrouwen in de klant. Voorts leek frauderen met de loonkostensubsidie makkelijk, maar bleek die exercitie in feite nog veel makkelijker te zijn. Noemenswaardig is ook het laten beoordelen van arbeidsongeschikten door verpleegkundigen in plaats van artsen, want targets die gehaald moesten worden. Sowieso leidt de haast binnen UWV-kantoren niet zelden tot wegkijken bij fraudemeldingen. Gisteren vulde Trouw deze imposante lijst aan met het nieuws dat het UWV een hoop fouten maakt bij het keuren van de arbeidscapaciteiten van mensen met ziektes danwel beperkingen. Enfin, dat is dus al die wind die het instituut dit jaar ving, zoals het de boel vandaag zelf samenvat in zijn jaarverslag. Het jaar 2019 wordt echter het jaar van 'een hernieuwde balans', met meer controle en handhaving - zonder daarin door te schieten. En zo zit er een 'afwegingskader om geïdentificeerde frauderisico’s beter te kunnen wegen en prioriteren' in de pijplijn, aldus de zichzelf in de gaten houdende bestuursvoorzitter Fred Paling (foto). Wat betreft meer keuringsartsen: dat gaat allemaal de goede kant op, want eind 2018 telde het UWV er een dikke negenhonderd c.q. 65 meer dan het voorgaande jaar. En die totale renovatie van de ICT-systemen dan, waarover het bestuur en de ondernemingsraad elkaar in de haren vlogen? Die is even uitgesteld, schreef minister Koolmees (Sociale Zekerheid) gisteren, zodat beide partijen kunnen kijken 'hoe er op korte termijn samen uit te komen'. Het bestuur wil bijvoorbeeld een stel 'functiehouders in de ketens benoemen', maar de OR vreest een uitstroom van vette salarissen naar de zoveelste club managers. Overleggen maar dus, zodat de werkplezierwaardering door medewerkers op een mooie 7,5 blijft.

Turkse economische misère houdt aan: werkloosheid op recordhoogte

Ondertussen lichtte de politie van Istanbul de Turkse econoom Mustafa Sonmez zondagochtend om 3:50 uur van zijn bed. Allemaal omdat hij een video deelde waarin supporters van voetbalclub Besiktas de Turkse president Erdogan zouden beledigen. Althans, da's de reden die de politie aanvoerde voor de arrestatie. U mag zelf invullen of dat nachtelijke bezoek iets te maken had met het feit dat Sonmez een kritische commentator van het economische beleid van Erdogan is. En of de boodschap van de overheid is om vooral te zwijgen over de deplorabele staat van de economie. Sonmez houdt echter moedig stand en geeft vanochtend alweer uitgebreid commentaar op Twitter over de sombere nieuwe werkloosheidscijfers. De statistici van Turkstat noteerden een werkloosheid van 14,9% in januari, het hoogste percentage in tien jaar. Het gaat hard want een jaar eerder lag dat nog op 10,8% en in één maand dikte het werkloosheidsleger aan met 366.000 man. Een mens wordt nog minder blij van de jeugdwerkloosheid, die op 26,7% ligt. Daarmee begint de gewone Turkse man steeds meer de harde gevolgen van de recessie en  van de liracrisis deze zomer te voelen. Het is ook het volgende slechte nieuws voor Erdogan zelf, die tijdens de recente lokale verkiezingen juist verloor in gebieden waar de werkloosheid door het dak knalde. De Turkse regering beloofde daarom snel om orde op zaken te stellen, maar het lukte minFin Berat Albayrak nog niet om de beleggerswereld tijdens een presentatie te overtuigen van zijn nieuwe wonderpakket met broodnodige hervormingen. Onderdeel daarvan is het pompen van $5 miljard in de banken, die puffen en steunen onder een hoop rommelleningen. En banken die amper krediet kunnen verlenen dragen nou niet echt bij aan economische groei. Zoals een anonieme belegger zei: 'I don’t think anybody left having changed their ideas about Turkey, or be more hopeful about it than they were yesterday'. Dus nee, Turkije is nog lang niet uit de penarie - maar zeg dat niet te hard.

Duitsers over risico's van nieuwe megabank: boeien

Na de kredietcrisis hoorde u van alle kanten, ook uit Den Haag, politici roepen dat belastingbetalers nooit meer moeten lappen voor het omvallen van een bank. Het ging dan vaak over too big to fail: banken waren zo groot dat ze wel moesten worden gered. Dat stukje Engels kwamen we onlangs weer tegen bij een eventuele aanstaande fusie tussen Deutsche Bank en Commerzbank, waarover beide partijen sinds half maart officieel in gesprek zijn. Dan zou dus een megabank ontstaan, maar hooggeplaatste Duitse beleidsmakers zien het risico daarvan niet zo, bericht de Financial Times. 'The argument that a merger would create an even larger [systemically important financial institution] honestly does not concern me at all', aldus een official die direct toezicht houdt op beide banken. En daarbij vraagt een ander zich af of '‘too big to fail’ is not already an issue', want als Deutsche Bank nu zou klappen (remember) zou de overheid ook best eens bij kunnen springen. Da's sowieso niet echt een sterk argument natuurlijk, maar dit soort uitspraken laten vooral ook het volgende zien. Duitse toezichthouders zouden nooit echt in de Europese pogingen hebben geloofd om TBTF op te lossen na de crisis, stelt deze Duitse professor. Zo kwam er onder andere een Bankenunie en volgden regels om banken op een veilige manier naar het graf te dragen. Kortom, het is allemaal geen reclame voor de Unie. Twee dingen daarover: men zou inderdaad kunnen zeggen dat die regels tegen staatssteun niet waterdicht zijn en wel wat strakker mogen, zie immers de banken die Italië al redde. Anderzijds is het niet realistisch om te verwachten dat overheden niets doen als banken als dominosteentjes omvallen. Na al deze nuance is er gelukkig een relatief eenvoudige manier om het risico op omvallende banken iets te verminderen: laat ze meer gebruikmaken van eigen vermogen c.q. hogere buffers aanhouden. Dat zeggen wij ditmaal niet, maar onderzoekers van de Europese Centrale Bank (studie-pdf). Al kunt u, in plaats van dat ingewikkelde onderzoek te lezen, ook gewoon dit eerdere allesverhelderende filmpje bekijken.

Het klopt. De crisis is voor u nog niet helemaal voorbij

Er zit best een kern van waarheid in het gevoel dat veel Nederlanders niet meedansen in de economische hosanna. U koopt bijvoorbeeld nog steeds minder dan vóór de crisis van 2008, aldus de economen van ING vanochtend. In harde euro's spendeerde de consument 3% meer dan in dat rampjaar, maar omdat alles 9% duurder werd past hier eigenlijk een minnetje van 6%. Uitkomst #2 is dat de Nederlander in 2017 41% van zijn budget kwijt was aan basisbehoeften - onderdak, voedsel, zorg, dat soort zaken - terwijl dat tien jaar eerder nog 36% was. Hoe zit dat allemaal? Ten eerste was het bruto binnenlands product per huishouden lager in 2017: de economie groeide met 7%, maar het aantal huishoudens met 7,5%. Daarbij betaalde u via de overheid meer voor onderwijs en zorg. Verder spaarde u gewoon meer, waarbij u vooral moet denken aan pensioen, en u leende minder. En dus: minder ruimte voor leuke dingen, maar tegelijkertijd meer buffers om een volgende crisis op te vangen. De ING-economen verwachten dat de consumptie per huishouden pas in 2025 weer vergelijkbaar is met 2008, stellen ze in De Telegraaf (). Gelukkig zit er een stijgende lijn in. Kort en goed: dit alles betekent dus niet dat er minder van de economische groei naar werkenden ging (uitleg), wel dat de consument die groei niet in zijn consumptiegedrag terugziet. Gelukkig is er een relatief snelle manier om als huishouden in de nabije toekomst meer uit te geven. Check eens hoeveel abonnementen u heeft, want dat onderschat u volgens het Nibud fors.

FC Twente is weer even gered. Kost wel miljoenen gemeenschapsgeld

Het is een keer klaar, aldus de Enschedese wethouder Eelco Eerenberg over FC Twente. Maar nu nog niet. De gemeenteraad schold gisteravond laat €5 miljoen van de lening aan de voetbalclub kwijt en daarmee is de trots van het oosten voorlopig even gered. Bovendien krijgt €9 mio aan schuld het label achtergesteld, hoeft Twente daar geen rente over te betalen en is aflossen ook niet nodig. Kortom, ook daar gaat een hoop gemeenschapsgeld door het putje. Pijnlijk hier is dat de gemeente volgend jaar wel moet bezuinigen op het sociale domein, waardoor GroenLinks en de SP tegen stemden. Een pleister op de wonde is dat Twente als tegenprestatie bijna 2.000 kaarten per seizoen weggeeft aan arme Enschedeërs. Aan de andere kant stoppen een stel plaatselijke investeerders - de Noabers - nu €14 mio in de club en scheldt ABN Amro €4,5 van de €5,5 mio kwijt. Leuk is het allemaal niet volgens de wethouder, maar wel noodzakelijk. 'Het alternatief, een faillissement van FC Twente, zou veel erger zijn.' De vervolgvraag luidt natuurlijk hoe lang de club ditmaal uit de brand is. Vorige zomer droeg Twente €57 mio schuld en een negatief eigen vermogen van €6 mio (vermogenspositie tijdens afgelopen zomer na de breek), hoeveel die schuldpositie momenteel bedraagt is niet duidelijk (schattingen lopen van de €50 tot de €30 mio). Het zijn allemaal cijfers die in heel schril contrast staan met het landskampioenschap uit 2010. Allemaal mede mogelijk gemaakt door de financiële trukendoos van voorzitter Joop Munsterman (achtergrond), en door het gemeentekrediet van in totaal €25 mio. Maar deals met Mexicaanse drugskartels zijn nu eenmaal niet gratis.

Lees verder

Gezellig. Italië gaat Brussel alweer boos maken

Terug van eigenlijk nooit weg geweest: het gevecht tussen Italië en de EU over de Italiaanse begroting. Na veel pijn en moeite kwamen beide kampen eind vorig jaar overeen om het te houden op een begrotingstekort van 2,04% van het bbp voor dit jaar en 1,8% voor 2020. Dat laatste doelpercentage gaat echter waarschijnlijk naar 2,1%, aldus drie regeringsleden tegen Reuters. Want recessie, en dat maakt dat het Italiaanse minFin aanstaande woensdag in zijn nieuwste economische ramingen gaat melden dat de economische groei volgend jaar iets onder de 1% gaat duiken, tegenover de eveneens sobere huidige voorspelling van 1,1%. Het is ook absoluut niet gezegd dat het bij deze revisie blijft. In september staat eveneens een herziening van de begrotingsdoelen gepland en het zou best kunnen dat het tekort voor 2020 dan boven de EU-grens van 3% komt. Lega en de Vijfsterrenpartij willen van €23 miljard aan belastingverhogingen af, een bedrag dat je natuurlijk prima op de kapitaalmarkt kan lenen. Enfin, zoals een wijs man eerder al zei: met dit soort economisch beleid schieten de Italianen vooral zichzelf in de voet. Nu even verder over het zoveelste potje armpje drukken met de EU, dat voor de onderling ruziënde populistische regering eindelijk weer een mogelijkheid biedt om eensgezind te zijn. Maar ook het Europese front is ouderwets verdeeld. Zo ongeveer ieder EU-land heeft alweer de volle focus op het volgende begrotingsgevecht met Italië - behalve Nederland. Onze minFin Wopke Hoekstra blijft vechten tegen het Brusselse besluit van december om de Italianen niet naar naar de strafbank te dirigeren. Daarbij laat hij vandaag aan de Financial Times weten dat hij prima wil weglopen van de beruchte aanstaande eurozone-begroting, een strakke lijn die we volgens de zakenkrant overigens te danken hebben aan Baudet en co. Als Italië zijn ramkoers doorzet is het dus wel duidelijk wie daar als het eerst schande van zal spreken, het is alleen wel te hopen dat Nederland niet snel alleen gaat staan in Brussel. Voorlopig is het enige dat in dit kader echt stabiel is de Italiaanse rente (nu 2,47% voor tien jaar), maar dat mag ook weleens.

Fotobijschrift: vicepremier Matteo Salvini heeft er weer zin in.

Zo gaat het Belgische rekeningrijden eruitzien

Het slechte nieuws voor de hardwerkende Nederlander is dat hij in de toekomst tussen de €2 en €5 kwijt kan zijn om over de beruchte Vlaamse snelwegen te rijden naar het zuiden. Het goede nieuws is dat dit een stuk minder is vergeleken bij eerder gevreesde prijzen van €0,43 per kilometer. Bovendien komt het Belgische rekeningrijden er op z'n vroegst pas in 2024. Dit alles weten we omdat de Belgische krant De Tijd een kijkje mocht nemen in twee kilometerheffingplannen van de Vlaamse regering. Die overlegde gisteren over de mogelijkheden en doet samen met een berg consultants een poging de plannen 'beslissingsrijp' te maken voor de volgende regering. Nu ligt er zowel een heffing van €0,02 per kilometer als eentje van €0,05 op tafel - plus een startheffing van €0,25. Dit zijn echter gemiddeldes: de Belgen mikken op een 'slimme' heffing die hoger wordt rond de grote steden en in de spits. Het is allemaal niet genoeg om het rijgedrag van automobilisten echt te gaan veranderen, vrezen experts die liever taksen zien van €0,05-0,10 per kilometer. Misschien is het wel net genoeg om wat te gaan doen aan de abominabele staat van de Vlaamse wegen. Wat ook uit de plannen blijkt is dat Belgische onderzoekers gaan voor gps-tracking via de smartphone. Enfin, mobiliteitsminister Ben Weyts is er als de kippen bij om te benadrukken dat het allemaal slechts om plannetjes gaat en dat het echt aan een volgende regering is om knopen door te hakken. Er staan namelijk verkiezingen op de rol en het is een eufemisme om te stellen dat rekeningrijden gevoelig ligt bij de Vlaming. Een vooraanstaande lijstduwer van Weyts' partij schreef vorige week in een vermakelijk stukje bijvoorbeeld: 'Ben Weyts wil de honden van de stroomhalsband, en de automobilisten aan de elektronische ketting'. En zo blijkt maar weer dat de Vlamingen nog lang niet zo ver zijn als wij in het doorbreken van het taboe op het r-woord. 

Linktip: Energie vergelijken