U vindt Gerrit Zalm de beste minFin ooit. Dat moeten we even rechtzetten

U ziet het staan, hierboven. De einduitslag van Das Kapitals Beste MinFin Aller Tijden-poll. De absolute winnaar: Gerrit Zalm. De totale vaandeldrager: Willem Treub. Vinden we niet helemaal terecht, dus doen we even een goed woordje voor Willem en voor nog wat namen die we gecherrypickt hadden voor die poll. Want het ging uiteraard om een shortlist. Misschien miste u Hendrik Colijn of meer recent Jan Kees de Jager wel, houdt u zielsveel van Anne Vondeling of bent u het enige lid van de fanclub van Joannes Josephus Ignatius Harte van Tecklenburg, Jan voor intimi. Maar we moesten keuzes maken. En u dus ook, waarmee eens te meer bewezen is dat Gerrit Zalm een verpletterende indruk heeft achtergelaten als minFin. Laten we dus maar meteen met Zalm beginnen.

Gerrit Zalm

Waarom is deze man zo populair? Omdat hij zo leuk kon flipperen? Vanwege die joviale VVD-glimlach die zo mogelijk nog wijder openstond als het op Prinsjesdag weer tijd was om feestelijk het koffertje in de lucht te houden? Misschien speelt ook mee dat Zalm de langstzittende minFin ooit is, en hij daarom voor goed in ons collectieve geheugen staat getatoeëerd. Heeft het toch te maken met de Zalmnorm, die uitkomsten en uitgaven van de 'BV Nederland' strikt gescheiden hield? Of anders misschien wel het feit dat hij aan de wieg stond van de regels rond de invoering van de euro? Ja, dat was ook Zalm. Het financiële gezicht van Paars (van Pimmetjes puinhopen weet u wel) vormde gedurende het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie het zogeheten Stabiliteitspact. Landen in de eurozone hadden afgesproken dat het begrotingstekort maximaal 3% van het bbp mag zijn en de overheidsschuld 60% van het bbp. Zalm drong aan op harde afspraken, met als doel de stabiliteit van die nieuw te vormen Europese munt, de euro, te garanderen. Werden de de begrotingsnormen overtreden, dan moesten er boetes volgen die kunnen oplopen tot 0,2% van het bbp. Maar die normen moeten toch inmiddels wel eens overtreden zijn? Jazeker. En zijn er boetes geïnd? Nee. Daarbij had Zalm in het begin van zijn termijn als minFin onzettend de conjunctuur mee (zie ook het feestelijke koffertje). Misschien weet u nog dat u het jaar 1998 lekker begon door de zogenoemde Zalmsnip, een eenmalige lastenverlichting op lokale lasten (OZB, rioolrecht etc.) die dankzij een begrotingsoverschot betaald kon worden. Het is lekker uitdelen als het goed gaat. Maar om niet flauw te doen: het economisch tij zat hem mee, maar dankzij hem waren de overheidsfinanciën wel op orde, daalde het financieringstekort en was er rust in de tent op Financiën. Dat was wel eens anders geweest. En toen het eenmaal slechter ging, toonde hij zich ook uiterst gedisciplineerd. Daarbij was hij ook verantwoordelijk voor hervormingen bij de Belastingdienst, die als extra taak de uitbetaling van de zorg- en huurtoeslag kreeg toebedeeld. Of het goed idee was om een instantie die gewend is geld te innen geld te laten uitkeren, is de vraag. Feit is dat Zalm zelf ook zijn bedenkingen had. Maar een megaproject netjes afronden bij de Belastingdienst, kom daar maar eens om tegenwoordig. Welke eigenschap uiteindelijk de doorslag heeft gegeven weten we niet. Maar de zoon van de kolenboer wordt alom gewaardeerd. En dat zijn eerste baantje ná zijn politieke carrière bij Dirkie Scheringa was, heeft iedereen hem meteen vergeven. Officieel ook, trouwens.

Nicolaas Pierson

Doordat Nicolaas Gerard Pierson op plek twee is geëindigd, kunnen we misschien meteen concluderen dat u niet zelf geleefd hoeft te hebben in de ambtsperiode van een minFin om zijn werk op waarde te schatten. Sterker nog: in de tijd dat hij minFin was schreef men nog financiën als finantiën, kunt u nagaan. 'Pierson was een financieel en economisch deskundige die als minister met veel gezag sprak', aldus Parlement.com. Pierson was als eminent econoom onmiskenbaar een man die wist waarover hij sprak, en dat voor een autodidact. Hierdoor kunnen we zeggen dat de eerste hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam zelf nooit gestudeerd had (afgezien van het behalen van zijn onderwijsbevoegdheid huishoudboekkunde, de zogenoemde MO-akte). Pierson begon daar in 1877, het jaar dat het Athenaeum Illustre officieel werd omgevormd tot de gemeentelijke Universiteit van Amsterdam. Vandaar. Door zijn publicatiedrift verdiende hij in 1875 een eredoctoraat dat in 1875 door de Universiteit Leiden werd toegekend. Hij was een streber pur sang. Op zijn 24ste schreef hij een pleidooi voor het monopolie van DNB op het uitgeven van bankbiljetten. Iets wat in de gaten liep bij de zittende president Willem Mees die hem later succesvol voordroeg voor een zetel in de directie van de centrale bank. Die functie gaf hem de tijd en middelen om als een bezetene te schrijven over economische onderwerpen. Later werd Pieson zelf de baas bij DNB, om die functie vervolgens weer terug te geven om zich in de politiek te storten. Let wel: Pierson is de enige president in de geschiedenis van de Nederlandsche Bank die zijn functie voortijdig opgaf om minister te worden. Al met al kunnen we zeggen dat hij zijn strepen al ruimschoots verdiend had voordat hij zich in het Haagse begaf. En daar ging zijn aanwezigheid niet onopgemerkt voorbij. In het kabinet-Van Tienhoven was hij de grondlegger van een aantal belangrijke belastingherzieningen. Inkomstenbelasting? Hij voerde die als eerste in, waardoor iedereen voortaan belasting moest afdragen over het verdiende inkomen. Ook moesten huisbezitters voortaan belasting betalen over hun woning, waarmee de belasting op eigenwoningbezit van kracht werd. Dat vond men ook toen niet zo leuk, waardoor Pierson ook kosten die de belastingbetaler maakte om zijn inkomen te verwerven afgetrokken mochten worden van het belastbare inkomen. Omdat de hypotheekrente een kostenpost is voor het hebben van een eigen woning, mocht de rente op hypotheekschulden in mindering worden gebracht. Hiermee was de hypotheekrenteaftrek een feit. En hiermee houdt Pierson tot de dag vandaag stas Menno Snel lekker bezig

Jeroen Dijsselbloem

Eén ding is zeker. Als het aan Yanis Varoufakis had gelegen, dan had Jeroen Dijsselbloem niet eens op deze lijst mogen staan. Maar volgens u waren er in de geschiedenis van Nederlandse minFins maar twee ambtgenoten van 'de rode dominee' (niet deze) beter in hun vak dan de man uit Son en Breugel. Feit is dat Dijsselbloem al snel internationaal van zich liet spreken. Hij was nog maar twee maanden minister toen hij benoemd werd tot voorzitter van de eurogroep en dat ging niet onopgemerkt voorbij. In een interview met de FT en Reuters zei Dijs na de Cyprus bail-out dat de belastingbetaler niet langer ervoor op moet draaien als een bank omvalt, maar dat de verantwoordelijkheid gedeeltelijk bij de aandeelhouders moet komen te liggen. Cyprus moest als voorbeeld dienen voor de toekomst. Misschien bent u het helemaal met die woorden eens, maar de woorden van de 'botte Hollander' werden hem niet in dank afgenomen. Overigens leerde de toekomst met de Italiaanse bankencrisis dat er niet zoiets is als een Cyprus-model, waardoor de woorden van Dijsselbloem en hun effect op de financiële markten destijds wat overtrokken zijn gebleken. Toen Dijsselbloem aan het einde van zijn tijd als eurovoorzitter met een wat ongelukkige vergelijking op de proppen kwam in gesprek met de Frankfurter Algemeine Zeitung: 'Ik kan niet al mijn geld uitgeven aan drank en vrouwen, om vervolgens om hulp te vragen.' Heel Zuid-Europa boos, vrouwen boos, alcoholisten boos. Uiteindelijk liep ook die uitspraak met een sisser af, en ging de minister ook niet enorm diep door het stof maar zei hij de ontstane ophef te betreuren. Misschien dat deze woorden zijn blijven hangen bij u. Zou kunnen. Of dat hij Jean-Claude Juncker een verstokte roker en drinker noemde, waardoor een baantje als Eurocommissaris aan zijn neus voorbij en naar polyglot met dikke reet Frans Timmermans ging. Als we kijken naar binnenlands beleid, dan vertoonde Dijsselbloem dezelfde puriteinse rechtlijnigheid als in Europa. Als kamerlid kreeg hij zelfs een prijs van de jongerenafdeling van de ChristenUnie om zijn verzet tegen bloot op televisie. Als minFin pleitte hij voor versobering van bonussen voor bankiers en voerde hij de grootste bezuiniging aller tijden uit: €50 miljard. En onder zijn bewind begon de economie als een tierelier te draaien, maar dat was volgens critici eerder ondanks dan dankzij de Dijs. Want als hij de economie niet kapot had bezuinigd, hadden we er nu nog veel warmer bij kunnen zitten. Geen hond die het weet. Uiteindelijk gaf Jeroen René Victor Anton Dijsselbloem zijn derde plek op de lijst van de PvdA weer terug na de historische verkiezingsnederlaag van zijn partij. De kans dat we hem in de bankenwereld terug gaan zien, zoals met Wim Duisenberg, Onno Ruding, Joop Wijn, Gerrit Zalm en Wim Kok gebeurde, is nihil. Hij aast dan ook op de functie van vicepresident van de Raad van State, waar hij toch weer invloed kan uitoefenen op het kabinetsbeleid. 

Wim Duisenberg

Wim Duisenberg was midden jaren '70 minister van Financiën in het kabinet-Den Uyl. Na 'algemeen econoom' Zalm, autodidact Pierson en landbouweconoom Dijsselbloem is Duisenberg in dit rijtje de eerste officiële doctor in de economische wetenschappen. Een die als student koos voor de richting 'internationale economische betrekkingen', grappig gezien zijn latere functie als eerste voorzitter van de ECB. Extra grappig, omdat volgens de overlevering Duisenberg niet wist wat de door hem gekozen studierichting precies inhield, en was hij een onopvallende leerling. Echt wereldschokkende wapenfeiten gedurende Duisenbergs ambtsperiode zijn er niet te noemen, of het moet de 1-procentsnorm zijn geweest. Dit was het percentage waarmee de collectieve lasten op de middellange termijn mochten stijgen, met 1 procent-punt van het netto nationaal inkomen. Hiermee moesten de overheidsuitgaven enigszins beteugeld worden waar zijn partijgenoot Den Uyl hoofdverantwoordelijke voor was. Die norm was volgens Duisenberg nog aan de hoge kant, maar sloot hiermee een soort poldercompromis avant la lettre. Waarschijnlijk speelt ook iets anders mee waardoor Duisenberg toch veel voorkeurstemmen mocht ontvangen: sympathy votes. Net als bij Zalm was hij van eenvoudige komaf, wat vaak in iemands voordeel werkt. Daarbij zou hij ook over een groot EQ beschikken. 'Hij is niet briljant maar hij haalt een rendement van honderd procent op zijn intellect dankzij zijn grote sociale intelligentie', aldus een biograaf. En dat leverde hem een glansrijke carrière op alsook een grote schare fans. 

Piet Lieftinck

Piet Lieftinck is de eerste minFin die dankzij zijn staat van dienst een hogere plek had verdiend, dachten we zo. Nadat hij zelf als één van de Heeren Zeventien krijgsgevangen was genomen als vergelding van de Duitsers voor gevangenneming van Duitsers in Nederlands-Indië, was Lieftincks belangrijkste taak na de Tweede Wereldoorlog om ons land weer op de rails te krijgen. Alles lag plat in ons land. De staatsschuld was enorm toegenomen tijdens de oorlog, de wereldhandel was ingekakt, bedrijven waren dicht en fabrieken produceerden niets. Ga er maar aan staan. De problemen waar een Gerrit Zalm mee te kampen had staan in schril contrast met die van Lieftinck. En toch wist hij de financiën in ons land weer vlot te trekken, in betrekkelijk gezien korte tijd. Gedurende de bezetting hadden sommige Nederlanders vermogen opgebouwd door schaarse goederen te verhandelen op de zwarte markt. Hierop liet hij al het oude geld vervangen worden door nieuw en werden de tegoeden gecontroleerd. Wie niet kon bewijzen dat hij zijn vermogen op legitieme manier had verdiend – zonder zwarte handel of collaboratie tijdens de oorlog – moest vrijwel alles inleveren. Om het volk te compenseren, kreeg iedere Nederlander tien gulden om een week van rond te komen. Het ‘tientje van Lieftinck’ was een feit. Ook bracht hij in 1948 de Bankwet tot stand en wordt DNB genationaliseerd. Hiermee krijgt de bank als toezichthouder een sterkere positie en doet het wat het nu nog deels doet. Het bekijkt de kredietwaardigheid van geldverstrekkers en reguleert en stabiliseert de waarde van het geld met als doel de nationale welvaart van dienst te zijn (dat laatste doet nu uiteraard de ECB). Misschien wel de beste truc die Lieftinck voor mekaar kreeg, was het feit dat Indonesië in ruil voor souvereiniteit de sterk opgelopen staatsschuld op zich nam. 'Indië verloren, rampspoed geboren', was een bekende noodkreet. Maar misschien moet rampspoed hier juist vervangen worden door economische voorspoed. Daarbij zorgde steun uit het Marshallplan voor de rest van de wederopstanding. Moeten we het ook nog over de bijnamen van Lieftinck hebben. De 'kei van de Kneuterdijk' verwees naar de daadkracht van Lieftinck en het adres van het ministerie toentertijd. Maar Lieftinck werd ook 'de grootste boef van Nederland' genoemd. Precies om diezelfde daadkracht natuurlijk. Want als de politiek aan de inkomsten van je illegale handeltje komt, dan ben je niet blij. Maar Lieftinck deed wel wat hij moest doen, en daarvoor krijgt hij nog altijd de verdiende erkenning. Zo werd hij in 2009 net niet verkozen tot beste minFin aller tijden in een peiling van het Historisch Nieuwsblad. De nummer 1? Wéér Gerrit Zalm!

Onno Ruding

Saneren kun je leren, en Onno Ruding was onder Lubbers de erkende slager van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Nederland was in crisis, de overheidsfinanciën waren op hol geslagen. U kreeg bij wijze van spreken een jaar lang gratis boodschappen aangeboden bij de aankoop van een huis en de werkloosheid liep de spuigaten uit. Er moest ook een bank worden gered, de Westland Utrecht Hypotheekbank, door een overname door Nationale Nederlanden. Ruding bracht de staatsschuld terug door als harde saneerder te bezuinigen op sociale zekerheid, onderwijs, welzijnswerk, de zorg en ambtenarensalarissen. Niet gek dus dat hij niet bepaald geliefd was bij de linkse kiezer. Waren er tegenvallers te betreuren, dan werd er opnieuw meer bezuinigd om het financieringstekort overeind te houden. Daarnaast deed Ruding er alles aan om Nederland concurrerender te maken met de landen om ons heen. Dit alles ging hem bijzonder goed af. Waarom dan toch zo'n matige score op de lijst? Misschien door zijn wat kille persoonlijkheid en zijn uitspraken over werklozen, die liever in de buurt van tante Truus blijven wonen dan te verhuizen. Of dat hij zich beklaagde over zijn ministersalaris nadat hij de bankensector vaarwel had gezegd. Gelukkig kon hij dat verlies weer compenseren als vice-president van Citicorp in New York. Mogelijk spelen ook zijn meer recente uitspraken in de media mee, waar hij vertelt dat we in Nederland niet weten wat hard werken is, of dat hij in een boek over zichzelf, geschreven door hemzelf heel veel interviews van hemzelf verwerkt. Onno Ruding is dan ook behoorlijk content met Onno Ruding. Dat geldt misschien voor meer ministers uit dit lijstje, maar dat laten ze dan toch net iets minder blijken. 

Jelle Zijlstra

De belangrijkste claim to fame van Zijlstra (geen familie van Halbe) is het zogenoemde trendmatige begrotingsbeleid, waarbij de stijging van de overheidsuitgaven worden afgestemd op de trendmatige groei van het nationaal inkomen. De zogenoemde Zijlstra-norm inderdaad. Hiermee werden mee-en tegenvallers opgevangen in het financieringstekort of -overschot. In theorie betekende dit dat er niet op conjunctuurschommelingen gereageerd hoefde te worden. Een reden waarom Zijlstra als alom gerespecteerd econoom en uiterst kundig minFin relatief laag genoteerd is in deze lijst, is omdat ons land in een periode van hoogconjuctuur en economische ontwikkeling verkeerde. Het kabinet-De Quay (1959-1963) en dus ook Zijlstra surft mee op een recordgroei van 9% in 1960 en sluit af met een gemiddelde van 4,8%. Dan valt er minder te shinen, uiteindelijk. Misschien ook exemplarisch voor de tragiek van de latere minister president van ons land (tegen wil en dank) is dat er in 2012 door Het Biografie Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen gezocht werd naar een een promovendus die eind 2016 de biografie van Zijlstra af kan hebben. Zijlstra was namelijk de enige minister-president uit de 20e eeuw zonder biografie. De promovendus werd gevonden, maar de biografie laat nog altijd op zich wachten zo lijkt het

Wouter Bos

Nu hadden we het net over Onno Ruding, maar een man die ook niet meteen misselijk wordt van zijn eigen spiegelbeeld is Wouter Bos. De man die carrière maakte bij Shell vanuit een soort politieke overtuiging. Om het linkse geluid in de boardrooms van de oliemaatschappij in Hongkong en Londen te laten horen. Een van de vele politieke leiders van de PvdA en hoeders van de sociaal-democratie was dus ook minister van Financiën. En daar deed hij best van zich spreken en dat terwijl hij nog hand aangekondigd niet onder JP Balkenende in een kabinet te willen werken. Ook hier zette Bos zijn principes weer opzij om met zijn dubbelfunctie als vicepremier beter het PvdA-deel te kunnen vertegenwoordigen. Bos de minFin toonde zich een goed vertegenwoordiger van links. Hij wist de liberalisering van huren terug te draaien, zorgde voor investeringen in onderwijs en  achterstandswijken en ging voor versoepeling van het ontslagrecht liggen. Ook werd op zijn initiatief de hypotheekrenteaftrek niet aangepast en kwam hij samen met staatssecretaris van Financiën Jan Kees de Jager met een wet voor 'belastingheffing bij excessieve beloningsbestanddelen', of in goed Nederlands de wet die grote gouden handdrukken keihard gaat belasten. Zal ze leren! Dat de wet behoorlijk wat kritiek krijgt en volgens belastingexperts zijn doel voorbijschiet en zelfs Bos' cluppie schade berokkent, moet u maar even vergeten. Buiten dit alles speelt Bos' werk gedurende de Grote Financiële Crisis de grootste rol in zijn beoordeling. Hij had een belangrijke bijdrage aan de reddingsoperatie en uiteindelijke nationalisatie van bank en verzekeraar Fortis. Zorgde ervoor dat Nederlandse spaarders bij Icesave tot €100.000 van hun spaartegoed terugkregen. Stelde €20 miljard beschikbaar om in de kern gezonde financiële ondernemingen te ondersteunen door de balans te versterken. Gaf ING in ruil voor twee volksvertegenwoordigers in de Raad van Commissarissen een kapitaalinjectie van €10 miljard ter versterking van de kapitaalbuffers én was verantwoordelijk voor de fusie tussen ABN Amro en Fortis en stelde zijn voorganger Gerrit Zalm aan als nieuwe topman. Die kon ook wel een baantje gebruiken, nadat hij vertrokken was bij DSB in maart 2009. Ruim een halfjaar voordat uitgerekend Wouter Bos besloot om geen €100 miljoen in de noodlijdende bank te pompen en de boel niet lang daarna op de fles ging. 2008 was onmiskenbaar het jaar van Wouter Bos, die door zijn rol in de kredietcrisis door de parlementaire pers, door de Kamerleden en in een opinieonderzoek uitgeroepen werd tot politicus van het jaar. Weekblad Elsevier verkoos hem zelfs tot Nederlander van het Jaar. 'Met dank aan de kredietcrisis schudde hij het naargeestige imago van ‘draaikont’ van zich af en werd hij voor veel Nederlanders een betrouwbaar baken in onzekere tijden', aldus Elsevier. Onlangs schreef Bos een opiniestuk in het FD over de lessen van de kredietcrisis. Daar beweerde hij dat we misschien nog een crisis nodig hebben om een volgende te voorkomen. Mocht het gebeuren, dan zal hij niet schromen om als ervaringsdeskundige op te draven. 

Wim Kok

Wim Kok was als minFin opvolger van Onno Ruding en zette diens bezuinigingsbeleid voort. Kok was grotendeels verantwoordelijk voor de zogenoemde 'Tussenbalans' (pdf), waarin het kabinet voor f12,8 miljard ging bezuinigingen en daarbij f4,7 miljard aan lastenverzwaringen oplegt. VVD-corryfee Fritsie Bolkestein noemde de plannen 'de grootste boekhoudkundige truc van de eeuw', maar uiteindelijk worden de collectieve uitgaven (overheidsuitgaven en uitgaven voor sociale zekerheid) en het financieringstekort beteugeld danwel ingeperkt. Toch klinkt de NRC op 1 augustus 1994 niet heel enthousiast. 'In de jaren van het kabinet-Lubbers/Kok zijn de collectieve uitgaven, als percentage van de nationale economie, grosso modo gelijk gebleven. Tegelijkertijd is het financieringstekort van de overheid gedaald en dat is betaald door de lastendruk te verhogen: over de hele kabinetsperiode met 6,5 miljard gulden. De afspraak uit het regeerakkoord om de lastendruk in 1994 niet hoger te laten zijn dan in 1990, is niet nagekomen. Ja, in 1995 komt er verlaging. Dan wordt deels teruggedraaid wat in de voorafgaande jaren is opgeschroefd.' Toch neemt Kok het stokje van Ruud Lubbers daarna over als premier. Iets wat volgens Wopke Hoekstra-watchers straks ook met de huidige minFin gaat gebeuren. Als dat gebeurt en Hoekstra vervolgens ook de carrière na de politiek gaat kopiëren van Kok, dan heeft hij wel vast geleerd van diens fout. Niet te hard oordelen over bonussen en salarissen in de bancaire sector, want je staat voor paal als je in de RvC plaatsneemt van een bank. Staat een beetje gek als je dan een hier haaks op staand beleid moet verdedigen

Willem Treub

En dan zijn we nu aanbeland bij misschien wel het grootste onrecht uit de poll-uitslag. Willem Treub is het FC Twente van de ministers van Financiën. En dat met de volgende wapenfeiten. Treub moest Nederland door de de Eerste Wereldoorlog loodsen. Een liberaal, maar wel de eerste minister die zich hard maakte voor minimumloon, maximumwerktijden (bijvoorbeeld de Stuwadoorswet) en pensioenen. Hij ontweek ook andere niet heel populaire ingrepen niet, waaronder de invoering van een gedwongen staatslening én een uitvoerverbod van goud en levensmiddelen. Daarnaast was het Treub die de inkomstenbelasting van Pierson had geperfectioneerd, door vermogens- en de bedrijfsbelasting samen te voegen tot een progressieve inkomstenbelasting. En weet u wie de dividenbelasting invoerde? Juist! In 1918 bracht Treub de zogenoemde dividend- en tantièmebelasting tot stand (bewaar-pdf). Een liberaal die dus zowel inkomsten uit arbeid ook inkomsten uit vermogen ging belasten. En nu, precies honderd jaar later vertelt Sybrand Buma op een partijcongres dat de maatregel om de dividendbelasting af te schaffen 'moet worden bezien in een tijd van internationale onzekerheid'. Toch bijzonder gezien de internationale onzekerheid waarin ons land verkeerde. Maar goed, terug naar Treub. 'Treub was een geniale individualist, een 'Einspänner' zoals hij toenmaals vaak werd genoemd. Hij dacht en werkte sneller dan anderen en begon de belangstelling voor het onderwerp alweer te verliezen als anderen op gang kwamen', lezen we op de site van het Huygens Instituut. Geniaal en individualistisch, dat is natuurlijk vragen om conflicten. Die had Treub dan ook voldoende. In 1913 leek zijn parlementaire carrière al voorbij voordat deze goed en wel begonnen was doordat de linkse liberaal Borgesius het staatspensioen had verkozen als het voornaamste programmapunt voor de komende verkiezingen. Daar was Treub fel tegen gekant, waardoor hij opstapte. Toch werd Treub daarop minister Landbouw, Nijverheid en Handel om een jaar later minFin te worden, omdat zijn voorganger Bertling zich geen raad wist met de wanordelijke situatie in ons land. In 1916 was het opnieuw hommeles, toen hij voortvarend als altijd (zijn bijnaam luidde 'minister Voorwaarts') het belastingstelsel op de schop wilde nemen. De AOW-voorloper de Ouderdomswet moest gefinancierd worden, waardoor hij ook een voorstel voor pensioenbelasting invoerde. Die koppeling werd hem niet in dank afgenomen, waardoor een motie van wantrouwen tegen Treub werd aangenomen. Overigens speelde er tegelijkertijd nog wat anders met Treub. De man was een ongelooflijke schuinsmarcheerder, wat resulteerde in een echtscheiding in hetzelfde jaar dat Treub zijn politieke consequenties trok. Uit de biografie 'Enfant terrible' van Diederick Slijkerman: 'In het vonnis van 18 mei 1916 heette het ‘dat eiseres heeft moeten ondervinden dat de gedaagde gedurende het huwelijk van partijen overspel heeft gepleegd, immers vleselijke gemeenschap heeft gehad met een andere vrouw dan eiseres.’ (...) In feite symboliseerde ook deze scheiding een andere levensfase van Treub. Als minister was hij op een maatschappelijke toppositie gekomen, waren deuren voor hem opengegaan en kwam hij in chique kringen terecht. Zo had hij een relatie gekregen met Annie de Boer-Judels, een kosmopolitische vrouw die gewend was zich als prima donna te gedragen. Tegelijkertijd was Treub een schalkse correspondentie met de minderjarige Alice Fortanier begonnen.' Vaak is er beweerd dat de buitenechtelijke escapades van Treub de werkelijke reden waren van diens gedwongen vertrek uit de politiek. Toch is dat onwaarschijnlijk, temeer omdat hij in 1917 weer terugkeerde als minister van Financiën om zijn taak -ons land door WO1 loodsen- succesvol af te ronden. Treub bleef lid van de Tweede Kamerlid tot 1921. Tien jaar later overleed hij, een indrukwekkende nalatenschap achterlatend. En in 2018 is men hem -zo lijkt het met 187 stemmen- helemaal vergeten. Het Mr. Treubplein voor het Amstelstation in Amsterdam werd ook al eens omgedoopt tot Prins Bernhardplein, waarna Treub het nu met een laantje in de buurt moet doen. Misschien dat ze in het kader van de herinrichting aldaar nog eens aan een klein eerbetoon voor deze man kunnen denken. Gedenkplaatje, borstbeeldje, zoiets. Past ook wel, zo tegenover het FD en BNR. Goed. Sluiten we nu af met waar dit alles mee begonnen is: een poll.

En?

Heeft dit uw mening over de beste minFin doen veranderen?


Poll is Verlopen.

En?

Heeft dit uw mening over de beste minFin doen veranderen?

Reaguursels

Inloggen

Serieus, ik dacht dat ik op de slechtste MvF moest stemmen gestemd, vandaar Zalm. Met deze uitslag hoop ik maar dat meer mensen deze fout gemaakt hebben.

Showdeuger | 04-06-18 | 15:40 | + 2 -

minus gestemd. Lekker bezig! Zalm raakt nog steeds een gevoelige snaar.

Showdeuger | 04-06-18 | 15:42 | + 0 -

Oftewel eerlijk duurt het kortst. Dit correleert kennelijk met geheugen.

squadra | 04-06-18 | 13:40 | + 0 -

Zalm is, zoals ze hier id US noemen een stuk POS (Piece of Shit). Hij heeft de gulden voor een habbekrats ingeruild met de euro en met allerlei typische VVD leugens door onze strot gejast! Vervolgens werd hij baas vn ABN AMRO en mochten we met zijn allen de bank overeind houden tijdens de crisis.
Het is een echte waardeloze, liegende en stelende VVD-er . Deze mensen mogen nooit meer een normale baan hebben. Gooi alle VVD-ers direct de bijstand in!

MRF2739 | 04-06-18 | 04:28 | + 7 -

Als je vvd stemt heb je sowieso geheugenproblemen. Daarnaast een schaap dat naar de leugens luistert.
Je kunt ze echter niet het stemrecht ontnemen, al scheelt het maar een hersencel dat ze nog net zindelijk te krijgen zijn. Zelfs een kraai laat zich niet twee keer bedonderen.

Analia von Solmsch | 04-06-18 | 09:26 | + 2 -

@Analia von Solmsch

Je hebt helemaal gelijk. Zelfde geldt voor PVV stemmers.

Janisstoppen | 04-06-18 | 11:48 | + -1 -

Even hierover: "[...] die dus zowel inkomsten uit arbeid ook inkomsten uit vermogen ging belasten. En nu, precies honderd jaar later vertelt Sybrand Buma op een partijcongres dat de maatregel om de dividendbelasting af te schaffen 'moet worden bezien in een tijd van internationale onzekerheid'"

Ik heb nieuws voor jullie: De. Dividendbelasting. Wordt. Niet. Afgeschaft. Hou nu eens op met het herhalen van die flauwekul, idioten. De *voorheffing* op dividendbelasting die door bedrijven wordt ingehouden en afgedragen wordt afgeschaft, maar de ontvanger van het dividend wordt daarvoor onverminderd belast. De enigen voor wie deze maatregel iets uitmaakt zijn buitenlandse beleggers die deze voorheffing niet kunnen verrekenen met hun eigen belastingheffing.

Muxje | 04-06-18 | 02:26 | + 0 -

Ja, maar misschien ook de NL aandeelhouder die gebruik maakt van een offshore BV-tje? Dat zullen dan vaak de meer vermogenden zijn. CEO's enzo.

DolfWeerwolf | 04-06-18 | 08:46 | + 0 -

Het maakt ook uit voor beleggers met een belang <5%. Die kunnen net zo goed Nederlands zijn.

Gebeten Hond | 04-06-18 | 11:22 | + 0 -

jan kees de oldtimer sloper: had een 40 jaar oude cabrio benzine en maakt juist die auto voordelig en je mag niet meer rijden in de winter, poe, zo maken die jongens beleid.
Zalm laat zien dat die dure boven ons gestelden niet zonder een onderbetaalde monteur kunnen die de flipperkast draaiend houd.

28 | 04-06-18 | 02:21 | + 0 -

Een veertig jaar oud voertuig - diesel, benzine, LPG, verzin het maar - is geheel vrijgesteld van houderschaosbelasting.
Een benzine auto van voor 1988 maar nog geen veertig jaar oud valt in het kwarttarief met een maximum van 120 Euyo pj. Bedoelt u dat?

Berlina | 04-06-18 | 07:32 | + 1 -

Ik ken een alleenstaande vrouw met baan en kinderen die lange tijd minder over hield dan een bijstandsmoeder in zelfde situatie. Ze weigerde de bijstand in te gaan en gelukkig is zij daar in de periode Gerrit Zalm voor beloond.
Zalm had oog voor mensen die graag wilden maar daar te weinig voor beloond werden. Wat een minister van financien 50 jaar geleden goed heeft gedaan boeit mij toch iets minder.

nuttert | 04-06-18 | 01:07 | + 2 -

Wat een bullshit, u vroeg naar onze 'favoriete', dus kozen we Zalm. Een minister die een aantal goede dingen heeft gedaan maar die ook het beleid wist te verkopen en een mediapersoonlijkheid was.
Had u gevraagd wie volgens ons de 'beste' MinFin was dan had u een ander antwoord gekregen. Maar dat deed u niet.

SanderVreibik | 03-06-18 | 23:09 | + 6 -

Heb Treub gestemd. En buiten Amsterdam zijn nog veel Treubstraten en -lanen.

Guido | 03-06-18 | 20:20 | + 0 -

Zalm na een aangenomen motie: "We voeren hem niet uit!! Hahahahahahahahahahahahahahahahahahaha!!!
Wat kon hij leuk lachen, die man, die democraat.
www.youtube.com/watch?v=Vrz8kA5Y_5Q

piloot47 | 03-06-18 | 19:46 | + 1 -

Maak volgende keer ook een "non of the above" optie, dan kan ik ook meestemmen.

Klassenfeind | 03-06-18 | 19:45 | + 0 -

Mijn stem was voor Zijlstra, en dat blijft zo.

EefjeWentelteefje | 03-06-18 | 19:25 | + 3 -

Serieus, Zalm? De man die onze gulden te goedkoop verkwanseld heeft?

Durkmans | 03-06-18 | 19:15 | + 19 -

Dat was Kok. Zalm was slechts de executeur.

Pierre Tombal | 04-06-18 | 09:38 | + -1 -

Was die verkiezing niet sarcastisch bedoeld dan?!

Hij kon zo leuk alles schaterlachend weg lachen...

Tsaaah | 03-06-18 | 19:10 | + 2 -

Ik krijg nog een kwartje van kok

lulhannel1929 | 03-06-18 | 18:50 | + 8 -

Ruding was de beste

Dutch_Holland | 03-06-18 | 18:44 | + -4 -

Anders wordt je geen topman bij de Citibank.

Dutch_Holland | 03-06-18 | 18:46 | + -3 -

Ruding kocht voor 30 miljard van het abp een plek in het BIS bankje.

Raider Twix | 03-06-18 | 19:55 | + 8 -

Dijsselbloem werd voorzitter van de Eurogroep, niet meer dan een vergadering van Min. van Fin. van de eurolanden, omdat de enige gedoodverfde kandidaat Wolfgang Schäuble (Minfin DE) hem op die manier aardig als marionet kon gebruiken tegen de veel slimmere Varoufakis. Dijsselbloem was een nog grotere schoothondje van die draak Schäuble dan Ruttevan Merkel en hij is een intens laffe hond. Ik betreur nog steeds dat hij niet die enorme stoot voor z'n schijnheilige kokosnoot heeft gekregen van diezelfde Varoufakis, of dat hij zijn uitknijp verhaal niet even in het openbaar op een plein in Athene had afgestoken, dan was hij ter plekke gelynched.

Memek | 03-06-18 | 18:40 | + 9 -

Varou lijkt me wel een alfa male inderdaad, itt Dieselboom.

Poekieman | 04-06-18 | 10:48 | + 0 -

De beste? Of de minst slechte?

ScumbaggusMaximus | 03-06-18 | 17:47 | + 2 -

REAGEER OOK