Werd miljoenentransfer obligatiekoning gedreven door ego?

Vorige week vrijdag ging even een schok door obligatiemarkten. Bill Gross, CIO en mede-oprichter van obligatiehuis PIMCO, maakte bekend over te zullen stappen naar het relatief onbekende en veel kleinere Janus Capital. Ruim een week later is nog steeds veel te doen over de opvallende transfer. Ineens zet iedereen vraagtekens bij de toch al afnemende magie van obligatiekoning Gross. Met Jeffrey Gundlach van DoubleLine was Wall Street’s New Bond King toch al gevonden. 'De koning is dood, lang leve de koning!' Dat werk. De grootste criticaster van allemaal is waarschijnlijk nobelprijswinnaar Paul Krugman. De econoom schreef maar liefst vier posts (1,2,3,4) om de grootste blunder uit Gross zijn carrière belachelijk te maken. Die ging als volgt: omdat opkoopprogramma QE2 van de Federal Reserve juni 2011 eindigde verkocht hij begin van dat jaar al het Amerikaanse staatspapier van PIMCO. Deze actie was gebaseerd op de verwachting dat niemand de leegte van de Fed zou kunnen opvullen, waardoor volgens het traditionele spel van vraag en aanbod rentes zouden stijgen. Het tegenovergestelde gebeurde. Volgens Krugman zijn rentestanden namelijk niet exclusief een resultaat van vraag en aanbod, ook zouden obligaties de potentiële groei van de Amerikaanse economies plus de inflatievooruitzichten reflecteren. Twee factoren die in 2011 beide op een nogal laag niveau stonden, waardoor rentes niet omhoog maar omlaag gingen. Wat volgde was dat het Total Return Fund van Gross, destijds bijna $300 miljard, dankzij de verkeerde inschatting veel slechter presteerde dan de rest van de markt. En dat had redemptions (=uitstroom van geld) tot gevolg. Al zeventien maanden op rij halen investeerders hun dollars weg bij PIMCO’s vlaggenschip Total Return Fund. In september zelfs een recorduitstroom van $23,5 miljard!

Wellicht dat de tijd van de obligatiekoning dus gewoon voorbij was. Waarom Gross op 70-jarige leeftijd niet eens gaat genieten van zijn vermogen, geschat op $2,3 miljard? Zijn competitiviteit. 'Managing money is in my blood. (…) I am obsessed with delivering value to investors and winning the game from a personal standpoint', aldus Gross tegen Barron's. Dat kan wel zo zijn. Volgens de Wall Street Journal onderhandelde hij niet eens met Janus over zijn salaris. Apart, aangezien zijn overstap meteen zorgt voor een instroom van honderden miljoenen dollars van kuddedieren investeerders. Niet echt het gedrag van een berekende money manager die al 40 jaar in het vak zit. Nee, de kans lijkt groot dat ook zijn ego meespeelt. Vanwege zijn 'erratic behavior' zou Gross sowieso zaterdag ontslagen worden. Als je dan in korte tijd je eigen afscheid moet regisseren pak je blijkbaar elke kans met beide handen aan om gezichtsverlies te voorkomen. Zelfs als dat betekent dat je niet langer ruim $200 miljard, maar tientallen miljoenen van klanten kan beheren.
WSJPimcoChart.jpg
(via @WSJ)

Reaguursels

Inloggen

Nou wordt Paul Krugman wel weer aangehaald als nobelprijswinnaar en iemand die dit verhaal goed heeft doorgrond. Wat is het nou Das Kapital? Is de man een totaal geschifte econoom die enkel door andere economen wordt begrepen, maar zelf niets van de wereld begrijpt? Of kraamt hij niet alleen maar onzin uit?

Nu begint het erop te lijken dat Paul Krugman een goede analist is als Das Kapital het met hem eens is en een domme sukkel als Das Kapital de uitkomst van zijn analyses niet zo leuk vindt? Dat laatste kun je natuurlijk alleen maar volhouden als jullie er van uit gaan dat wij - jullie lezers - enorme sukkels zijn.

kleuterleider | 06-10-14 | 12:21 | + 1 -

REAGEER OOK

Linktip: Energie vergelijken