Auw, Vice blijkt daadwerkelijk put des verderfs

Een bekend gezegde luidt 'wie een moraalgalg bouwt voor een ander, hangt daar uiteindelijk zelf aan'. Recentelijk werd Vice-hoofdredacteur Casper Sikkema ontslagen vanwege seksueel grensoverschrijdend gedrag. Niet zo ernstig als Francisco van Jole, maar omdat Vice een commercieel bedrijf is en de NPO kennelijk aan niemand verantwoording schuldig is, betekende het toch einde van zijn hoofdredacteurschap. De Volkskrant publiceerde een aardig profiel van het reilen en zeilen bij Vice. De wereldkwoot uit het stuk doen we direct maar even cadeau: 'Zelf noemt Sikkema zijn ontslag het gevolg van '#MeToo-paniek', zowel bij hemzelf als bij Vice'. Enfin, in grote lijnen - LOL, zeiden we nu lijnen?! - coke, hard werken, coke, drinken, coke en niet echt woke. 'Woke' is een term voor het zesde zintuig der sociale rechtvaardigheid. Op de Vice-redactie zijn ze even woke als de redactie van de National Review communistisch is. Dat is verder niet zo erg, behalve dat Vice een niet aflatende stroom belerende SJW-artikelen publiceert waarin alles en iedereen de maat wordt genomen. Dat kan je best doen, alle meningen zijn welkom, but practice what you preach. Dat is ook waar de bescheiden #ophef vandaan kwam. Sikkema predikte bij De Wereld Draait Door als een ware dominee over het seksuele roofdier dat de man kennelijk is, maar was zelf niet van onbesproken gedrag. Sterker nog: bij Vice blijkt een allesbehalve vrouwvriendelijke cultuur te heersen. Maar goed, wat nu? Wij verwachten cursussen, heel veel cursussen, voor het (mannelijke) personeel, want Vice is zoals gezegd een commercieel bedrijf. Het is een advertentievehikel dat matigjes is vermomd als serieus medium. Slecht imago betekent minder inkomsten van adverteerders. Daarover gesproken: zijn alle wokemeisjes (m/v/x) uit de categorie Rosanne Hertzberger al druk bezig met petities, adverteerdersbellen en boycots? Of is de hypocrisie toch machtiger dan het zwaard? Zoals een ander bekend gezegde luidt: 'bij iedere moraalridder past een moraalgalg'. Het enige wat nodig is, is een beetje hypocrisie.

VS heeft Rusland in de tang, maar Europa bloedt

Hoewel de Democraten zo ontzettend wanhopig zijn dat ze alleen maar campagne tegen Trump voeren en vergeten wat hun eigen verhaal is, heeft de president een verre van slechte week achter de rug. Noord-Korea heeft geheel onverwacht aangegeven niet meer te willen kloten met kernwapens en de Amerikanen hebben Rusland ook in de tang. Voor een supermacht met zo'n uitgehold State Department is dit indrukwekkend. In verband met Rusland kopte de Volkskrant niet onterecht 'Sancties komen hard aan, Poetin wil dat medewerkers aardiger zijn over Amerika'. Niet alleen Rusland, maar ook Poetin persoonlijk staat onder druk; de Amerikaanse sancties zijn zo ontworpen dat ultrarijke Poetin-getrouwen miljardenverliezen lijden. Poetin hoopt nu op een betere relatie met de VS, omdat sancties zoals tegen aluminiumproducent Rusal (de grootste ter wereld buiten China) echt te veel pijn doen. Russische bedrijven staan bij het Kremlin in de rij om hun hand op te houden. Ze willen financieel worden gecompenseerd. Maar dit eenzijdige Amerikaanse powerplay heeft wel een nadeel, het is gebaseerd op de America First-doctrine. Dat betekent dat het doel belangrijker is dan de vervelende neveneffecten voor bijvoorbeeld Europa. En die zijn er wel degelijk. Inmiddels dringt de EU er bij de VS op aan om de sancties tegen Rusland te matigen. Grote concerns als Airbus, BMW en Volkswagen zijn namelijk grote afnemers van aluminium en de huidige Amerikaanse sancties gaan enorm ver; ze verbieden Europese bedrijven feitelijk zaken te doen met de Russen. Daarnaast stegen de wereldwijde aluminiumprijzen door de acties tegen Rusal. Misschien toch maar eens dat Lubach-filmpje afstoffen en vragen of America First net iets meer rekening houdt met bondgenoten.

Haastig Facebook vraagt om toestemming gezichtsherkenning

Als u Facebook nog gebruikt, dan hebt u misschien het notificatie-bericht al gezien waarin het platform u vraagt om o.a. gezichtsherkenning toe te staan. Met gezichtsherkennende technieken kan Zuckerbergs datacontainer u op alle foto's op het platform (en de facto ook daarbuiten) identificeren. In de nasleep van de Cambridge Analytica-malaise lijkt dit een gevalletje formidabele slechte timing. Maar Facebook is nou ook weer niet helemaal een schlemiel. Want het nieuwe EU-prirvacyreglement of General Data Protection Regulation (GDPR) gaat in mei in werking en schrijft inter alia voor dat burgers expliciet toestemming moeten geven voor het verzamelen van data. Omdat overtredingen van de nieuwe regels ook nog eens strenger worden bestraft, heeft Facebook besloten de slechte timing voor lief te nemen en u en alle andere Europeanen deze week lastig te vallen met allerlei soorten explicite toestemmingsvragen ten aanzien van haar dataverzamelwoede, waaronder dus die voor gezichtsherkenning. Deze techniek was verbonden met de automatische tag-suggestie van foto's en werd al in 2012, na kritiek van de Ierse privacy-waakhond, door Facebook uitgezet. Toen was Facebooks nalatigheid m.b.t. het vragen van expliciete toestemming een punt van kritiek, nu vraagt zij daar wel om. Krijgen we nu een 'compliant' Facebook? Nou nee, alleen al de speciaal ontworpen notificatie/procedure waarmee Facebook u door alle toestemmingsvragen heen probeert te loodsen, spreekt (face-)boekdelen. Zoals TechCrunch al aangeeft: Facebook’s consent flow starts well enough with the screen above offering a solid overview of why it’s making changes for GDPR and what you’ll be reviewing. But with just an ‘X’ up top to back out, it’s already training users to speed through by hitting that big blue button at the bottom. Daarnaast zijn de consent-knoppen prominenter in beeld dan de dissent-opties, en is alle tekst zonder enige schaamte pro-toestemming. Zo is de gezichtsherkenning er bijvoorbeeld om 'u te beschermen tegen vreemden die (zonder uw medeweten) uw foto gebruiken'. Jaa-ja, een mooi staaltje hoe-ontfutsel-ik-de-domme-gebruiker-alle-toestemmingen. Dikke zucht weer.  Alle mooie mea culpa-taal en -beloften ten spijt, deze procedure laat het ware gezicht zien van Facebook. Ja, Facebook gaat zich aan de wet houden, maar zal altijd op zoek gaan naar de mazen. Niet dat dat u verbaast, natuurlijk. Hopelijk zijn de EU-waakhonden van de GDPR  van dit goedkope stukje kunst- en vliegwerk niet onder de indruk.

Duits hooggerechtshof: Adblockers zijn écht wel legaal

Altijd spannend als kwesties rondom de legitimiteit van adblockers in de Europese gerechtshoven opspelen. Een rechter zou toch maar eens beslissen dat adblockers niet legaal zijn en een precedent creëren voor zijn collega's binnen onze fijne Europese Kaasunie. Wordt u straks tijdens het surfen weer gebombardeerd met grote hoeveelheden tergende pop-ups. Toch was er een Duitse rechter die precies dát deed: adblockers op basis van hun 'witte lijsten' (adverteerders die tegen betaling niet geblokkeerd worden) illegaal verklaren. En om u direct gerust te stellen, dit oordeel is afgelopen donderdag 'in cassatie' - of althans de Duitse variant daarvan - door het Duitse 'Bundesgerichtshof', de hoogste Duitse rechtsinstantie, verworpen. Het gerechtshof van Keulen had eerder (in 2016) bepaald dat Eyeo, de Duitse makers van het populaire Adblock Plus, dat de aanklager, de grote uitgever Axel Springer (van i.a. Bild, Business Insider) geen commissie mag vragen voor een plek op hun witte lijst. (Het blokkeren zelf van advertenties was volgende de Keulse rechter wel legaal.) De grond van deze beslissing in mooi Duits: unlauterer Wettbewerb, oneerlijke concurrentieHet businessmodel van adblockers berust natuurlijk -op wat giften na- op het uitbaten van deze wittelijst-constructie. Eyeo vraagt echter van grote bedrijven een percentage omzetscommissie, terwijl kleinere bedrijven, als de inhoud van hun advertentie niet opdringerig is ('akzeptable Werbung') Adblock Plus niet hoeven te betalen voor een plek op de witte lijst. 

Lees verder

Stand bij rust: 1 - 0 voor makelaars die teveel meters in de brochure zetten

Wat moet er gebeuren als a) volgens de brochure van de verkopende makelaar een woning 80m2 is, b) de koper er een paar jaar later achterkomt dat de oppervlakte slechts 71m2 bedraagt en c) de koper geld misloopt als hij op zijn beurt de woning weer verkoopt? Dat is de vraag die voorligt in een proefproces van de NVM waar de Hoge Raad binnenkort uitspraak over doet. Het gerechtshof kende de koper een schadevergoeding toe omdat de makelaar de meetstandaarden onjuist toepaste. De koper vond: ‘luie makelaars misleiden veelvuldig kopers met onjuiste opgaven van de maten van te koop staande woningen [en de koper is] slechts één van de velen die door toedoen van zo’n luie makelaar is benadeeld. Aansprakelijkheid moet makelaars leren zich beter te gedragen. Die aansprakelijkheid levert de maatschappelijke bate op dat kopers vaker wél juist worden geïnformeerd'. De NVM zegt in cassatie uiteraard iets anders en vindt dat de uitspraak van het gerechtshof leidt tot 'ongewenste onbeperkte aansprakelijkheid van de makelaar [die] tot allerlei ongewenste effecten leidt: het opstellen van interne kwaliteitsvoorschriften zou worden ontmoedigd, makelaars zouden worden afgeschrikt om lid te worden van een beroepsvereniging als NVM en de verzekerbaarheid van het makelaarsvak zou onder druk komen te staan'. Bovendien, nog steeds de NVM, is het meten niet zo makkelijk, wegens interpretatieverschillen, afrondingen en beperkingen bij het uitvoeren van de meting. Voor de 4.100 NVM-makelaars en 5.000 overige makelaars heeft de advocaat-generaal in zijn advies aan de Hoge Raad vandaag goed nieuws: als in de brochure niet gezegd wordt dat specifieke meetstandaarden zijn gevolgd en ca. voor de m2-aanduiding staat, dan is de makelaar niet aansprakelijk. Nu wachten hoe de Hoge Raad oordeelt, mensen die bezig zijn met een nieuw huis kunnen beter even nameten.

SP: laat uitkeringstrekker goedkoop bellen met UWV

Zie je niet vaak: zinnige Kamervragen van de SP. Kameraad Bart van Kent vindt het vreemd dat zijn achterban extra tarief in rekening wordt gebracht als ze met het UWV bellen. Wie met de uitkeringsinstantie aan de telefoon hangt betaalt een starttarief van 4,5 cent en 4 cent per minuut plus uw gebruikelijke belkosten. Da's in uw optiek misschien klein bier maar bedenk dan dat 1) principes ook wat waard zijn 2) elke cent telt als de SP de door haar gewenste belastingdruk kan implementeren. Aangezien dat laatste niet aan de orde is, houden we het even bij de principes. Het Europese Hof van Justitie besloot vorig jaar dat bedrijven die een servicelijn openen voor klanten geen hoger tarief mogen rekenen dan het basistarief. Voor Nederland betekende dat concreet dat 090x-nummers niet langer een informatietarief, voorheen maximaal €1, in rekening mogen brengen. Nouja, alle 090x-nummers behalve die van de overheid dus. Want het UWV'tje en de politie brengen vrolijk extra kosten in rekening. 'Ja, hallo', denkt Van Kent. UWV doet stoer over een of andere klantcontact-certificering die ze mede dankt aan 'lage kosten'. Bovendien spreekt de uitkeringsinstantie zelf over 'bedrijfsonderdelen' en 'klanten' (echt waar), dus wordt het dan niet een keer tijd om het UWV als alle andere bedrijven te behandelen? Zijn we helemaal voor, gaan wij ondertussen via een omweg het UWV gratis lastigvallen. 

Jeetje. De stoomtrein naar Brussel is niet meer te betalen

Mocht u een liefhebber zijn van eeuwigdurende treinreizen, een storing hier en daar én ouderwetse locomotieven die langzaam optrekken, dan is de intercity tussen Brussel en Amsterdam een uitstekende optie. Het is ook sinds jaar en dag de goedkopere treinoptie voor de Thalys. Althans, dat was altijd zo, maar inmiddels is het prijsverschil tussen die twee een stuk kleiner geworden. Want naast haar debuut op de hogesnelheidslijn gaat er nogal wat veranderen aan het tarievenhuis van de Intercity Brussel. In het niet zo verre verleden kon de gewillige reiziger in het weekend op de dag zelf nog een voordeelretourtje à €54,60 bemachtigen, maar dat feestje is voorbij en nu rest in dat last minute-geval slechts het standaardtarief van €93,60 (was overigens eerst €90,80). De rest van het vuurwerk zit 'm bij de kortingstarieven (ofwel de ‘Early Bird’-kaartjes). De vroege vogel-prijzen gaan doordeweeks omlaag (van €58 naar €50) , en vanaf de vrijdag omhoog (van €54,60 naar €66). Kortom, wilt u voordelig uit zijn dan moet u toch zeker zeven dagen van tevoren boeken en niet in het weekend willen reizen. Dit doet de NS allemaal om de lege doordeweekse treinen voller te krijgen en de volle weekendtreinen juist leger. Stas van Veldhoven (Infrastructuur) heeft 'begrip voor dit principe', laat ze nu weten, maar is net als de consumentenorganisaties 'kritisch op de uitwerking ervan'. Ook is ze er wel voor om de vroegboektermijn van zeven naar drie dagen te schuiven. Dat zal allemaal, maar NS heeft gewoon 'binnen de kaders' gehandeld en lult zich er vooralsnog uit door de boel over drie maanden kritisch te gaan evalueren. Bovendien zegt onze nationale spoorvervoerder dat het 'praktisch niet mogelijk is' om nu ineens weer te gaan lopen morrelen aan het tarievenhuis. Daarmee komen we tot de volgende optelsom. Bent u hevig teleurgesteld door deze gang van zaken, dan verwijzen we u door naar de oplossing van onze zalmroze collega's: de bus. Maar daar moet u dan wel zin in hebben. Óf u gaat natuurlijk helemaal niet naar Brussel, dat kan ook.

Kabinet overweegt om KvK iets minder kut te maken

De Kamer van Koophandel is net een mug in een slaapkamer. Irritant, overbodig en agressie-opwekkend. Maar een mug kun je tenminste doodslaan en bij leven verkoopt de vliegende acupuncturist niet je gegevens aan derderangs sjacheraars. We hebben op dit bruine blog daarom weleens de wens uitgesproken dat het hele KvK-zooitje kapotgebloksjeent wordt. Gaat voorlopig niet gebeuren, maar de polletiek gaat mogelijk wel een kleine KvK-ergernis kapotmaken. Ondernemers die zich inschrijven bij de KvK krijgen voor hun €50 een btw-identificatienummer. Dit nummer moeten zij verplicht op hun website vermelden (=Europese wetgeving) en in veel gevallen ook op hun factuur (=Nederlandse wetgeving). So far, so good, zeggen Engelspratenden dan. Alleen is dat btw-nummer opgebouwd uit het burgerservicenummer (BSN) plus een toevoeging van drie tekens (B01 t/m B99). En dat zet volgens sommigen de deur open voor identiteitsfraude. In 2013 opperden de PvdA en de VVD daarom om het btw-nummer los te koppelen van het BSN-nummer. Vonden staatssecretarissen Frans Weekers en opvolger Eric Wiebes niet nodig, want het viel allemaal wel mee met die identiteitsfraude. Nieuwe stas, nieuwe kansen, dachten Kamerleden van VVD en CDA. Zij wierpen Menno Snel (D66) voor de voeten dat het een beetje gek is dat we het BSN-nummer naar de achterkant van het paspoort verhuizen om identiteitsfraude te voorkomen, maar dat de KvK vervolgens doodleuk BSN-nummers cadeau blijft doen aan de hele wereld. Kan Snel daar niet eens rap verandering in brengen? Zijn antwoord geparafraseerd: die verandering is lastig, lastig. Dat het btw-nummer onderdeel is van het BSN-nummer is gewoon historische toevalligheid, maar inmiddels cruciaal in de communicatie tussen de Belastingdienst en burger. 'Tegelijkertijd compliceert juist de brede toepassing van het BSN en de afhankelijkheid tussen processen waarin BSN en btw-identificatienummer worden gebruikt, een omschakeling naar een andere nummersystematiek', aldus Snel. Met andere woorden: willen we omnummeren dan is er een grootschalig IT-project bij de Belastingdienst nodig en dan weet u hoe laat het is. Desalniettemin staat Snel 'open voor een btw-identificatienummer dat niet meer het BSN bevat'. Komende zomer hoort u meer van de stas, kunt u zich ondertussen vermaken met journo Roel Maalderink die de KvK een koekje van eigen deeg geeft. 

Lees verder

Koning Wim-Lex heeft niks met kunst en veel met het mkb

Leuk onderzoek van het FD vandaag: hoe denkt het bedrijfsleven over onze koning? Heeft hij aandacht voor wat er speelt in de sector en zit hij goed in zijn rol als aanvoerder van het Holland BV-promotieteam? Het antwoord luidt volmondig 'ja'. En dat doet hij vele malen beter dan zijn moeder. 'Waar Beatrix liever een dansvoorstelling bezocht, gaan Willem-Alexander en Máxima bij voorkeur op bezoek bij innovatieve en snelgroeiende bedrijven, is - gechargeerd gesteld - het beeld dat oprijst uit de gesprekken. Het bedrijfsleven is ervan overtuigd dat de koninklijke aandacht zich uitbetaalt in euro's.' Ja, daar is het FD u al voor, want de vraag 'wat levert het nou uiteindelijk op' dringt zich snel op natuurlijk. Keiharde euro's dus. Waarom die rondvraag bij de zalmroze krant? Omdat de koning bij zijn aantreden had aangekondigd zich meer in te zetten voor de Nederlandse economische betrekkingen. Daarom volgt er een liefst driedelige serie waarin uitvoerig wordt bekeken wat dat voornemen voor uitwerking heeft gehad. Hieruit blijkt dat de aandacht van de koning en koningin vooral uitgaat naar het mkb. En dan misschien niet zozeer een non-descript bakkertje of fietsenmaker zonder toekomstvisie, maar 'vernieuwende mkb-bedrijven'. Een ceo van een multinational zegt in de krant wel waardering en interesse te voelen van het koningspaar, 'maar al snel volgt de vraag wat we voor het midden- en kleinbedrijf betekenen’. En daar blijft het niet bij.

Lees verder

Zie hier! Een Europese doelstelling die Nederland (nog) niet heeft gehaald

De Europese Unie kent u vooral van de drieprocentsnorm en de 60-procentgrens, maar ons ontzettend gave samenwerkingsverband heeft meer gezamenlijke doelstellingen. Zo is er in de Europa 2020-strategie afgesproken dat in 2020 driekwart van de burgers tussen de 20 en 64 jaar betaald werk moet hebben. Met nog zo'n anderhalf jaar op de klok vond Eurostat het tijd voor een tussenstandje. Samengevat: we zijn er nog niet, maar het gaat de goede kant op. Eind 2017 had 72,2% van de Europeanen betaald werk en da's maar mooi het hoogste aantal sinds mensenheugenis, ervan uitgaande dat het geheugen niet verder teruggaat dan 2002. Of in ieder geval gaan de statistieken niet verder terug. Van de 28 EU-landen is in 9 landen minstens driekwart van de bevolking aan de betaalde arbeid, inclusief Nederland. Daarmee zijn we niet gelijk een lichtend voorbeeld. Iedere lidstaat heeft namelijk zijn eigen doelstelling 'to reflect the situation and possibilities of each Member State to contribute to the common goal.' Historisch gezien zijn we nou eenmaal wat capabeler dan de gemiddelde EU-natie, dus mogen wij wel ambitieuzer zijn. Nederland, Zweden en Denemarken hebben als enige een doelstelling van 80% (pdf). En die hebben we - in tegenstelling tot de 3 en 60% - nog niet gehaald. Onze werkgelegenheid zit op 78%, dus er is nog wat werk aan de winkel. Negen landen hebben hun persoonlijke doelstelling wel gehaald, de rest is lekker op weg. Behalve Griekenland (57,8% werkt, doelstelling 70%), maar daar zijn onhaalbare doelen nou eenmaal een stukje (opgelegde) cultuur. In Spanje zitten ze met 65,5% ook nog wel een stukje van de geambieerde 74% af. En dan te bedenken dat een groot deel van de Spaanse werkenden een contract heeft waarbij het zetten van de handtekening ongeveer even lang duurde als de contractduur.

Lees verder