Rabobank - Failliete klant: 1 - 2 (wedstrijd nog niet afgelopen)

In oktober 2015 bepaalde de rechtbank dat Rabobank de veroorzaker was van het faillissement van een zakelijke klant. We tikten ons toen de vingers blauw over die uitspraak (lange longread hiero), omdat het bevestigde wat menigeen al jaren riep: tijdens de kredietcrisis hebben banken zo hard op de kredietrem getrapt, dat veel bedrijven onnodig het loodje hebben gelegd. De banken beweren tot op de dag van vandaag dat dat niet zo is, toezichthouder AFM heeft het nooit kunnen vaststellen, maar deze uitspraak biedt een mooi doorkijkje in het handelen van de afdeling 'bijzonder beheer' van de bank. Bijzonder beheer is een mooie naam voor de slagers binnen een bank. Die mogen ervoor zorgen dat de uitgeleende gelden weer terugkomen bij de bank als het wat minder gaat met een bedrijf. Dat is in het belang van alle spaarders en nuttig werk. Maar het gaat niet altijd even zachtzinnig. Vandaag herhaalt de rechtbank in een vervolgprocedure dat de Rabobank fout zit en dat de bank bovendien voor de helft van de schade van het faillissement mag opdraaien. Een longreadje na de breek (spoiler: ca. €250.000).

Advistaal zit in de hoek waar de klappen vallen
Rabobank is sinds 2003 huisbankier van Advistaal, een 'ondernemer in de bouw die zich bezighoudt met het tekenen van staalconstructies en het inhuren en uitlenen van personeel'. In 2007 verstrekt de Rabobank een rekening-courant-krediet ter hoogte van ongeveer €300.000. In 2010 begint Advistaal slechte cijfers te rapporteren. Overleg tussen Rabobank en de klant volgt, ermee eindigend dat Rabobank in april 2011 de kredietovereenkomst per direct opzegt. Daarmee komt Advistaal acuut in de problemen: personeel, crediteuren en de belastingdienst kunnen niet meer worden betaald, dus tent failliet in juli 2011. De vraag die de curator in oktober 2015 aan de rechter stelde: had Rabobank de stekker er zo snel mogen uittrekken of had het Advistaal wat meer tijd moeten gunnen om op zoek te gaan naar een nieuwe kredietlijn? Meer tijd, zei de rechter, en wel de opzegtermijn die blijkt uit de algemene voorwaarden. Want, vervolgt de rechter, als de Rabobank conform eigen voorwaarden een opzegtermijn van 3 maanden in acht had genomen, dan had Advistaal tot 1 juli de tijd gehad om een nieuwe kredietlijn te zoeken en was het misschien niet failliet gegaan - hetgeen uiteraard ook het betoog van de curator was. In hoeverre Rabobank dit alles aangewreven mag worden en hoeveel schadevergoeding de Rabobank moet betalen, moest op dat moment nog nader uitgezocht te worden: 'Kort gezegd zou het daarbij gaan om de vraag welke reële mogelijkheden in deze branche voor Advistaal zouden hebben bestaan om herfinanciering te verkrijgen of op andere wijze haar schade te beperken. Daarbij kan ook de vraag aan de orde komen welke schade in dat scenario onvermijdelijk zou zijn geweest.'

Op zoek naar een causaal verband
In de vandaag gepubliceerde uitspraak neemt de rechter de tijd om die vragen uit oktober te beantwoorden. Er moet immers een niet-bestaande werkelijkheid worden benaderd, of, zoals de rechter duidelijk maakt: 'Bepalend is dan of Advistaal zich in het geval dat de fout wordt weggedacht, in een betere positie zou hebben bevonden' en 'de rechtbank moet dus beoordelen wat er vermoedelijk zou zijn gebeurd in een situatie die zich hier niet heeft voorgedaan, te weten die waarin de Rabobank de kredietrelatie zou hebben opgezegd met een termijn van drie maanden, effectief dus tegen 1 juli 2011' en 'is vereist dat er causaal verband bestaat tussen de tekortkoming van de Rabobank en het faillissement, en in het verlengde daarvan: de gestelde schade. Deze schade moet in redelijkheid kunnen worden toegerekend aan die tekortkoming [van de Rabobank]'. Kortom, een lastige zaak. Rabobank houdt het erop dat de marktomstandigheden slecht waren en dat de ondernemer na april heeft laten zien geen goede ondernemer te zijn, want 'zij [=Rabobank] vat het gedrag van Advistaals bestuurder aldus samen dat deze toen de handdoek in de ring heeft gegooid'. De rechter is het niet helemaal eens met dat verweer, c.q. geeft de Rabobank een draai om de oren: 'Door de beëindiging met onmiddellijke ingang heeft de Rabobank Advistaal voor een voldongen feit geplaatst. Dit feit had ook externe gevolgen, bijvoorbeeld in de verhouding van Advistaal tot de Belastingdienst. Terecht stelt de curator dat Advistaal gehouden was de opzegging te melden bij deze dienst. Een dergelijke melding kan, zoals de Rabobank zal moeten weten en hoogst waarschijnlijk ook weet, allerlei verdere gevolgen hebben, die de kans op het voorkomen van een faillissement niet bepaald verkleinen'.

Veel berekeningen om van alles aan te tonen
En dan begint een lang verhaal over de counterfactual. Had Advistaal het overleefd en hoe fout zat de bank? Daarvoor ploegt de rechtbank door berekeningen van de Rabobank en van de curator. Die berekeningen laten we hier voor wat ze zijn, maar Rabobank maakt een domme fout in het betoog: het stelt dat de bank het krediet direct wilde intrekken als gevolg van de slechte situatie bij Advistaal. Maar bij het bepalen van de schade beweert de bank opeens dat Advistaal niet in de problemen kon zijn geraakt door de Rabo, want er was in de eerste maanden na april geen liquiditeitstekort. Dat noemt de rechter dan ook innerlijk tegenstrijdig: 'Enerzijds heeft zij de ingrijpende maatregel van opzegging van de kredietrelatie gemotiveerd door te verwijzen naar de uitzichtloze situatie van Advistaal, waardoor volgens haar beëindiging met onmiddellijke ingang geboden was, maar anderzijds schetst zij een per saldo gunstig beeld van Advistaal, waardoor deze in de periode na de opzegging geen behoefte had aan krediet'. Dom natuurlijk, want daarmee trekt Rabobank de tafel weg onder het kleed van de eigen verdediging. Enfin, na lang wikken en wegen zegt de rechtbank het volgende: 'Naar het oordeel van de rechtbank rechtvaardigt al het voorgaande de conclusie dat Advistaal, indien de Rabobank een opzegtermijn van drie maanden zou hebben in acht genomen, voldoende tijd zou hebben gehad om met een redelijke kans van slagen haar bedrijf te reorganiseren en haar bedrijfsactiviteiten in afgeslankte vorm voort te zetten'.

Maar niet voor het hele bedrag
De rechter keert vervolgens terug naar de eerdere opmerkingen over de moeilijkheid om een een niet-bestaande werkelijkheid na te bootsen. Daarom zegt de rechter: '[De] kans is echter niet groot genoeg om te kunnen leiden tot de slotsom dat dit resultaat met de hier vereiste mate van waarschijnlijkheid zou zijn bereikt. Het staat dus niet vast dat Advistaal, indien de Rabobank een opzegtermijn van drie maanden in acht zou hebben genomen, het faillissement had kunnen afwenden'. Maar het vindt dat de curator zijn huiswerk beter heeft gedaan dan de Rabobank en aannemelijk genoeg heeft gemaakt dat Rabobank blaam treft. Dus veroordeelt de rechter 'de Rabobank tot betaling aan de curator van 50 procent van het tekort in het faillissement van Advistaal, nader op te maken bij staat (...)'. De schade bij een faillissement omvat alle bezittingen van een bedrijf minus alle schulden. De Rabobank moet daarvan de helft betalen. We hebben de curator gebeld om te vragen hoe hoog de schade is, maar die kan dat nog niet meedelen. Als gevolg van de uitspraak melden zich nieuwe schuldeisers, want dat heeft weer zin nu de Rabobank de helft betaalt. Als richtlijn mogen we van de curator ongeveer €500.000 opschrijven en dat zou €250.000 schade betekenen voor de Rabobank. De curator heeft nog niet vernomen of de Rabobank in beroep gaat. Daar heeft de bank nog twee maanden de tijd voor. Afwachten dus.

Reaguursels

Inloggen

Nee, de bank geeft geen ruk om zijn rating, hij koopt dingen met een productrating, daar gaat het om.
Atlas Shruggs 10 | 03-08-16 | 07:34 |

Totaal onjuist. Je vergeet dat de financiele crisis niet alleen bestaat uit huizenbezitters die de hypotheek niet op kunnen brengen maar uit producten waarin rommelhypotheken worden verkocht alsof het prima producten zijn. De bank koopt niet alleen producten met een goede rating, wat banken juist vooral doen is producten met een goede rating verkopen. De banken en de rating agencies zijn daarbij beiden net zo fout. Als de banken rommelhypotheken niet konden verkopen als ware het een mooi product was de gehele financiele wereld niet in diepe shit terecht gekomen. Wat jij doet is de schuld volledig bij de rating agencies en de overheid leggen en dit eenzijdig uitleggen als de oorzaak van de crisis op een manier dat toevallig binnen jou wereldbeeld past. De werkelijkheid is echter niet zo eenvoudig.

De CRA is ongetwijfeld een factor in de crisis maar lang niet zo'n grote factor als men tegenwoordig aanneemt. Het merendeel van de rommelhypotheken die in de problemen kwamen werden verstrekt door onafhankelijke banken/hypotheekboeren die niet onder de CRA vielen. Onder instellingen die wel onder de CRA vielen was er juist geen noemenswaardige toename in hypotheekverstrekking naar lage inkomen in vergelijking met midden- en topinkomens.

nomeansno | 03-08-16 | 15:16 | + -1 -

Atlas Shruggs 10 | 03-08-16 | 13:38 
Haha, natuurlijk bedoel ik niet dat alle problemen te herleiden zijn tot bonussen of dividenden. Wat ik wel zeg is dat er, gezien de risico's, te veel kapitaal uit de banken is gestroomd, omdat men korte termijn winst (voor aandeelhouders) boven alles is gaan stellen.
Maar zoals je zegt; er zitten weeffouten in het systeem en men stelde te veel vertrouwen in het systeem. Daarnaast was er (en is er nog steeds) corruptie, naïef egoïsme en hoogmoed. Oh en wellicht ook nog incompetentie, zoals u zegt, ik ken ze niet.
Tja, achteraf is het makkelijk praten. Wat de toekomst er beter op gaat maken? Dat antwoord heeft nog niemand gevonden. Ik zie een rol weggelegd voor regulering, maar ik zie ook wel dat te veel regulering, of slechte regulering, een tegrnovergesteld effect kan hebben.De ING lijkt overigens weer aardig winst te maken. Zo slecht is het dan wellicht niet.

S.Boon | 03-08-16 | 15:10 | + 0 -

Hoe zit dat eigenlijk met die schadevergoeding, stel ze moeten de helft van de in 2011 geleden schade vergoeden, zal de Rabobank dan zeggen; ja maar de spaarrente is negatief dus zullen wij het bedrag corrigeren met de negatieve rente ? Of moeten ze gewoon het nominale bedrag betalen? Zo loont het natuurlijk sneller om een kredietlijn op te zeggen en de zaak zo lang mogelijk te rekken, het nog niet uitgekeerde bedrag hebben ze immers bij een wél goedlopend bedrijf kunnen investeren. Iemand die hier wat uitleg over kan geven ?

clowntjepe-nis | 03-08-16 | 13:43 | + 0 -

S.Boon | 03-08-16 | 12:25
Eens, de agency theorie hielp bij het snel verspreiden van het probleem.
Maar slechts indien de bank wordt bemand door incompetente ambtenaren, dan nemen ze zonder meer de neprating over van risicovolle derivaten.
En daar helpt geen enkele vermogenseis tegen en geen enkele regel.

Stel dat volgend jaar de waarde van NL woningen instort door de intredende burgeroorlog tegen immigranten en de megabelasting die de EU daarom moet opleggen, dan zou zogenaamd de bonus van de Rabobank managers daar debet aan zijn.
Of nog dichter bij huis, als Deutsche Bank omvalt omdat ze teveel belangen hadden in een Italiaanse bad bank, dan gaan ook de NL banken ten onder. Ook weer de bonussen?
Het Amerikaanse rating probleem kan niet in de schaduw staan van de EU weeffouten ten slotte.
Maar eens dat er nooit 1 oorzaak is en de agency theorie maakt het bepaald niet beter.

Atlas Shruggs 10 | 03-08-16 | 13:38 | + 3 -

Atlas Shruggs 10 | 03-08-16 | 07:34 |
De bank koopt dingen met een product-rating, dat klopt. Dan zou je denken dat ze graag ratings zien die een reële weergave van het risico geven, maar de bank verkoopt ook soortgelijke producten met een rating en ziet daar graag een hoge rating aan verbonden. Dat de bureaus die deze ratings dan uitdelen alles en iedereen de best mogelijke rating geven is daarmee alleen maar voordelig voor de bank, want het kon alleen maar goed gaan, toch? Dat de ratingbureaus betaald worden door de bank wiens producten ze moeten raten maakte het ook vrij lastig om geen hoge rating te geven, de bank kon altijd naar ander die wél die hogere rating geeft. Werden banken dan belazerd, of hielpen ze om de boel te belazeren....
En CRA heeft hoogstwaarschijnlijk ook een belangrijke invloed gehad op het geheel, al hoorde je daar in de Nederlandse media nooit iets over (want het past niet in hun linkse wereldbeeld).
Maar op een gegeven moment zagen de banken dit ook vooral als een mooi excuus om nog maar wat slechte hypotheken te verstrekken, gevoed door het algemeen sentiment dat iedereen een huis MOET kopen, want eigenaar van een huis zijn is toch wel het einddoel in het leven, ofzo...

Maar over banken in NL. De eis voor meer eigen vermogen is niet zo heel vreemd, gezien het feit dat gebleken is dat banken in slechte tijden niet genoeg eigen vermogen hadden om zelf afschrijvingen op te kunnen vangen.
De balans tussen genoeg/goede regulering en overregulering is vrij lastig in deze. Banken (helemaal wanneer ze erg groot zijn) hebben zo'n significante invloed hebben op ons leven en de economie dat je niet wilt dat ze gek gaan doen zonder regulering, maar daarmee ook riskeert dat ze gek gaan doen door de regulering.

Maar er is nooit één oorzaak natuurlijk, een nogal belangrijke is, naar mijn mening, dat er te veel oog is geweest voor winst voor de aandeelhouders, gevoed door de 'agency theory' die stelt dat bestuurders bonussen moeten krijgen bij hoge winsten voor die zelfde aandeelhouders. Dit heeft alle incentives voor een lange termijn visie weggenomen. Te veel kapitaal is uit de banken verdwenen. Neem dit samen met wat we hierboven besproken hebben en wat je krijgt is een gevaarlijke cocktail van een tekort aan eigen vermogen en een overvloed aan overgewaardeerde leningen en afgeleide producten.

S.Boon | 03-08-16 | 12:25 | + 1 -

(Volledig Vrije) Marktwerking is een leuke econimische theorie, maar deze is niet correct. In de praktijk zie je dat op markten die voldoen aan de criteria voor VVM (uniform product, veel aanbieders, veel afnemers, vrije prijsvorming) bedrijven zich inspannen om
1. De product-uniformiteit weg te nemen (marketing);
2. Snel te groeien door overnames en fusies.

Hierdoor eindigt (vrijwel) iedere markt in een oligopolie waarin (tussen 3 en 5) grote bedrijven de makrtverhoudingen rustig in stand houden.

Zie bijvoorbeeld de bankensector..

Koning Willy | 03-08-16 | 09:08 | + 4 -

nomeansno | 02-08-16 | 23:53
Nee, de bank geeft geen ruk om zijn rating, hij koopt dingen met een productrating, daar gaat het om.
En die Community Reinvestment Act is een breed gedragen oorzaak van de kredietcrisis, met Fanny Mae en Freddie Mac als niet fantasie voorbeeld. Maar ik val in herhaling.

Overigens is Moody's ook gewoon een politiek instrument, dat zie je aan het feit dat ze uberhaupt nog bestaan en dat als Poetin iets lelijks zegt over Obama, dat Moody's dan de onveranderd sterke Russische economie een junkstatus geeft en ze daarmee afsluit van de kapitaalmarkten.
Waarmee de POTUS druk kan zetten op wie hij maar wil, waarmee dan weer nog een schuldige van de kredietcrisis aan het licht komt.
Banken hebben gewoon in hun geweldige incompetentie de regels gevolgd.

Maar geef gerust je inhoudelijke tegenargument, en bespaar me aub dat de bankmanager teveel verdient.

Atlas Shruggs 10 | 03-08-16 | 07:34 | + 4 -

Atlas Shruggs 10 | 02-08-16 | 23:20

Ja, die arme banken toch! Die hadden natuurlijk ook helemaal geen invloed op en belang bij triple-A rating van neem een Moody's. Geloof je nu zelf dat een bank pre-2008 niet uit eigenbelang handelde? En dat dat dan weer aan de overheid ligt? Fantasie heb je wel!

nomeansno | 02-08-16 | 23:53 | + 0 -

Feynman | 02-08-16 | 22:28
Tja, Greenspan was altijd boven alle twijfel verheven, maar uiteindelijk toch mens.
Hij heeft zijn fouten gemaakt bij het toezicht, maar de financiele crisis ging over wel wat meer dan het gedrag van een paar banken.
Zonder een doos van pandora open te willen trekken noem ik bv de corruptie en fraude bij meerdere rating instituten, waardoor banken massaal werden belazerd. Ik geloof dat daar nog wat mensen voor een vuurpeloton behoren te staan.
En natuurlijk bovenal de Amerikaanse Community Reinvestment Act, waardoor banken door de overheid werden verplicht om geld uit te lenen aan mensen die het niet konden terugbetalen.
Het werd banken derhalve verboden om in own self interest te handelen, waardoor het probleem een dodelijke cocktail werd die die vlucht kon nemen die het nam.
De rol van banken is uiteindelijk misschien het beste samen te vatten met het commentaar van Duitse Herder. Alle competente mensen die kunnen nadenken hebben het pand verlaten, de regelneukers zijn over en de regels, tja daar heb ik geen goed woord voor over.

Atlas Shruggs 10 | 02-08-16 | 23:20 | + 6 -

Atlas Shruggs 10 | 02-08-16 | 21:13
Zoals Alan Greenspan het al zo mooi zei...

Greenspan, 82, acknowledged under questioning that he had made a “mistake” in believing that banks, operating in their own self-interest, would do what was necessary to protect their shareholders and institutions. Greenspan called that “a flaw in the model ... that defines how the world works.” www.nbcnews.com/id/27335454/ns/busines...

Banken denken dus te weinig aan het eigen belang langdurig te overleven, en te veel over de volgende kwartaalcijfers en bijbehorende bonus/ontslagronde. Het persoonlijke en/of tijdelijke belang gaat boven de kunst te overleven.

Feynman | 02-08-16 | 22:28 | + 9 -

S.Boon | 02-08-16 | 20:18
Een Ninja hypotheek is geen probleem als iemand daarin wil beleggen, zolang er maar niet gefraudeerd wordt met ratings, het echte probleem zeg maar.

En ik respecteer je keus voor Adam Smith, maar het is maar hoe je regulering invult.
Ik doe al een tijdje zaken buiten de EU en de concurrentie onder banken functioneert fantastisch, klantgericht en toch gereguleerd.
Dus ze mogen mij een NINJA hypotheek aansmeren, allemaal prima, ik heb hersenen en zeg nee.

In Nederland zijn regels doorgeslagen, iedereen wordt als een wilsonbekwame debiel behandeld en geen enkele productnuance ontsnapt aan het oog van 1 miljoen ambtenaren.
Kortom, je mag niks meer ondernemen als bank, en als kers op de taart zijn er de eigen vermogens eisen waarmee de overheid op de stoel van de bankdirecteur gaat zitten.
Waardoor je niks meer kan ondernemen als bank, compleet verziekt.
Dus een beetje deregulering is wel zo fijn, vind ik.

Atlas Shruggs 10 | 02-08-16 | 21:13 | + 6 -

Banken zijn er voor de betalingen en je salaris ontvangst. Voor de rest moet je ze negeren. Is beter voor je financiën.

Raider Twix | 02-08-16 | 20:19 | + 11 -

Atlas Shruggs 10 | 02-08-16 | 19:52 
Ja, want deregulering gaat helpen. Dan mogen de NINJA hypotheken weer meermaals verpakt en opgesneden worden om de volgende bubbel op te blazen. Overigens was mevrouw Rand net zo goed een voorstander van monopolies en oligopolies want dat valt binnen de compleet vrije markt. Daar hoort het kapot maken van toetreders tot de markt ook bij. Nee, dan volg ik liever de raad van Adam Smith, die het reguleren van de financiële sector net zo goed een taak vond van de overheid als het beschermen tegen brandgevaar.

S.Boon | 02-08-16 | 20:18 | + 2 -

* Il Principe * | 02-08-16 | 19:12 | 
Jammer dat uit die marktwerking juist de monopolies ontstaan, want groter=beter volgens bankenlogica. Ook omdat ze dan gegarandeerd gered gaan worden. De banken dan maar verplicht opdelen in verschillende banken? Tja, dat gaat tegen de 'vrije markt' in hè. Zo zijn er altijd wel redenen te verzinnen om het niet te doen, zolang de bonussen maar geïncasseerd kunnen worden en het dividend wordt uitbetaald. Daarnaast kun je je afvragen hoeveel procent ze dan maximaal mogen bedienen: 10%¿ Tja, dat levert in het geval van een faillissement nog steeds heel wat problemen op. Ga je naar nog kleinere banken dan wordt het er ook niet per se beter op aangezien schaalvoordelen dan waarschijnlijk niet meer behaald kunnen worden.

S.Boon | 02-08-16 | 20:09 | + 1 -

* Il Principe * | 02-08-16 | 19:12
Sterker nog, toen DSB een nieuwe bank begon, kwamen de dikke old boys bij elkaar en ze wisten niet hoe snel ze die nieuwe speler moesten torpederen.
ABN Ambtenaar werd beschermd door de old boys, DSB mocht kapot.

Het communisme van de NL bancaire incestkliek is benauwend.
Bijna nergens zijn zo weinig marktspelers, en trouwens wat heet markt?
De NL banken zijn compleet doodgereguleerd.

Atlas Shruggs 10 | 02-08-16 | 19:52 | + 29 -

Ik dacht even, wat een goede reactie. Totdat ik zag dat hij van duitse herder kwam.
Gezeur dus, en ook nog eens niet waar. Jammer.

George Foreman | 02-08-16 | 19:45 | + -41 -

Na het verlaten van de goudstandaard is de macht van de banken ongetemd groter geworden. Iedereen stond erbij er keek erna, niets is veranderd. Je drukt gewoon geld erbij. Aan deze gekte zal hoe dan ook
een einde komen. Maar uw borst maar nat, zeker in Europa.

rechtsdwalendeautist | 02-08-16 | 19:30 | + 11 -

@ Feynman | 02-08-16 | 18:16
De Nederlandse bankensector kent dan ook geen gezonde concurrentie. Eigenlijk zou een politieke partij die voor marktwerking is ervoor moeten waken dat 1 bank meer dan 10% van de markt bedient. Maar ja, kennen we een politieke partij die voor marktwerking is???

* Il Principe * | 02-08-16 | 19:12 | + 24 -

Gewaun niet met een bank financieren. Alleen nog maar gebruiken voor ontvangen en verzenden van centjes. Soort postbode dus.

Gerrit_Galbak | 02-08-16 | 18:45 | + 25 -

Als de Rabobank bij 1 klant de kredietlijn opzegt dan is dat in het belang van de bank en haar spaarders. Als de Rabobank dat bij alle bedrijven tegelijk doet geeft dat een remmend effect op een al krimpende economie. Dat geeft dus een domino effect bij gezonde bedrijven, haar werknemers en dus ook spaarders en de bank zelf.

Op een gegeven moment ben je als bank groot genoeg om bij egoïstisch gedrag een macro-economisch effect te sorteren waarmee je vooral je eigen glazen ingooit. Deze fout maakt de bank vervolgens nog steeds, door zelfs bij solide bedrijfsplannen te weinig geld aan het MKB te verstrekken.

Feynman | 02-08-16 | 18:16 | + 45 -

Het is al wel een tijdje geleden toen ik bij een grote handelsbank binnenkomende academici, vers van de universiteit, trainde op het gebied van management, commercie en sociale vaardigheden. Trainen op het gebied van vaardigheden en in mindere mate de theorie. Ik maakte daarom veel video opnames van gesprekken, casuïstiek dus.

Ik begon steeds meer door te krijgen dat deze doelgroep niet echt uitblonk in bovenstaande items. In gesprekken bleek dat het meer ging om de zekerheidsfactor van de baan en de bijbehorende status.

Ik heb die bankwereld steeds gevolgd. Ook later in een praktische zin als ondernemer met 25 man personeel. De goede management mensen en de goede commerciële mensen begonnen steeds meer af te haken. En werden vervangen door meer structuur gerichte mensen, de regel liefhebber zeg maar. De organisatie begon veel, teveel, van bovenaf de boel te dirigeren. Daarmee kweek je volgers en ja-knikkers.

Die tendens heeft zich sterk doorgezet, dat voor een zakelijke cliënt destrastreus is. Zeker voor de wat kleinere zaken.
Bij lastige beslissingen waarbij een risicofactor een rol begint te spelen haakt men af en zegt Nee tegen een cliënt.

Angst voor het baantje is de werkelijke reden! En dus gebrek aan vakmanschap ! En dat blijft zo.

duitse herder | 02-08-16 | 18:15 | + 81 -

REAGEER OOK

Linktip: Energie vergelijken