Zo houden we een nieuwe crisis buiten de deur (hopelijk)

Wellicht
Wellicht
Hoe zorgen we dat in een volgende onweersstorm onze banken niet weer bij bosjes neervallen? Door het versterken van hun kapitaalbuffers, bijvoorbeeld. Maar er is ook een andere oplossing: simpelweg minder afhankelijk worden van banken. En wel als gaat om hun intermediaire functie van het doorsluizen van kapitaal dat mensen over hebben (spaargeld) naar partijen die dat nodig hebben (bedrijven, dus). Preciezer gezegd concluderen onderzoekers van De Nederlandsche Bank dat landen minder vatbaar voor financiële crises zijn als ze kredietverlening minder over laten aan banken en meer aan de markt. In dit laatste geval financieren bedrijven zich op de kapitaalmarkt middels het uitgeven van aandelen en obligaties. Dat komt allemaal omdat bankfinanciering voor meer systeemrisico zorgt, terwijl marktfinanciering - en dan zeker via aandelen - juist dergelijk risico verkleint. Onder systeemrisico verstaan we overigens het gevaar van een deuk in het financiële systeem, zodat financiële services vertragen en dat negatieve gevolgen heeft voor de reële economie. Maar goed, hoe zit dat? Wel, schrijven de DNB'ers, bij financiering middels de kapitaalmarkten is ten eerste sprake van een veel lagere hefboom. Banken torsen daarentegen een hele hoop schulden mee en heel weinig eigen vermogen. Daarbij gaat in de kapitaalmarkt het geld veel directer van spaarders naar bedrijven zodat de financiële ketting minder lang en ingewikkeld is. Tot zover de theorie. De technische empirie op basis van data van 22 OESO-landen vindt u terug in het paper. Kunnen wij door naar de implicaties daarvan.

Kapitaalmarktunie
Eén daarvan is dat de financiële structuur in de Verenigde Staten bezien in dit licht de perfectie benadert. U heeft hier immers weleens gelezen dat banken aldaar 30% van de kredietverlening voor hun rekening nemen. Zodra u het Europese percentage ziet - 70% - weet u dat er op ons continent wat dat betreft nog wel wat winst te behalen is. Maar daar zijn ze in Brussel allang achter, want daar zijn ze druk in de weer met het uit de grond stampen van de zogeheten Kapitaalmarktunie. Oftewel meer obligatiehandel en durfkapitaal plus crowdfunding voor de kleine ondernemer. Voor de laatste stand van zaken over dit project begeeft u zich hier naartoe. En dan kunnen we in 2019 hopelijk spreken van een geïntegreerde kapitaalmarkt. Als er voor die tijd tenminste geen nieuwe kredietcrisis om de hoek komt kijken.

Reaguursels

Inloggen

Voor wie vertrouwen heeft in het bedrijf dat financiering zoekt lijkt het me geen probleen een paar obligaties van dat bedrijf te kopen.

Als het goed is is het rendement ook hoger.

Raider Twix | 13-12-17 | 15:23 | + 0 -

Als er wat meer direct geleend wordt aan bedrijven, verdwijnt een gedeelte van de geldschepping door banken, prima zou ik zeggen, Draghi pompt er al genoeg in, heft elkaar hopelijk een beetje op.

Diminutive | 13-12-17 | 14:45 | + 1 -

Goed idee, maar gaat nog tientallen jaren duren voordat we bijv onder de 50% gaan zitten. De politiek heeft de afgelopen decennia bewust de macht bij de banken neergelegd.
Die laten zich dat niet zomaar meer afpakken.

Het is als de dealer die z’n wiethandel ziet verdwijnen naar de overheid die legaal wiet gaat kweken. Je denkt toch niet dat ie het beleg van zijn brood laat stelen?
De bankier verdiende daar tientallen miljarden aan, die gaat dus nieuwe mensen of bedrijven verslaafd maken. Op het randje van het toegestane, soms eroverheen, ‘mark my words’

Tsaaah | 13-12-17 | 11:42 | + 0 -

Op zich sympathiek maar ik zie wel wat probleempjes. Heb de paper niet gelezen, misschien wordt het daar uitgelegd.

Jan Modalen (zoals ik) steken vaak liever niet hun vermogen in risicovolle aandelen en obligaties. Die hebben hun geld achter de hand en willen het kunnen uitgeven aan een huis, auto, kapotte wasmachine, vakantie, vervroegd pensioen of wat dan ook. Dat is het voordeel van spaargeld: het is liquide, je kunt er onder normale omstandigheden altijd bij, het is tot 100.000 euro op elke bank met eigen bankvergunning "verzekerd" en je kunt het zonder tussenstap omzetten in producten die je nodig hebt of wilt kopen. Het is stabiel(er), schommelt niet qua koers zoals een aandeel of obligatie en als je het op een variabele rente rekening zet, stijgt de rente (mits de Centrale Bank niet debiel doet) mee met de inflatie, terwijl de hoofdsom gelijk blijft. Dit i.t.t. obligaties waarvan de verkoopwaarde daalt bij inflatie en je moet wachten tot (hopelijk) de hoofdsom wordt ingelost door je debiteur.

Dan is er nog het feit dat we een inflatoire fiatmunt hebben, gericht op 2% inflatie per jaar door de ECB, en banken gebruiken de fractionele reserve. Meer dan 90% van je spaargeld wordt uitgeleend, waardoor de geldhoeveelheid groeit zoals Diminutive aangaf en je het risico hebt dat de bank bij een bankrun tekort geld in kas heeft en insolvent wordt of zelfs failliet gaat. Maar zelfs dan heb je een failliete boedel met activa die vaak een zeer groot deel of zelfs bijna al je spaargeld terug kan betalen. Een failliet bedrijf of persoon op de beurs betekent dat je aandeel of obligatie nihil waarde heeft.

Als iedereen z'n vermogen voortaan in aandelen en obligaties gaat steken en de bank als tussenpersoon overslaat, waaraan kunnen banken dan nog spaargeld uitlenen zodat je een spaarrente van minstens inflatieniveau kunt krijgen? In theorie kun je zelfs hypotheken en doorlopend kredieten in een obligatievorm direct verstrekken aan klanten, zonder tussenkomst van een bank. En dan wordt in feite de beurs een soort bank, maar zonder fractionele reserve. Dan moeten banken concurreren en hogere creditrente en lagere debetrente gaan rekenen, maar als ze daardoor even goedkoop worden als de beurs, wat is dan nog de meerwaarde van het via de beurs uitlenen van je geld?

Het is volgens mij niet voor niets dat je voor obligaties en aandelen in normale omstandigheden een hoger rendement krijgt dan op spaargeld. Het risico is immers ook groter. Als iedereen massaal de beurs op gaat voor een hoger rendement en minder bemiddelingskosten en daarmee banken dwingt om minder winst te maken, lagere rente te rekenen aan debiteuren en zo min mogelijk geld in kas te houden om zo een hogere rente te kunnen bieden op spaargeld, verhoog je daarmee dan niet juist het risico dat een bank omdondert?

Als de munt nu stabieler was, bijvoorbeeld een inflatiedoel van 0% of zelfs lichte deflatie, zou het nog een alternatief kunnen zijn om je geld gewoon 100% in reserve bij een bank te houden die niets anders doet dan het veilig voor je te bewaren. Of wellicht dat je zou kunnen kiezen welk percentage ze in kas houden, met een hogere rente (en risico) bij 1% tot nihil rente bij 100% reserve. Beetje zoals een deposito: hoe langer je het vastzet (en de bank weet dat je het niet zomaar op kunt halen) hoe meer rente je krijgt.

Ik vrees dat je nooit risico kunt omzeilen, hoogstens verplaatsen. Of je loopt het risico van een omvallende bank, of een instortende beurs of verlies van waarde van individuele aandelen en obligaties. Of een heel fonds als je op die manier probeert je risico te spreiden. Rendement en risico horen nu eenmaal bij elkaar en in een kapitalistische vrije maatschappij kunnen dingen nu eenmaal fout gaan en ondernemingen en investeringen soms mislukken. Alternatief is totale stagnatie.

Wol | 13-12-17 | 11:02 | + 5 -

Eens. Hoe men het ook went of keert, het hele systeem is gebaseerd op lucht en (geld)waarde dat fysiek niet eens bestaat, maar afhankelijk is van wettelijke afspraken & beloftes (om je schulden af te betalen). Dat is dan ook een groot probleem omdat vertrouwen een grote rol speelt, en dat vertrouwen is er al lang niet meer in banken.

KrentjeBrei | 13-12-17 | 07:13 |

Klopt helemaal, maar dat geldt niet voor een bitcoin? Want de waarde van een Bitcoin, waar is dat dan op gebaseerd?

js58 | 13-12-17 | 10:43 | + 1 -

Bij directe financiering is er geen sprake van geldschepping zoals de bank dat doet. Ik koop een aandeel voor 100 euro, het bedrijf krijgt 100 euro. Dit in tegenstelling tot een bank, ik leen hem 100 euro, de bank lent 1000 euro uit(geldschepping) daar ligt dus ook het extra risico.
Diminutive | 13-12-17 | 03:58

Maar toch mis ik iets in het verhaal, te weten geld als schuld. Als mensen bedrijven financieren met een aandeel, wie fundeert de financiering van dat aandeel dan? Juist, de bank

Stek, ik heb 100k aan spaargeld, en bedrijven mogen niet meer lenen via de bank maar moet dat via de kapitaalmarkt doen. Als ik die 100k aan spaargeld inwissel voor obligaties/aandelen moet de bank dat funderen, wie anders? Het enige wat wel waar is, is dat aandelen en obligaties risicodragend kapitaal zijn en dat daarop mag worden afgestempeld, desnoods naar nul. Of bedoelt DNB te zeggen dat de financiële sector veel kleiner in omvang moet zijn? Zo ja, dan kan dat natuurlijk ook op een andere manier, te weten dat banken nog meer 65& van de hypotheek van een huis mogen financieren als hypotheekschuld.

Crowdfunding voor kleine bedrijven werkt niet, teveel problemen.

js58 | 13-12-17 | 07:16 | + -4 -

@Diminutive | 13-12-17 | 03:58
Eens. Hoe men het ook went of keert, het hele systeem is gebaseerd op lucht en (geld)waarde dat fysiek niet eens bestaat, maar afhankelijk is van wettelijke afspraken & beloftes (om je schulden af te betalen). Dat is dan ook een groot probleem omdat vertrouwen een grote rol speelt, en dat vertrouwen is er al lang niet meer in banken.

KrentjeBrei | 13-12-17 | 07:13 | + 2 -

Bij directe financiering is er geen sprake van geldschepping zoals de bank dat doet. Ik koop een aandeel voor 100 euro, het bedrijf krijgt 100 euro. Dit in tegenstelling tot een bank, ik leen hem 100 euro, de bank lent 1000 euro uit(geldschepping) daar ligt dus ook het extra risico.

Diminutive | 13-12-17 | 03:58 | + 9 -

@Feynman | 12-12-17 | 23:14
Er is altijd wel een pensioenfonds met een CDA'er aan het roer bereid om er met andermans geld in te stappen 925.nl/archief/2009/02/05/pensioenfond...

Watching the Wheels | 13-12-17 | 01:06 | + 9 -

ZwarteDag | 12-12-17 | 22:46
Zodra leningen mogen worden doorverkocht ontstaat blufpoker. Een lening is dan niet meer een langdurig huwelijk tussen bank en klant met gezamenlijke belangen. De vraag van de bank is dan of de verstrekte lening in korte tijd aan een nog grotere idioot kan worden doorgeschoven voor plotselinge winst. De bank zit dan winsten te boeken, lang voordat de kopende partij, of de lenende partij daadwerkelijk winst schrijven. Binnen de muren van de bank is er winst, buiten de muren alleen nog maar een investering. Het verschil tussen fictie in het bancaire systeem en feiten in ons systeem zorgt dat een bank bij een reality check vanuit de markt door de mand valt. Een bank valt niet om, maar recht naar beneden. Ieder fundament ontbreekt op hun roze wolk.

Feynman | 12-12-17 | 23:14 | + 14 -

Die perfectie hielp in 2008 niet zo goed, toen bleek dat (zaken)banken giftige financiële rommel door verkochten waar niet alleen particulieren, bedrijven, overheden bijna aan ten onder gingen maar uiteindelijk ook de banken zelf. De kredietverlening is het probleem niet, het is de intransparantie waarmee die gepaard ging en door de onzekerheid die dat veroorzaakte durfde niemand elkaar meer te vertrouwen en hup de kredietcrisis was geboren...

ZwarteDag | 12-12-17 | 22:46 | + 8 -

REAGEER OOK

Linktip: Energie vergelijken