Klant wil geld van spaarbankboekje uit 1981. Lukt dat?

Het proberen waard
Het proberen waard
Kent u 'm nog, het spaarbankboekje? In een heel ver verleden stond het saldo van uw spaarrekening niet middels een hele hoop nullen en enen op computerservers, maar in deze boekjes. Een niet nader genoemde consument vond precies zo'n stukje antiek dat door ABN Amro was uitgegeven en op naam stond van zijn vader. De laatste storting danwel opname dateerde van alweer 31 augustus 1981. Het resterende saldo bedroeg ƒ2.000. Vorig jaar vond de klant het hoog tijd om dit tegoed te verzilveren en diende een verzoek in bij ABN. De bank wees dit echter af, aangezien deze geen tegoed meer op naam van zijn vader kon vinden in haar administratie. Daarom maakte de eiser de gang naar het Kifid, zodat ABN de volgende eis om de oren kreeg: het uitbetalen van zo'n €1.700 aan de klant. Dit bedrag is de som van €907,56 (wat de ƒ2.000 nu waard is) en de rente van 5% tussen 1981 en het moment dat het spaarboekje werd omgezet naar een bankrekening, te weten 1 januari 1995. Om dat te staven wijst de dager op de plicht van de bank tot het nakomen van de spaarovereenkomst. Bovendien zou ABN niet voldoende hebben bewezen dat het tegoed al was uitgekeerd. Dat de bankgegevens uit de jaren '80 niet meer achterhaald kunnen worden vindt de consument niet zijn verantwoordelijkheid. Maar het is natuurlijk veel belangrijker wat de Geschillencommissie vindt (pdf). Die gaat eerst in op de bewering van de bank dat het tegoed verjaard is. In dat kader komt de Commissie - net als in deze (pdf) eerdere zaak - met dit wetsartikel (Art 3:307 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek) op de proppen, waaruit blijkt dat een verjaringstermijn van twintig jaar geldt. Vanaf 31 augustus 2001 kon de aanklager dus fluiten naar het geld. Daarnaast heeft ABN nog haar administratie nageplozen. Dat doet het altijd in dergelijke zaken, lezen we, want toen de spaarbankboekjes begin jaren '80 ingewisseld werden voor spaarrekeningen ging het saldo daar naartoe. Volgens de bank is de spaarrekening van de vader echter opgeheven en dat kan alleen als daar geen saldo meer op staat. Ook het spitten in de slapende rekeningen leverde niets op. Daarmee heeft ABN in de ogen van de Commissie voldoende aangetoond dat het saldo ooit moet zijn uitgekeerd. En dat de guldens uit 1981 ook gewoon daar blijven.

Reaguursels

Inloggen

Correct me if I'm wrong maar is dit niet toevallig een boekje van de rijkspostspaarbank?
Rechts bovenaan: waarmerk van de ambtenaar..
Er werden de afgelopen jaren wel eens grappen gemaakt als dat medewerkers van ABN-Amro vanaf de nationalisatie in ik meen 2008 ambtenaren waren geworden met het verschil dat ze in de regel een beter salaris hebben.
Overigens fuseerden ABN en Amro pas in 1991. ( destijds beide private ondernemingen)

loze stijl | 26-07-17 | 02:21 | + 3 -

@Poekieman | 25-07-17 | 22:18
U heeft helemaal gelijk! Daarom loop ik ook rond met een klomp goud en een ijzerzaag.

a9b2b1 | 26-07-17 | 01:34 | + 0 -

Wie legt zoiets nou aan het Kifid voor? Die bestaat vooral uit banken, verzekeraars en ander fout volk. Het is een schijn-instituut waarmee ze hopen dat mensen de moed maar opgeven. Ga naar de rechter, die houdt zich aan de wet.

TheEgg | 26-07-17 | 00:11 | + 20 -

Vespucci | 25-07-17 | 23:03
Waarom denk jij dat politiek zich aan de wet moet houden?
Maar ik denk ook dat er veel meer groepen zijn die om geld zeuren over die slavernij, als dat er zijn die ook daadwerkelijk krijgen.

frank87 | 25-07-17 | 23:18 | + 0 -

Ik begrijp het stuk niet helemaal maar ik zou naar de gewone rechter gaan. Weet haast zeker dat die het wel toekent. Klant heeft gewoon een boekje waar saldo op staat. Bank kan het niet voldoende aantonen want heeft administratie niet op orde. En ik geloof er geen snars van dat deze vordering kan verjaren. Wij betalen nog steeds ontelbare bedragen aan allerlei groepen omdat onze overgrootouders aan slavernij deden. Die vorderingen verjaren blijkbaar nooit?

Vespucci | 25-07-17 | 23:03 | + 18 -

Zo blijkt maar weer dat papieren geld of verwijzingen op papier naar papieren geld zomaar niets meer waard kan zijn.

Met wat Krugerranden was dat niet gebeurd.

Poekieman | 25-07-17 | 22:18 | + 32 -

rolandet | 25-07-17 | 21:29 | + 2 -

Het staat er erg onhandig, maar het is niet het KIFID die die vordering opstelde. De klant ging naar het KIFID met die vordering tegen de bank. De vordering is dus door de klant opgesteld en ingediend bij het KIFID.

Het KIFID heeft vervolgens de vordering afgewezen.

Wat ik bijzonder vind aan dit verhaal.. bij verrekening van spaarbankboekjes moest je destijds het spaarbankboekje inleveren en werd er heel duidelijk in het boekje, op meerdere plaatsen, aangegeven dat er uitbetaald was, waarna je het boekje weer terugkreeg.

Het feit dat er in dit boekje niet stond dat er uitbetaald was, was volgens mij voldoende bewijs geweest dat er niet uitbetaald is.

Ik vrees voor de benadeelde in deze, dat ie daar niet aan gedacht heeft en dat nooit in het geding gebracht heeft. Volgens mij, had hij dat wel gedaan, had hij gewoon gewonnen.

Vanuit die optiek vind ik het ook extreem kinderachtig van de bank. Die kan misschien de historie niet terugvinden, maar weet ook dondersbest dat als ze destijds dat boekje uitbetaald hadden, dat ze dat heel duidelijk in het boekje zelf hadden opgenomen.

MegaKnaller | 25-07-17 | 22:09 | + 43 -

?? Kifid slaat ze eerst met een vordering om de oren, maar even later vindt ze dat de bank het goed heeft afgehandeld?
Vaag artikel

rolandet | 25-07-17 | 21:29 | + 16 -

REAGEER OOK

Linktip: Energie vergelijken