Publiceren in nepjournals is big business (en volkomen logisch)

Wat een verrassing
Wat een verrassing
Stel dat uw baan afhangt van de hoeveelheid werk die u verzet. Het maakt niet uit wat voor werk, als u maar bezig bent. Of u nu het koffieapparaat duizend keer per dag bijvult, honderd keer alle bureaus afstoft, of lekker met spreadsheets zit te prutsen. Als u maar kunt laten zien dat u iets doet, hoe meer hoe beter. Kwaliteit telt niet, kwantiteit is alles. Dat lijkt de hel op aarde, maar is tot op zekere hoogte de praktijk op universiteiten, zeker de minder prestigieuze. Alles draait in de westerse academia al tijden om publicaties. Hoe meer, hoe beter. Eigenlijk maakt het, zeker in de VS, nauwelijks uit waar de publicaties verschijnen, als het maar een (semi-)wetenschappelijk journal is. Dat is namelijk van levensbelang voor de carrière van wetenschappers. Zij zitten in de spagaat dat ze enerzijds achterlijk veel moeten produceren en anderzijds vrijwel voortdurend college moeten geven. Zie dat maar eens te combineren. Het is verleidelijk om een sluiproute te nemen, bijvoorbeeld door te publiceren in een tijdschrift dat nauwelijks aan peer review doet. Dat scheelt tijd, want serieuze tijdschriften werken ongeveer even snel als een ambtenaar in coma, maar levert toch een extra titel op de publicatielijst op. Dit probleem is allang bekend, maar om een of andere vreemde reden zijn de 'predatory journals' de boeman. Dat is een verkeerde voorstelling van zaken: in deze situatie, waarin kwantiteit te belangrijk is geworden en een wetenschapper zijn of haar schrijfsels op elke mogelijke plek moet zien te dumpen, doet de markt ook zijn werk. Er is vraag naar academische afvoerputjes, dus zullen er academische afvoerputjes worden aangeboden. Vooral omdat het weinig effect lijkt te hebben op de geloofwaardigheid van een wetenschappelijk CV. Daar komt nog eens bij dat de artikelen in bepaalde tijdschriften die wel als serieus gelden, zo batshit insane zijn, dat we ons kunnen afvragen of dat kwaliteitsverschil met de pseudo-journals nu zo groot is. De predatory journals zijn slechts een symptoom van een ontspoorde academische cultuur, maar echt allesbehalve de oorzaak.

Reaguursels

Inloggen

@ uch | 31-10-17 | 21:52 |
Zolang Nederlandse universiteiten door het publiek domein gefinancierd worden, is allerminst vervelend dat alle kennis van die uni's gewoon op straat gekieperd wordt. Lijkt me een vrij logische deal. Overigens maakt het bedrijfsleven ook deel uit van dat publiek domein, dus die mogen die kennis natuurlijk best oprapen om te vermarkten. En geld verdienen ze dan natuurlijk door briljante verkopers op die markt te zetten. Niet met één of ander patentje... Werken voor je geld, daar is nog nooit iemand failliet op gegaan...

F. von Zeikhoven | 01-11-17 | 18:06 | + 0 -

Met die link naar 'batshit crazy' artikelen (sarcastisch twitter-account) kan je wel even vooruit als je je verveelt. Holy shit wat een gekkigheid.

Putois | 31-10-17 | 23:10 | + 1 -

frank87 | 31-10-17 | 21:42
In dat geval heeft zelfs Duitse Herder nog een glansrijke toekomst. Het weze hem gegund.

Nonkel Frituur | 31-10-17 | 21:52 | + 11 -

Volgens mij valt het hier bij (technische) universiteiten nog best mee. Als je goed onderzoek doet is een paper en een publicatie af en toe een bijproduct. Wat altijd vervelender is, is dat in Nederlandse universiteiten alle kennis maar gewoon het publiek domein in wordt geslingerd want er moet wel gepubliceerd worden. Je ziet in de VS veel sterker dat wanneer er op een gegeven moment radiostilte is op een bepaald onderwerp, dikke kans dat er dan een clubje zit te werken aan het vermarkten van de resultaten.

uch | 31-10-17 | 21:52 | + 12 -

Bedoelt u dat Daskapital géén wetenschappelijk tijdschrijft is?
Verdomme, dan heb ik hier mijn tijd zitten verspillen.

Nonkel Frituur | 31-10-17 | 21:19 | + 30 -

REAGEER OOK

Linktip: Energie vergelijken