82 topics
@Logger & Weijnen

Elektrische fietsen zijn totaal niet duurzaam (maar groen imago verkoopt wel lekker)

U tuft iedere ochtend op uw roet hoestende Puchje naar het werk? Dan krijgt u vermoedelijk steeds vaker te maken met plagerijen als milieuzones en deugmedia die u wegzetten als halve milieucrimineel. Nee, dan de elektrische fiets, die steeds vaker als duurzaam alternatief wordt gepromoot. Maar hoe groen is zo’n e-bike eigenlijk? Nou, blijkt nogal tegen te vallen. Er is vooral sprake van slimme groene marketing om een ieder op zo’n tweewieler met hulpmotor te krijgen. En dat werkt. Zag je tien jaar geleden bij een kruispunt een fietsende bejaarde aankomen, dan kon je nog rustig je sms aftypen en op je dooie akkertje oversteken. Tegenwoordig echter knipper je twee keer met je ogen en diezelfde bejaarde boort zich met ware doodsverachting op z’n veel te snel ingestelde flitsfiets in je flank. Levensgevaarlijk en totaal onverantwoord. Elektrische fietsen zijn dan ook volkomen ongeschikt als vervoermiddel voor ouderen. Maar goed, rentederivaten bleken ook niet zo geschikt voor mkb’ers, maar werden er desalniettemin kwistig afgezet - d’r viel immers geld mee te verdienen. In de e-bike-branche is dat niet anders. En daarom moet iedereen en uw kinderen aan de e-bike.

Lees verder

Voor de prijs van 3 rotondes per gemeente is puinzooi in jeugdzorg op te lossen

Het blijft een formidabele puinhoop, de sinds een aantal jaren door gemeenten uitgevoerde jeugdzorg. Wij turfden voor u even de oogst van deze week: In Amsterdam faalt de dit jaar ingevoerde aanpak hopeloos. In plaats van dat meer kinderen laagdrempelig geholpen worden, zijn er juist veel meer in de specialistische zorg beland, waar de wachtlijsten oplopen. In Noord-Holland zijn zorgaanbieders de gemeentelijke bezuinigingsdrift dusdanig beu dat ze weigeren nog een contract te tekenen. In het Westland gieren de kosten uit de klauwen. In het Limburgse Beek idem dito. In Spijkenisse stond een suïcidaal meisje van vijftien drie uur in het raamkozijn, klaar om te springen, wegens geen plek in de crisisopvang. In Meijerijstad werd de hele gedecentraliseerde zorg snoeihard afgekraakt in een rapport van de rekenkamer - ‘de toegang tot zorg is één grote puzzel’. Ook in Goirle wordt stevig geklaagd. In Zetten lopen pooiers en drugshandelaren zo het terrein op van een jeugdzorginstelling waar  jongeren proberen af te kicken van drugs of loverboy-relatie. Een jeugdzorginstelling in Amsterdam-Zuidoost blijkt hulpbehoevende kinderen vooral op te sluiten in plaats van ze te behandelen (en dat komt vaker voor). De gemeenten Nijmegen en Tiel probeerden miljoenen terug te krijgen van een frauderende pgb-boer, maar vingen bot bij de rechter. Want wat is fraude als de gemeente zelf volkomen onduidelijke afspraken maakt en een puinbak maakt van de contracten? En dan stond afgelopen maandag ook nog het Lange Voorhout vol met 3500 boze jeugdhulpverleners (foto) die gillend gek worden van de werkdruk. Nogmaals: we hebben het hier over de oogst van één week, voor zover de media erover bericht hebben. Nee, deze decentralisatie is echt prima geslaagd! 

Lees verder

Mysterie: vluchten duren nu langer dan tien jaar geleden

Een van de dingen die de EU dan wel weer goed geregeld heeft, zijn de rechten van vliegtuigpassagiers. Bij vertragingen kunt u lekker claimen - altijd doen, wel even opletten waar u moet wezen - en de vergoeding loopt op tot €250 à €600. Bedragen waarbij je bijna zou hopen dat je vliegtuig minstens drie uur te laat aankomt. Minder leuk zijn die regels uiteraard voor de betreffende luchtvaartmaatschappijen. Een dagje staken kostte Transavia begin dit jaar volgens RTL Z algauw een dikke €5 miljoen. In Nederland zouden passagiers op jaarbasis €66 miljoen hebben kunnen claimen, EU-breed gaat het dan om zowat anderhalf miljard. Nou claimt lang niet iedereen z’n geld bij vertraging. In een rapport (pdf) dat het kabinet in 2012 bij SEO bestelde, wordt gerekend met een claimrate van 10 à 30%. Best gek eigenlijk: komt de overheid met een regel waarvan u als burgers kunt profiteren, wordt er bewust mee gerekend dat zo min mogelijk mensen er gebruik van maken. Maar goed, die claimrate is stijgende, en dus hebben airliners een hele trukendoos om u van het claimen af te houden. Vouchers, dinerbonnen, volhouden dat sprake is van overmacht en meer van dat soort fratsen. De nieuwste methode om claimhyena’s van zich af te schudden: vluchttijden oprekken.

Lees verder

Huren voor €700 à €1000 in het 'middensegment'? U vindt het gewoon schreeuwend duur

Het was een wonderlijk hysterisch gedoetje afgelopen week rond het kabinetsbeleid om woningcorporaties hun huizen te laten verpatsen aan buitenlandse aasgier-investeerders. Al sinds 2015 heeft de overheid een website in de lucht die buitenlandse investeerders moet interesseren om Nederlands corporatievastgoed te kopen. Een geograaf van de UvA gooide de link op Twitter, als was het een stuk rood vlees in het leeuwenverblijf van Artis. Eerst kwam collega-geograaf Ewald Engelen eroverheen met een dikke portie gal.  

Social

Een redacteur bij Het Parool rook er een stukkie in, met #ophef en dus Kamervragen tot gevolg. Beetje maf wel van PvdA’er Nijboer, die aan minister Ollongren vraagt: ‘Waarom bent u een campagne gestart om buitenlandse beleggers over te halen Nederlandse huurwoningen te kopen?’ Welnu, Henk, dat antwoord kunnen we vast inkoppen. Ollongren is die campagne niet gestart, dat was toenmalig minister van wonen Stef Blok in het kabinet-Rutte II, waar ook Nijboers eigen PvdA aan meedeed. En dus zegt het ministerie in een reactie uiteraard ‘verbaasd’ te zijn over alle kritiek. Kortom: een lesje mediacratie in de praktijk. Een hoop herrie over iets wat in wezen oude koek is. En ondertussen gaat het nauwelijks over de inhoud. Terwijl daar ook best wat over te zeggen is. Gelukkig heeft u daar uw goudbruine blogje voor! 

Lees verder

Gemeenten harken miljard aan gratis geld binnen via bouwgrond

‘Gemeenten zakken weg in eigen grond’, luidde de horrorkop in 2011 nog boven een bericht over de grondexploitatie van gemeenten. Jarenlang was het een meer dan aangename melkkoe voor de wethouder: landbouwgrond kopen, bestemming veranderen, bouwrijp maken en doorverkopen. Maar daar kwam tijdens de crisis lelijk de klad in. Het gevolg: gemeenten die zich rijk hadden gerekend bleven zitten met vele hectaren waardeloze grond waarover de renteteller ondertussen gewoon door tikte. Steden als Apeldoorn en Vlissingen kwamen onder curatele van het Rijk omdat de verliezen niet meer bij te benen waren. En dat hebben ze geweten. Apeldoorners bijvoorbeeld moesten het door de Artikel 12-status des doods doen zonder opgeknapte fietspaden en wegen, minder geld voor schoolgebouwen en uitgekleed welzijnsbeleid. Maar dat was de crisis. Die tijden zijn voorbij, blijkt uit een afgelopen week verschenen onderzoek van de TU Delft waarover Binnenlands Bestuur bericht. Over 2017 boekten gemeenten liefst €1 miljard winst op hun grondexploitatie. Een record. Nog nooit verdiende de lokale overheid zo veel geld aan grondhandel.   

Lees verder

Grutjes! De Duitse Autobahn staat op instorten!

Brengt u deze zomer door in Duitsland, de Alpenlanden, Italië of daar voorbij? Dan zal het nodige fileleed u niet bespaard zijn gebleven. U dacht dat die goeie ouwe Duitse Autobahn garant stond voor lekker doorknallen zonder snelheidslimiet, doch nein! Het is Stau wat de klok slaat, met dank aan een schier oneindige hoeveelheid baustellen langs de Duitse snelwegen. Wat is er gebeurd met die Duitse degelijkheid en Pünktlichkeit? Nou, die blijken nogal tegen te vallen. U kent het heerlijke faalproject van Berlin Brandenburg Airport (BER) (in Berlijn grapt men: de hele stad afbreken en weer opbouwen naast een bestaand vliegveld is goedkoper dan BER afmaken). Maar met de staat van de Autobahn is het niet veel beter gesteld. De treurige realiteit achter het filerijden is dat het Duitse snelwegenstelsel zowat op instorten staat. Experts verwachten zelfs dat als er niet snel iets gebeurt, steden als Hamburg en Frankfurt am Main in de komende jaren zo goed als onbereikbaar worden. Wat is er loos? 

Lees verder

Boeren frauderen er op los, maar een keuze hebben ze niet

Illegale geiten, Kalverfraude, bermfraude, mestfraude, melkquotumfraude: de boer ploegt voort en fraudeert er op los, zo lijkt het. Landbouwminister Schouten noemde mestfraude niet zomaar een beetje gesjoemel met de regels. Volgens Schouten is hier sprake van een ‘cultuurkwestie’, een verziekte moraal. Bij de mestfraude spraken boeren met transporteurs af om met lege vrachtwagens op en neer te rijden, terwijl de mest gewoon op het eigen boerenbedrijf op de grond werd gemieterd. Toen de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit (NVWA) een paar maanden na het mestschandaal de kalverenfraude aan het licht bracht, sloeg boerendochter Schouten weer op de paniekknop. Zeker 2100 melkveehouders zouden zich in 2017 schuldig hebben gemaakt aan kalverfraude, dat is 13 procent van alle Nederlandse melkveebedrijven. Via de kalverfraude proberen boeren meer melkgevende koeien in hun veestapel te houden dan zij op basis van de fosfaatregels mogen. De 2100 bedrijven kregen direct een blokkade opgelegd. Ze mochten geen koeien meer aan- of afvoeren. De Volkskrant, niet vies van wat sensatie, sprak er schande van en vroeg zich af of die boeren niet eigenlijk een soort van maffiosi zijn. <Jambers-modus> Overdag rijden zij in hun blauwe overall op hun trekker, en lopen zij op klompen. Maar 's nachts metamorfosen zij in strak bestropdaste zonnebril dragende gangsters. </Jambers-modus> `Bestaat er onder Nederlandse boeren een cultuur waarin gesjoemel normaal wordt gevonden, of nog erger: onderling wordt gestimuleerd?’ Afin, dit soort berichtgeving is voor boeren reden om massaal de krant op te zeggen.  

Lees verder

Wie is eigenlijk de echte boef bij faillissementsfraude?

Vlak voordat je onderneming op de fles gaat nog gauw effe de zakelijke rekening leegpinnen, die geinige verzameling oude klokken verpatsen of voor een symbolisch bedrag bedrijfsonderdelen verkopen aan familie. Bij een kwart tot een derde van de faillissementen wordt op deze manier de schuldeisers een loer gedraaid. De schade door faillissementsfraude bedraagt volgens Justitie ergens tussen de €1,5 en €2 miljard. Leveranciers krijgen in dat geval niet betaald, banken kunnen fluiten naar hun leningen, werknemers krijgen geen loon en ook de fiscus is de sjaak. Recente voorbeelden: de baas van vastgoedboer Eurocommerce, die voor z’n faillissement nog gauw de stal met renpaarden voor een euro’tje overdeed aan zijn zoon, en een deel van het wagenpark aan vrouwlief. Justitie eist miljoenen van deze vastgoedbaron. Vorige maand kwam bouwbedrijf Moonen in het nieuws vanwege faillissementsfraude. Maar net zoals de bijstandsfraudeur en de zorgfraudeur soms wel erg hard worden aangepakt door heel hard “FRAUDE!1!!” te roepen terwijl sprake is van een verkeerd ingevuld formuliertje, zo is ook niet elke faillissementsfraudeur een grote boef. Sterker, de rol van de bank als grootste schuldeiser is soms veel dubieuzer.

Lees verder

Waarom kruimelfraudeurs hard aangepakt worden, en witteboordenboeven niet

Fraude is altijd een fijn thema om je boos over te maken. Je hebt geitenfraude, oorsmeerfraude, wangirifraude (neem nooit op als er 0021 of 0022-nummers bellen) en zo nog heel veel meer. Stoute boeven die de kluit belazeren voor eigen gewin, en daar nog mee wegkomen ook, omdat de pakkans laag is. En u maar braaf de belastingpapieren netjes naar waarheid invullen. Maar tegelijkertijd is de definitie van fraude zo flexibel als een Barbapapa. Dat maakt het een bruikbaar instrument voor lobbyisten, activisten, politici en andere belanghebbenden om zaken die ze liever anders geregeld zien tot fraude te bestempelen. Ons favoriete voorbeeld is de manier waarop zorgverzekeraars ieder verkeerd ingevuld formulier afdoen als zorgfraude. Dat geeft de verzekeraars een argument om iedere vrije zorgondernemer in een contractrelatie te duwen. Wel zo makkelijk als je op kosten wil sturen. En zo zijn er meer voorbeelden waarbij fraude gebruikt wordt als stok om mee te slaan, terwijl andere vormen van fraude veelal onbestraft blijven. En dat leidt dan weer tot boosheid.

Lees verder

Rechter hakt zzp’ers in de wijkzorg alsnog de kop af

In de zorgsector woedt de loopgravenoorlog tussen kleine zelfstandigen enerzijds en zorgverzekeraars anderzijds doorrrrr. Deze week boekten zorgverzekeraars, die het niet zo op het groeiende leger van zzp’ers hebben, een belangrijke overwinning in de rechtszaal. De facto maakt de rechter het zzp’ers nagenoeg onmogelijk om hun werk in de wijkverpleging te doen. Wat is er aan de hand? In het kader van de vrije artsenkeuze kun je als klant kiezen voor de wijkverpleegkundige die je wil. Ook als die geen contract heeft met jouw verzekeraar. Maar daar wil Zilveren Kruis in nieuwe betalingsvoorwaarden (pdf) een eind aan maken. De zorgverzekeraar wil dat cliënten eerst toestemming vragen voor ze naar een niet-gecontracteerde aanbieder stappen. Bovendien kunnen zzp-verpleegkundigen niet meer hun factuur rechtstreeks naar de verzekeraar sturen. Zilveren Kruis betaalt alleen aan de verzekerde. De verpleegkundige moet zijn factuur vervolgens zelf naar de patiënt sturen, in de hoop dat die dan netjes betaalt. Zilveren Kruis vindt die maatregelen nodig omdat er te veel gefraudeerd zou worden door wijkverpleegkundigen zonder contract. Het frappante is dat de kort-gedingrechter nog een streep haalde  door deze nieuwe voorwaarden van Zilveren Kruis. Maar na extra onderzoek en een stevige conclusie van minister De Jonge dat niet-gecontracteerde wijkverpleging niet doelmatig is, pakt het arrest van het Hof in hoger beroep diametraal anders uit. De zzp’ers overwegen nu naar de Hoge Raad te stappen. 

Lees verder
Linktip: Energie vergelijken