O nee! Iedereen en zijn moeder doet aan greenwashing

Dat vertelde Hans Hoogervorst, de voorzitter van de International Accounting Standards Body, de internationale belangenvereniging voor accountants, tijdens een spreekbeurt op de Universiteit van Cambridge. We wisten het natuurlijk al wel, maar Hans’s recente uitspraak was toch even schrikken. It turns out that transparante verslaglegging alleen helaas niet voldoende is om corporates de wereld te laten verbeteren. Iets wat niet alleen deze bedrijven maar ook wij als consumenten maar al te graag geloofden. Vooral de naïeve jongeren onder ons vinden het - in het openbaar althans - namelijk maar wat belangrijk dat bedrijven hun steentje bijdragen aan oplossingen voor wereldproblemen maar als puntje bij paaltje komt gaan we gewoon lekker met het vliegtuig naar Bali. Onze hoop was daarom toch een beetje gevestigd op anderen die het probleem wel zouden oplossen. Daarbij gingen er we er gemakshalve vanuit dat meer transparantie zou leiden tot beter gedrag. Dat bleek ijdele hoop: ‘we should not have exaggerated expectations about sustainability reporting as an agent for change. Let us not forget that full transparency did little to curb excess in corporate remuneration. Equally, we should not expect sustainability reporting to be very effective in inducing companies to prioritise planet over profit. Greenwashing is rampant.’ Neem bijvoorbeeld Volkswagen, dat op de vooravond van Dieselgate nog bovenaan de Dow Jones Sustainability Index pronkte. 

Sterker nog, het heeft er alle schijn van weg dat duurzame rapportages en verhalen worden vooral gebruikt als bliksemafleider. Als ijverige en kritische nieuwsconsument kan het u niet ontgaan zijn dat bedrijven maar wat graag over duurzaamheid praten. Hoe erger de vervuiler, des te meer lof die krijgt bij een fijn groen initiatiefje. Zie bijvoorbeeld de recente berichtgeving over Shell, wereldwijd overgenomen door media als CNBC, dat het bedrijf over een periode van drie jaar €300 miljoen investeert in het planten van bomen om de vervuiling te compenseren. De Volkskrant, normaal gesproken toch haantje de voorste om kritiek te leveren op het grootkapitaal, legt Shell geen strobreed in de weg: ‘We willen duidelijk maken dat de boom een van de pilaren is waar Shells strategie op is gebaseerd,’ zo citeert de krant kritiekloos een Shell-directeur. Het marketingframe wordt naadloos overgenomen met verder weinig serieuze kanttekeningen over de spreekwoordelijke druppel op de rokend hete plaat van Shell. Of over de biljoeneninvesteringen die grote energiebedrijven als Shell en ExxonMobil volgens The Economist blijven doen in fossiele brandstoffen, vele malen groter dan de investeringen in hernieuwbare energiebronnen, laat staan een paar lullige boompjes. Of over het gebrek aan vooruitgang, drie jaar na het akkoord van Parijs. 

Financiële prikkels

Neen, de enige echte manier om duurzaam gedrag, in plaats van alleen groene praatjes, af te dwingen is via harde, financiële prikkels: ‘I strongly believe that the most promising strand of sustainability reporting comprises those standards that focus on the investor and on the impact of sustainability issues on the future returns of the company,’ aldus Hoogervorst. De weg naar verandering is in dit geval dus via de portemonnee. Ook hier zitten de nodige haken en ogen aan. De aanwas aan verschillende groene obligaties het afgelopen jaar heeft een belangrijke keerzijde: ze zijn veelal niet zo groen. Door het gebrek aan standaarden is er geen goede definitie en kan het label ‘groene obligatie’ op van alles en nog wat geplukt worden en heeft onderzoek aangetoond dat niet bepaald groene activiteiten als ontbossing prima gefinancierd kunnen worden met een lichtgroene obligatie. 

Groene marketingmachines

En dat terwijl duurzaam en ethisch verantwoord beleggen prima hand in hand kan gaan met een beter rendement. Goede corporate governance standaarden bij bedrijven verkleinen de kans op allerhande schandalen die schadelijk zijn voor de beurskoers. Of denk aan de geschatte $500 miljard aan schade als gevolg van klimaatverandering. De groene marketingmachines van de Shells van deze wereld zijn veel te vrijblijvend en we gaan er vanuit dat anderen het wel oplossen. In die zin zijn Hoogervorst’s uitspraken vooral een ongemakkelijke waarheid. Consumentengedrag is, hoe je het ook wendt of keert, veruit de belangrijkste factor in wat bedrijven doen. Wil je niet dat schaarse zoetwaterbronnen in Mali worden aangewend voor goedkoop katoen, koop dan niet bij de Primark. Wil je de opwarming van de aarde beperken, stop dan met vliegen. Val in ieder geval niet voor de groene marketing van vervuilers. 

Reaguursels

Inloggen

Ja linkse figuren, stop godverdomme met vliegen! Zodat ik weer normale beenruimte in het vliegtuig heb ipv opgepropt te zitten met allerlei vage linkse figuren.
Dat linkse gelul over klimaat heeft zich nog steeds niet vertaalt in minder vliegreizen voor iedereen die links stemt, stel hypocriete eikels!

ZwarteDag | 23-04-19 | 01:43 | + 1 -

REAGEER OOK

Linktip: Energie vergelijken